SCRUTATIO

Lunes, 31 Agosto 2026 - San Giuseppe d'Arimatea ( Letture di oggi)

2 Macabeos 13


font
Biblia SagradaBiblia Matos Soares
1 En el año ciento cuarenta y nueve, los hombres de Judas se enteraron de que Antíoco Eupátor avanzaba sobre Judea con numerosas tropas,1 No ano cento e quarenta e nove, chegou ao conhecimento de Judas e dos seus que Antíoco Eupator marchava com um grande exército contra a Judeia,
2 y que con él venía Lisias, su tutor y jefe de gobierno, cada uno con un ejército griego de ciento diez mil infantes, cinco mil trescientos jinetes, veintidós elefantes y trescientos carros armados con hoces.2 acompanhado de Lísias, seu tutor e regente do reino. Ia cada um, à frente dum exército de cento e dez mil homens de pé, cinco mil e trezentos cavaleiros, vinte e dois elefantes e trezentos carros armados de fouces.
3 También Menelao se unió a ellos e incitaba taimadamente a Antíoco, no para salvar a su patria, sino con la idea de que lo restableciera en el poder.3 Menelau juntou-se também a eles. Com grande astúcia procurava o favor de Antíoco, não para salvação da pátria, mas esperando ser reconduzido à sua dignidade.
4 Pero el Rey de reyes excitó la cólera de Antíoco contra aquel malvado; Lisias demostró al rey que aquel hombre era el causante de todos los males, y Antíoco ordenó conducirlo a Berea y allí ejecutarlo según las costumbres del lugar.4 Porém, o Reis dos reis suscitou contra este pecador a cólera de Antíoco, o qual, persuadido por sugestão de Lísias de que Menelau era a causa de todos os males, mandou que fosse levado a Bereia e morto aí, segundo o costume do lugar.
5 Hay en Berea una torre de veinticinco metros, llena de cenizas ardientes, provista de un dispositivo giratorio, inclinado por todas partes hacia las cenizas.5 Ora, havia em Bereia uma torre de cinquenta côvados de altura, que estava cheia de cinzas, no cimo da qual havia uma máquina giratória, que, em toda a volta precipitava sobre as cinzas.
6 Suben allí al reo de robo sacrílego o al autor de otros crímenes horrendos y lo precipitan para que perezca.6 Era lá que davam a morte aos culpados de sacrilégio ou de outros determinados enormes crimes.
7 Con tal suplicio murió el prevaricador Menelao, sin recibir siquiera sepultura.7 Foi assim que morreu Menelau, prevaricador da lei, sem que o seu corpo fosse dado à terra.
8 Y con toda justicia, puesto que tras haber cometido muchos delitos contra el altar, cuyo fuego y ceniza son sagrados, en la ceniza encontró la muerte.8 Isto com toda a justiça, porque, como ele tinha cometido muitas impiedades contra o altar de Deus, cujo fogo e cinza eram coisas santas, na cinza encontrou a morte.
9 Avanzaba, pues, el rey con bárbaros sentimientos, dispuesto a tratar a los judíos peor que su padre.9 Entretanto o rei marchava, cheio de ferocidade, resolvido a ser mais cruel com os Judeus que seu pai.
10 Al saberlo, Judas mandó a la gente que invocara al Señor día y noche, para que también en esta ocasión, como en otras, viniera en ayuda de quienes estaban a punto de ser privados de la ley, de la patria y del templo santo,10 Judas, sabendo isto, mandou ao povo que invocasse resistir, o Senhor de dia e de noite, para que viesse em seu auxílio naquela ocasião, como sempre tinha feito,
11 y para que no permitiera que aquel pueblo, que comenzaba a vivir tranquilo, cayera en manos de gentiles irreverentes.11 pois temiam ver-se privados da sua lei, da sua pátria e do seu santo templo. Que (o Senhor) não permitisse que o seu povo, que apenas começara a respirar um pouco, ficasse outra vez sujeito às nações blasfemas.
12 Una vez que todos juntos cumplieron la orden y suplicaron al Señor misericordioso con lamentaciones, ayunos y postraciones durante tres días seguidos, Judas los animó y les mandó que estuvieran concentrados.12 Depois que todos assim rezaram juntos, implorando a misericórdia do Senhor com lágrimas e jejuns, prostrados diante dele três dias contínuos, Judas exortou-os e mandou que estivessem preparados.
13 Después de reunirse en privado con los ancianos, decidió que, antes de que el ejército real entrara en Judea y se hiciera dueño de la ciudad, los suyos salieran para resolver la situación con el auxilio de Dios.13 Com os anciães resolveu marchar contra o rei, não esperando que ele fizesse entrar as suas tropas na Judeia e se apoderasse da cidade, mas saindo imediatamente e pondo nas mãos do Senhor o êxito da empresa.
14 Judas, confiando el resultado al Creador del mundo, animó a sus hombres a combatir heroicamente hasta la muerte por las leyes, el templo, la ciudad, la patria y sus instituciones. Acampó en las cercanías de Modín.14 Remetendo, pois, a sorte das armas ao Criador do universo, exortou os seus a combater valorosamente, a resistir até à morte em defesa das leis, do templo, da cidade, da pátria e das suas instituições, e fez acampar o seu exército junto a Modin.
15 Dio a los suyos como contraseña «Victoria de Dios» y atacó de noche la tienda real con lo más escogido de los jóvenes. Mató en el campamento a unos dos mil hombres, y los suyos hirieron al principal de los elefantes con su conductor.15 Depois de ter dado aos seus por santo-e-senha (as palavras) "Vitória de Deus", tomando consigo os mais valentes dentre os jovens, atacou de noite o quartel do rei e matou no seu acampamento quatro mil homens e o mais corpulento dos elefantes, com todos os que levava em cima.
16 Dejando el campamento lleno de terror y confusión, se retiraron victoriosos.16 Enfim encheram de terror e turbação o acampamento dos inimigos e, depois do feliz sucesso desta empresa, retiraram-se.
17 Cuando el día despuntaba, todo había terminado, gracias a la protección que el Señor había prestado a Judas.17 Tudo estava terminado ao romper do dia, graças ao Senhor que dispensou a sua protecção.
18 El rey, que había experimentado ya la valentía de los judíos, intentó apoderarse de las posiciones con estratagemas.18 Mas o rei, depois de ter assim provado a audácia dos Judeus, procurava tomar por estratagema os lugares mais fortificados.
19 Se aproximó a Betsur, plaza fuerte de los judíos; pero fue rechazado, derrotado y vencido.19 Fez pôr cerco diante de Betsur, praça forte dos Judeus, mas foi rechaçado e ficou diminuído.
20 Judas hizo llegar provisiones a los sitiados.20 Entretanto Judas mandava aos sitiados o que lhes era necessário.
21 Ródoco, un soldado del ejército judío, pasaba información secreta al enemigo; fue descubierto, capturado y ejecutado.21 Porém, um certo Rodoco, do exército dos Judeus, descobriu aos inimigos segredos (da defesa dos do seu lado) mas, depois de reconhecido, foi apanhado e metido em prisão.
22 El rey parlamentó por segunda vez con los de Betsur; hizo la paz con ellos; luego se retiró. Atacó a las tropas de Judas y fue vencido.22 Então o rei parlamentou novamente com os que estavam em Betsur, deu-Ihes a sua mão (ou a paz), recebeu a deles e retirou-se.
23 Supo entonces que Filipo, a quien había dejado en Antioquía al frente del gobierno, se había sublevado. Consternado, llamó a los judíos, se avino a sus deseos y aceptó con juramento sus justas propuestas. Se reconcilió y ofreció un sacrificio, honró el santuario y se mostró generoso con el lugar santo.23 Pelejou contra Judas, mas foi vencido. Mas, tendo sabido que Filipe, que tinha sido deixado como superintendente dos negócios, se havia revoltado em Antioquia, ficou consternado. Apresentou propostas aos Judeus, submeteu-se e jurou guardar todas as condições justas; depois desta reconciliação, ofereceu um sacrifício, honrou o templo e fez-lhe presentes.
24 Acogió amablemente al Macabeo y dejó a Hegemónides como gobernador desde Tolemaida hasta la región de Guerar.24 Acolheu muito bem a Macabeu e declarou-o governador militar desde a Ptolemaida até aos Gerrénios.
25 Salió hacia Tolemaida. Sus habitantes estaban realmente irritados e indignados por los acuerdos, que querían rescindir.25 Quando chegou a Ptolemaida, estavam os Ptolemenses num grande descontentamento por causa daquele tratado (de amizade feito com os Judeus) mostrando a sua indignação e pretendendo rejeitar as condições.
26 Lisias subió a la tribuna e hizo la mejor defensa que pudo de lo convenido; los convenció y calmó, disponiéndoles a la benevolencia. Luego partió hacia Antioquía. Esta es la historia de la expedición del rey y de su retirada.26 Então Lísias subiu ao tribunal, fez a defesa como pode, apaziguou o povo e tornou para Antioquia. Tal foi a expedição do rei (contra a Judeia) e o fim que teve.