| 1 Venez, rassemblez-vous, nation indigne d'être aimée, | 1 συναχθητε και συνδεθητε το εθνος το απαιδευτον |
| 2 avant que le (qu'un) décret n'enfante ce (un) jour qui passera comme un tourbillon de poussière, avant que la fureur de la colère (de la fureur) du Seigneur fonde sur vous, avant que le jour de l'indignation du Seigneur fonde sur vous. | 2 προ του γενεσθαι υμας ως ανθος παραπορευομενον προ του επελθειν εφ' υμας οργην κυριου προ του επελθειν εφ' υμας ημεραν θυμου κυριου |
| 3 Cherhez le Seigneur, vous tous qui êtes doux sur la terre, qui avez agi selon Ses préceptes; cherchez Celui qui est juste, cherchez Celui qui est doux, afin d'essayer de trouver un abri au jour de la colère du Seigneur. | 3 ζητησατε τον κυριον παντες ταπεινοι γης κριμα εργαζεσθε και δικαιοσυνην ζητησατε και αποκρινεσθε αυτα οπως σκεπασθητε εν ημερα οργης κυριου |
| 4 Car Gaza sera détruite et Ascalon deviendra un désert; on chassera Azot en plein midi, et Accaron sera déracinée. | 4 διοτι γαζα διηρπασμενη εσται και ασκαλων εσται εις αφανισμον και αζωτος μεσημβριας εκριφησεται και ακκαρων εκριζωθησεται |
| 5 Malheur à vous qui habitez sur la côte de la mer, peuple de (d'hommes) perdus ! La parole du Seigneur va tomber sur (a été prononcée contre) vous, Chanaan, terre des Philistins ; je t'exterminerai, de sorte que tu n'auras plus d'habitants. | 5 ουαι οι κατοικουντες το σχοινισμα της θαλασσης παροικοι κρητων λογος κυριου εφ' υμας χανααν γη αλλοφυλων και απολω υμας εκ κατοικιας |
| 6 La côte de la mer sera alors un lieu de repos pour les pasteurs, et un parc pour les brebis (de troupeaux de menu bétail) ; | 6 και εσται κρητη νομη ποιμνιων και μανδρα προβατων |
| 7 elle sera l'héritage de ceux qui seront demeurés de la maison de Juda : ils trouveront là des pâturages (ils paîtront les troupeaux), ils se reposeront le soir dans les maisons d'Ascalon, car le Seigneur leur Dieu les visitera, et il ramènera leurs captifs. | 7 και εσται το σχοινισμα της θαλασσης τοις καταλοιποις οικου ιουδα επ' αυτους νεμησονται εν τοις οικοις ασκαλωνος δειλης καταλυσουσιν απο προσωπου υιων ιουδα οτι επεσκεπται αυτους κυριος ο θεος αυτων και απεστρεψε την αιχμαλωσιαν αυτων |
| 8 J'ai entendu les insultes de Moab et les blasphèmes des enfants d'Ammon, qui (quand ils) ont outragé mon peuple, et qui se sont élevés arrogamment (l'ont bravé, note) contre ses frontières. | 8 ηκουσα ονειδισμους μωαβ και κονδυλισμους υιων αμμων εν οις ωνειδιζον τον λαον μου και εμεγαλυνοντο επι τα ορια μου |
| 9 C'est pourquoi, par ma vie (je vis, moi), dit le Seigneur des armées, le Dieu d'Israël, Moab sera comme Sodome, et les enfants (fils) d'Ammon comme Gomorrhe, (ils auront) un amas d'épines sèches, des monceaux (morceaux) de sel et un désert éternel ; le reste de mon peuple les pillera, et ceux de ma nation qui auront survécu en seront les maîtres. | 9 δια τουτο ζω εγω λεγει κυριος των δυναμεων ο θεος ισραηλ διοτι μωαβ ως σοδομα εσται και οι υιοι αμμων ως γομορρα και δαμασκος εκλελειμμενη ως θιμωνια αλωνος και ηφανισμενη εις τον αιωνα και οι καταλοιποι λαου μου διαρπωνται αυτους και οι καταλοιποι εθνους μου κληρονομησουσιν αυτους |
| 10 Cela leur arrivera à cause de leur orgueil, parce qu'ils ont blasphémé et traité avec arrogance le peuple du Seigneur des armées. | 10 αυτη αυτοις αντι της υβρεως αυτων διοτι ωνειδισαν και εμεγαλυνθησαν επι τον κυριον τον παντοκρατορα |
| 11 Le Seigneur sera terrible à leur égard, et il anéantira tous les dieux de la terre ; et chacun l'adorera dans son pays, (ainsi que dans) dans toutes les îles des nations. | 11 επιφανησεται κυριος επ' αυτους και εξολεθρευσει παντας τους θεους των εθνων της γης και προσκυνησουσιν αυτω εκαστος εκ του τοπου αυτου πασαι αι νησοι των εθνων |
| 12 Mais vous aussi, Ethiopiens, vous tomberez morts sous mon glaive. | 12 και υμεις αιθιοπες τραυματιαι ρομφαιας μου εστε |
| 13 Il étendra sa main contre l'aquilon, et il détruira Assur ; il fera de leur (la) ville si belle une solitude, un lieu inhabité et comme un désert. | 13 και εκτενει την χειρα αυτου επι βορραν και απολει τον ασσυριον και θησει την νινευη εις αφανισμον ανυδρον ως ερημον |
| 14 Les troupeaux se reposeront au milieu d'elle, et toutes les bêtes des nations ; le butor (l'onocrotale) et le hérisson habiteront dans ses portiques (linteaux), les oiseaux crieront sur les fenêtres, et le corbeau sur les portes (le linteau), car j'anéantirai sa puissance (force). | 14 και νεμησονται εν μεσω αυτης ποιμνια και παντα τα θηρια της γης και χαμαιλεοντες και εχινοι εν τοις φατνωμασιν αυτης κοιτασθησονται και θηρια φωνησει εν τοις διορυγμασιν αυτης κορακες εν τοις πυλωσιν αυτης διοτι κεδρος το αναστημα αυτης |
| 15 Voilà la ville orgueilleuse qui se tenait si assurée, qui disait en son cœur : Je suis, et en dehors de moi il n'y en a pas d'autre. Comment a-t-elle été changée en un désert, en un repaire de bêtes sauvages ? Tous ceux qui passeront par elle siffleront et agiteront la main. | 15 αυτη η πολις η φαυλιστρια η κατοικουσα επ' ελπιδι η λεγουσα εν καρδια αυτης εγω ειμι και ουκ εστιν μετ' εμε ετι πως εγενηθη εις αφανισμον νομη θηριων πας ο διαπορευομενος δι' αυτης συριει και κινησει τας χειρας αυτου |
CEI 1974
Volgare
Vulgata
Libro del Pueblo
New Jerusalem
Bible de Jérusalem
Sagrada Católica
Einheitsübersetzung
Káldi
Septuaginta
Modern Hebrew
Stuttgartensia 2
Smith Van Dyke
Hrvatska
Tysiącleci
Библия
Біблія
Peshitta