| 1 Le Seigneur parla ensuite à Moïse, et lui dit: Allez, sortez de ce lieu, vous et votre peuple que vous avez tiré de l'Egypte, et allez en la terre que J'ai promise avec serment à Abraham, â Isaac et à Jacob, en disant: Je donnerai cette terre à votre race; | 1 Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Υπαγε, αναβηθι εντευθεν συ και ο λαος τον οποιον εξηγαγες εκ γης Αιγυπτου, εις την γην την οποιαν ωμοσα προς τον Αβρααμ, προς τον Ισαακ και προς τον Ιακωβ, λεγων, Εις το σπερμα σου θελω δωσει αυτην? |
| 2 Et J'enverrai un Ange pour vous servir de précurseur, afin que J'en chasse les Chananéens, les Amorrhéens, les Héthéens, les Phérézéens, les Hévéens et les Jébuséens, | 2 και θελω αποστειλει αγγελον εμπροσθεν σου και θελω εκδιωξει τον Χαναναιον, τον Αμορραιον και τον Χετταιον και τον Φερεζαιον τον Ευαιον και τον Ιεβουσαιον? |
| 3 Et que vous entriez dans un pays où coulent le lait et le miel. Car Je n'y monterai pas avec vous, de peur que Je ne vous extermine pendant le chemin, parce que vous êtes un peuple d'une tête dure. | 3 εις γην ρεουσαν γαλα και μελι διοτι εγω δεν θελω αναβη εν τω μεσω σου, επειδη εισαι λαος σκληροτραχηλος, δια να μη σε εξολοθρευσω καθ' οδον. |
| 4 Le peuple, entendant ces paroles si fâcheuses se mit à pleurer, et nul d'entre eux ne prit ses ornements accoutumés. | 4 Και οτε ηκουσεν ο λαος τον κακον τουτον λογον, κατεπενθησαν και ουδεις εβαλε τον στολισμον αυτου εφ' εαυτον. |
| 5 Le Seigneur dit à Moïse: Dites aux enfants d'Israël: Vous êtes un peuple d'une tête dure. Si Je viens une fois au milieu de vous, Je vous exterminerai. Quittez donc dès à présent tous vos ornements, afin que Je sache de quelle manière J'agirai avec vous. | 5 Διοτι ο Κυριος ειπε προς τον Μωυσην, Ειπε προς τους υιους Ισραηλ, Σεις εισθε λαος σκληροτραχηλος? μιαν στιγμην εαν αναβω εις το μεσον σου, θελω σε εξολοθρευσει? οθεν τωρα εκδυθητι τους στολισμους σου απο σου, δια να γνωρισω τι θελω καμει εις σε. |
| 6 Les enfants d'Israël quittèrent donc leur ornement au pied de la montagne d'Horeb. | 6 Και εξεδυθησαν οι υιοι του Ισραηλ τους στολισμους αυτων πλησιον του ορους Χωρηβ. |
| 7 Moïse aussi, prenant sa tente, la dressa bien loin hors du camp, et l'appela le tabernacle de l'alliance. Et tous ceux du peuple qui avaient quelque difficulté sortaient hors du camp pour aller au tabernacle de l'alliance. | 7 Και λαβων ο Μωυσης την σκηνην, εστησεν αυτην εξω του στρατοπεδου, μακραν του στρατοπεδου, και ωνομασεν αυτην Σκηνην του μαρτυριου? και πας ο ζητων τον Κυριον εξηρχετο προς την σκηνην του μαρτυριου την εξω του στρατοπεδου. |
| 8 Lorsque Moïse sortait pour aller au tabernacle, tout le peuple se levait, et chacun se tenait à l'entrée de sa tente et regardait Moïse par derrière, jusqu'à ce qu'il fût entré dans le tabernacle. | 8 Και οτε εξηρχετο ο Μωυσης προς την σκηνην, πας ο λαος εσηκονετο και ιστατο εκαστος παρα την θυραν της σκηνης αυτου και εβλεπον κατοπιν του Μωυσεως, εωσου εισηρχετο εις την σκηνην. |
| 9 Quand Moïse était entré dans le tabernacle de l'alliance, la colonne de nuée descendait et se tenait à la porte, et le Seigneur parlait avec Moïse. | 9 Και καθως εισηρχετο ο Μωυσης εις την σκηνην, κατεβαινεν ο στυλος της νεφελης και ιστατο επι των θυρων της σκηνης? και ελαλει ο Κυριος μετα του Μωυσεως. |
| 10 Tous les enfants d'Israël, voyant que la colonne de nuée se tenait à l'entrée du tabernacle, se tenaient eux-mêmes debout à l'entrée de leurs tentes et y adoraient le Seigneur. | 10 Και εβλεπε πας ο λαος τον στυλον της νεφελης ισταμενον επι των θυρων της σκηνης? και πας ο λαος ανισταμενος προσεκυνει, εκαστος απο της θυρας της σκηνης αυτου. |
| 11 Or le Seigneur parlait à Moïse face à face, comme un homme a coutume de parler à son ami. Et lorsqu'il retournait dans le camp, le jeune Josué, fils de Nun, qui le servait, ne sortait point du tabernacle. | 11 Και ελαλει ο Κυριος προς τον Μωυσην προσωπον προς προσωπον, καθως λαλει ανθρωπος προς τον φιλον αυτου. Και επεστρεφεν εις το στρατοπεδον? ο δε θεραπων αυτου νεος, Ιησους ο υιος του Ναυη, δεν ανεχωρει απο της σκηνης. |
| 12 Or Moïse dit au Seigneur: Vous me commandez d'emmener ce peuple, et Vous ne me dites pas qui Vous devez envoyer avec moi, quoique Vous m'ayez dit: Je vous connais par votre nom, et vous avez trouvé grâce devant Moi. | 12 Και ειπεν ο Μωυσης προς τον Κυριον, Ιδε, συ μοι λεγεις, Αναγαγε τον λαον τουτον? και συ δεν με εφανερωσας ποιον θελεις αποστειλει μετ' εμου? και συ ειπας, σε γνωριζω κατ' ονομα, και μαλιστα ευρηκας χαριν εμπροσθεν μου? |
| 13 Si j'ai donc trouvé grâce devant Vous, faites-moi voir Votre visage, afin que je Vous connaisse et que je trouve grâce devant Vos yeux. Regardez favorablement cette multitude, qui est Votre peuple. | 13 τωρα λοιπον, εαν ευρηκα χαριν εμπροσθεν σου, δειξον μοι, δεομαι, την οδον σου, δια να σε γνωρισω, δια να ευρω χαριν ενωπιον σου? και ιδε οτι τουτο το εθνος ειναι ο λαος σου. |
| 14 Le Seigneur lui dit: Je marcherai en personne devant vous, et Je vous procurerai le repos. | 14 και ειπεν, Η παρουσια μου θελει ελθει μετα σου και θελω σοι δωσει αναπαυσιν. |
| 15 Moïse lui dit: Si vous ne marchez Vous-même devant nous, ne nous faites point sortir de ce lieu. | 15 Ο δε ειπε προς αυτον, Εαν η παρουσια σου δεν ελθη μετ' εμου, μη αναγαγης ημας εντευθεν? |
| 16 Car comment pourrons-nous savoir, moi et Votre peuple, que nous avons trouvé grâce devant Vous, si Vous ne marchez avec nous, afin que nous soyons en honneur et en gloire parmi tous les peuples qui habitent sur la terre? | 16 διοτι πως θελει γνωρισθη τωρα, οτι ευρηκα χαριν ενωπιον σου εγω και ο λαος σου; ουχι δια της ελευσεως σου μεθ' ημων; ουτω θελομεν διακριθη, εγω και ο λαος σου, απο παντος λαου, του επι προσωπου της γης. |
| 17 Le Seigneur dit à Moïse: Je ferai tout ce que vous venez de Me demander, car vous avez trouvé grâce devant Moi, et Je vous connais par votre nom. | 17 Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Και τουτο το πραγμα το οποιον ειπας, θελω καμει διοτι ευρηκας χαριν ενωπιον μου και σε γνωριζω κατ' ονομα. |
| 18 Moïse lui dit: Faites-moi voir Votre gloire. | 18 Και ειπε, Δειξον μοι, δεομαι, την δοξαν σου. |
| 19 Le Seigneur lui répondit: Je vous ferai voir toute sorte de biens, et Je prononcerai devant vous le nom du Seigneur. Je ferai miséricorde à qui Je voudrai, et J'userai de clémence envers qui il Me plaira. | 19 Ο δε ειπεν, Εγω θελω καμει να περαση εμπροσθεν σου ολη η αγαθοτης μου και θελω κηρυξει το ονομα του Κυριου εμπροσθεν σου και θελω ελεησει οντινα ελεω και θελω οικτειρησει οντινα οικτειρω. |
| 20 Dieu dit encore: Vous ne pourrez voir Mon visage, car nul homme ne Me verra sans mourir. | 20 Και ειπε, δεν δυνασαι να ιδης το προσωπον μου? διοτι ανθρωπος δεν θελει με ιδει και ζησει. |
| 21 Il ajouta: Il y a un endroit auprès de Moi, où vous vous tiendrez sur la pierre; | 21 Και ειπεν ο Κυριος, Ιδου, τοπος πλησιον μου, και θελεις σταθη επι της πετρας? |
| 22 Et lorsque Ma gloire passera, Je vous mettrai dans l'ouverture de la pierre, et Je vous couvrirai de Ma main jusqu'à ce que je sois passé. | 22 και οταν η δοξα μου διαβαινη, θελω σε βαλει εις το σχισμα της πετρας και θελω σε σκεπασει με την χειρα μου, εωσου παρελθω? |
| 23 J'ôterai ensuite Ma main, et vous Me verrez par derrière; mais vous ne pourrez voir Mon visage. | 23 και θελω σηκωσει την χειρα μου και θελεις ιδει τα οπισω μου? το δε προσωπον μου δεν θελεις ιδει. |
