| 1 ενισχυσατε υιοι βενιαμιν εκ μεσου της ιερουσαλημ και εν θεκουε σημανατε σαλπιγγι και υπερ βαιθαχαρμα αρατε σημειον οτι κακα εκκεκυφεν απο βορρα και συντριβη μεγαλη γινεται | 1 Fortifiez-vous, enfants de Benjamin, au milieu de Jérusalem; sonnez de la trompette à Thécua, et levez l'étendard sur Béthcarem, car on voit venir du côté de l'aquilon le malheur et une grande ruine. |
| 2 και αφαιρεθησεται το υψος σου θυγατερ σιων | 2 J'ai comparé la fille de Sion à une femme belle et délicate. |
| 3 εις αυτην ηξουσιν ποιμενες και τα ποιμνια αυτων και πηξουσιν επ' αυτην σκηνας κυκλω και ποιμανουσιν εκαστος τη χειρι αυτου | 3 Vers elle viendront les pasteurs avec leurs troupeaux, ils dresseront leurs tentes autour d'elle, et chacun fera paître ceux qui seront sous sa charge. |
| 4 παρασκευασασθε επ' αυτην εις πολεμον αναστητε και αναβωμεν επ' αυτην μεσημβριας ουαι ημιν οτι κεκλικεν η ημερα οτι εκλειπουσιν αι σκιαι της εσπερας | 4 Préparez la guerre contre elle; levez-vous, et montons en plein midi; malheur à nous, car le jour baisse, et les ombres du soir se sont allongées. |
| 5 αναστητε και αναβωμεν εν τη νυκτι και διαφθειρωμεν τα θεμελια αυτης | 5 Levez-vous et montons pendant la nuit, et renversons ses maisons. |
| 6 οτι ταδε λεγει κυριος εκκοψον τα ξυλα αυτης εκχεον επι ιερουσαλημ δυναμιν ω πολις ψευδης ολη καταδυναστεια εν αυτη | 6 Car voici ce que dit le Seigneur des armées : Abattez ses arbres, et dressez un retranchement autour de Jérusalem. C'est la ville du châtiment, toutes sortes de calomnies sont au milieu d'elle. |
| 7 ως ψυχει λακκος υδωρ ουτως ψυχει κακια αυτης ασεβεια και ταλαιπωρια ακουσθησεται εν αυτη επι προσωπον αυτης δια παντος πονω και μαστιγι | 7 Comme la citerne rafraîchit son eau, ainsi elle a rafraîchi sa malice. On n'entend parler en elle que d'injustice et de ruine, sans cesse devant Moi Je vois la douleur et les plaies. |
| 8 παιδευθηση ιερουσαλημ μη αποστη η ψυχη μου απο σου μη ποιησω σε αβατον γην ητις ου κατοικηθησεται | 8 Instruis-toi, Jérusalem, de peur que Je ne me retire de toi, et que Je ne te réduise en un désert, en une terre inhabitée. |
| 9 οτι ταδε λεγει κυριος καλαμασθε καλαμασθε ως αμπελον τα καταλοιπα του ισραηλ επιστρεψατε ως ο τρυγων επι τον καρταλλον αυτου | 9 Voici ce que dit le Seigneur des armées : Comme on cueille dans une vigne jusqu'à la dernière grappe, ainsi recueillera-t-on les restes d'Israël. Portez-y de nouveau la main, comme le vendangeur à son panier. |
| 10 προς τινα λαλησω και διαμαρτυρωμαι και ακουσεται ιδου απεριτμητα τα ωτα αυτων και ου δυνανται ακουειν ιδου το ρημα κυριου εγενετο αυτοις εις ονειδισμον ου μη βουληθωσιν αυτο ακουσαι | 10 A qui parlerai-je, et qui conjurerai-je de m'écouter? Leurs oreilles sont incirconcises, et ils ne peuvent écouter, la parole du Seigneur est devenue pour eux un opprobre, et ils ne la reçoivent plus. |
| 11 και τον θυμον μου επλησα και επεσχον και ου συνετελεσα αυτους εκχεω επι νηπια εξωθεν και επι συναγωγην νεανισκων αμα οτι ανηρ και γυνη συλλημφθησονται πρεσβυτερος μετα πληρους ημερων | 11 C'est pourquoi je suis plein de la fureur du Seigneur, je me suis fatigué à la contenir. Versez-la sur le petit enfant qui est dans la rue, et sur l'assemblée des jeunes gens; car l'homme sera pris avec la femme, le vieillard avec celui qui est plein de jours. |
| 12 και μεταστραφησονται αι οικιαι αυτων εις ετερους αγροι και αι γυναικες αυτων επι το αυτο οτι εκτενω την χειρα μου επι τους κατοικουντας την γην ταυτην λεγει κυριος | 12 Leurs maisons passeront à des étrangers, leurs champs et leurs femmes aussi; car J'étendrai Ma main sur les habitants du pays, dit le Seigneur. |
| 13 οτι απο μικρου αυτων και εως μεγαλου παντες συνετελεσαντο ανομα απο ιερεως και εως ψευδοπροφητου παντες εποιησαν ψευδη | 13 Car depuis le plus petit jusqu'au plus grand, tous se livrent à l'avarice, et depuis le prophète jusqu'au prêtre tous s'appliquent à la fraude. |
| 14 και ιωντο το συντριμμα του λαου μου εξουθενουντες και λεγοντες ειρηνη ειρηνη και που εστιν ειρηνη | 14 Ils soignaient d'une manière honteuse les plaies de la fille de Mon peuple, en disant : La paix, la paix, lorsqu'il n'y avait point de paix. |
| 15 κατησχυνθησαν οτι εξελιποσαν και ουδ' ως καταισχυνομενοι κατησχυνθησαν και την ατιμιαν αυτων ουκ εγνωσαν δια τουτο πεσουνται εν τη πτωσει αυτων και εν καιρω επισκοπης αυτων απολουνται ειπεν κυριος | 15 Ils ont été confus, parce qu'ils ont fait des choses abominables; puis alors la confusion même n'a pu les confondre, et ils n'ont pas su rougir. C'est pourquoi ils tomberont parmi les mourants; ils seront renversés au temps de leur punition, dit le Seigneur. |
| 16 ταδε λεγει κυριος στητε επι ταις οδοις και ιδετε και ερωτησατε τριβους κυριου αιωνιους και ιδετε ποια εστιν η οδος η αγαθη και βαδιζετε εν αυτη και ευρησετε αγνισμον ταις ψυχαις υμων και ειπαν ου πορευσομεθα | 16 Voici ce que dit le Seigneur : Tenez-vous sur les chemins et regardez, et demandez quels sont les anciens sentiers, quelle est la bonne voie, et marchez-y, et vous trouverez le rafraîchissement de vos âmes. Mais ils ont dit : Nous n'y marcherons pas. |
| 17 κατεστακα εφ' υμας σκοπους ακουσατε της φωνης της σαλπιγγος και ειπαν ουκ ακουσομεθα | 17 J'ai établi des sentinelles auprès de vous : Ecoutez le son de la trompette. Et ils ont dit : Nous ne l'écouterons pas. |
| 18 δια τουτο ηκουσαν τα εθνη και οι ποιμαινοντες τα ποιμνια αυτων | 18 C'est pourquoi écoutez, nations; et sache, assemblée des peuples, tout ce que Je leur ferai. |
| 19 ακουε γη ιδου εγω επαγω επι τον λαον τουτον κακα τον καρπον αποστροφης αυτων οτι των λογων μου ου προσεσχον και τον νομον μου απωσαντο | 19 Ecoute, terre : Je vais amener des malheurs sur ce peuple, le fruit de leurs pensées, parce qu'ils n'ont pas écouté Ma parole, et qu'ils ont rejeté Ma loi. |
| 20 ινα τι μοι λιβανον εκ σαβα φερετε και κινναμωμον εκ γης μακροθεν τα ολοκαυτωματα υμων ουκ εισιν δεκτα και αι θυσιαι υμων ουχ ηδυναν μοι | 20 Pourquoi M'apportez-vous l'encens de Saba, et le roseau au suave parfum, qui vient d'un pays lointain? Vos holocaustes ne Me sont point agréables, et vos victimes ne Me plaisent pas. |
| 21 δια τουτο ταδε λεγει κυριος ιδου εγω διδωμι επι τον λαον τουτον ασθενειαν και ασθενησουσιν εν αυτη πατερες και υιοι αμα γειτων και ο πλησιον αυτου απολουνται | 21 C'est pourquoi voici ce que dit le Seigneur : Je mettrai devant ce peuple des pierres de ruines; les pères et les fils tomberont ensemble sur elles, le voisin et l'ami périront. |
| 22 ταδε λεγει κυριος ιδου λαος ερχεται απο βορρα και εθνη εξεγερθησεται απ' εσχατου της γης | 22 Voici ce que dit le Seigneur : Un peuple vient du pays de l'aquilon, et une grande nation s'élève des extrémités de la terre. |
| 23 τοξον και ζιβυνην κρατησουσιν ιταμος εστιν και ουκ ελεησει φωνη αυτου ως θαλασσα κυμαινουσα εφ' ιπποις και αρμασιν παραταξεται ως πυρ εις πολεμον προς σε θυγατερ σιων | 23 Il saisira la flèche et le bouclier; il est cruel et impitoyable; sa voix retentira comme la mer; ils monteront sur des chevaux, prêts à combattre comme un seul homme contre toi, fille de Sion. |
| 24 ηκουσαμεν την ακοην αυτων παρελυθησαν αι χειρες ημων θλιψις κατεσχεν ημας ωδινες ως τικτουσης | 24 Nous avons appris sa renommée, et nos mains ont perdu leur force; l'affliction nous saisit, et la douleur comme une femme en travail. |
| 25 μη εκπορευεσθε εις αγρον και εν ταις οδοις μη βαδιζετε οτι ρομφαια των εχθρων παροικει κυκλοθεν | 25 Ne sortez pas dans les champs et n'allez pas sur les chemins, car là est le glaive de l'ennemi, et l'épouvante est en tout lieu. |
| 26 θυγατερ λαου μου περιζωσαι σακκον καταπασαι εν σποδω πενθος αγαπητου ποιησαι σεαυτη κοπετον οικτρον οτι εξαιφνης ηξει ταλαιπωρια εφ' υμας | 26 Fille de Mon peuple, revêts-toi d'un cilice et couvre-toi de cendre; prends le deuil comme pour un fils unique, gémis amèrement, car le dévastateur viendra tout à coup sur nous. |
| 27 δοκιμαστην δεδωκα σε εν λαοις δεδοκιμασμενοις και γνωση με εν τω δοκιμασαι με την οδον αυτων | 27 Je t'ai établi sur Mon peuple comme un essayeur habile, tu connaîtras et tu sonderas leur voie. |
| 28 παντες ανηκοοι πορευομενοι σκολιως χαλκος και σιδηρος παντες διεφθαρμενοι εισιν | 28 Ce sont tous de grands rebelles, aux démarches frauduleuses; ce n'est que de l'airain et du fer, ils sont tous corrompus. |
| 29 εξελιπεν φυσητηρ απο πυρος εξελιπεν μολιβος εις κενον αργυροκοπος αργυροκοπει πονηρια αυτων ουκ ετακη | 29 Le soufflet s'est usé, le plomb s'est consumé dans le feu; en vain le fondeur les a mis dans le four, leurs malices n'ont point été consumées. |
| 30 αργυριον αποδεδοκιμασμενον καλεσατε αυτους οτι απεδοκιμασεν αυτους κυριος | 30 Appelez-les argent de rebut, car le Seigneur les a rejetés. |
