| 1 κρεισσων ψωμος μεθ' ηδονης εν ειρηνη η οικος πληρης πολλων αγαθων και αδικων θυματων μετα μαχης | 1 Mieux vaut une bouchée de pain sec avec la joie, qu'une maison pleine de victimes avec la discorde. |
| 2 οικετης νοημων κρατησει δεσποτων αφρονων εν δε αδελφοις διελειται μερη | 2 Le serviteur sage dominera sur les fils insensés, et il partagera l'héritage entre les frères. |
| 3 ωσπερ δοκιμαζεται εν καμινω αργυρος και χρυσος ουτως εκλεκται καρδιαι παρα κυριω | 3 Comme l'argent est éprouvé par le feu et l'or dans le creuset, ainsi le Seigneur éprouve les coeurs. |
| 4 κακος υπακουει γλωσσης παρανομων δικαιος δε ου προσεχει χειλεσιν ψευδεσιν | 4 Le méchant obéit à la langue injuste, et le trompeur écoute les lèvres mensongères. |
| 5 ο καταγελων πτωχου παροξυνει τον ποιησαντα αυτον ο δε επιχαιρων απολλυμενω ουκ αθωωθησεται ο δε επισπλαγχνιζομενος ελεηθησεται | 5 Celui qui méprise le pauvre fait injure à Celui qui l'a créê, et celui qui se réjouit de la ruine d'autrui ne demeurera point impuni. |
| 6 στεφανος γεροντων τεκνα τεκνων καυχημα δε τεκνων πατερες αυτων [6α] του πιστου ολος ο κοσμος των χρηματων του δε απιστου ουδε οβολος | 6 La couronne des vieillards ce sont les enfants des enfants, et la gloire des enfants ce sont leurs pères. |
| 7 ουχ αρμοσει αφρονι χειλη πιστα ουδε δικαιω χειλη ψευδη | 7 Les paroles graves ne conviennent pas à l'insensé, ni au prince la langue menteuse. |
| 8 μισθος χαριτων η παιδεια τοις χρωμενοις ου δ' αν επιστρεψη ευοδωθησεται | 8 L'attente de celui qui espère est une perle très agréable; de quelque côté qu'il se tourne, il agira avec intelligence. |
| 9 ος κρυπτει αδικηματα ζητει φιλιαν ος δε μισει κρυπτειν διιστησιν φιλους και οικειους | 9 Celui qui cache les fautes cherche l'amitié; celui qui les rappelle sans cesse sépare ceux qui étaient unis. |
| 10 συντριβει απειλη καρδιαν φρονιμου αφρων δε μαστιγωθεις ουκ αισθανεται | 10 Une réprimande est plus utile à un homme prudent que cent coups à l'insensé. |
| 11 αντιλογιας εγειρει πας κακος ο δε κυριος αγγελον ανελεημονα εκπεμψει αυτω | 11 Le méchant cherche toujours des querelles; mais un ange cruel sera envoyé contre lui. |
| 12 εμπεσειται μεριμνα ανδρι νοημονι οι δε αφρονες διαλογιουνται κακα | 12 Il vaut mieux rencontrer une ourse à qui on a ravi ses petits, qu'un insensé qui se confie en sa folie. |
| 13 ος αποδιδωσιν κακα αντι αγαθων ου κινηθησεται κακα εκ του οικου αυτου | 13 Celui qui rend le mal pour le bien ne verra jamais le malheur sortir de sa maison. |
| 14 εξουσιαν διδωσιν λογοις αρχη δικαιοσυνης προηγειται δε της ενδειας στασις και μαχη | 14 Celui qui laisse écouler l'eau occasionne des querelles, et il abandonne le jugement avant même d'avoir souffert quelque injure. |
| 15 ος δικαιον κρινει τον αδικον αδικον δε τον δικαιον ακαθαρτος και βδελυκτος παρα θεω | 15 Celui qui justifie l'injuste, et celui qui condamne le juste, sont tous deux abominables devant Dieu. |
| 16 ινα τι υπηρξεν χρηματα αφρονι κτησασθαι γαρ σοφιαν ακαρδιος ου δυνησεται [16α] ος υψηλον ποιει τον εαυτου οικον ζητει συντριβην ο δε σκολιαζων του μαθειν εμπεσειται εις κακα | 16 Que sert à l'insensé d'avoir des richesses, puisqu'il ne peut pas acheter la sagesse? Celui qui élève bien haut sa maison cherche la ruine, et celui qui néglige d'apprendre tombera dans les maux. |
| 17 εις παντα καιρον φιλος υπαρχετω σοι αδελφοι δε εν αναγκαις χρησιμοι εστωσαν τουτου γαρ χαριν γεννωνται | 17 Celui qui est ami aime en tout temps, et c'est dans l'affliction qu'il se montre frère. |
| 18 ανηρ αφρων επικροτει και επιχαιρει εαυτω ως και ο εγγυωμενος εγγυη τον εαυτου φιλον | 18 L'insensé battra des mains après qu'il aura répondu pour son ami. |
| 19 φιλαμαρτημων χαιρει μαχαις | 19 Celui qui médite des dissensions aime les querelles, et celui qui élève sa porte cherche la ruine. |
| 20 ο δε σκληροκαρδιος ου συναντα αγαθοις ανηρ ευμεταβολος γλωσση εμπεσειται εις κακα | 20 Celui dont le coeur est corrompue ne trouvera pas le bien, et celui qui a la langue double tombera dans le mal. |
| 21 καρδια δε αφρονος οδυνη τω κεκτημενω αυτην ουκ ευφραινεται πατηρ επι υιω απαιδευτω υιος δε φρονιμος ευφραινει μητερα αυτου | 21 L'insensé est né pour sa honte, et le père d'un fou n'en aura pas de joie. |
| 22 καρδια ευφραινομενη ευεκτειν ποιει ανδρος δε λυπηρου ξηραινεται τα οστα | 22 La joie de l'esprit rend la santé florissante; la tristesse du coeur dessèche les os. |
| 23 λαμβανοντος δωρα εν κολπω αδικως ου κατευοδουνται οδοι ασεβης δε εκκλινει οδους δικαιοσυνης | 23 Le méchant reçoit des présents en secret, pour pervertir les voies de la justice. |
| 24 προσωπον συνετον ανδρος σοφου οι δε οφθαλμοι του αφρονος επ' ακρα γης | 24 La sagesse brille sur le visage de l'homme prudent; les yeux des sots sont aux extrémités de la terre. |
| 25 οργη πατρι υιος αφρων και οδυνη τη τεκουση αυτου | 25 Le fils insensé est l'indignation de son père, et la douleur de la mère qui l'a enfanté. |
| 26 ζημιουν ανδρα δικαιον ου καλον ουδε οσιον επιβουλευειν δυνασταις δικαιοις | 26 Il n'est pas bon de faire tort au juste, ni de frapper le prince qui juge selon la justice. |
| 27 ος φειδεται ρημα προεσθαι σκληρον επιγνωμων μακροθυμος δε ανηρ φρονιμος | 27 Celui qui est modéré dans ses discours est docte et prudent, et l'homme instruit a l'esprit précieux. |
| 28 ανοητω επερωτησαντι σοφιαν σοφια λογισθησεται ενεον δε τις εαυτον ποιησας δοξει φρονιμος ειναι | 28 L'insensé lui-même, lorsqu'il se tait, passe pour sage, et pour intelligent s'il tient ses lèvres closes. |
