ΨΑΛΜΟΙ - Salmi - Psalms 59

LXX	Miqra 'al pi ha-Mesorah
1 εις το τελος τοις αλλοιωθησομενοις ετι εις στηλογραφιαν τω δαυιδ εις διδαχην	1 לַמְנַצֵּחַ אַל־תַּשְׁחֵת לְדָוִד מִכְתָּםבִּשְׁלֹחַ שָׁאוּלוַֽיִּשְׁמְרוּ אֶת־הַבַּיִת לַהֲמִיתֽוֹ׃
2 οποτε ενεπυρισεν την μεσοποταμιαν συριας και την συριαν σωβα και επεστρεψεν ιωαβ και επαταξεν την φαραγγα των αλων δωδεκα χιλιαδας	2 הַצִּילֵנִי מֵאֹיְבַי ׀ אֱלֹהָימִֽמִּתְקוֹמְמַי תְּשַׂגְּבֵֽנִי׃
3 ο θεος απωσω ημας και καθειλες ημας ωργισθης και οικτιρησας ημας	3 הַצִּילֵנִי מִפֹּעֲלֵי אָוֶןוּֽמֵאַנְשֵׁי דָמִים הֽוֹשִׁיעֵֽנִי׃
4 συνεσεισας την γην και συνεταραξας αυτην ιασαι τα συντριμματα αυτης οτι εσαλευθη	4 כִּי הִנֵּה אָרְבוּ לְנַפְשִׁייָגוּרוּ עָלַי עַזִּיםלֹֽא־פִשְׁעִי וְלֹא־חַטָּאתִי יְהֹוָֽה׃
5 εδειξας τω λαω σου σκληρα εποτισας ημας οινον κατανυξεως	5 בְּֽלִי־עָוֺן יְרֻצוּן וְיִכּוֹנָנוּעוּרָה לִקְרָאתִי וּרְאֵֽה׃
6 εδωκας τοις φοβουμενοις σε σημειωσιν του φυγειν απο προσωπου τοξου διαψαλμα	6 וְאַתָּה יְהֹוָֽה־אֱלֹהִים ׀ צְבָאוֹת אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵלהָקִיצָה לִפְקֹד כׇּֽל־הַגּוֹיִםאַל־תָּחֹן כׇּל־בֹּגְדֵי אָוֶן סֶֽלָה׃
7 οπως αν ρυσθωσιν οι αγαπητοι σου σωσον τη δεξια σου και επακουσον μου	7 יָשׁוּבוּ לָעֶרֶב יֶהֱמוּ כַכָּלֶבוִיסוֹבְבוּ עִֽיר׃
8 ο θεος ελαλησεν εν τω αγιω αυτου αγαλλιασομαι και διαμεριω σικιμα και την κοιλαδα των σκηνων διαμετρησω	8 הִנֵּה ׀ יַבִּיעוּן בְּפִיהֶםחֲרָבוֹת בְּשִׂפְתֽוֹתֵיהֶםכִּי־מִי שֹׁמֵֽעַ׃
9 εμος εστιν γαλααδ και εμος εστιν μανασση και εφραιμ κραταιωσις της κεφαλης μου ιουδας βασιλευς μου	9 וְאַתָּה יְהֹוָה תִּשְׂחַק־לָמוֹתִּלְעַג לְכׇל־גּוֹיִֽם׃
10 μωαβ λεβης της ελπιδος μου επι την ιδουμαιαν εκτενω το υποδημα μου εμοι αλλοφυλοι υπεταγησαν	10 עֻזּוֹ אֵלֶיךָ אֶשְׁמֹרָהכִּֽי־אֱלֹהִים מִשְׂגַּבִּֽי׃
11 τις απαξει με εις πολιν περιοχης τις οδηγησει με εως της ιδουμαιας	11 אֱלֹהֵי חסדו חַסְדִּי יְקַדְּמֵנִיאֱלֹהִים יַרְאֵנִי בְשֹׁרְרָֽי׃
12 ουχι συ ο θεος ο απωσαμενος ημας και ουκ εξελευση ο θεος εν ταις δυναμεσιν ημων	12 אַל־תַּהַרְגֵם ׀ פֶּֽן־יִשְׁכְּחוּ עַמִּיהֲנִיעֵמוֹ בְחֵילְךָ וְהוֹרִידֵמוֹמָגִנֵּנוּ אֲדֹנָֽי׃
13 δος ημιν βοηθειαν εκ θλιψεως και ματαια σωτηρια ανθρωπου	13 חַטַּאת־פִּימוֹ דְּֽבַר־שְׂפָתֵימוֹוְיִלָּכְדוּ בִגְאוֹנָםוּמֵאָלָה וּמִכַּחַשׁ יְסַפֵּֽרוּ׃
14 εν δε τω θεω ποιησομεν δυναμιν και αυτος εξουδενωσει τους θλιβοντας ημας	14 כַּלֵּה בְחֵמָה כַּלֵּה וְֽאֵינֵמוֹוְֽיֵדְעוּ כִּֽי־אֱלֹהִים מֹשֵׁל בְּֽיַעֲקֹבלְאַפְסֵי הָאָרֶץ סֶֽלָה׃
	15 וְיָשֻׁבוּ לָעֶרֶב יֶהֱמוּ כַכָּלֶבוִיסוֹבְבוּ עִֽיר׃
	16 הֵמָּה ינועון יְנִיעוּן לֶאֱכֹלאִם־לֹא יִשְׂבְּעוּ וַיָּלִֽינוּ׃
	17 וַאֲנִי ׀ אָשִׁיר עֻזֶּךָוַאֲרַנֵּן לַבֹּקֶר חַסְדֶּךָכִּֽי־הָיִיתָ מִשְׂגָּב לִיוּמָנוֹס בְּיוֹם צַר־לִֽי׃
	18 עֻזִּי אֵלֶיךָ אֲזַמֵּרָהכִּֽי־אֱלֹהִים מִשְׂגַּבִּי אֱלֹהֵי חַסְדִּֽי׃