| 1 Moïse répondit: Ils ne me croiront pas, et ils n'écouteront point ma voix; mais ils diront: Le Seigneur ne vous a point apparu. | 1 Na to powiedział Mojżesz: A jeśli nie uwierzą i nie usłuchają słów moich, mówiąc, że Pan nie ukazał mi się wcale? |
| 2 Dieu lui dit donc: Que tenez-vous en votre main? Il répondit: Une verge. | 2 Wówczas Pan zapytał go: Co masz w ręku? Odpowiedział: Laskę. |
| 3 Le Seigneur ajouta: Jetez-la à terre. Moïse la jeta, et elle fut changée en serpent, de sorte que Moïse s'enfuit. | 3 Wtedy rozkazał: Rzuć ją na ziemię. A on rzucił ją na ziemię, i zamieniła się w węża. Mojżesz zaś uciekał przed nim. |
| 4 Le Seigneur lui dit encore: Etendez votre main, et prenez ce serpent par la queue. Il étendit la main et le prit, et aussitôt la verge changée en serpent redevint verge. | 4 Pan powiedział wtedy do Mojżesza: Wyciągnij rękę i chwyć go za ogon. I wyciągnął rękę i uchwycił go, i stał się znów laską w jego ręku. |
| 5 Le Seigneur ajouta: J'ai fait ceci afin qu'ils croient que le Seigneur, le Dieu de leurs pères,vous est apparu, le Dieu d'Abraham, le Dieu d'Isaac et le Dieu de Jacob. | 5 Tak uczyń, aby uwierzyli, że ukazał tobie Pan, Bóg ojców ich, Bóg Abrahama Bóg Izaaka i Bóg Jakuba. |
| 6 Le Seigneur lui dit encore: Mettez votre main dans votre sein. Et l'ayant mise dans son sein, il l'en retira pleine d'une lèpre blanche comme le neige. | 6 Ponownie rzekł do niego Pan: Włóż rękę w zanadrze! I włożył rękę w zanadrze, a gdy ją wyjął, była pokryta trądem białym jak śnieg. |
| 7 Remettez, dit le Seigneur, votre main dans votre sein. Il la remit, et l'en retira toute semblable au reste de son corps. | 7 I rzekł znów: Włóż rękę w zanadrze! I włożył ją ponownie w zanadrze, a gdy ją po chwili wyciągnął, była taka jak reszta ciała. |
| 8 S'ils ne vous croient pas, dit le Seigneur, et s'ils n'écoutent pas la voix du premier miracle, ils écouteront celle du second. | 8 Tak więc, jeśli nie uwierzą i nie przyjmą świadectwa pierwszego znaku, uwierzą świadectwu drugiego znaku. |
| 9 Que s'ils ne croient point encore à ces deux miracles et qu'ils n'écoutent point votre voix, prennez de l'eau du fleuve, répandez-la sur la terre, et tout ce que vous en aurez puisé sera changé en sang. | 9 A gdyby nawet nie uwierzyli tym dwom znakom i nie zważali na mowę twoją, wówczas zaczerpniesz wody z Nilu i wylejesz na suchą ziemię; a woda zaczerpnięta z Nilu stanie się krwią na ziemi. |
| 10 Moïse dit alors: Ah! Seigneur, je n'ai jamais eu la facilité de parler, et depuis que Vous avez commencé à parler à Votre serviteur, j'ai la langue encore moins libre et plus empêchée. | 10 I rzekł Mojżesz do Pana: Wybacz, Panie, ale ja nie jestem wymowny, od wczoraj i przedwczoraj, a nawet od czasu, gdy przemawiasz do Twego sługi. Ociężały usta moje i język mój zesztywniał. |
| 11 Le Seigneur lui répondit: Qui a fait la bouche de l'homme? Qui a formé le muet et le sourd, celui qui voit et celui qui est aveugle? N'est-ce pas Moi? | 11 Pan zaś odrzekł: Kto dał człowiekowi usta? Kto czyni go niemym albo głuchym, widzącym albo niewidomym, czyż nie Ja, Pan? |
| 12 Allez donc, Je serai dans votre bouche, et Je vous apprendrai ce que vous aurez à dire. | 12 Przeto idź, a Ja będę przy ustach twoich i pouczę cię, co masz mówić. |
| 13 Je vous prie, Seigneur, repartit Moïse, envoyez celui que vous devez envoyer. | 13 Lecz Mojżesz rzekł: Wybacz, Panie, ale poślij kogo innego. |
| 14 Le Seigneur s'irrita contre Moïse et lui dit: Je sais qu'Aaron votre frère, le Lévite, s'exprime aisément; il va venir au-devant de vous, et quand il vous verra, son coeur sera plein de joie. | 14 I rozgniewał się Pan na Mojżesza, mówiąc: Czyż nie masz brata twego Aarona, lewity? Wiem, że on ma łatwość przemawiania. Oto teraz wyszedł ci na spotkanie, a gdy cię ujrzy, szczerze się ucieszy. |
| 15 Parlez-lui et mettez Mes paroles dans sa bouche. Je serai dans votre bouche et dans la sienne, et Je vous montrerai ce que vous aurez à faire. | 15 Ty będziesz mówił do niego i przekażesz te słowa w jego usta. Ja zaś będę przy ustach twoich i jego, i pouczę was, co winniście czynić. |
| 16 Il parlera pour vous au peuple, et il sera votre bouche, et vous le conduirez dans tout ce qui regarde Dieu. | 16 Zamiast ciebie on będzie mówić do ludu, on będzie dla ciebie ustami, a ty będziesz dla niego jakby Bogiem. |
| 17 Prenez aussi cette verge en votre main, car c'est avec elle que vous ferez des miracles. | 17 A laskę tę weź do ręki, bo nią masz dokonać znaków. |
| 18 Moïse s'en alla donc et retourna chez Jéthro son beau-père, et il lui dit: Je m'en vais retrouver mes frères en Egypte, pour voir s'ils sont encore en vie. Jéthro lui dit: Allez en paix. | 18 I odszedł Mojżesz, a wróciwszy do teścia swego Jetry, powiedział mu: Pozwól mi iść z powrotem do braci moich, którzy są w Egipcie, aby zobaczyć, czy są jeszcze przy życiu. Jetro powiedział do Mojżesza: Idź w pokoju. |
| 19 Or le Seigneur dit à Moïse lorsqu'il était encore en Madian: Allez, retournez en Egypte, car ceux qui voulaient vous ôter la vie sont tous morts. | 19 Pan powiedział do Mojżesza w Madian: Wracajże do Egiptu, gdyż umarli wszyscy ci, którzy czyhali na twe życie. |
| 20 Moïse prit donc sa femme et ses fils, les mit sur un âne et retourna en Egypte, portant à la main la verge de Dieu. | 20 Wziął Mojżesz swą żonę i synów, wsadził ich na osła i powracał do ziemi egipskiej. Wziął też Mojżesz ze sobą laskę Boga. |
| 21 Et le Seigneur lui dit lorsqu'il retournait en Egypte: Ne manquez pas de faire devant le Pharaon tous les miracles que Je vous ai donné le pouvoir de faire. J'endurcirai son coeur, et il ne laissera point aller Mon peuple. | 21 Pan rzekł do Mojżesza: Gdy będziesz zbliżał się do Egiptu, pamiętaj o władzy czynienia wszelkich cudów, jaką ci dałem do ręki, i okaż ją przed faraonem. Ja zaś uczynię upartym jego serce, że nie zechce zezwolić na wyjście ludu. |
| 22 Vous lui direz donc: Voici ce que dit le Seigneur: Israël est Mon fils aîné. | 22 A ty wtedy powiesz do faraona: To mówi Pan: Synem moim pierworodnym jest Izrael. |
| 23 Je vous ai dit: Laissez aller Mon fils, afin qu'il Me rende le culte qui M'est dû; et vous n'avez point voulu le laisser aller: c'est pourquoi Je tuerai votre fils aîné. | 23 Mówię ci: Wypuść mojego syna, aby mi cześć oddawał; bo jeśli zwlekać będziesz z wypuszczeniem go, to Ja ześlę śmierć na twego syna pierworodnego. |
| 24 Moïse étant en chemin, le Seigneur Se présenta à lui dans l'hôtellerie, et Il voulait lui ôter la vie. | 24 W czasie podróży w miejscu noclegu spotkał Pan Mojżesza i chciał go zabić. |
| 25 Séphora prit aussitôt une pierre très aiguë et circoncit la chair de son fils; et touchant les pieds de Moïse, elle dit: Vous m'êtes un époux de sang. | 25 Sefora wzięła ostry kamień i odcięła napletek syna swego i dotknęła nim nóg Mojżesza, mówiąc: Oblubieńcem krwi jesteś ty dla mnie. |
| 26 Alors le Seigneur laissa Moïse après qu'elle eut dit, à cause de la circoncision: Vous m'êtes un époux de sang. | 26 I odstąpił od niego Pan. Wtedy rzekła: Oblubieńcem krwi jesteś przez obrzezanie. |
| 27 Cependant le Seigneur dit à Aaron: Allez au désert au-devant de Moïse. Et Aaron alla au-devant de lui sur la montagne de Dieu, et il le baisa. | 27 Do Aarona powiedział Pan: Wyjdź na pustynię naprzeciw Mojżesza. Wyszedł więc, a gdy go spotkał w pobliżu góry Boga, ucałował go. |
| 28 Moïse raconta à Aaron tout ce que le Seigneur lui avait dit en l'envoyant, et les miracles qu'Il lui avait ordonné de faire. | 28 Mojżesz opowiedział Aaronowi o wszystkich słowach Pana, który go posłał, oraz o wszystkich znakach, jakie polecił mu wykonać. |
| 29 Et, étant arrivés ensemble, ils firent assembler tous les anciens des enfants d'Israël. | 29 Poszli więc Mojżesz i Aaron. A gdy zebrali całą starszyznę Izraelitów, |
| 30 Et Aaron rapporta tout ce que le Seigneur avait dit à Moïse, et fit des miracles devant le peuple. | 30 powiedział Aaron wszystko to, co Pan mówił Mojżeszowi, ten zaś wykonywał znaki na oczach ludu. |
| 31 Et le peuple crut, et ils comprirent que le Seigneur avait visité les enfants d'Israël et qu'Il avait regardé leur affliction; et, se prosternant, ils L'adorèrent. | 31 I uwierzył lud, gdy słyszał, że Pan nawiedził Izraelitów i wejrzał na ich ucisk. A uklęknąwszy, oddali pokłon. |
