Évangile selon Matthieu 26
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Le Sainte Bible Fillion | Modern Greek Bible |
|---|---|
| 1 Et il arriva que, lorsque Jésus eut achevé tous ces discours, Il dit à Ses disciples: | 1 Και οτε ετελειωσεν ο Ιησους παντας τους λογους τουτους, ειπε προς τους μαθητας αυτου? |
| 2 Vous savez que la Pâque se fera dans deux jours, et le Fils de l'homme sera livré pour être crucifié. | 2 Εξευρετε οτι μετα δυο ημερας γινεται το πασχα, και ο Υιος του ανθρωπου παραδιδεται δια να σταυρωθη. |
| 3 Alors les princes des prêtres et les anciens du peuple s'assemblèrent dans la cour du grand prêtre, appelé Caïphe; | 3 Τοτε συνηχθησαν οι αρχιερεις και οι γραμματεις και οι πρεσβυτεροι του λαου εις την αυλην του αρχιερεως του λεγομενου Καιαφα, |
| 4 et ils tinrent conseil pour se saisir de Jésus par ruse, et Le faire mourir. | 4 και συνεβουλευθησαν να συλλαβωσι τον Ιησουν με δολον και να θανατωσωσιν. |
| 5 Mais ils disaient: Que ce ne soit pas pendant la fête, de peur qu'il n'y ait du tumulte parmi le peuple. | 5 Ελεγον δε? μη εν τη εορτη, δια να μη γεινη θορυβος εν τω λαω. |
| 6 Or, comme Jésus était à Béthanie, dans la maison de Simon le lépreux, | 6 Οτε δε ο Ιησους ητο εν Βηθανια εν τη οικια Σιμωνος του λεπρου, |
| 7 une femme s'approcha de Lui avec un vase d'albâtre, plein d'un parfum de grand prix, et elle le répandit sur Sa tête, pendant qu'Il était à table. | 7 προσηλθε προς αυτον γυνη εχουσα αλαβαστρον μυρου βαρυτιμου, και κατεχεεν αυτο επι την κεφαλην αυτου, ενω εκαθητο εις την τραπεζαν. |
| 8 Les disciples, voyant cela, s'indignèrent et dirent: A quoi bon cette perte? | 8 Ιδοντες δε οι μαθηται αυτου, ηγανακτησαν λεγοντες? Εις τι η απωλεια αυτη; |
| 9 Car on aurait pu vendre ce parfum très cher, et en donner le prix aux pauvres. | 9 διοτι ηδυνατο τουτο το μυρον να πωληθη με πολλην τιμην και να δοθη εις τους πτωχους. |
| 10 Mais Jésus, sachant ce qu'ils disaient, leur dit: Pourquoi faites-vous de la peine à cette femme? car elle a fait une bonne oeuvre à Mon égard. | 10 Νοησας δε ο Ιησους, ειπε προς αυτους? Δια τι ενοχλειτε την γυναικα; διοτι εργον καλον επραξεν εις εμε. |
| 11 En effet, vous avez toujours des pauvres avec vous; mais Moi, vous ne M'aurez pas toujours. | 11 Διοτι τους πτωχους παντοτε εχετε μεθ' εαυτων, εμε ομως παντοτε δεν εχετε. |
| 12 Cette femme, en répandant ce parfum sur Mon corps, l'a fait en vue de Ma sépulture. | 12 Επειδη χυσασα αυτη το μυρον τουτο επι του σωματος μου, εκαμε τουτο δια τον ενταφιασμον μου. |
| 13 En vérité, Je vous le dis, partout où sera prêché cet Evangile, dans le monde entier, on racontera aussi, en souvenir d'elle, ce qu'elle vient de faire. | 13 Αληθως σας λεγω, οπου εαν κηρυχθη το ευαγγελιον τουτο εν ολω τω κοσμω, θελει λαληθη και τουτο, το οποιον επραξεν αυτη, εις μνημοσυνον αυτης. |
| 14 Alors un des douze, appelé Judas Iscariote, alla trouver les princes des prêtres. | 14 Τοτε υπηγεν εις των δωδεκα, ο λεγομενος Ιουδας Ισκαριωτης, προς τους αρχιερεις |
| 15 et leur dit: Que voulez-vous me donner, et je vous Le livrerai? Et ils convinrent de lui donner trente pièces d'argent. | 15 και ειπε? Τι θελετε να μοι δωσητε, και εγω θελω σας παραδωσει αυτον; Και εκεινοι εδωκαν εις αυτον τριακοντα αργυρια. |
| 16 Depuis ce moment, il cherchait une occasion favorable pour Le livrer. | 16 Και απο τοτε εζητει ευκαιριαν δια να παραδωση αυτον. |
| 17 Or, le premier jour des azymes, les disciples s'approchèrent de Jésus et Lui dirent: Où voulez-Vous que nous Vous préparions ce qu'il faut pour manger la pâque? | 17 Την δε πρωτην των αζυμων προσηλθον οι μαθηται προς τον Ιησουν, λεγοντες προς αυτον? Που θελεις να σοι ετοιμασωμεν δια να φαγης το πασχα; |
| 18 Jésus leur répondit: Allez dans la ville, chez un tel, et dites-lui: Le Maître dit: Mon temps est proche; Je ferai la pâque chez toi avec Mes disciples. | 18 Και εκεινος ειπεν? Υπαγετε εις την πολιν προς τον δεινα και ειπατε προς αυτον? Ο Διδασκαλος λεγει, Ο καιρος μου επλησιασεν? εν τη οικια σου θελω καμει το πασχα μετα των μαθητων μου. |
| 19 Les disciples firent ce que Jésus leur avait ordonné, et préparèrent la pâque. | 19 Και εκαμον οι μαθηται καθως παρηγγειλεν εις αυτους ο Ιησους, και ητοιμασαν το πασχα. |
| 20 Le soir étant venu, Il Se mit à table avec Ses douze disciples. | 20 Οτε δε εγεινεν εσπερα, εκαθητο εις την τραπεζαν μετα των δωδεκα. |
| 21 Et pendant qu'ils mangeaient, Il dit: En vérité, Je vous le dis, l'un de vous Me trahira. | 21 Και ενω ετρωγον, ειπεν? Αληθως σας λεγω οτι εις εξ υμων θελει με παραδωσει. |
| 22 Vivement attristés, ils commencèrent chacun à Lui dire: Est-ce moi, Seigneur? | 22 Και λυπουμενοι σφοδρα, ηρχισαν να λεγωσι προς αυτον εκαστος αυτων? Μηπως εγω ειμαι, Κυριε; |
| 23 Il leur répondit: Celui qui met avec Moi la main au plat est celui qui Me trahira. | 23 Ο δε αποκριθεις ειπεν? Ο εμβαψας μετ' εμου εν τω πινακιω την χειρα, ουτος θελει με παραδωσει. |
| 24 Pour ce qui est du Fils de l'homme, Il S'en va, selon ce qui a été écrit de Lui; mais malheur à l'homme par qui le Fils de l'homme sera trahi! Il aurait mieux valu pour cet homme de n'être jamais né. | 24 Ο μεν Υιος του ανθρωπου υπαγει, καθως ειναι γεγραμμενον περι αυτου? ουαι δε εις τον ανθρωπον εκεινον, δια του οποιου ο Υιος του ανθρωπου παραδιδεται? καλον ητο εις τον ανθρωπον εκεινον, αν δεν ηθελε γεννηθη. |
| 25 Judas, celui qui Le trahit, prenant la parole, Lui dit: Est-ce moi, Maître? Jésus lui répondit: Tu l'as dit. | 25 Αποκριθεις δε ο Ιουδας, οστις παρεδιδεν αυτον, ειπε? Μηπως εγω ειμαι, Ραββι; Λεγει προς αυτον? Συ ειπας. |
| 26 Or, pendant qu'ils soupaient, Jésus prit du pain, le bénit, le rompit, et le donna à Ses disciples, en disant: Prenez et mangez; ceci est Mon corps. | 26 Και ενω ετρωγον, λαβων ο Ιησους τον αρτον και ευλογησας εκοψε και εδιδεν εις τους μαθητας και ειπε? Λαβετε, φαγετε? τουτο ειναι το σωμα μου? |
| 27 Et, prenant le calice, il rendit grâces, et le leur donna, en disant: Buvez-en tous; | 27 και λαβων το ποτηριον και ευχαριστησας, εδωκεν εις αυτους, λεγων? Πιετε εξ αυτου παντες? |
| 28 car ceci est Mon sang, le sang de la nouvelle alliance, qui sera répandu pour beaucoup, pour la rémission des péchés. | 28 διοτι τουτο ειναι το αιμα μου το της καινης διαθηκης, το υπερ πολλων εκχυνομενον εις αφεσιν αμαρτιων. |
| 29 Or, Je vous le dis, Je ne boirai plus désormais de ce fruit de la vigne, jusqu'à ce jour où Je le boirai de nouveau avec vous, dans le royaume de Mon Père. | 29 Σας λεγω δε οτι δεν θελω πιει εις το εξης εκ τουτου του γεννηματος της αμπελου εως της ημερας εκεινης, οταν πινω αυτο νεον μεθ' υμων εν τη βασιλεια του Πατρος μου. |
| 30 Et, après avoir dit l'hymne, ils allèrent à la montagne des Oliviers. | 30 Και αφου υμνησαν, εξηλθον εις το ορος των ελαιων. |
| 31 Alors Jésus leur dit: Vous serez tous scandalisés cette nuit à Mon sujet. Car il est écrit: Je frapperai le pasteur, et les brebis du troupeau seront dispersées. | 31 Τοτε λεγει προς αυτους ο Ιησους? Παντες υμεις θελετε σκανδαλισθη εν εμοι την νυκτα ταυτην? διοτι ειναι γεγραμμενον, Θελω παταξει τον ποιμενα, και θελουσι διασκορπισθη τα προβατα της ποιμνης? |
| 32 Mais, après que Je serai ressuscité, Je vous précéderai en Galilée. | 32 αφου δε αναστηθω, θελω υπαγει προτερον υμων εις την Γαλιλαιαν. |
| 33 Pierre, prenant la parole, Lui dit: Quand même tous seraient scandalisés à Votre sujet, moi je ne serai jamais scandalisé. | 33 Αποκριθεις δε ο Πετρος, ειπε προς αυτον? Και αν παντες σκανδαλισθωσιν εν σοι, εγω ποτε δεν θελω σκανδαλισθη. |
| 34 Jésus lui dit: En vérité, Je te le dis, cette nuit même, avant que le coq chante, tu Me renieras trois fois. | 34 Ειπε προς αυτον ο Ιησους? Αληθως σοι λεγω οτι ταυτην την νυκτα, πριν φωναξη ο αλεκτωρ, τρις θελεις με απαρνηθη. |
| 35 Pierre Lui dit: Quand il me faudrait mourir avec Vous, je ne Vous renierai point. Et tous les disciples parlèrent de même. | 35 Λεγει προς αυτον ο Πετρος? Και αν γεινη χρεια να αποθανω μετα σου, δεν θελω σε απαρνηθη. Ομοιως ειπον και παντες οι μαθηται. |
| 36 Alors Jésus vint avec eux dans un domaine appelé Gethsémani; Il dit à Ses disciples: Asseyez-vous ici, pendant que J'irai là pour prier. | 36 Τοτε ερχεται μετ' αυτων ο Ιησους εις χωριον λεγομενον Γεθσημανη και λεγει προς τους μαθητας? Καθησατε αυτου, εωσου υπαγω και προσευχηθω εκει. |
| 37 Et ayant pris avec Lui Pierre et les deux fils de Zébédée, Il commença à être attristé et affligé. | 37 Και παραλαβων τον Πετρον και τους δυο υιους του Ζεβεδαιου, ηρχισε να λυπηται και να αδημονη. |
| 38 Alors Il leur dit: Mon âme est triste jusqu'à la mort; demeurez ici, et veillez avec Moi. | 38 Τοτε λεγει προς αυτους? Περιλυπος ειναι η ψυχη μου εως θανατου? μεινατε εδω και αγρυπνειτε μετ' εμου. |
| 39 Et S'étant avancé un peu plus loin, Il Se prosterna le visage contre terre, priant et disant: Mon Père, s'il est possible, que ce calice s'éloigne de Moi; cependant, qu'il en soit non pas comme Je veux, mais comme Vous voulez. | 39 Και προχωρησας ολιγον επεσεν επι προσωπον αυτου, προσευχομενος και λεγων? Πατερ μου, εαν ηναι δυνατον, ας παρελθη απ' εμου το ποτηριον τουτο? πλην ουχι ως εγω θελω, αλλ' ως συ. |
| 40 Et Il vint vers Ses disciples, et les trouva endormis; et Il dit à Pierre: Ainsi, vous n'avez pas pu veiller une heure avec Moi? | 40 Και ερχεται προς τους μαθητας και ευρισκει αυτους κοιμωμενους, και λεγει προς τον Πετρον? Ουτω δεν ηδυνηθητε μιαν ωραν να αγρυπνησητε μετ' εμου; |
| 41 Veillez et priez, afin que vous ne tombiez point dans la tentation. L'esprit est prompt, mais la chair est faible. | 41 αγρυπνειτε και προσευχεσθε, δια να μη εισελθητε εις πειρασμον. Το μεν πνευμα προθυμον, η δε σαρξ ασθενης. |
| 42 Il S'en alla encore une seconde fois, et Il pria, en disant: Mon Père, si ce calice ne peut passer sans que Je le boive, que Votre volonté soit faite. | 42 Παλιν εκ δευτερου υπηγε και προσευχηθη, λεγων? Πατερ μου, εαν δεν ηναι δυνατον τουτο το ποτηριον να παρελθη απ' εμου χωρις να πιω αυτο, γενηθητω το θελημα σου. |
| 43 Il revint de nouveau, et Il les trouva endormis; car leurs yeux étaient appesantis. | 43 Και ελθων ευρισκει αυτους παλιν κοιμωμενους? διοτι οι οφθαλμοι αυτων ησαν βεβαρημενοι. |
| 44 Et les quittant, Il S'en alla encore, et Il pria pour la troisième fois, en disant les mêmes paroles. | 44 Και αφησας αυτους υπηγε παλιν και προσευχηθη εκ τριτου, ειπων τον αυτον λογον. |
| 45 Puis Il vint à Ses disciples, et leur dit: Dormez maintenant et reposez-vous; voici que l'heure approche, et le Fils de l'homme sera livré aux mains des pécheurs. | 45 Τοτε ερχεται προς τους μαθητας αυτου και λεγει προς αυτους? Κοιμασθε το λοιπον και αναπαυεσθε? ιδου, επλησιασεν η ωρα και ο Υιος του ανθρωπου παραδιδεται εις χειρας αμαρτωλων. |
| 46 Levez-vous, allons; voici que celui qui doit Me trahir approche. | 46 Εγερθητε, ας υπαγωμεν? Ιδου, επλησιασεν ο παραδιδων με. |
| 47 Comme Il parlait encore, voici que Judas, l'un des douze, arriva, et avec Lui une foule nombreuse, armée d'épées et de bâtons, envoyée par les princes des prêtres et par les anciens du peuple. | 47 Και ενω αυτος ελαλει ετι, ιδου, ο Ιουδας εις των δωδεκα ηλθε, και μετ' αυτου οχλος πολυς μετα μαχαιρων και ξυλων παρα των αρχιερεων και πρεσβυτερων του λαου. |
| 48 Or, celui qui Le trahissait leur avait donné un signe, en disant: Celui que je baiserai, c'est Lui; saisissez-Le. | 48 Ο δε παραδιδων αυτον εδωκεν εις αυτους σημειον, λεγων? Οντινα φιλησω, αυτος ειναι? πιασατε αυτον. |
| 49 Et aussitôt, s'approchant de Jésus, il dit: Je Vous salue, Maître. Et il Le baisa. | 49 Και ευθυς πλησιασας προς τον Ιησουν, ειπε? Χαιρε, Ραββι, και κατεφιλησεν αυτον. |
| 50 Jésus lui dit: Mon ami, pourquoi es-tu venu? Alors ils s'avancèrent, mirent les mains sur Jésus, et Le saisirent. | 50 Ο δε Ιησους ειπε προς αυτον? Φιλε, δια τι ηλθες; Τοτε προσελθοντες επεβαλον τας χειρας επι τον Ιησουν και επιασαν αυτον. |
| 51 Et voici qu'un de ceux qui étaient avec Jésus, étendant la main, tira son épée, frappa le serviteur du grand prêtre, et lui coupa l'oreille. | 51 Και ιδου, εις των μετα του Ιησου εκτεινας την χειρα εσυρε την μαχαιραν αυτου, και κτυπησας τον δουλον του αρχιερεως απεκοψε το ωτιον αυτου. |
| 52 Alors Jésus lui dit: Remets ton épée à sa place, car tous ceux qui prendront l'épée périront par l'épée. | 52 Τοτε λεγει προς αυτον ο Ιησους? Επιστρεψον την μαχαιραν σου εις τον τοπον αυτης? διοτι παντες οσοι πιασωσι μαχαιραν δια μαχαιρας θελουσιν απολεσθη. |
| 53 Penses-tu que Je ne puisse pas prier Mon Père, qui M'enverrait à l'instant plus de douze légions d'Anges? | 53 Η νομιζεις οτι δεν δυναμαι ηδη να παρακαλεσω τον Πατερα μου, και θελει στησει πλησιον μου περισσοτερους παρα δωδεκα λεγεωνας αγγελων; |
| 54 Comment donc s'accompliront les Ecritures, qui annoncent qu'il en doit être ainsi? | 54 πως λοιπον θελουσι πληρωθη αι γραφαι οτι ουτω πρεπει να γεινη; |
| 55 En même temps, Jésus dit à la foule: Vous êtes venus comme après un voleur, armés d'épées et de bâtons, pour vous emparer de Moi; tous les jours J'étais assis au milieu de vous, enseignant dans le temple, et vous ne M'avez pas arrêté. | 55 Εν εκεινη τη ωρα ειπεν ο Ιησους προς τους οχλους? Ως επι ληστην εξηλθετε μετα μαχαιρων και ξυλων να με συλλαβητε; καθ' ημεραν εκαθημην πλησιον υμων διδασκων εν τω ιερω, και δεν με επιασατε. |
| 56 Mais tout cela s'est fait afin que ce que les prophètes ont écrit fût accompli. Alors tous les disciples, L'abandonnant, s'enfuirent. | 56 Τουτο δε ολον εγεινε δια να πληρωθωσιν αι γραφαι των προφητων. Τοτε οι μαθηται παντες αφησαντες αυτον εφυγον. |
| 57 Mais ceux qui avaient arrêté Jésus Le conduisirent chez Caïphe, le grand prêtre, où les scribes et les anciens s'étaient rassemblés. | 57 Οι δε πιασαντες τον Ιησουν εφεραν προς Καιαφαν τον αρχιερεα, οπου συνηχθησαν οι γραμματεις και οι πρεσβυτεροι. |
| 58 Or, Pierre Le suivait de loin, jusqu'à la cour du grand prêtre; et étant entré, il s'assit avec les serviteurs, pour voir la fin. | 58 Ο δε Πετρος ηκολουθει αυτον απο μακροθεν εως της αυλης του αρχιερεως, και εισελθων εσω εκαθητο μετα των υπηρετων δια να ιδη το τελος. |
| 59 Cependant les princes des prêtres et tout le conseil cherchaient un faux témoignage contre Jésus, pour Le faire mourir; | 59 Οι δε αρχιερεις και οι πρεσβυτεροι και το συνεδριον ολον εζητουν ψευδομαρτυριαν κατα του Ιησου, δια να θανατωσωσιν αυτον, |
| 60 et ils n'en trouvèrent point, quoique beaucoup de faux témoins se fussent présentés. Enfin il vint deux faux témoins, | 60 και δεν ευρον? και πολλων ψευδομαρτυρων προσελθοντων, δεν ευρον. Υστερον δε προσελθοντες δυο ψευδομαρτυρες, |
| 61 qui dirent: Celui-ci a dit: Je puis détruire le temple de Dieu, et le rebâtir en trois jours. | 61 ειπον? Ουτος ειπε, Δυναμαι να χαλασω τον ναον του Θεου και δια τριων ημερων να οικοδομησω αυτον. |
| 62 Alors le grand prêtre, se levant, Lui dit: Tu ne réponds rien à ce que ces hommes déposent contre Toi? | 62 Και σηκωθεις ο αρχιερευς ειπε προς αυτον? Δεν αποκρινεσαι; τι μαρτυρουσιν ουτοι κατα σου; |
| 63 Mais Jésus Se taisait. Et le grand prêtre Lui dit: Je T'adjure, par le Dieu vivant, de nous dire si Tu es le Christ, le Fils de Dieu. | 63 Ο δε Ιησους εσιωπα. Και αποκριθεις ο αρχιερευς ειπε προς αυτον? Σε ορκιζω εις τον Θεον τον ζωντα να ειπης προς ημας αν συ ησαι ο Χριστος ο Υιος του Θεου. |
| 64 Jésus lui répondit: Tu l'as dit. Car Je vous le dis, désormais vous verrez le Fils de l'homme assis à la droite de la puissance de Dieu, et venant sur les nuées du ciel. | 64 Λεγει προς αυτον ο Ιησους? Συ ειπας? πλην σας λεγω, Εις το εξης θελετε ιδει τον Υιον του ανθρωπου καθημενον εκ δεξιων της δυναμεως και ερχομενον επι των νεφελων του ουρανου. |
| 65 Alors le grand prêtre déchira ses vêtements, en disant: Il a blasphémé; qu'avons-nous encore de témoins? Voici que vous venez d'entendre le blasphème. | 65 Τοτε ο αρχιερευς διεσχισε τα ιματια αυτου, λεγων οτι εβλασφημησε? τι χρειαν εχομεν πλεον μαρτυρων; ιδου, τωρα ηκουσατε την βλασφημιαν αυτου? |
| 66 Que vous en semble? Ils répondirent: Il mérite la mort. | 66 τι σας φαινεται; Και εκεινοι αποκριθεντες ειπον? Ενοχος θανατου ειναι. |
| 67 Alors ils Lui crachèrent au visage, et ils Le frappèrent à coup de poing; d'autres Lui donnèrent des soufflets, | 67 Τοτε ενεπτυσαν εις το προσωπον αυτου και εγρονθισαν αυτον, αλλοι δε ερραπισαν, |
| 68 en disant: Prophétise-nous, Christ; qui est-ce qui T'a frappé? | 68 λεγοντες? Προφητευσον εις ημας, Χριστε, τις ειναι οστις σε εκτυπησεν; |
| 69 Cependant Pierre était assis dehors, dans la cour; et une servante s'approcha de lui, en disant: Toi aussi, Tu étais avec Jésus de Galilée. | 69 Ο δε Πετρος εκαθητο εξω εν τη αυλη και προσηλθε προς αυτον μια δουλη, λεγουσα? Και συ ησο μετα Ιησου του Γαλιλαιου. |
| 70 Mais il le nia devant tous, en disant: Je ne sais ce que tu dis. | 70 Ο δε ηρνηθη εμπροσθεν παντων, λεγων? Δεν εξευρω τι λεγεις. |
| 71 Et comme il franchissait la porte, une autre servante le vit, et dit à ceux qui étaient là: Celui-ci était aussi avec Jésus de Nazareth. | 71 Και οτε εξηλθεν εις τον πυλωνα, ειδεν αυτον αλλη και λεγει προς τους εκει, Και ουτος ητο μετα Ιησου του Ναζωραιου. |
| 72 Et il le nia de nouveau avec serment: Je ne connais point cet homme. | 72 Και παλιν ηρνηθη μεθ' ορκου οτι δεν γνωριζω τον ανθρωπον. |
| 73 Peu après, ceux qui étaient là s'approchèrent, et dirent à Pierre: Certainement tu es aussi de ces gens-là; car ton langage te fait reconnaître. | 73 Μετ' ολιγον δε προσελθοντες οι εστωτες, ειπον προς τον Πετρον? Αληθως και συ εξ αυτων εισαι? διοτι η λαλια σου σε καμνει φανερον. |
| 74 Alors il se mit à faire des imprécations, et à jurer qu'il ne connaissait pas cet homme. Et aussitôt le coq chanta. | 74 Τοτε ηρχισε να καταναθεματιζη και να ομνυη οτι δεν γνωριζω τον ανθρωπον. Και ευθυς εφωναξεν ο αλεκτωρ. |
| 75 Et Pierre se ressouvint de la parole que Jésus avait dite: Avant que le coq chante, tu me renieras trois fois. Et étant sorti dehors, il pleura amèrement. | 75 Και ενεθυμηθη ο Πετρος τον λογον του Ιησου, οστις ειχεν ειπει προς αυτον οτι πριν φωναξη ο αλεκτωρ, τρις θελεις με απαρνηθη? και εξελθων εξω εκλαυσε πικρως. |