| 1 Celui qui aime la correction aime la science; mais celui qui hait les réprimandes est un insensé. | 1 ο αγαπων παιδειαν αγαπα αισθησιν ο δε μισων ελεγχους αφρων |
| 2 Celui qui est bon puisera la grâce du Seigneur; mais celui qui met sa confiance en ses propres pensées agit en impie. | 2 κρεισσων ο ευρων χαριν παρα κυριω ανηρ δε παρανομος παρασιωπηθησεται |
| 3 L'homme ne s'affermira point par l'impiété; mais la racine des justes sera inébranlable. | 3 ου κατορθωσει ανθρωπος εξ ανομου αι δε ριζαι των δικαιων ουκ εξαρθησονται |
| 4 La femme diligente est la couronne de son mari; mais celle qui fait des choses dignes de confusion est comme la pourriture dans ses os. | 4 γυνη ανδρεια στεφανος τω ανδρι αυτης ωσπερ δε εν ξυλω σκωληξ ουτως ανδρα απολλυσιν γυνη κακοποιος |
| 5 Les pensées des justes ne sont qu'équité; mais les desseins des impies ne sont que malice. | 5 λογισμοι δικαιων κριματα κυβερνωσιν δε ασεβεις δολους |
| 6 Les paroles des impies sont des embûches pour verser le sang; la bouche des justes les délivrera. | 6 λογοι ασεβων δολιοι στομα δε ορθων ρυσεται αυτους |
| 7 Retourne les impies, et ils ne sont plus; mais la maison des justes demeurera. | 7 ου εαν στραφη ασεβης αφανιζεται οικοι δε δικαιων παραμενουσιν |
| 8 L'homme sera connu par sa doctrine; mais celui qui est vain et dénué de sens sera un objet de mépris. | 8 στομα συνετου εγκωμιαζεται υπο ανδρος νωθροκαρδιος δε μυκτηριζεται |
| 9 Mieux vaut le pauvre qui se suffit, que le glorieux qui manque de pain. | 9 κρεισσων ανηρ εν ατιμια δουλευων εαυτω η τιμην εαυτω περιτιθεις και προσδεομενος αρτου |
| 10 Le juste se met en peine de la vie de son bétail; mais les entrailles des impies sont cruelles. | 10 δικαιος οικτιρει ψυχας κτηνων αυτου τα δε σπλαγχνα των ασεβων ανελεημονα |
| 11 Celui qui cultive sa terre sera rassasié de pain; mais celui qui recherche le repos est très insensé. Celui qui met ses délices dans les réunions où l'on boit du vin, laissera la honte dans ses places fortes. | 11 ο εργαζομενος την εαυτου γην εμπλησθησεται αρτων οι δε διωκοντες ματαια ενδεεις φρενων [11α] ος εστιν ηδυς εν οινων διατριβαις εν τοις εαυτου οχυρωμασιν καταλειψει ατιμιαν |
| 12 Le désir de l'impie c'est l'affranchissement des méchants; mais la racine des justes prospérera. | 12 επιθυμιαι ασεβων κακαι αι δε ριζαι των ευσεβων εν οχυρωμασιν |
| 13 Par les péchés de ses lèvres le méchant s'attire la ruine; mais le juste échappera à l'angoisse. | 13 δι' αμαρτιαν χειλεων εμπιπτει εις παγιδας αμαρτωλος εκφευγει δε εξ αυτων δικαιος [13α] ο βλεπων λεια ελεηθησεται ο δε συναντων εν πυλαις εκθλιψει ψυχας |
| 14 C'est par le fruit de sa bouche que l'homme sera rempli de biens, et il lui sera rendu selon les oeuvres de ses mains. | 14 απο καρπων στοματος ψυχη ανδρος πλησθησεται αγαθων ανταποδομα δε χειλεων αυτου δοθησεται αυτω |
| 15 La voie de l'insensé est droite à ses yeux; mais celui qui est sage écoute les conseils. | 15 οδοι αφρονων ορθαι ενωπιον αυτων εισακουει δε συμβουλιας σοφος |
| 16 L'insensé manifeste aussitôt sa colère; mais celui qui dissimule l'injure est habile. | 16 αφρων αυθημερον εξαγγελλει οργην αυτου κρυπτει δε την εαυτου ατιμιαν πανουργος |
| 17 Celui qui parle de ce qu'il sait proclame la justice; mais celui qui ment est un témoin trompeur. | 17 επιδεικνυμενην πιστιν απαγγελλει δικαιος ο δε μαρτυς των αδικων δολιος |
| 18 Tel promet qui est ensuite percé comme d'un glaive par sa conscience; mais la langue des sages est une source de santé. | 18 εισιν οι λεγοντες τιτρωσκουσιν μαχαιρα γλωσσαι δε σοφων ιωνται |
| 19 La bouche véridique sera toujours ferme; mais le témoin précipité se fait une langue de mensonge. | 19 χειλη αληθινα κατορθοι μαρτυριαν μαρτυς δε ταχυς γλωσσαν εχει αδικον |
| 20 La fourberie est au coeur de ceux qui méditent le mal; mais ceux qui forment des conseils de paix seront dans la joie. | 20 δολος εν καρδια τεκταινομενου κακα οι δε βουλομενοι ειρηνην ευφρανθησονται |
| 21 Quoi qu'il lui arrive, le juste n'en est point attristé, mais les impies seront remplis de maux. | 21 ουκ αρεσει τω δικαιω ουδεν αδικον οι δε ασεβεις πλησθησονται κακων |
| 22 Les lèvres menteuses sont en abomination au Seigneur; mais ceux qui agissent sincèrement Lui sont agréables. | 22 βδελυγμα κυριω χειλη ψευδη ο δε ποιων πιστεις δεκτος παρ' αυτω |
| 23 L'homme habile cache sa science, et le coeur de l'insensé proclame la folie. | 23 ανηρ συνετος θρονος αισθησεως καρδια δε αφρονων συναντησεται αραις |
| 24 La main des forts dominera; mais celle qui est relâchée sera tributaire. | 24 χειρ εκλεκτων κρατησει ευχερως δολιοι δε εσονται εις προνομην |
| 25 La tristesse qu'il a au coeur humiliera l'homme, et une bonne parole le réjouira. | 25 φοβερος λογος καρδιαν ταρασσει ανδρος δικαιου αγγελια δε αγαθη ευφραινει αυτον |
| 26 Celui qui, pour son ami, s'inquiète peu d'une perte, est juste; mais le chemin des impies les égarera. | 26 επιγνωμων δικαιος εαυτου φιλος εσται αι δε γνωμαι των ασεβων ανεπιεικεις αμαρτανοντας καταδιωξεται κακα η δε οδος των ασεβων πλανησει αυτους |
| 27 Le trompeur ne trouvera pas de profit, et les richesses de l'homme juste auront le prix de l'or. | 27 ουκ επιτευξεται δολιος θηρας κτημα δε τιμιον ανηρ καθαρος |
| 28 Dans le sentier de la justice est la vie; mais le chemin détourné conduit à la mort. | 28 εν οδοις δικαιοσυνης ζωη οδοι δε μνησικακων εις θανατον |
