| 1 Ενθυμηθητι, Κυριε, τι εγεινεν εις ημας? επιβλεψον, και ιδε τον ονειδισμον ημων. | 1 Lembra-te, Senhor, do que nos aconteceu; olha e vê o nosso opróbrio. |
| 2 Η κληρονομια ημων μετεστραφη εις αλλοτριους, αι οικιαι ημων εις ξενους. | 2 A nossa herança passou a estrangeiros, as nossas casas a estranhos. |
| 3 Εγειναμεν ορφανοι ανευ πατρος, αι μητερες ημων ως χηραι. | 3 Somos órfãos sem pai; nossas mães são como viúvas. |
| 4 Με αργυριον επιομεν το υδωρ ημων? τα ξυλα ημων επωληθησαν εις ημας. | 4 A nossa água, por dinheiro a temos bebido; a nossa lenha, temo-la comprado. Com jugo ao pescoço, somos perseguidos; estamos esgotados, não temos descanso. |
| 5 Επι τον τραχηλον ημων ειναι διωγμος? εμοχθησαμεν, αναπαυσιν δεν εχομεν. | 5 . |
| 6 Ηπλωσαμεν χειρα προς τους Αιγυπτιους, προς τους Ασσυριους, δια να χορτασθωμεν αρτον. | 6 Estendemos a mão ao Egipto e aos Assírios para nos saciarmos de pão. |
| 7 Οι πατερες ημων ημαρτησαν, εκεινοι δεν υπαρχουσι? και ημεις φερομεν τας ανομιας αυτων. | 7 Nossos pais pecaram; já não existem, e nós é que suportamos o castigo das suas iniquidades. |
| 8 Δουλοι εξουσιαζουσιν εφ' ημας? δεν υπαρχει ο λυτρονων εκ της χειρος αυτων. | 8 Escravos dominaram-nos; ninguém nos livra da sua mão. |
| 9 Φερομεν τον αρτον ημων μετα κινδυνου της ζωης ημων, απ' εμπροσθεν της ρομφαιας της ερημου. | 9 Com perigo das nossas vidas íamos buscar pão diante da espada do deserto. |
| 10 Το δερμα ημων ημαυρωθη ως κλιβανος, απο της καυσεως της πεινης. | 10 A nossa pele queima-se (tomou-se negra) como um forno por causa dos ardores da fome. |
| 11 Εταπεινωσαν τας γυναικας εν Σιων, τας παρθενους εν ταις πολεσιν Ιουδα. | 11 Desonraram as mulheres em Sião, as virgens nas cidades de Judá. |
| 12 Οι αρχοντες εκρεμασθησαν υπο των χειρων αυτων? τα προσωπα των πρεσβυτερων δεν ετιμηθησαν. | 12 Foram pendurados pelas mãos os príncipes; não respeitaram a pessoa dos velhos. |
| 13 Οι νεοι υπεβληθησαν εις το αλεσμα, και τα παιδια επεσον υπο τα ξυλα. | 13 Jovens foram obrigados a girar a mó, meninos caíram sob (fardos de) lenha. |
| 14 Οι πρεσβυτεροι επαυσαν απο των πυλων, οι νεοι απο των ασματων αυτων. | 14 Os anciães retiraram-se das portas, os jovens deixaram a música. |
| 15 Επαυσεν η χαρα της καρδιας ημων, ο χορος ημων εστραφη εις πενθος. | 15 Extinguiu-se a alegria do nosso coração; converteram-se em luto as nossas danças. |
| 16 Ο στεφανος της κεφαλης ημων επεσεν? ουαι δε εις ημας, διοτι ημαρτησαμεν. | 16 Caiu a coroa da nossa cabeça; ai de nós, porque pecámos! |
| 17 Δια τουτο εξελιπεν η καρδια ημων, δια ταυτα εσκοτοδινιασαν οι οφθαλμοι ημων. | 17 Por isto o nosso coração tornou-se dolorido, por isto se escureceram os nossos olhos, |
| 18 Δια την ερημωσιν του ορους Σιων, αι αλωπεκες περιπατουσιν εν αυτω. | 18 porque o monte de Sião foi assolado, e por ele passeiam os chacais. |
| 19 Συ, Κυριε, κατοικεις εις τον αιωνα? ο θρονος σου διαμενει εις γενεαν και γενεαν. | 19 Mas tu, Senhor, permaneces eternamente: o teu trono subsiste de geração em geração. |
| 20 Δια τι θελεις μας λησμονησει δια παντος; θελεις μας εγκαταλειψει εις μακροτητα ημερων; | 20 Por que razão te hás-de esquecer de nós para sempre? Por que nos hás-de desamparar definitivamente? |
| 21 Επιστρεψον ημας, Κυριε, προς σε και θελομεν επιστραφη. Ανανεωσον τας ημερας ημων ως το προτερον. | 21 Converte-nos, Senhor, a ti, e nós nos converteremos; renova os nossos dias (felizes), como outrora. |
| 22 Διατι απερριψας ημας ολοτελως, ωργισθης εναντιον ημων εως σφοδρα; | 22 Ou rejeitaste-nos inteiramente, estás em excesso irritado contra nós? |