Nehemiah 13

Revised Standard Version Catholic Edition	Biblia Tysiąclecia
1 On that day they read from the book of Moses in the hearing of the people; and in it was found written that no Ammonite or Moabite should ever enter the assembly of God;	1 W owym czasie czytano z Księgi Mojżesza przed ludem i natrafiono w niej na taki przepis: Ammonita ani Moabita nigdy nie wejdzie do społeczności Bożej,
2 for they did not meet the children of Israel with bread and water, but hired Balaam against them to curse them-- yet our God turned the curse into a blessing.	2 albowiem oni nie powitali Izraelitów chlebem i wodą, lecz przekupili przeciw nim Balaama, aby ich przeklął; lecz Bóg nasz zmienił tę klątwę na błogosławieństwo.
3 When the people heard the law, they separated from Israel all those of foreign descent.	3 Gdy usłyszeli to prawo, odłączyli od Izraela wszelką cudzoziemszczyznę.
4 Now before this, Eliashib the priest, who was appointed over the chambers of the house of our God, and who was connected with Tobiah,	4 Jakiś czas przedtem kapłan Eliaszib - zawiadowca komnat naszego domu Bożego, krewny Tobiasza -
5 prepared for Tobiah a large chamber where they had previously put the cereal offering, the frankincense, the vessels, and the tithes of grain, wine, and oil, which were given by commandment to the Levites, singers, and gatekeepers, and the contributions for the priests.	5 urządził dla niego obszerną komnatę; dawniej składano tam ofiarę pokarmową, kadzidło, sprzęty i dziesięcinę zboża, moszczu i oliwy, przydział lewitów, śpiewaków i odźwiernych oraz świadczenia dla kapłanów.
6 While this was taking place I was not in Jerusalem, for in the thirty-second year of Artaxerxes king of Babylon I went to the king. And after some time I asked leave of the king	6 Podczas tego wszystkiego nie byłem w Jerozolimie, gdyż w roku trzydziestym drugim rządów Artakserksesa, króla babilońskiego, udałem się do tego króla, lecz po pewnym czasie uzyskałem od króla zezwolenie na powrót.
7 and came to Jerusalem, and I then discovered the evil that Eliashib had done for Tobiah, preparing for him a chamber in the courts of the house of God.	7 Gdy przybyłem do Jerozolimy, spostrzegłem występek, który popełnił Eliaszib na korzyść Tobiasza przez urządzenie dla niego komnaty na dziedzińcach domu Bożego.
8 And I was very angry, and I threw all the household furniture of Tobiah out of the chamber.	8 Rozgniewałem się bardzo i wyrzuciłem cały sprzęt domu Tobiaszowego precz z tej komnaty.
9 Then I gave orders and they cleansed the chambers; and I brought back thither the vessels of the house of God, with the cereal offering and the frankincense.	9 Wtedy kazałem oczyścić te komnaty i z powrotem przeniosłem do tego miejsca sprzęty domu Bożego, ofiarę pokarmową i kadzidło.
10 I also found out that the portions of the Levites had not been given to them; so that the Levites and the singers, who did the work, had fled each to his field.	10 Dowiedziałem się również, że nie dostarczono przydziałów lewitom i że oni - lewici i śpiewacy pełniący służbę - uciekali, każdy na swoje pole.
11 So I remonstrated with the officials and said, "Why is the house of God forsaken?" And I gathered them together and set them in their stations.	11 Wtedy zganiłem zwierzchników i powiedziałem: Czemu dom Boży jest opuszczony? Zebrałem lewitów i postawiłem ich na ich stanowisku.
12 Then all Judah brought the tithe of the grain, wine, and oil into the storehouses.	12 A cały Juda przyniósł do składnic dziesięcinę ze zboża, moszczu i oliwy.
13 And I appointed as treasurers over the storehouses Shelemiah the priest, Zadok the scribe, and Pedaiah of the Levites, and as their assistant Hanan the son of Zaccur, son of Mattaniah, for they were counted faithful; and their duty was to distribute to their brethren.	13 A zarząd nad składnicami powierzyłem kapłanowi Szelemiaszowi, pisarzowi Sadokowi i Pedajaszowi spośród lewitów; pomocnikiem ich był Chanan, syn Zakkura, syna Mattaniasza: oni bowiem uchodzili za uczciwych. Mieli oni obowiązek dawać przydziały swoim braciom.
14 Remember me, O my God, concerning this, and wipe not out my good deeds that I have done for the house of my God and for his service.	14 Pamiętajże, Boże mój, o tym i nie wymaż moich zbożnych czynów, które spełniłem dla domu Boga mojego i dla jego obsługi.
15 In those days I saw in Judah men treading wine presses on the sabbath, and bringing in heaps of grain and loading them on asses; and also wine, grapes, figs, and all kinds of burdens, which they brought into Jerusalem on the sabbath day; and I warned them on the day when they sold food.	15 W owych dniach widziałem, jak w Judzie deptano w szabat tłocznię, noszono snopki i kładziono na osły, tak samo wino, grona, figi i wszelki ładunek, i przywożono to wszystko do Jerozolimy w dzień szabatu. Udzieliłem im przestrogi, gdy w ten dzień chcieli sprzedawać żywność.
16 Men of Tyre also, who lived in the city, brought in fish and all kinds of wares and sold them on the sabbath to the people of Judah, and in Jerusalem.	16 A mieszkający tam Tyryjczycy przywozili ryby i wszelki towar i w szabat sprzedawali mieszkańcom Judy i w Jerozolimie.
17 Then I remonstrated with the nobles of Judah and said to them, "What is this evil thing which you are doing, profaning the sabbath day?	17 Wtedy zgromiłem możnych Judy i powiedziałem im: Co to za niegodziwa rzecz, którą popełniacie, gwałcąc dzień szabatu.
18 Did not your fathers act in this way, and did not our God bring all this evil on us and on this city? Yet you bring more wrath upon Israel by profaning the sabbath."	18 Czyż tak nie uczynili ojcowie wasi? Dlatego też Bóg nasz zesłał całe to nieszczęście na nas i na to miasto. A wy chcecie ściągnąć jeszcze większy gniew na Izraela przez gwałcenie szabatu.
19 When it began to be dark at the gates of Jerusalem before the sabbath, I commanded that the doors should be shut and gave orders that they should not be opened until after the sabbath. And I set some of my servants over the gates, that no burden might be brought in on the sabbath day.	19 I wydałem rozkaz: Skoro przed szabatem mrok pokryje bramy Jerozolimy, wrota zostaną zamknięte. I drugi rozkaz: Nie zostaną one otwarte, aż dopiero po szabacie. Następnie niektórych z moich sług postawiłem przy bramach z dalszym rozkazem: Żaden ładunek nie przedostanie się w dzień szabatu.
20 Then the merchants and sellers of all kinds of wares lodged outside Jerusalem once or twice.	20 Wtedy handlarze i sprzedawcy wszelkiego towaru raz lub dwa razy przenocowali poza Jerozolimą.
21 But I warned them and said to them, "Why do you lodge before the wall? If you do so again I will lay hands on you." From that time on they did not come on the sabbath.	21 Wówczas ich ostrzegłem i powiedziałem: Czemu nocujecie przed murem? Jeśli jeszcze raz to zrobicie, podniosę na was rękę. Odtąd w szabat nie przychodzili.
22 And I commanded the Levites that they should purify themselves and come and guard the gates, to keep the sabbath day holy. Remember this also in my favor, O my God, and spare me according to the greatness of thy steadfast love.	22 Następnie rozkazałem lewitom, by się oczyścili i poszli czuwać przy bramach, żeby rzeczywiście święcono dzień szabatu. I o tym pamiętaj też, Boże mój, i miej litość nade mną według wielkiego miłosierdzia Twego.
23 In those days also I saw the Jews who had married women of Ashdod, Ammon, and Moab;	23 W owym czasie widziałem też Żydów, którzy poślubili kobiety aszdodyckie, ammonickie i moabickie.
24 and half of their children spoke the language of Ashdod, and they could not speak the language of Judah, but the language of each people.	24 A co do synów ich - to połowa mówiła po aszdodycku czy językiem takiego lub innego narodu, a nie umieli mówić po żydowsku.
25 And I contended with them and cursed them and beat some of them and pulled out their hair; and I made them take oath in the name of God, saying, "You shall not give your daughters to their sons, or take their daughters for your sons or for yourselves.	25 Wtedy zgromiłem ich i złorzeczyłem im, i niektórych z nich biłem, i targałem ich za włosy, i zaklinałem ich na Boga: Nie wydawajcie córek swoich za ich synów! Nie bierzcie córek ich dla synów swoich ani dla siebie za żony!
26 Did not Solomon king of Israel sin on account of such women? Among the many nations there was no king like him, and he was beloved by his God, and God made him king over all Israel; nevertheless foreign women made even him to sin.	26 Czyż nie przez to zgrzeszył Salomon, król izraelski? A przecież między wielu narodami nie było króla jak on. Był on miły Bogu swemu, i ustanowił go Bóg królem nad całym Izraelem: nawet jego skusiły do grzechu cudzoziemskie kobiety.
27 Shall we then listen to you and do all this great evil and act treacherously against our God by marrying foreign women?"	27 Czy mimo tej przestrogi ma się słyszeć o was, że popełniacie zupełnie to samo wielkie zło, sprzeniewierzając się Bogu naszemu przez poślubianie kobiet cudzoziemskich?
28 And one of the sons of Jehoiada, the son of Eliashib the high priest, was the son-in-law of Sanballat the Horonite; therefore I chased him from me.	28 Nawet jeden z synów Jojady, syna arcykapłana Eliasziba, był zięciem Choronity Sanballata. Odpędziłem go od siebie.
29 Remember them, O my God, because they have defiled the priesthood and the covenant of the priesthood and the Levites.	29 Nie zapomnij im, Boże mój, tego splamienia kapłaństwa i przymierza z kapłaństwem i lewitami.
30 Thus I cleansed them from everything foreign, and I established the duties of the priests and Levites, each in his work;	30 I oczyściłem ich z wszelkiej cudzoziemszczyzny i ustanowiłem przepisy dla kapłanów i lewitów: dla każdego w jego zakresie;
31 and I provided for the wood offering, at appointed times, and for the first fruits. Remember me, O my God, for good.	31 dalej - przepisy o dostarczaniu drewna w określonych terminach i o pierwocinach. Pamiętaj, Boże mój, o tym na moją korzyść!