ΨΑΛΜΟΙ - Salmi - Psalms 103

LXX	Le Sainte Bible Fillion
1 τω δαυιδ ευλογει η ψυχη μου τον κυριον κυριε ο θεος μου εμεγαλυνθης σφοδρα εξομολογησιν και ευπρεπειαν ενεδυσω	1 De David lui-même. Mon âme, bénis le Seigneur, * et que tout ce qui est au dedans de moi bénisse Son saint Nom.
2 αναβαλλομενος φως ως ιματιον εκτεινων τον ουρανον ωσει δερριν	2 Mon âme, bénis le Seigneur, * et n'oublie jamais tous Ses bienfaits.
3 ο στεγαζων εν υδασιν τα υπερωα αυτου ο τιθεις νεφη την επιβασιν αυτου ο περιπατων επι πτερυγων ανεμων	3 C'est Lui qui pardonne toutes tes iniquités, * et qui guérit toutes tes maladies.
4 ο ποιων τους αγγελους αυτου πνευματα και τους λειτουργους αυτου πυρ φλεγον	4 C'est Lui qui rachète ta vie de la mort, * qui te couronne de miséricorde et de grâces.
5 εθεμελιωσεν την γην επι την ασφαλειαν αυτης ου κλιθησεται εις τον αιωνα του αιωνος	5 C'est Lui qui remplit tes désirs en te comblant de biens; * ta jeunesse sera renouvelée comme celle de l'aigle.
6 αβυσσος ως ιματιον το περιβολαιον αυτου επι των ορεων στησονται υδατα	6 Le Seigneur fait miséricorde, * et Il rend justice à tous ceux qui souffrent la violence.
7 απο επιτιμησεως σου φευξονται απο φωνης βροντης σου δειλιασουσιν	7 Il a fait connaître Ses voies à Moïse, * et Ses volontés aux enfants d'Israël.
8 αναβαινουσιν ορη και καταβαινουσιν πεδια εις τοπον ον εθεμελιωσας αυτοις	8 Le Seigneur est compatissant et miséricordieux, * patient et très miséricordieux.
9 οριον εθου ο ου παρελευσονται ουδε επιστρεψουσιν καλυψαι την γην	9 Il ne S'irritera pas perpétuellement, * et ne menacera pas sans fin.
10 ο εξαποστελλων πηγας εν φαραγξιν ανα μεσον των ορεων διελευσονται υδατα	10 Il ne nous a pas traités selon nos péchés, * et Il ne nous a pas punis selon nos iniquités.
11 ποτιουσιν παντα τα θηρια του αγρου προσδεξονται οναγροι εις διψαν αυτων	11 Car autant le Ciel est élevé au-dessus de la terre, * autant Il a affermi Sa miséricorde sur ceux qui Le craignent.
12 επ' αυτα τα πετεινα του ουρανου κατασκηνωσει εκ μεσου των πετρων δωσουσιν φωνην	12 Autant l'orient est éloigné du couchant, * autant Il a éloigné de nous nos iniquités.
13 ποτιζων ορη εκ των υπερωων αυτου απο καρπου των εργων σου χορτασθησεται η γη	13 Comme un père a compassion de ses enfants, ainsi le Seigneur a compassion de ceux qui Le craignent. *
14 εξανατελλων χορτον τοις κτηνεσιν και χλοην τη δουλεια των ανθρωπων του εξαγαγειν αρτον εκ της γης	14 Car Il sait de quoi nous sommes formés; Il S'est souvenu que nous ne sommes que poussière. *
15 και οινος ευφραινει καρδιαν ανθρωπου του ιλαρυναι προσωπον εν ελαιω και αρτος καρδιαν ανθρωπου στηριζει	15 Les jours de l'homme passent comme l'herbe; il fleurit comme la fleur des champs.
16 χορτασθησεται τα ξυλα του πεδιου αι κεδροι του λιβανου ας εφυτευσεν	16 Qu'un souffle passe sur lui, et il n'est plus, * et le lieu qu'il occupait ne le reconnaît plus.
17 εκει στρουθια εννοσσευσουσιν του ερωδιου η οικια ηγειται αυτων	17 Mais la miséricorde du Seigneur s'étend de l'éternité à l'éternité * sur ceux qui Le craignent. Et Sa justice se répand sur les enfants des enfants *
18 ορη τα υψηλα ταις ελαφοις πετρα καταφυγη τοις χοιρογρυλλιοις	18 de ceux qui gardent Son alliance, et qui se souviennent de Ses préceptes, * pour les accomplir.
19 εποιησεν σεληνην εις καιρους ο ηλιος εγνω την δυσιν αυτου	19 Le Seigneur a préparé Son trône dans le Ciel, * et tout sera assujetti à Son empire.
20 εθου σκοτος και εγενετο νυξ εν αυτη διελευσονται παντα τα θηρια του δρυμου	20 Bénissez le Seigneur, vous tous, Ses Anges, * qui êtes puissants et forts; qui exécutez Sa parole, pour obéir à la voix de Ses ordres.
21 σκυμνοι ωρυομενοι αρπασαι και ζητησαι παρα του θεου βρωσιν αυτοις	21 Bénissez le Seigneur, vous toutes, Ses armées; * vous, Ses ministres, qui faites Sa volonté.
22 ανετειλεν ο ηλιος και συνηχθησαν και εν ταις μανδραις αυτων κοιτασθησονται	22 Bénissez le Seigneur, vous toutes, Ses oeuvres, * dans tous les lieux de Sa domination. Mon âme, bénis le Seigneur.
23 εξελευσεται ανθρωπος επι το εργον αυτου και επι την εργασιαν αυτου εως εσπερας
24 ως εμεγαλυνθη τα εργα σου κυριε παντα εν σοφια εποιησας επληρωθη η γη της κτησεως σου
25 αυτη η θαλασσα η μεγαλη και ευρυχωρος εκει ερπετα ων ουκ εστιν αριθμος ζωα μικρα μετα μεγαλων
26 εκει πλοια διαπορευονται δρακων ουτος ον επλασας εμπαιζειν αυτω
27 παντα προς σε προσδοκωσιν δουναι την τροφην αυτοις ευκαιρον
28 δοντος σου αυτοις συλλεξουσιν ανοιξαντος δε σου την χειρα τα συμπαντα πλησθησονται χρηστοτητος
29 αποστρεψαντος δε σου το προσωπον ταραχθησονται αντανελεις το πνευμα αυτων και εκλειψουσιν και εις τον χουν αυτων επιστρεψουσιν
30 εξαποστελεις το πνευμα σου και κτισθησονται και ανακαινιεις το προσωπον της γης
31 ητω η δοξα κυριου εις τον αιωνα ευφρανθησεται κυριος επι τοις εργοις αυτου
32 ο επιβλεπων επι την γην και ποιων αυτην τρεμειν ο απτομενος των ορεων και καπνιζονται
33 ασω τω κυριω εν τη ζωη μου ψαλω τω θεω μου εως υπαρχω
34 ηδυνθειη αυτω η διαλογη μου εγω δε ευφρανθησομαι επι τω κυριω
35 εκλιποισαν αμαρτωλοι απο της γης και ανομοι ωστε μη υπαρχειν αυτους ευλογει η ψυχη μου τον κυριον