| 1 Malheur à vous, enfants rebelles (fils déserteurs), dit le Seigneur, qui formez des desseins sans moi, et qui ourdissez des entreprises qui ne viennent pas de mon esprit, pour accumuler péché sur péché ; | 1 ουαι τεκνα αποσταται ταδε λεγει κυριος εποιησατε βουλην ου δι' εμου και συνθηκας ου δια του πνευματος μου προσθειναι αμαρτιας εφ' αμαρτιαις |
| 2 qui marchez pour descendre en Egypte sans me consulter, espérant trouver du secours dans la force du (de) Pharaon, et mettant votre confiance dans l'ombre de l'Egypte. | 2 οι πορευομενοι καταβηναι εις αιγυπτον εμε δε ουκ επηρωτησαν του βοηθηθηναι υπο φαραω και σκεπασθηναι υπο αιγυπτιων |
| 3 Et cette force du (de) Pharaon sera pour vous une honte, et votre confiance dans l'ombre de l'Egypte, une ignominie. | 3 εσται γαρ υμιν η σκεπη φαραω εις αισχυνην και τοις πεποιθοσιν επ' αιγυπτον ονειδος |
| 4 Tes princes sont allés jusqu'à Tanis, et tes ambassadeurs ont atteint Hanès. | 4 οτι εισιν εν τανει αρχηγοι αγγελοι πονηροι ματην κοπιασουσιν |
| 5 Ils ont tous été confondus en voyant un peuple qui ne pouvait leur être utile ; qui loin de les secourir et de leur rendre quelque service, est devenu leur honte et leur opprobre. | 5 προς λαον ος ουκ ωφελησει αυτους ουτε εις βοηθειαν ουτε εις ωφελειαν αλλα εις αισχυνην και ονειδος |
| 6 Oracle sur les (Malheur accablant des) bêtes (de somme) du midi. Ils (Elles) vont dans une terre de tribulation et d'angoisse, d'où sortent la lionne et le lion, la vipère et le basilic volant ; ils portent leurs richesses sur les épaules des bêtes de somme (ânes), et leurs trésors sur le dos des chameaux, à un peuple qui ne pourra pas leur être utile. | 6 η ορασις των τετραποδων των εν τη ερημω εν τη θλιψει και τη στενοχωρια λεων και σκυμνος λεοντος εκειθεν και ασπιδες και εκγονα ασπιδων πετομενων οι εφερον επ' ονων και καμηλων τον πλουτον αυτων προς εθνος ο ουκ ωφελησει αυτους εις βοηθειαν αλλα εις αισχυνην και ονειδος |
| 7 Car le secours de l'Egypte n'est que néant (inutile) et vanité. C'est pourquoi je crie à ce sujet : Ce n'est que de l'orgueil ; demeure(z) en paix. | 7 αιγυπτιοι ματαια και κενα ωφελησουσιν υμας απαγγειλον αυτοις οτι ματαια η παρακλησις υμων αυτη |
| 8 Maintenant donc, (entre,) va graver cela sur du buis (en leur présence), et écris(grave)-le avec soin dans un livre, afin qu'au dernier jour ce soit un témoignage éternel. | 8 νυν ουν καθισας γραψον επι πυξιου ταυτα και εις βιβλιον οτι εσται εις ημερας καιρων ταυτα και εως εις τον αιωνα |
| 9 Car ce peuple provoque ma colère ; ce sont des enfants (fils) menteurs, des enfants (fils) qui ne veulent pas écouter la loi de Dieu ; | 9 οτι λαος απειθης εστιν υιοι ψευδεις οι ουκ ηβουλοντο ακουειν τον νομον του θεου |
| 10 qui disent aux voyants : Ne voyez pas ; et aux prophètes : Ne regardez pas pour nous ce qui est droit ; dites-nous des choses flatteuses (qui nous plaisent) ; voyez pour nous des erreurs. | 10 οι λεγοντες τοις προφηταις μη αναγγελλετε ημιν και τοις τα οραματα ορωσιν μη λαλειτε ημιν αλλα ημιν λαλειτε και αναγγελλετε ημιν ετεραν πλανησιν |
| 11 Eloignez de moi la (cette) voie ; détournez de moi le (ce) sentier ; que le saint d'Israël disparaisse devant nous. | 11 και αποστρεψατε ημας απο της οδου ταυτης αφελετε αφ' ημων τον τριβον τουτον και αφελετε αφ' ημων τον αγιον του ισραηλ |
| 12 C'est pourquoi voici ce que dit le saint d'Israël : Parce que vous avez rejeté cette parole, et que vous avez mis votre confiance dans la calomnie et le tumulte, et que vous les avez pris pour appuis, | 12 δια τουτο ουτως λεγει κυριος ο αγιος του ισραηλ οτι ηπειθησατε τοις λογοις τουτοις και ηλπισατε επι ψευδει και οτι εγογγυσας και πεποιθως εγενου επι τω λογω τουτω |
| 13 ce crime (cette iniquité) sera pour vous comme une lézarde menaçant ruine, qui s'avance sur (est recherchée dans) un mur élevé, et qui s'écroule tout à coup, lorsqu'on n'y pense (ne s'y attend) pas. | 13 δια τουτο εσται υμιν η αμαρτια αυτη ως τειχος πιπτον παραχρημα πολεως οχυρας εαλωκυιας ης παραχρημα παρεστιν το πτωμα |
| 14 Il (Elle) sera brisé comme un vase de terre (potiers) que l'on casse avec efforts, sans qu'on trouve parmi ses fragments un tesson (têt) pour porter un charbon pris au (un peu de) feu (pris d'un incendie), ou pour puiser un peu d'eau dans (à) une fosse. | 14 και το πτωμα αυτης εσται ως συντριμμα αγγειου οστρακινου εκ κεραμιου λεπτα ωστε μη ευρειν εν αυτοις οστρακον εν ω πυρ αρεις και εν ω αποσυριεις υδωρ μικρον |
| 15 Car ainsi parle le Seigneur Dieu, le saint d'Israël : Si vous revenez, et si vous demeurez en paix, vous serez sauvés ; votre force sera dans le silence et dans l'espérance. Et vous n'avez pas voulu ; | 15 ουτω λεγει κυριος ο αγιος του ισραηλ οταν αποστραφεις στεναξης τοτε σωθηση και γνωση που ησθα οτε επεποιθεις επι τοις ματαιοις ματαια η ισχυς υμων εγενηθη και ουκ ηβουλεσθε ακουειν |
| 16 et vous avez dit : Non, mais nous nous enfuirons sur (vers) des chevaux ; c'est pour cela que vous fuirez. Nous monterons sur des coursiers rapides ; c'est pour cela que ceux qui vous poursuivront seront plus rapides. | 16 αλλ' ειπατε εφ' ιππων φευξομεθα δια τουτο φευξεσθε και ειπατε επι κουφοις αναβαται εσομεθα δια τουτο κουφοι εσονται οι διωκοντες υμας |
| 17 Mille hommes fuiront épouvantés par (Vous fuirez au nombre de mille hommes par la terreur d') un seul ; épouvantés par cinq ennemis, vous fuirez, jusqu'à ce que vous restiez comme le mât d'un vaisseau au sommet d'une montagne, ou comme un étendard sur une colline. | 17 δια φωνην ενος φευξονται χιλιοι και δια φωνην πεντε φευξονται πολλοι εως αν καταλειφθητε ως ιστος επ' ορους και ως σημαιαν φερων επι βουνου |
| 18 C'est pourquoi le Seigneur attend le moment où il aura pitié de vous, et il signalera sa gloire en vous pardonnant (épargnant), car le Seigneur est un Dieu d'équité (de justice) ; (bien)heureux tous ceux qui l'attendent ! (.) | 18 και παλιν μενει ο θεος του οικτιρησαι υμας και δια τουτο υψωθησεται του ελεησαι υμας διοτι κριτης κυριος ο θεος ημων εστιν και που καταλειψετε την δοξαν υμων μακαριοι οι εμμενοντες εν αυτω |
| 19 Car le peuple de Sion habitera dans Jérusalem ; tu cesseras de pleurer ; il aura certainement pitié de toi ; lorsque tu crieras, dès qu'il aura entendu ta voix, il te répondra. | 19 διοτι λαος αγιος εν σιων οικησει και ιερουσαλημ κλαυθμω εκλαυσεν ελεησον με ελεησει σε την φωνην της κραυγης σου ηνικα ειδεν επηκουσεν σου |
| 20 Le Seigneur vous donnera le pain de l'angoisse (un pain restreint) et l'eau de l'affliction (une eau peu abondante) ; il n'éloignera plus de toi ton docteur, mais tes yeux verront celui qui t'enseigne. | 20 και δωσει κυριος υμιν αρτον θλιψεως και υδωρ στενον και ουκετι μη εγγισωσιν σοι οι πλανωντες σε οτι οι οφθαλμοι σου οψονται τους πλανωντας σε |
| 21 Tes oreilles entendront sa parole lorsqu'il criera derrière toi : C'est ici la voie, marchez-y sans vous détourner ni à droite ni à gauche. | 21 και τα ωτα σου ακουσονται τους λογους των οπισω σε πλανησαντων οι λεγοντες αυτη η οδος πορευθωμεν εν αυτη ειτε δεξια ειτε αριστερα |
| 22 Tu regarderas comme profanes (choses souillées) les lames d'argent de tes idoles (images taillées au ciseau) et les vêtements de tes (ta) statue(s) d'or (jetée en fonte) ; et tu les rejetteras comme un linge souillé. Hors d'ici, leur diras-tu. | 22 και εξαρεις τα ειδωλα τα περιηργυρωμενα και τα περικεχρυσωμενα λεπτα ποιησεις και λικμησεις ως υδωρ αποκαθημενης και ως κοπρον ωσεις αυτα |
| 23 La pluie sera donnée (accordée) à tes grains partout où tu auras semé ; et le fruit (pain) que la terre produira sera abondant et excellent ; en ce jour-là les agneaux paîtront au large dans tes champs, | 23 τοτε εσται ο υετος τω σπερματι της γης σου και ο αρτος του γενηματος της γης σου εσται πλησμονη και λιπαρος και βοσκηθησεται σου τα κτηνη τη ημερα εκεινη τοπον πιονα και ευρυχωρον |
| 24 et tes (les) taureaux et tes (les) ânons, qui labourent la terre, mangeront un mélange de grains tel qu'il aura été vanné dans l'aire. | 24 οι ταυροι υμων και οι βοες οι εργαζομενοι την γην φαγονται αχυρα αναπεποιημενα εν κριθη λελικμημενα |
| 25 Sur toute haute montagne et sur toute colline élevée il y aura des ruisseaux d'eaux courantes, au jour du grand carnage, lorsque les tours seront tombées. | 25 και εσται επι παντος ορους υψηλου και επι παντος βουνου μετεωρου υδωρ διαπορευομενον εν τη ημερα εκεινη οταν απολωνται πολλοι και οταν πεσωσιν πυργοι |
| 26 La lumière de la lune sera comme la lumière du soleil, et la lumière du soleil sera sept fois plus grande, comme (égale à) la lumière de sept jours, lorsque le Seigneur aura bandé la blessure de son peuple, et qu'il aura guéri la plaie de ses coups (le coup de sa plaie). | 26 και εσται το φως της σεληνης ως το φως του ηλιου και το φως του ηλιου εσται επταπλασιον εν τη ημερα οταν ιασηται κυριος το συντριμμα του λαου αυτου και την οδυνην της πληγης σου ιασεται |
| 27 Voici que le nom du Seigneur vient de loin ; sa fureur est ardente et lourde à (sup)porter ; ses lèvres sont pleines d'indignation, et sa langue est comme un feu dévorant. | 27 ιδου το ονομα κυριου δια χρονου ερχεται πολλου καιομενος ο θυμος μετα δοξης το λογιον των χειλεων αυτου το λογιον οργης πληρες και η οργη του θυμου ως πυρ εδεται |
| 28 Son souffle est (comme) un torrent débordé qui atteint jusqu'au cou, pour perdre et anéantir les nations, et briser le frein de l'erreur qui était dans les mâchoires des peuples. | 28 και το πνευμα αυτου ως υδωρ εν φαραγγι συρον ηξει εως του τραχηλου και διαιρεθησεται του εθνη ταραξαι επι πλανησει ματαια και διωξεται αυτους πλανησις και λημψεται αυτους κατα προσωπον αυτων |
| 29 Vous chanterez des cantiques, comme la nuit de la fête solennelle (sainte solennité), et votre cœur sera dans (comme) la joie, comme (de) celui qui marche au son de la flûte, pour aller à la montagne du Seigneur, du fort d'Israël. | 29 μη δια παντος δει υμας ευφραινεσθαι και εισπορευεσθαι εις τα αγια μου δια παντος ωσει εορταζοντας και ωσει ευφραινομενους εισελθειν μετα αυλου εις το ορος του κυριου προς τον θεον του ισραηλ |
| 30 Et le Seigneur fera entendre sa voix majestueuse (la majesté de sa voix, note) ; il montrera son bras terrible, dans les menaces de sa fureur et dans la flamme d'un feu dévorant ; il brisera tout dans la tempête (par un tourbillon) et par des pierres de grêle. | 30 και ακουστην ποιησει ο θεος την δοξαν της φωνης αυτου και τον θυμον του βραχιονος αυτου δειξει μετα θυμου και οργης και φλογος κατεσθιουσης κεραυνωσει βιαιως και ως υδωρ και χαλαζα συγκαταφερομενη βια |
| 31 A la voix du Seigneur, Assur, frappé de la verge, tremblera. | 31 δια γαρ φωνην κυριου ηττηθησονται ασσυριοι τη πληγη η αν παταξη αυτους |
| 32 Le passage de cette verge deviendra permanent (sera affermi) ; le Seigneur la fera reposer sur lui au son des tambour(in)s et de harpes, et il vaincra ses ennemis dans de grands combats. | 32 και εσται αυτω κυκλοθεν οθεν ην αυτω η ελπις της βοηθειας εφ' η αυτος επεποιθει αυτοι μετα αυλων και κιθαρας πολεμησουσιν αυτον εκ μεταβολης |
| 33 Car depuis longtemps (hier) Topheth a été préparée, préparée par le roi, profonde et vaste. Sa nourriture, c'est le feu et le (du) bois en abondance, et le souffle du Seigneur est comme un torrent de soufre qui l'embrase. | 33 συ γαρ προ ημερων απαιτηθηση μη και σοι ητοιμασθη βασιλευειν φαραγγα βαθειαν ξυλα κειμενα πυρ και ξυλα πολλα ο θυμος κυριου ως φαραγξ υπο θειου καιομενη |
