| 1 Μη γινεσθε πολλοι διδασκαλοι, αδελφοι μου, εξευροντες οτι μεγαλητεραν κατακρισιν θελομεν λαβει? | 1 Non vogliate diventar maestri in troppi, fratelli miei, ben sapendo che noi ci attireremo un giudizio più severo. |
| 2 διοτι εις πολλα πταιομεν απαντες. Εαν τις δεν πταιη εις λογον, ουτος ειναι τελειος ανηρ, δυνατος να χαλιναγωγηση και ολον το σωμα. | 2 In effetti, tutti inciampiamo spesso: se uno però non inciampa nella parola, costui è un uomo perfetto, capace anche di tenere a freno tutto il corpo. |
| 3 Ιδου, τους χαλινους βαλλομεν εις τα στοματα των ιππων δια να πειθωνται εις ημας, και μεταφερομεν ολον το σωμα αυτων. | 3 Ecco, noi mettiamo il freno in bocca ai cavalli per renderceli soggetti, e così governiamo tutto il loro corpo. |
| 4 Ιδου, και τα πλοια, οντα τοσον μεγαλα και υπο σφοδρων ανεμων ελαυνομενα, μεταφερονται υπο ελαχιστου πηδαλιου, οπου αν θελη η επιθυμια του κυβερνωντος. | 4 Anche le navi, per quanto siano così grandi e spinte da venti impetuosi sono manovrate da un minuscolo timone, dovunque vuole il gusto del capitano. |
| 5 Ουτω και η γλωσσα ειναι μικρον μελος, ομως μεγαλαυχει. Ιδου, ολιγον πυρ ποσον μεγαλην υλην αναπτει? | 5 Così pure la lingua è un piccolo membro, e va fiera di grandi imprese. Una favilla sì piccola appicca il fuoco ad una foresta sì grande! |
| 6 και η γλωσσα πυρ ειναι, ο κοσμος της αδικιας. Ουτω μεταξυ των μελων ημων η γλωσσα ειναι η μολυνουσα ολον το σωμα και φλογιζουσα τον τροχον του βιου και φλογιζομενη υπο της γεεννης. | 6 Anche la lingua: è, un fuoco, è un mondo di malizia. La lingua è posta in mezzo alle nostre membra e contamina tutto il corpo e infiamma la ruota della vita, traendo fiamma dalla Geenna. |
| 7 Διοτι παν ειδος θηριων και πτηνων, ερπετων και θαλασσιων δαμαζεται και εδαμασθη υπο της ανθρωπινης φυσεως, | 7 Ogni specie infatti di bestie e di uccelli di rettili: e di animali marini, viene domata e resa domestica dalla specie umana; |
| 8 την γλωσσαν ομως ουδεις των ανθρωπων δυναται να δαμαση? ειναι ακρατητον κακον, μεστη θανατηφορου φαρμακου. | 8 ma la lingua nessuno tra gli uomini è capace di domarla; è un male irrequieto; ripiena di mortal veleno. |
| 9 Δι' αυτης ευλογουμεν τον Θεον και Πατερα, και δι' αυτης καταρωμεθα τους ανθρωπους τους καθ' ομοιωσιν Θεου πλασθεντας? | 9 Con essa noi benediciamo il Signore e Padre e con essa malediciamo gli uomini fatti a immagine di Dio |
| 10 εκ του αυτου στοματος εξερχεται ευλογια και καταρα. Δεν πρεπει, αδελφοι μου, ταυτα να γινωνται ουτω. | 10 dalla stessa bocca escono benedizione e maledizione. Questo non deve avvenire, fratelli miei. |
| 11 Μηπως η πηγη απο της αυτης τρυπης αναβρυει το γλυκυ και το πικρον; | 11 Forse che la fontana fa zampillare acqua dolce e amara dallo stesso foro? |
| 12 μηπως ειναι δυνατον, αδελφοι μου, η συκη να καμη ελαιας η η αμπελος συκα; ουτως ουδεμια πηγη ειναι δυνατον να καμη υδωρ αλμυρον και γλυκυ. | 12 Può forse, fratelli miei, un fico produrre olive o una vite dei fichi? Non più dell’acqua salata che non può produrre acqua dolce! |
| 13 Τις ειναι μεταξυ σας σοφος και επιστημων; ας δειξη εκ της καλης διαγωγης τα εργα εαυτου εν πραοτητι σοφιας. | 13 C'è qualcuno, tra voi, saggio ed esperto? Mostri, mediante una bella condotta, le opere sue con la dolcezza propria della saggezza: |
| 14 Εαν ομως εχητε εν τη καρδια υμων φθονον πικρον και φιλονεικιαν, μη κατακαυχασθε και ψευδεσθε κατα της αληθειας. | 14 Ma se ha gelosia amara e ambizione nel cuor suo, non si glori e cessi di mentire contro la verità. |
| 15 Η σοφια αυτη δεν ειναι ανωθεν καταβαινουσα, αλλ' ειναι επιγειος, ζωωδης, δαιμονιωδης. | 15 Non è questa la sapienza che scende dall'alto; questa è terrestre, naturalistica, demoniaca; |
| 16 Διοτι οπου ειναι φθονος και φιλονεικια, εκει ακαταστασια και παν αχρειον πραγμα. | 16 perché, là dove c'è gelosia e discordia, ivi è disordine e ogni specie di cattiveria. |
| 17 Η ανωθεν ομως σοφια πρωτον μεν ειναι καθαρα, επειτα ειρηνικη, επιεικης, ευπειθης, πληρης ελεους και καλων καρπων, αμεροληπτος και ανυποκριτος. | 17 La sapienza invece, che è dall’alto, è innanzitutto pura, poi pacifica, indulgente, arrendevole, ripiena di misericordia e di buoni frutti, senza doppiezza e ipocrisia: |
| 18 Και ο καρπος της δικαιοσυνης σπειρεται εν ειρηνη υπο των ειρηνοποιων. | 18 Un frutto di giustizia è seminato nella pace per coloro che operano la pace. |