| 1 Parole qui fut adressée à Jérémie par le Seigneur, en ces temps: | 1 Ο λογος ο γενομενος προς Ιερεμιαν παρα Κυριου, λεγων, |
| 2 Lève-toi, et descends dans la maison du potier, et là tu entendras Mes paroles. | 2 Σηκωθητι και καταβηθι εις τον οικον του κεραμεως, και εκει θελω σε καμει να ακουσης τους λογους μου. |
| 3 Τοτε κατεβην εις τον οικον του κεραμεως, και ιδου, ειργαζετο εργον επι τους τροχους. |
| 4 Et le vase qu'il faisait de ses mains avec l'argile fut manqué et il se mit à en faire un autre vase, comme il plut à ses yeux de le faire. | 4 Και εχαλασθη το αγγειον, το οποιον εκαμνεν εκ πηλου, εν τη χειρι του κεραμεως, και παλιν εκαμεν αυτο αλλο αγγειον, καθως ηρεσεν εις τον κεραμεα να καμη. |
| 5 Et la parole du Seigneur me fut adressée en ces termes: | 5 Τοτε εγεινε λογος Κυριου προς εμε, λεγων, |
| 6 Ne pourrai-Je pas agir envers vous comme ce potier, maison d'Israël? dit le Seigneur; car comme l'argile est dans la main du potier, ainsi vous êtes dans Ma main, maison d'Israël. | 6 Οικος Ισραηλ, δεν δυναμαι να καμω εις εσας, καθως ουτος ο κεραμευς; λεγει Κυριος. Ιδου, ως ο πηλος εν τη χειρι του κεραμεως, ουτω σεις, οικος Ισραηλ, εισθε εν τη χειρι μου. |
| 7 Soudain Je parlerai contre un peuple et contre un royaume, pour l'arracher, et pour le détruire, et pour le perdre; | 7 Εν τη στιγμη, καθ' ην ηθελον λαλησει κατα εθνους η κατα βασιλειας, δια να εκριζωσω και να κατασκαψω και να καταστρεψω, |
| 8 si cette nation fait pénitence de sa méchanceté pour laquelle Je l'avais condamnée, Moi aussi Je Me repentirai du mal que J'avais résolu de lui faire. | 8 εαν το εθνος εκεινο, κατα του οποιου ελαλησα, επιστρεψη απο της κακιας αυτου, θελω μετανοησει περι του κακου, το οποιον εβουλευθην να καμω εις αυτο. |
| 9 Et soudain Je parlerai en faveur d'un peuple et d'un royaume, pour le bâtir et pour le planter; | 9 Και εν τη στιγμη, καθ' ην ηθελον λαλησει περι εθνους η περι βασιλειας, να οικοδομησω και να φυτευσω, |
| 10 s'il fait ce qui est mal à Mes yeux et n'écoute pas Ma voix, Je Me repentirai du bien que J'avais résolu de lui faire. | 10 εαν καμη κακον ενωπιον μου, ωστε να μη υπακουη της φωνης μου, τοτε θελω μετανοησει περι του καλου, με το οποιον ειπα οτι θελω αγαθοποιησει αυτο. |
| 11 Maintenant donc parle aux habitants de Juda et de Jérusalem en ces termes : Voici ce que dit le Seigneur : Je prépare contre vous un malheur, et Je forme contre vous des projets; que chacun revienne de sa voie mauvaise; rendez droites vos voies et vos intentions. | 11 Και τωρα ειπε προς τους ανδρας Ιουδα και προς τους κατοικους της Ιερουσαλημ, λεγων, Ουτω λεγει Κυριος? Ιδου, εγω ετοιμαζω κακον καθ' υμων και βουλευομαι βουλην καθ' υμων? επιστρεψατε λοιπον εκαστος απο της πονηρας οδου αυτου και διορθωσατε τας οδους υμων και τας πραξεις υμων. |
| 12 Et ils ont dit : Nous n'avons plus d'espoir; nous suivrons nos pensées, et nous agirons chacun selon la dépravation de son coeur. | 12 Οι δε ειπον, Εις ματην? διοτι οπισω των διαβουλιων ημων θελομεν περιπατει και εκαστος τας ορεξεις της καρδιας αυτου της πονηρας θελομεν πραττει. |
| 13 C'est pourquoi, ainsi parle le Seigneur : Interrogez les nations; qui a entendu des choses aussi horribles que celles qu'a commises la vierge d'Israël? | 13 Δια τουτο ουτω λεγει Κυριος? Ερωτησατε τωρα μεταξυ των εθνων, τις ηκουσε τοιαυτα; η παρθενος του Ισραηλ εκαμε φρικτα σφοδρα. |
| 14 La neige du Liban disparaîtra-t-elle des rochers des champs? ou peut-on faire tarir les eaux qui s'élancent fraîches et courantes? | 14 Θελει τις αφησει τον χιονωδη Λιβανον δια τον βραχον της πεδιαδος; η θελουσιν εγκαταλιπει τα δροσερα εκρεοντα υδατα δια τα μακροθεν ερχομενα; |
| 15 Cependant Mon peuple M'a oublié, faisant de vaines libations, trébuchant dans ses voies, dans les sentiers du siècle, et y marchant par un chemin qui n'était pas battu, | 15 Αλλ' ο λαος μου ελησμονησεν εμε, εθυμιασεν εις την ματαιοτητα και προσεκοψαν εν ταις οδοις αυτων, ταις αιωνιοις τριβοις, δια να περιπατωσιν εν τριβοις οδου μη εξωμαλισμενης? |
| 16 pour réduire leur pays à la désolation et à un opprobre éternel : quiconque y passera sera stupéfait et branlera la tête. | 16 δια να καταστησωσι την γην αυτων ερημωσιν και χλευασμον αιωνιον? πας ο διαβαινων δι' αυτης θελει μενει εκθαμβος και σειει την κεφαλην αυτου. |
| 17 Comme un vent brûlant, Je les disperserai devant l'ennemi; Je leur tournerai le dos et non le visage, au jour de leur perte. | 17 Θελω διασκορπισει αυτους εμπροσθεν του εχθρου ως καυστικος ανεμος? θελω δειξει εις αυτους νωτα και ουχι προσωπον εν τη ημερα της συμφορας αυτων. |
| 18 Et ils ont dit : Venez, et formons des desseins contre Jérémie; car la loi ne périra pas faute de prêtre, ni le conseil faute de sage, ni la parole faute de prophète; venez, frappons-le avec la langue, et ne prenons pas garde à tous ses discours. | 18 Τοτε ειπον, Ελθετε και ας συμβουλευθωμεν βουλας κατα του Ιερεμιου? διοτι νομος δεν θελει χαθη απο ιερεως ουδε βουλη απο σοφου ουδε λογος απο προφητου? ελθετε και ας παταξωμεν αυτον με την γλωσσαν και ας μη προσεξωμεν εις μηδενα των λογων αυτου. |
| 19 Jetez les yeux sur moi, Seigneur, et écoutez la voix de mes adversaires. | 19 Προσεξον εις εμε, Κυριε, και ακουσον την φωνην των διαφιλονεικουντων με εμε. |
| 20 Est-ce qu'on rend le mal pour le bien, puisqu'ils creusent une fosse pour m'ôter la vie? Souvenez-Vous que je me suis tenu devant Vous, pour Vous parler en leur faveur, et pour détourner d'eux Votre indignation. | 20 Θελει ανταποδοθη κακον αντι καλου; διοτι εσκαψαν λακκον δια την ψυχην μου. Ενθυμηθητι οτι εσταθην ενωπιον σου δια να λαλησω υπερ αυτων αγαθα, δια να αποστρεψω τον θυμον σου απ' αυτων. |
| 21 C'est pourquoi livrez leurs enfants à la famine, et faites-les passer au fil de l'épée; que leurs femmes perdent leurs enfants et deviennent veuves, et que leurs maris soient mis â mort; que leurs jeunes gens soient percés par le glaive dans le combat; | 21 Δια τουτο παραδος τους υιους αυτων εις την πειναν και δος αυτους εις χειρας μαχαιρας, και ας γεινωσιν αι γυναικες αυτων ατεκνοι και χηραι? και οι ανδρες αυτων ας θανατωθωσιν? οι νεανισκοι αυτων ας πεσωσι δια μαχαιρας εν τη μαχη. |
| 22 qu'on entende des cris sortir de leurs maisons; car Vous ferez fondre soudain sur eux le brigand, parce qu'ils ont creusé une fosse pour me prendre, et qu'ils ont caché des filets sous mes pieds. | 22 Ας ακουσθη κραυγη εκ των οικιων αυτων, οταν φερης εξαιφνης επ' αυτους λεηλατας? διοτι εσκαψαν λακκον δια να με πιασωσι και εκρυψαν παγιδας δια τους ποδας μου. |
| 23 Mais Vous, Seigneur, Vous connaissez tous leurs desseins de mort contre moi; ne leur pardonnez pas leur iniquité, et que leur péché ne s'efface pas de devant Vous; qu'ils tombent en Votre présence; au temps de Votre fureur traitez-les sévèrement. | 23 Συ δε, Κυριε, γνωριζεις πασαν την κατ' εμου βουλην αυτων εις το να με θανατωσωσι? μη συγχωρησης την ανομιαν αυτων, και την αμαρτιαν αυτων μη εξαλειψης απ' εμπροσθεν σου? αλλα ας καταστραφωσιν ενωπιον σου? ενεργησον κατ' αυτων εν τω καιρω του θυμου σου. |
