| 1 Και ειπε Κυριος προς εμε, Και αν ο Μωυσης και ο Σαμουηλ ισταντο ενωπιον μου, η ψυχη μου δεν ηθελεν εισθαι υπερ του λαου τουτου? αποδιωξον αυτους απ' εμπροσθεν μου και ας εξελθωσι. | 1 Le Seigneur me dit encore : Quand Moîse et Samuel se présenteraient devant Moi, Mon âme n'est pas tournée vers ce peuple; chasse-les de devant Ma face, et qu'ils se retirent. |
| 2 Και εαν ειπωσι προς σε, Που θελομεν εξελθει; τοτε θελεις ειπει προς αυτους, Ουτω λεγει Κυριος? Οσοι ειναι δια τον θανατον, εις θανατον? και οσοι δια την μαχαιραν, εις μαχαιραν? και οσοι δια την πειναν, εις πειναν? και οσοι δια την αιχμαλωσιαν, εις αιχμαλωσιαν. | 2 Que s'ils te disent : Où irons-nous? tu leur diras : Ainsi parle le Seigneur : A la mort, ceux qui sont pour la mort; et au glaive ceux qui sont pour le glaive; et à la famine ceux qui sont pour la famine; et à la captivité ceux qui sont pour la captivité. |
| 3 Και θελω επιφερει επ' αυτους τεσσαρα ειδη, λεγει Κυριος? την μαχαιραν δια σφαγην, και τους κυνας δια σπαραγμον, και τα πετεινα του ουρανου, και τα θηρια της γης, δια να καταφαγωσι και να αφανισωσι. | 3 J'enverrai contre eux quatre sortes de fléaux, dit le Seigneur : le glaive pour tuer, les chiens pour déchirer, les oiseaux du ciel et les bêtes de la terre pour dévorer et mettre en pièces. |
| 4 Και θελω παραδωσει αυτους εις διασποραν εν πασι τοις βασιλειοις της γης? εξ αιτιας του Μανασση, υιου Εζεκιου βασιλεως του Ιουδα, δι' οσα επραξεν εν Ιερουσαλημ. | 4 Et Je les livrerai à la fureur de tous les royaumes de la terre, à cause de Manassé, fils d'Ezéchias, roi de Juda, pour tout ce qu'il a fait dans Jérusalem. |
| 5 Διοτι τις θελει σε οικτειρει, Ιερουσαλημ; η τις θελει σε συλλυπηθη; η τις θελει στραφη δια να ερωτηση, Πως εχεις; | 5 Qui aura pitié de toi, Jérusalem? ou qui s'attristera sur toi? ou qui ira prier pour ta paix? |
| 6 Συ με εγκατελιπες, λεγει Κυριος, υπηγες εις τα οπισω? δια τουτο θελω εκτεινει την χειρα μου επι σε και θελω σε αφανισει? απεκαμον ελεων. | 6 Tu M'as abandonné, dit le Seigneur, tu es allée en arrière; aussi J'étendrai Ma main sur toi et Je te détruirai; Je suis las de te supplier. |
| 7 Και θελω εκλικμησει αυτους με το λικμητηριον εν ταις πυλαις της γης? θελω ατεκνωσει αυτους, θελω αφανισει τον λαον μου, διοτι δεν επιστρεφουσιν απο των οδων αυτων. | 7 Je les disperserai avec le van aux portes du pays; J'ai tué et J'ai détruit Mon peuple, et néanmoins ils ne sont pas revenus de leurs voies. |
| 8 Αι χηραι αυτων επληθυνθησαν ενωπιον μου υπερ την αμμον της θαλασσης? εφερα επ' αυτους, επι τας μητερας των νεων, λεηλατην εν μεσημβρια? επεφερα επ' αυτας εξαιφνης ταραχας και τρομους. | 8 J'ai multiplié ses veuves au delà du sable de la mer; J'ai fais venir contre eux un ennemi qui a tué en plein midi le jeune homme et sa mère; J'ai envoyé soudain la terreur sur les villes. |
| 9 Εκεινη, ητις εγεννησεν επτα, απεκαμε, παρεδωκε το πνευμα? ο ηλιος αυτης εδυσεν, ενω, ητο ετι ημερα? κατησχυνθη και εταραχθη? το δε υπολοιπον αυτων θελω παραδωσει εις την μαχαιραν εμπροσθεν των εχθρων αυτων, λεγει Κυριος. | 9 Celle qui avait enfanté sept fils a été sans force, son âme a défailli; le soleil s'est couché pour elle, lorsqu'il était encore jour; elle est couverte de confusion et de honte, et ceux qui lui restent, Je les livrerai au glaive à la vue de leurs ennemis, dit le Seigneur. |
| 10 Ουαι εις εμε, μητερ μου, διοτι εγεννησας εμε ανδρα εριδος και ανδρα φιλονεικιας μεθ' ολης της γης. Ουτε ετοκισα ουτε με ετοκισαν? και ομως πας τις εξ αυτων με καταραται. | 10 Malheur à moi, ma mère! Pourquoi m'as-tu enfanté, pour être un homme de contradiction, un homme de discorde dans tout le pays? Je n'ai pas prêté d'argent, et personne nee m'en a prêté; et cependant tous me maudissent. |
| 11 Ο Κυριος λεγει, Βεβαιως το υπολοιπον σου θελει εισθαι καλον? βεβαιως θελω μεσιτευσει υπερ σου προς τον εχθρον εν καιρω συμφορας και εν καιρω θλιψεως. | 11 Le Seigneur dit : Je te jure que ta fin sera bonne, et que Je t'assisterai au temps de l'affliction, et au temps de la tribulation, contre l'ennemi. |
| 12 Ο σιδηρος θελει συντριψει τον σιδηρον του βορρα και τον χαλκον; | 12 Est-ce que le fer et l'airain s'allieront avec le fer qui vient de l'aquilon? |
| 13 Τα υπαρχοντα σου και τους θησαυρους σου θελω παραδωσει εις λεηλασιαν ανευ ανταλλαγματος, και τουτο δια πασας τας αμαρτιας σου και κατα παντα τα ορια σου. | 13 Je livrerai gratuitement au pillage tes richesses et tes trésors, à cause de tous tes péchés, sur tout ton territoire. |
| 14 Και θελω σε περασει μετα των εχθρων σου εις τοπον τον οποιον δεν γνωριζεις? διοτι πυρ εξηφθη εν τω θυμω μου, το οποιον θελει εκκαυθη καθ' υμων. | 14 Je ferai venir tes ennemis d'un pays qui te ne connais pas; car le feu de Ma fureur s'est allumé, et il brûlera sur vous. |
| 15 Συ, Κυριε, γνωριζεις? ενθυμηθητι με και επισκεψαι με και εκδικησον με απο των καταδιωκοντων με? μη με αρπασης εν τη μακροθυμια σου? γνωρισον οτι δια σε υπεφερα ονειδισμον. | 15 Vous savez tout, Seigneur, souvenez-Vous de moi, et visitez-moi, et protégez-moi contre ceux qui me persécutent; ne me défendez pas dans Votre patience; sachez que J'ai supporté l'opprobre à cause de Vous. |
| 16 Καθως ευρεθησαν οι λογοι σου, κατεφαγον αυτους? και ο λογος σου ητο εν εμοι χαρα και αγαλλιασις της καρδιας μου? διοτι το ονομα σου εκληθη επ' εμε, Κυριε Θεε των δυναμεων. | 16 J'ai trouvé Vos paroles, et je m'en suis nourri; et Votre parole est devenue la joie et l'allégresse de mon coeur, car Votre nom a été invoqué sur moi, Seigneur, Dieu des armées. |
| 17 Δεν εκαθησα εν συνεδριω χλευαστων και συνευφρανθην? εκαθησα μονος εξ αιτιας της χειρος σου? διοτι συ με ενεπλησας αδημονιας. | 17 Je ne me suis point assis dans l'assemblée des rieurs, et je ne me suis glorifié qu'à cause de Votre main; je me suis assis solitaire, parce que Vous m'avez rempli de menaces. |
| 18 Δια τι ο πονος μου ειναι παντοτεινος και η πληγη μου ανιατος, μη θελουσα να ιατρευθη; θελεις εισθαι διολου εις εμε ως ψευστης και ως υδατα απατηλα; | 18 Pourquoi ma douleur est-elle devenue perpétuelle? et pourquoi ma plaie désespérée refuse-t-elle de se guérir? Elle est pour moi comme le mensonge des eaux trompeuses. |
| 19 Δια τουτο ουτω λεγει Κυριος? Εαν επιστρεψης, τοτε θελω σε αποκαταστησει παλιν, και θελεις ιστασθαι ενωπιον μου? και εαν αποχωρισης το τιμιον απο του αχρειου, θελεις εισθαι ως το στομα μου? αυτοι ας επιστρεψωσι προς σε, αλλα συ με επιστρεψης προς αυτους. | 19 C'est pourquoi ainsi parle le Seigneur : Si tu te tournes, Je te tournerai, et tu te tiendras devant Moi; et si tu sépares ce qui est précieux de ce qui est vil, tu seras comme Ma bouche; ce seront eux qui se tourneront vers toi, ce n'est pas toi qui te tourneras vers eux. |
| 20 Και θελω σε καμει προς τουτον τον λαον οχυρον χαλκουν τειχος? και θελουσι σε πολεμησει, αλλα δεν θελουσιν υπερισχυσει εναντιον σου, διοτι εγω ειμαι μετα σου δια να σε σωζω και να σε ελευθερονω, λεγει Κυριος. | 20 Et Je te rendrai pour ce peuple comme un mur d'airain, inébranlable; ils te feront la guerre, et ils ne te vaincront pas, car Je suis avec toi pour te sauver et pour te délivrer, dit le Seigneur. |
| 21 Και θελω σε ελευθερωσει εκ της χειρος των πονηρων και θελω σε λυτρωσει εκ της χειρος των καταδυναστευοντων. | 21 Et Je te délivrerai de la main des méchants, et Je te préserverai de la main des forts. |
