| 1 Malheur à moi, car je suis devenu comme celui qui recueille en automne les restes de la vendange ! Il n'y a pas de grappe à manger ; j'ai (mon âme a) désiré en vain des figues précoces. | 1 Ουαι εις εμε, διοτι ειμαι ως επικαρπολογια θερους, ως επιφυλλις τρυγητου δεν υπαρχει βοτρυς δια να φαγη τις η ψυχη μου επεθυμησε τας απαρχας των καρπων. |
| 2 Le saint a disparu du pays, et il n'y a plus de juste parmi les hommes ; tous tendent des pièges pour verser le sang, le frère cherche la mort de son frère. | 2 Ο οσιος απωλεσθη εκ της γης και ο ευθυς δεν υπαρχει μεταξυ των ανθρωπων παντες ενεδρευουσι δια αιμα κυνηγουσιν εκαστος τον αδελφον αυτου. |
| 3 Ils appellent bien le mal que font leurs mains ; le prince exige (demande), le juge est à vendre (pour la rétribution, note), le grand exprime le désir de son âme, et (ainsi) ils troublent le pays. | 3 Εις το να κακοποιωσιν ετοιμαζουσι τας χειρας αυτων ο αρχων απαιτει και ο κριτης κρινει επι μισθω? και ο μεγαλος προφερει την πονηραν αυτου επιθυμιαν, την οποιαν συμπεριστρεφομενοι εκπληρουσιν. |
| 4 Le meilleur d'entre eux est comme une ronce (un paliure), et le plus juste comme l'épine de la haie. Mais voici le jour (qu'ont vu tes prophètes) (de ton inspection), ton châtiment vient ; c'est maintenant qu'ils vont être détruits. | 4 Ο καλητερος αυτων ειναι ως ακανθα? ο ευθυς οξυτερος φραγμου ακανθωδους? η ημερα των φυλακων σου, η επισκεψις σου εφθασε? τωρα θελει εισθαι η αμηχανια αυτων. |
| 5 Ne croyez pas à un ami, ne vous fiez pas à un chef ; tiens fermée la porte de ta bouche à celle qui dort dans ton sein. | 5 Μη εμπιστευεσθε εις φιλον, μη θαρρειτε εις οικειον? φυλαττε τας θυρας του στοματος σου απο της συγκαθευδουσης εν τω κολπω σου? |
| 6 Car le fils outrage son père, la fille s'élève contre sa mère et la belle-fille contre sa belle-mère, et l'homme a pour ennemis les gens de sa maison (ses serviteurs). | 6 διοτι ο υιος περιφρονει τον πατερα, η θυγατηρ επανισταται κατα της μητρος αυτης, η νυμφη κατα της πενθερας αυτης? οι εχθροι του ανθρωπου ειναι οι ανθρωποι της εαυτου οικιας. |
| 7 Mais moi je regarderai vers le Seigneur ; j'attendrai Dieu, mon Sauveur ; mon Dieu m'écoutera. | 7 Εγω δε θελω επιβλεψει επι Κυριον? θελω προσμεινει τον Θεον της σωτηριας μου? ο Θεος μου θελει μου εισακουσει. |
| 8 Ne te réjouis pas à mon sujet, ô mon ennemie, parce que je suis tombée ; je me relèverai après que je me serai assise dans les ténèbres : le Seigneur est ma lumière. | 8 Μη ευφραινου εις εμε, η εχθρα μου? αν και επεσα, θελω σηκωθη? αν και εκαθησα εν σκοτει, ο Κυριος θελει εισθαι φως εις εμε. |
| 9 Je porterai la colère du Seigneur, parce que j'ai péché contre lui, jusqu'à ce qu'il juge ma cause, et qu'il me rende justice (accomplisse mon jugement). Il me conduira à la lumière, je contemplerai sa justice. | 9 Θελω υποφερει την οργην του Κυριου, διοτι ημαρτησα εις αυτον, εωσου διαδικαση την δικην μου και καμη την κρισιν μου? θελει με εξαξει εις το φως, θελω ιδει την δικαιοσυνην αυτου. |
| 10 Mon ennemie le verra, et elle sera couverte de confusion, elle qui me dit : Où est le Seigneur ton Dieu ? Mes yeux la verront ; elle sera alors foulée aux pieds comme la boue des rues (places publiques). | 10 Και θελει ιδει η εχθρα μου, και αισχυνη θελει περικαλυψει αυτην, ητις λεγει προς εμε, Που ειναι Κυριος ο Θεος σου; οι οφθαλμοι μου θελουσιν ιδει αυτην? τωρα θελει εισθαι εις καταπατημα ως ο πηλος των οδων. |
| 11 Le jour vient où tes murs seront rebâtis ; en ce jour-là la loi s'étendra au loin (s'éloignera de toi). | 11 Καθ' ην ημεραν τα τειχη σου μελλουσι να κτισθωσι, την ημεραν εκεινην θελει διαδοθη εις μακραν το προσταγμα. |
| 12 En ce jour-là on viendra de l'Assyrie (d'Assur) jusqu'à toi, et jusqu'aux villes fortes ; et des villes fortes jusqu'au fleuve, et d'une mer à l'autre mer, et d'une montagne à l'autre montagne. | 12 Την ημεραν εκεινην θελουσιν ελθει εως εις σε απο της Ασσυριας και των πολεων της Αιγυπτου και απο της Αιγυπτου εως του ποταμου και απο θαλασσης εως θαλασσης και απο ορους εως ορους. |
| 13 Et la terre sera désolée à cause de ses habitants et à cause du fruit de leurs pensées. | 13 Και η γη θελει ερημωθη εξ αιτιας των κατοικουντων αυτην, δια τον καρπον των πραξεων αυτων. |
| 14 Paissez votre peuple avec votre verge, le troupeau de votre héritage, qui habite solitaire dans la forêt, au milieu du Carmel. Ils paîtront dans Basan et dans Galaad, comme aux jours anciens. | 14 Ποιμαινε τον λαον σου εν τη ραβδω σου, το ποιμνιον της κληρονομιας σου, το οποιον κατοικει μεμονωμενον εν τω δασει, εν μεσω του Καρμηλου? ας νεμωνται την Βασαν και την Γαλααδ καθως εν ταις αρχαιαις ημεραις. |
| 15 Comme au jour où tu sortis du pays d'Egypte, je te ferai voir des merveilles. | 15 Καθως εν ταις ημεραις της εξοδου σου εκ γης Αιγυπτου θελω δειξει εις αυτον θαυμασια. |
| 16 Les (Des) nations verront, et elles seront confondues avec toute leur puissance. Elles mettront leur main sur leur bouche, leurs oreilles seront sourdes (assourdies). | 16 Τα εθνη θελουσιν ιδει και θελουσι καταισχυνθη δια πασαν την ισχυν αυτων? θελουσιν επιθεσει την χειρα επι το στομα, τα ωτα αυτων θελουσι κωφωθη. |
| 17 Elles lécheront la poussière comme les serpents ; comme les reptiles de la terre, elles seront épouvantées dans leurs maisons ; elles redouteront le Seigneur notre Dieu et elles vous craindront. | 17 Θελουσι γλειφει το χωμα ως οφεις, ως τα ερπετα της γης θελουσι συρεσθαι απο των τρυπων αυτων? θελουσιν εκπλαγη εις Κυριον τον Θεον ημων και θελουσι φοβηθη απο σου. |
| 18 O Dieu, qui est semblable à vous, qui enlevez l'iniquité et qui oubliez les péchés des (du) reste(s) de votre héritage ? Il ne lancera plus sa fureur, parce qu'il aime (veut) la miséricorde. | 18 Τις Θεος ομοιος σου, συγχωρων ανομιαν και παραβλεπων την παραβασιν του υπολοιπου της κληρονομιας αυτου; δεν φυλαττει την οργην αυτου διαπαντος, διοτι αυτος αρεσκεται εις το ελεος. |
| 19 Il (reviendra et) aura encore compassion de nous ; il mettra à ses pieds (de côté) nos iniquités, et il jettera tous nos péchés au fond de la mer. | 19 Θελει επιστρεψει, θελει ευσπλαγχνισθη ημας, θελει καταστρεψει τας ανομιας ημων? και θελεις ριψει πασας τας αμαρτιας αυτων εις τα βαθη της θαλασσης. |
| 20 (Seigneur,) Vous donnerez la (accomplirez votre) vérité à (envers) Jacob, la (votre) miséricorde à (envers) Abraham, comme vous l'avez juré à nos pères depuis les jours anciens. | 20 Θελεις εκτελεσει αληθειαν εις τον Ιακωβ, ελεος εις τον Αβρααμ, καθως ωμοσας εις τους πατερας ημων απο των αρχαιων ημερων. |
