Йова 19
Versetti esaminati
| Біблія | Bibbia Vulgata Clementina |
|---|---|
| 1 Заговорив Іов і мовив: | 1 Respondens autem Job, dixit : |
| 2 «Докіль ви будете смутити мою душу, | промовами, мене пригноблювати? | 2 Usquequo affligitis animam meam, et atteritis me sermonibus ? |
| 3 Оце вже десять раз мене ви образили, | і не стидаєтесь мене зневажати. | 3 En decies confunditis me, et non erubescitis opprimentes me. |
| 4 Коли я справді завинив, | то провина моя на мені зостанеться. | 4 Nempe etsi ignoravi, mecum erit ignorantia mea. |
| 5 Коли вам справді любо величатись надо мною | та закидати мені мою ганьбу, | 5 At vos contra me erigimini, et arguitis me opprobriis meis. |
| 6 то знайте, що Бог мене придавив, | обвів мене навколо сіткою своєю. | 6 Saltem nunc intelligite quia Deus non æquo judicio afflixerit me, et flagellis suis me cinxerit. |
| 7 Як закричу: Насилля! — ніхто не чує; | коли закличу — немає суду! | 7 Ecce clamabo, vim patiens, et nemo audiet ; vociferabor, et non est qui judicet. |
| 8 Загородив мені дорогу, перейти не можу; | і на стежки мої поклав пітьму. | 8 Semitam meam circumsepsit, et transire non possum : et in calle meo tenebras posuit. |
| 9 Здер з мене мою славу, | вінець ізняв з голови у мене. | 9 Spoliavit me gloria mea, et abstulit coronam de capite meo. |
| 10 Руйнує мене навкруги, я пропадаю; | неначе дерево, надію в мене вириває. | 10 Destruxit me undique, et pereo : et quasi evulsæ arbori abstulit spem meam. |
| 11 Палає гнівом проти мене, | за ворога собі вважає. | 11 Iratus est contra me furor ejus, et sic me habuit quasi hostem suum. |
| 12 Його загони купою прибули, | насипали дорогу проти мене | й облягли кругом намет мій. | 12 Simul venerunt latrones ejus, et fecerunt sibi viam per me, et obsederunt in gyro tabernaculum meum. |
| 13 Братів моїх він віддалив від мене, | і мої знайомі відчужилися від мене. | 13 Fratres meos longe fecit a me, et noti mei quasi alieni recesserunt a me. |
| 14 | 14 Dereliquerunt me propinqui mei, et qui me noverant obliti sunt mei. |
| 15 Мої домашні й мої слугині мене вважають за чужинця, | я зайдою в їхніх очах зробився. | 15 Inquilini domus meæ et ancillæ meæ sicut alienum habuerunt me, et quasi peregrinus fui in oculis eorum. |
| 16 Кличу мого слугу — не відповідає, | хоч я і власними устами його прошу. | 16 Servum meum vocavi, et non respondit : ore proprio deprecabar illum. |
| 17 Жінка моя гидує моїм подихом, | я став гидким синам мого лона, | 17 Halitum meum exhorruit uxor mea, et orabam filios uteri mei. |
| 18 а й малі діти мене зневажають. | Як підведусь, вони глузують з мене. | 18 Stulti quoque despiciebant me : et cum ab eis recessissem, detrahebant mihi. |
| 19 Гордують мною усі мої найсердечніші друзі; | а ті, що я любив, обернулись проти мене. | 19 Abominati sunt me quondam consiliarii mei, et quem maxime diligebam, aversatus est me. |
| 20 Тіло у мене згнило в моїй шкірі, | а кості мої вистають з-під шкіри, як зуби. | 20 Pelli meæ, consumptis carnibus, adhæsit os meum, et derelicta sunt tantummodo labia circa dentes meos. |
| 21 Змилуйтеся, змилуйтесь надо мною, мої друзі, | бо рука Божа мене доторкнулась! | 21 Miseremini mei, miseremini mei saltem vos, amici mei, quia manus Domini tetigit me. |
| 22 Чому, як Бог, женетеся за мною, | не насичуєтеся моїм тілом? | 22 Quare persequimini me sicut Deus, et carnibus meis saturamini ? |
| 23 О, якби мої слова були записані, | якби вони були вириті на міді! | 23 Quis mihi tribuat ut scribantur sermones mei ? quis mihi det ut exarentur in libro |
| 24 Різцем залізним і олив’яним | видовбані у скелі повіки! | 24 stylo ferreo et plumbi lamina, vel celte sculpantur in silice ? |
| 25 Я знаю — Захисник мій живе, | і останнім він устане над порохом. | 25 Scio enim quod redemptor meus vivit, et in novissimo die de terra surrecturus sum : |
| 26 Позбавлений навіть шкіри, я встану; | і в моїм тілі побачу Бога. | 26 et rursum circumdabor pelle mea, et in carne mea videbo Deum meum : |
| 27 Я сам його узрю, очі мої побачать, | а не хтось інший; | серце у мене в грудях ниє! | 27 quem visurus sum ego ipse, et oculi mei conspecturi sunt, et non alius : reposita est hæc spes mea in sinu meo. |
| 28 Якщо ви мислите: За що б нам його переслідувати, | яку зачіпку знайти нам на нього? — | 28 Quare ergo nunc dicitis : Persequamur eum, et radicem verbi inveniamus contra eum ? |
| 29 то бійтеся меча для себе, | бо гнів проти провин палає, | щоб знали, що суд буде.» | 29 Fugite ergo a facie gladii, quoniam ultor iniquitatum gladius est : et scitote esse judicium. |