| 1 Mon fils, si tu as répondu pour ton ami, si tu as engagé ta main à un étranger, | 1 υιε εαν εγγυηση σον φιλον παραδωσεις σην χειρα εχθρω |
| 2 tu es enlacé par les paroles de ta bouche, et pris par ton propre langage. | 2 παγις γαρ ισχυρα ανδρι τα ιδια χειλη και αλισκεται χειλεσιν ιδιου στοματος |
| 3 Fais donc ce que je te dis, mon fils, et délivre-toi toi-même, car tu es tombé entre les mains de ton prochain. Cours, hâte-toi, excite ton ami. | 3 ποιει υιε α εγω σοι εντελλομαι και σωζου ηκεις γαρ εις χειρας κακων δια σον φιλον ιθι μη εκλυομενος παροξυνε δε και τον φιλον σου ον ενεγυησω |
| 4 N'accorde pas de sommeil à tes yeux, et que tes paupières ne s'assoupissent point. | 4 μη δως υπνον σοις ομμασιν μηδε επινυσταξης σοις βλεφαροις |
| 5 Dégage-toi, comme un daim, de la main du chasseur, et comme un oiseau de la main de l'oiseleur. | 5 ινα σωζη ωσπερ δορκας εκ βροχων και ωσπερ ορνεον εκ παγιδος |
| 6 Va vers la fourmi, ô paresseux, et considère sa conduite, et apprends la sagesse. | 6 ιθι προς τον μυρμηκα ω οκνηρε και ζηλωσον ιδων τας οδους αυτου και γενου εκεινου σοφωτερος |
| 7 N'ayant ni chef, ni maître, ni prince, | 7 εκεινω γαρ γεωργιου μη υπαρχοντος μηδε τον αναγκαζοντα εχων μηδε υπο δεσποτην ων |
| 8 elle prépare durant l'été sa nourriture, et amasse pendant la moisson de quoi se nourrir. | 8 ετοιμαζεται θερους την τροφην πολλην τε εν τω αμητω ποιειται την παραθεσιν [8α] η πορευθητι προς την μελισσαν και μαθε ως εργατις εστιν την τε εργασιαν ως σεμνην ποιειται [8β] ης τους πονους βασιλεις και ιδιωται προς υγιειαν προσφερονται ποθεινη δε εστιν πασιν και επιδοξος [8χ] καιπερ ουσα τη ρωμη ασθενης την σοφιαν τιμησασα προηχθη |
| 9 Jusques à quand dormiras-tu, paresseux? Quand te lèveras-tu de ton sommeil? | 9 εως τινος οκνηρε κατακεισαι ποτε δε εξ υπνου εγερθηση |
| 10 Tu dormiras un peu, tu sommeilleras un peu, tu croiseras un peu les mains pour dormir, | 10 ολιγον μεν υπνοις ολιγον δε καθησαι μικρον δε νυσταζεις ολιγον δε εναγκαλιζη χερσιν στηθη |
| 11 et l'indigence viendra à toi comme un voyageur, et la pauvreté comme un homme armé. Mais si tu es diligent, ta moisson jaillira comme une source, et l'indigence fuira loin de toi. | 11 ειτ' εμπαραγινεται σοι ωσπερ κακος οδοιπορος η πενια και η ενδεια ωσπερ αγαθος δρομευς [11α] εαν δε αοκνος ης ηξει ωσπερ πηγη ο αμητος σου η δε ενδεια ωσπερ κακος δρομευς απαυτομολησει |
| 12 L'homme apostat est un homme inutile, il s'avance avec une bouche perverse. | 12 ανηρ αφρων και παρανομος πορευεται οδους ουκ αγαθας |
| 13 Il fait signe des yeux, il frappe du pied, il parle avec les doigts; | 13 ο δ' αυτος εννευει οφθαλμω σημαινει δε ποδι διδασκει δε εννευμασιν δακτυλων |
| 14 il trame le mal dans son coeur méchant, et en tout temps il sème des querelles. | 14 διεστραμμενη δε καρδια τεκταινεται κακα εν παντι καιρω ο τοιουτος ταραχας συνιστησιν πολει |
| 15 Sa ruine viendra soudain sur lui, et il sera brisé tout d'un coup et il n'aura plus de remède. | 15 δια τουτο εξαπινης ερχεται η απωλεια αυτου διακοπη και συντριβη ανιατος |
| 16 Il y a six choses que hait le Seigneur, et une septième que Son âme déteste: | 16 οτι χαιρει πασιν οις μισει ο κυριος συντριβεται δε δι' ακαθαρσιαν ψυχης |
| 17 les yeux altiers, la langue menteuse, les mains qui répandent le sang innocent, | 17 οφθαλμος υβριστου γλωσσα αδικος χειρες εκχεουσαι αιμα δικαιου |
| 18 le coeur qui médite des desseins très coupables, les pieds agiles pour courir au mal, | 18 και καρδια τεκταινομενη λογισμους κακους και ποδες επισπευδοντες κακοποιειν |
| 19 le témoin trompeur qui profère des mensonges, et celui qui sème des dissensions entre les frères. | 19 εκκαιει ψευδη μαρτυς αδικος και επιπεμπει κρισεις ανα μεσον αδελφων |
| 20 Observe, mon fils, les préceptes de ton père, et n'abandonne pas la loi de ta mère. | 20 υιε φυλασσε νομους πατρος σου και μη απωση θεσμους μητρος σου |
| 21 Tiens-les sans cesse liés dans ton coeur, et attache-les autour de ton cou. | 21 αφαψαι δε αυτους επι ση ψυχη δια παντος και εγκλοιωσαι επι σω τραχηλω |
| 22 Lorsque tu marches, qu'ils t'accompagnent; lorsque tu dors, qu'ils te gardent, et à ton réveil entretiens-toi avec eux. | 22 ηνικα αν περιπατης επαγου αυτην και μετα σου εστω ως δ' αν καθευδης φυλασσετω σε ινα εγειρομενω συλλαλη σοι |
| 23 Car le précepte est une lampe, et la loi une lumière, et la réprimande qui retient dans la discipline est la voie de la vie; | 23 οτι λυχνος εντολη νομου και φως και οδος ζωης ελεγχος και παιδεια |
| 24 pour te préserver de la femme corrompue, et de la langue flatteuse de l'étrangère. | 24 του διαφυλασσειν σε απο γυναικος υπανδρου και απο διαβολης γλωσσης αλλοτριας |
| 25 Que ton coeur ne convoite pas sa beauté, et ne te laisse pas prendre par ses regards; | 25 μη σε νικηση καλλους επιθυμια μηδε αγρευθης σοις οφθαλμοις μηδε συναρπασθης απο των αυτης βλεφαρων |
| 26 car le prix de la courtisane est à peine d'un pain, mais la femme rend captive l'âme précieuse de l'homme. | 26 τιμη γαρ πορνης οση και ενος αρτου γυνη δε ανδρων τιμιας ψυχας αγρευει |
| 27 Un homme peut-il cacher le feu dan son sein, sans que ses vêtements soient consumés? | 27 αποδησει τις πυρ εν κολπω τα δε ιματια ου κατακαυσει |
| 28 ou marcher sur des charbons ardents sans se brûler la plante des pieds? | 28 η περιπατησει τις επ' ανθρακων πυρος τους δε ποδας ου κατακαυσει |
| 29 Ainsi celui qui s'approche de la femme de son prochain ne sera pas pur lorsqu'il l'aura touchée. | 29 ουτως ο εισελθων προς γυναικα υπανδρον ουκ αθωωθησεται ουδε πας ο απτομενος αυτης |
| 30 Ce n'est pas une grande faute qu'un homme dérobe, s'il dérobe pour rassasier sa faim. | 30 ου θαυμαστον εαν αλω τις κλεπτων κλεπτει γαρ ινα εμπληση την ψυχην πεινων |
| 31 Et pourtant, s'il est pris, il en rendra sept fois autant, et il donnera tout ce qu'il a dans sa maison. | 31 εαν δε αλω αποτεισει επταπλασια και παντα τα υπαρχοντα αυτου δους ρυσεται εαυτον |
| 32 Mais celui qui est adultère perdra son âme par la folie de son coeur. | 32 ο δε μοιχος δι' ενδειαν φρενων απωλειαν τη ψυχη αυτου περιποιειται |
| 33 Il amasse sur lui la honte et l'ignominie, et son opprobre ne s'effacera pas; | 33 οδυνας τε και ατιμιας υποφερει το δε ονειδος αυτου ουκ εξαλειφθησεται εις τον αιωνα |
| 34 car la jalousie et la fureur du mari ne pardonnera point au jour de la vengeance; | 34 μεστος γαρ ζηλου θυμος ανδρος αυτης ου φεισεται εν ημερα κρισεως |
| 35 et il ne se rendra aux prières de personne, et il ne recevra pas comme compensation des présents, même très nombreux. | 35 ουκ ανταλλαξεται ουδενος λυτρου την εχθραν ουδε μη διαλυθη πολλων δωρων |
