Lettera di Giacomo - James 3

Modern Greek Bible	Le Sainte Bible Vigouroux
¹ Μη γινεσθε πολλοι διδασκαλοι, αδελφοι μου, εξευροντες οτι μεγαλητεραν κατακρισιν θελομεν λαβει?	¹ Ne soyez pas nombreux à vous ériger en docteurs, mes frères, sachant que vous vous exposez à un jugement plus sévère.
² διοτι εις πολλα πταιομεν απαντες. Εαν τις δεν πταιη εις λογον, ουτος ειναι τελειος ανηρ, δυνατος να χαλιναγωγηση και ολον το σωμα.	² Nous bronchons tous de bien des manières (faisons tous beaucoup de fautes). Si quelqu'un ne bronche (pèche) pas dans ses paroles, c'est un homme parfait, et il peut tenir en bride (même) tout son corps.
³ Ιδου, τους χαλινους βαλλομεν εις τα στοματα των ιππων δια να πειθωνται εις ημας, και μεταφερομεν ολον το σωμα αυτων.	³ Si nous mettons un mors dans la bouche des chevaux, pour qu'ils nous obéissent, nous dirigeons aussi tout leur corps.
⁴ Ιδου, και τα πλοια, οντα τοσον μεγαλα και υπο σφοδρων ανεμων ελαυνομενα, μεταφερονται υπο ελαχιστου πηδαλιου, οπου αν θελη η επιθυμια του κυβερνωντος.	⁴ Voyez aussi les navires: quoique si grands et poussés par des vents impétueux, ils sont dirigés avec un petit gouvernail, selon la volonté de celui qui les conduit.
⁵ Ουτω και η γλωσσα ειναι μικρον μελος, ομως μεγαλαυχει. Ιδου, ολιγον πυρ ποσον μεγαλην υλην αναπτει?	⁵ Ainsi la langue n'est qu'un petit membre, et elle se vante de grandes choses. Voyez quelle grande forêt un petit feu peut incendier.
⁶ και η γλωσσα πυρ ειναι, ο κοσμος της αδικιας. Ουτω μεταξυ των μελων ημων η γλωσσα ειναι η μολυνουσα ολον το σωμα και φλογιζουσα τον τροχον του βιου και φλογιζομενη υπο της γεεννης.	⁶ La langue aussi est un feu ; c'est un monde d'iniquité. La langue est placée parmi nos membres ; elle souille tout le corps, elle embrase le cours de notre vie, embrasée elle-même au feu de l'enfer.
⁷ Διοτι παν ειδος θηριων και πτηνων, ερπετων και θαλασσιων δαμαζεται και εδαμασθη υπο της ανθρωπινης φυσεως,	⁷ Toutes les espèces de bêtes sauvages, d'oiseaux, de reptiles, et d'autres animaux peuvent se dompter, et ont été domptés par la nature humaine ;
⁸ την γλωσσαν ομως ουδεις των ανθρωπων δυναται να δαμαση? ειναι ακρατητον κακον, μεστη θανατηφορου φαρμακου.	⁸ mais la langue, aucun homme ne peut la dompter ; mal impossible à réprimer (inquiet), elle est pleine d'un venin mortel.
⁹ Δι' αυτης ευλογουμεν τον Θεον και Πατερα, και δι' αυτης καταρωμεθα τους ανθρωπους τους καθ' ομοιωσιν Θεου πλασθεντας?	⁹ Par elle nous bénissons Dieu notre Père, et par elle nous maudissons les hommes, qui ont été faits à l'image de Dieu.
¹⁰ εκ του αυτου στοματος εξερχεται ευλογια και καταρα. Δεν πρεπει, αδελφοι μου, ταυτα να γινωνται ουτω.	¹⁰ De la même bouche sortent la bénédiction et la malédiction. Il ne faut pas, mes frères, qu'il en soit ainsi.
¹¹ Μηπως η πηγη απο της αυτης τρυπης αναβρυει το γλυκυ και το πικρον;	¹¹ Est-ce que la source fait jaillir, par une même ouverture, de l'eau douce et de l'eau amère?
¹² μηπως ειναι δυνατον, αδελφοι μου, η συκη να καμη ελαιας η η αμπελος συκα; ουτως ουδεμια πηγη ειναι δυνατον να καμη υδωρ αλμυρον και γλυκυ.	¹² Est-ce qu'un figuier, mes frères, peut produire des raisins, ou une vigne des figues? Ainsi une source salée ne peut pas donner une eau douce.
¹³ Τις ειναι μεταξυ σας σοφος και επιστημων; ας δειξη εκ της καλης διαγωγης τα εργα εαυτου εν πραοτητι σοφιας.	¹³ Qui est sage et instruit parmi vous ? Qu'il montre sesœuvres par une bonne conduite, dans une sagesse pleine de douceur.
¹⁴ Εαν ομως εχητε εν τη καρδια υμων φθονον πικρον και φιλονεικιαν, μη κατακαυχασθε και ψευδεσθε κατα της αληθειας.	¹⁴ Mais si vous avez un zèle amer et s'il y a un esprit de dispute dans vos cœurs, ne vous glorifiez pas et ne mentez pas contre la vérité.
¹⁵ Η σοφια αυτη δεν ειναι ανωθεν καταβαινουσα, αλλ' ειναι επιγειος, ζωωδης, δαιμονιωδης.	¹⁵ Car une telle sagesse ne descend pas d'en haut, mais elle est terrestre, animale, diabolique.
¹⁶ Διοτι οπου ειναι φθονος και φιλονεικια, εκει ακαταστασια και παν αχρειον πραγμα.	¹⁶ En effet, là où il y a zèle amer (envie) et esprit de dispute, il y a du trouble (inconstance) et toute sorte d'actions mauvaises.
¹⁷ Η ανωθεν ομως σοφια πρωτον μεν ειναι καθαρα, επειτα ειρηνικη, επιεικης, ευπειθης, πληρης ελεους και καλων καρπων, αμεροληπτος και ανυποκριτος.	¹⁷ Mais la sagesse qui vient d'en haut est premièrement chaste, puis pacifique, modérée, conciliante, cédant au bien, pleine de miséricorde et de bons fruits, ne jugeant pas et n'étant pas dissimulée.
¹⁸ Και ο καρπος της δικαιοσυνης σπειρεται εν ειρηνη υπο των ειρηνοποιων.	¹⁸ Or le fruit de la justice est semé dans la paix par ceux qui prodiguent la paix.