| 1 Celui qui aime la correction aime la science; mais celui qui hait les réprimandes est un insensé. | 1 Οστις αγαπα παιδειαν, αγαπα γνωσιν? αλλ' οστις μισει ελεγχον, ειναι αφρων. |
| 2 Celui qui est bon puisera la grâce du Seigneur; mais celui qui met sa confiance en ses propres pensées agit en impie. | 2 Ο καλος ευρισκει χαριν παρα Κυριου? τον δε μηχανευομενον κακα θελει καταδικασει. |
| 3 L'homme ne s'affermira point par l'impiété; mais la racine des justes sera inébranlable. | 3 Δεν θελει στερεωθη ανθρωπος δια της ανομιας? η ριζα δε των δικαιων θελει μενει ασαλευτος. |
| 4 La femme diligente est la couronne de son mari; mais celle qui fait des choses dignes de confusion est comme la pourriture dans ses os. | 4 Η εναρετος γυνη ειναι στεφανος εις τον ανδρα αυτης? η δε προξενουσα αισχυνην ειναι ως σαπρια εις τα οστα αυτου. |
| 5 Les pensées des justes ne sont qu'équité; mais les desseins des impies ne sont que malice. | 5 Οι λογισμοι των δικαιων ειναι ευθυτης? αι δε βουλαι των ασεβων δολος. |
| 6 Les paroles des impies sont des embûches pour verser le sang; la bouche des justes les délivrera. | 6 Οι λογοι των ασεβων ενεδρευουσιν αιμα? το δε στομα των ευθεων θελει ελευθερωσει αυτους. |
| 7 Retourne les impies, et ils ne sont plus; mais la maison des justes demeurera. | 7 Οι ασεβεις καταστρεφονται και δεν υπαρχουσιν? ο οικος δε των δικαιων θελει διαμενει. |
| 8 L'homme sera connu par sa doctrine; mais celui qui est vain et dénué de sens sera un objet de mépris. | 8 Ο ανθρωπος εγκωμιαζεται κατα την συνεσιν αυτου? ο δε διεστραμμενος την καρδιαν θελει εισθαι εις καταφρονησιν. |
| 9 Mieux vaut le pauvre qui se suffit, que le glorieux qui manque de pain. | 9 Καλητερος ο ανθρωπος ο μη τιμωμενος και επαρκων εις εαυτον, παρα ο κενοδοξων και στερουμενος αρτου. |
| 10 Le juste se met en peine de la vie de son bétail; mais les entrailles des impies sont cruelles. | 10 Ο δικαιος επιμελειται την ζωην του κτηνους αυτου? τα δε σπλαγχνα των ασεβων ειναι ανελεημονα. |
| 11 Celui qui cultive sa terre sera rassasié de pain; mais celui qui recherche le repos est très insensé. Celui qui met ses délices dans les réunions où l'on boit du vin, laissera la honte dans ses places fortes. | 11 Ο εργαζομενος την γην αυτου θελει χορτασθη αρτον? ο δε ακολουθων τους ματαιοφρονας ειναι ενδεης φρενων. |
| 12 Le désir de l'impie c'est l'affranchissement des méchants; mais la racine des justes prospérera. | 12 Ο ασεβης ζητει την υπερασπισιν των κακων? αλλ' η ριζα του δικαιου αναδιδει. |
| 13 Par les péchés de ses lèvres le méchant s'attire la ruine; mais le juste échappera à l'angoisse. | 13 Δι' αμαρτιαν χειλεων παγιδευεται ο ασεβης? ο δε δικαιος εξερχεται εκ στενοχωριας. |
| 14 C'est par le fruit de sa bouche que l'homme sera rempli de biens, et il lui sera rendu selon les oeuvres de ses mains. | 14 Εκ των καρπων του στοματος αυτου ο ανθρωπος θελει εμπλησθη αγαθων? και η αμοιβη των χειρων του ανθρωπου θελει επιστρεψει εις αυτον. |
| 15 La voie de l'insensé est droite à ses yeux; mais celui qui est sage écoute les conseils. | 15 Η οδος του αφρονος ειναι ορθη εις τους οφθαλμους αυτου? ο δε ακουων συμβουλας ειναι σοφος. |
| 16 L'insensé manifeste aussitôt sa colère; mais celui qui dissimule l'injure est habile. | 16 Ο αφρων φανερονει ευθυς την οργην αυτου? ο δε φρονιμος σκεπαζει το ονειδος αυτου. |
| 17 Celui qui parle de ce qu'il sait proclame la justice; mais celui qui ment est un témoin trompeur. | 17 Ο λαλων αληθειαν αναγγελλει το δικαιον? ο δε ψευδομαρτυς δολον. |
| 18 Tel promet qui est ensuite percé comme d'un glaive par sa conscience; mais la langue des sages est une source de santé. | 18 Ο φλυαρος ειναι ως τραυματα μαχαιρας? η δε γλωσσα των σοφων, ιασις. |
| 19 La bouche véridique sera toujours ferme; mais le témoin précipité se fait une langue de mensonge. | 19 Τα χειλη της αληθειας θελουσιν εισθαι σταθερα διαπαντος? η δε ψευδης γλωσσα μονον στιγμιαια. |
| 20 La fourberie est au coeur de ceux qui méditent le mal; mais ceux qui forment des conseils de paix seront dans la joie. | 20 Δολος ειναι εν τη καρδια των μηχανευομενων κακα? ευφροσυνη δε εις τους βουλευομενους ειρηνην. |
| 21 Quoi qu'il lui arrive, le juste n'en est point attristé, mais les impies seront remplis de maux. | 21 Ουδεμια βλαβη θελει συμβη εις τον δικαιον? οι δε ασεβεις θελουσιν εμπλησθη κακων. |
| 22 Les lèvres menteuses sont en abomination au Seigneur; mais ceux qui agissent sincèrement Lui sont agréables. | 22 Ψευδη χειλη βδελυγμα εις τον Κυριον? οι δε ποιουντες αληθειαν ειναι δεκτοι εις αυτον. |
| 23 L'homme habile cache sa science, et le coeur de l'insensé proclame la folie. | 23 Ο φρονιμος ανθρωπος καλυπτει γνωσιν? η δε καρδια των αφρονων διακηρυττει μωριαν. |
| 24 La main des forts dominera; mais celle qui est relâchée sera tributaire. | 24 Η χειρ των επιμελων θελει εξουσιαζει? οι δε οκνηροι θελουσιν εισθαι υποτελεις. |
| 25 La tristesse qu'il a au coeur humiliera l'homme, et une bonne parole le réjouira. | 25 Η λυπη εν τη καρδια του ανθρωπου ταπεινονει αυτην? ο δε καλος λογος ευφραινει αυτην. |
| 26 Celui qui, pour son ami, s'inquiète peu d'une perte, est juste; mais le chemin des impies les égarera. | 26 Ο δικαιος υπερεχει του πλησιον αυτου? η δε οδος των ασεβων πλανα αυτους. |
| 27 Le trompeur ne trouvera pas de profit, et les richesses de l'homme juste auront le prix de l'or. | 27 Ο οκνηρος δεν επιτυγχανει του θηραματος αυτου? τα δε υπαρχοντα του επιμελους ανθρωπου ειναι πολυτιμα. |
| 28 Dans le sentier de la justice est la vie; mais le chemin détourné conduit à la mort. | 28 Εν τη οδω της δικαιοσυνης ειναι ζωη? και η πορεια της οδου αυτης δεν φερει εις θανατον. |
