| 1 C'est pourquoi, laissant les éléments de ce qu'il y a à dire sur le Christ, élevons-nous à ce qui est plus parfait, sans poser de nouveau les principes fondamentaux de la pénitence pour les oeuvres mortes, de la foi en Dieu, | 1 Dlatego pominąwszy podstawowe nauki o Chrystusie przenieśmy się do tego, co doskonałe, nie zakładając ponownie fundamentu, jaki stanowią: pokuta za uczynki martwe i /wyznanie/ wiary w Boga, |
| 2 de ce qu'on enseigne touchant les baptêmes, et aussi l'imposition des mains, la résurrection des morts, et le jugement éternel. | 2 nauka o chrztach i nakładaniu rąk, o powstaniu z martwych i sądzie wiecznym. |
| 3 Et c'est ce que nous ferons, si toutefois Dieu le permet. | 3 A i to uczynimy, jeśli Bóg pozwoli. |
| 4 Car il est impossible que ceux qui ont été une fois éclairés, qui ont goûté le don céleste, qui ont été rendus participants de l'Esprit-Saint, | 4 Niemożliwe jest bowiem tych - którzy raz zostali oświeceni, a nawet zakosztowali daru niebieskiego i stali się uczestnikami Ducha Świętego, |
| 5 qui ont également goûté la bonne parole de Dieu et les vertus du siècle à venir, | 5 zakosztowali również wspaniałości słowa Bożego i mocy przyszłego wieku, |
| 6 et qui sont tombés soient renouvelés et ramenés à la pénitence, eux qui crucifient de nouveau pour leur malheur le Fils de Dieu, et Le livrent à l'ignominie. | 6 a /jednak/ odpadli - odnowić ku nawróceniu. Krzyżują bowiem w sobie Syna Bożego i wystawiają Go na pośmiewisko. |
| 7 Car une terre abreuvée par la pluie qui vient souvent sur elle, et qui produit une herbe utile à ceux qui la cultivent, reçoit la bénédiction de Dieu. | 7 Ziemia zaś, która pije deszcz często na nią spadający i rodzi użyteczne rośliny dla tych, którzy ją uprawiają, otrzymuje błogosławieństwo od Boga. |
| 8 Mais si elle produit des épines et des chardons, elle est réprouvée, et bien près d'être maudite; sa fin sera la combustion. | 8 A ta, która rodzi ciernie i osty, jest nieużyteczna i bliska przekleństwa, a kresem jej spalenie |
| 9 Cependant nous espérons pour vous, bien-aimés, des choses meilleures et plus rapprochées du salut, quoique nous parlions ainsi. | 9 Ale chociaż tak mówimy, to jednak po was, najmilsi, spodziewamy się czegoś lepszego i bliskiego zbawienia. |
| 10 Car Dieu n'est pas injuste, pour oublier vos oeuvres et l'amour que vous avez témoigné en Son nom, ayant rendu et rendant encore des services aux saints. | 10 Nie jest bowiem Bóg niesprawiedliwy, aby zapomniał o czynie waszym i miłości, którą okazaliście dla imienia Jego, gdyście usługiwali świętym i jeszcze usługujecie. |
| 11 Maix nous désirons que chacun de vous fasse paraître le même zèle à conserver votre espérance entière jusqu'à la fin, | 11 Pragniemy zaś, aby każdy z was okazywał tę samą gorliwość w doskonaleniu nadziei aż do końca, |
| 12 de sorte que vous ne vous relâchiez point, mais que vous deveniez les imitateurs de ceux qui, par la foi et la patience, hériteront des promesses. | 12 abyście nie stali się ospałymi, ale naśladowali tych, którzy przez wiarę i cierpliwość stają się dziedzicami obietnic. |
| 13 Lorsque Dieu fit la promesse à Abraham, n'ayant pas de plus grand que Lui par qui Il pût jurer, Il jura par Lui-même, | 13 Albowiem gdy Bóg Abrahamowi uczynił obietnicę nie mając nikogo większego, na kogo mógłby przysiąc, przysiągł na samego siebie, |
| 14 et Il dit: Oui, Je te bénirai abondamment, et Je multiplierai ta postérité. | 14 mówiąc: Zaiste, hojnie cię pobłogosławię i ponad miarę rozmnożę. |
| 15 Et ainsi Abraham, ayant attendu avec patience, obtint l'effet de la promesse. | 15 A ponieważ tak cierpliwie oczekiwał, otrzymał to, co było obiecane. |
| 16 Car les hommes jurent par Celui qui est plus grand qu'eux, et le serment, qui sert de garantie, met fin à tous leurs différends. | 16 Ludzie przysięgają na kogoś wyższego, a przysięga dla stwierdzenia /prawdy/ jest zakończeniem każdego sporu między nimi. |
| 17 C'est pourquoi Dieu, voulant montrer avec plus d'évidence aux héritiers de la promesse le caractère immuable de Sa résolution, fit intervenir le serment, | 17 Dlatego Bóg, pragnąc okazać ponad wszelką miarę dziedzicom obietnicy niezmienność swego postanowienia, wzmocnił je przysięgą, |
| 18 afin que par deux choses immuables, dans lesquelles il est impossible que Dieu mente, nous ayons une très forte consolation, nous qui avons mis notre refuge dans l'acquisition des biens qui nous sont proposés par l'espérance. | 18 abyśmy przez dwie rzeczy niezmienne, co do których niemożliwe jest, by skłamał Bóg, mieli trwałą pociechę, my, którzyśmy się uciekli do uchwycenia zaofiarowanej nadziei. |
| 19 Cette espérance, nous la gardons comme l'ancre solide et ferme de notre âme; elle pénètre jusqu'au dedans du voile, | 19 Trzymajmy się jej jako bezpiecznej i silnej kotwicy duszy, /kotwicy/, która przenika poza zasłonę, |
| 20 où Jésus, comme précurseur, est entré pour nous, ayant été fait pontife pour l'éternité, selon l'ordre de Melchisédech. | 20 gdzie Jezus poprzednik wszedł za nas, stawszy się arcykapłanem na wieki na wzór Melchizedeka. |
