| 1 Partindo dali, fomos ao deserto, que leva ao mar Vermelho, como o Senhor me tinha dito, e andámos muito tempo à roda do monte Seir. | 1 וַנֵּפֶן וַנִּסַּע הַמִּדְבָּרָה דֶּרֶךְ יַם־סוּף כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהוָה אֵלָי וַנָּסָב אֶת־הַר־שֵׂעִיר יָמִים רַבִּים׃ ס |
| 2 O Senhor disse-me: | 2 וַיֹּאמֶר יְהוָה אֵלַי לֵאמֹר |
| 3 Já basta o muito que andastes à roda deste monte: ide para o setentrião. | 3 רַב־לָכֶם סֹב אֶת־הָהָר הַזֶּה פְּנוּ לָכֶם צָפֹנָה |
| 4 Dá esta ordem ao povo: Vós passareis pelos confins dos vossos irmãos, filhos de Esaú, que habitam em Seir, e eles terão medo de vós. | 4 וְאֶת־הָעָם צַו לֵאמֹר אַתֶּם עֹבְרִים בִּגְבוּל אֲחֵיכֶם בְּנֵי־עֵשָׂו הַיֹּשְׁבִים בְּשֵׂעִיר וְיִירְאוּ מִכֶּם וְנִשְׁמַרְתֶּם מְאֹד |
| 5 Abstende-vos, porém, de os atacar, porque eu não vos datei da terra deles nem quanto pode calcar a planta dum pé, visto eu ter dado a posse do monte Seir a Esaú. | 5 אַל־תִּתְגָּרוּ בָם כִּי לֹא־אֶתֵּן לָכֶם מֵאַרְצָם עַד מִדְרַךְ כַּף־רָגֶל כִּי־יְרֻשָּׁה לְעֵשָׂו נָתַתִּי אֶת־הַר שֵׂעִיר |
| 6 Comprar-lhes-eis por dinheiro o alimento que comerdes, e também lhes comprareis a água que tirardes, e que beberdes. | 6 אֹכֶל תִּשְׁבְּרוּ מֵאִתָּם בַּכֶּסֶף וַאֲכַלְתֶּם וְגַם־מַיִם תִּכְרוּ מֵאִתָּם בַּכֶּסֶף וּשְׁתִיתֶם |
| 7 O Senhor teu Deus abençoou-te em todas as obras das tuas mãos, ele cuidou da tua viagem, enquanto, caminhaste por este grande deserto. Durante quarenta anos habitou contigo, e não te faltou nada. | 7 כִּי יְהוָה אֱלֹהֶיךָ בֵּרַכְךָ בְּכֹל מַעֲשֵׂה יָדֶךָ יָדַע לֶכְתְּךָ אֶת־הַמִּדְבָּר הַגָּדֹל הַזֶּה זֶה ׀ אַרְבָּעִים שָׁנָה יְהוָה אֱלֹהֶיךָ עִמָּךְ לֹא חָסַרְתָּ דָּבָר |
| 8 Depois que passamos as terras dos nossos irmãos, filhos de Esaú, que habitavam em Sier, pelo caminho da planície de Elath e d'e Asiongaber, chegámos ao caminho que conduz ao deserto de Moab. | 8 וַנַּעֲבֹר מֵאֵת אַחֵינוּ בְנֵי־עֵשָׂו הַיֹּשְׁבִים בְּשֵׂעִיר מִדֶּרֶךְ הָעֲרָבָה מֵאֵילַת וּמֵעֶצְיֹן גָּבֶר ס וַנֵּפֶן וַנַּעֲבֹר דֶּרֶךְ מִדְבַּר מֹואָב |
| 9 Então o Senhor disse-me: Não pelejes contra os Moabitas, e não lhes faças guerra, porque eu não te darei nada da sua terra, visto que dei Ar em possessão aos filhos de Lote. | 9 וַיֹּאמֶר יְהוָה אֵלַי אֶל־תָּצַר אֶת־מֹואָב וְאַל־תִּתְגָּר בָּם מִלְחָמָה כִּי לֹא־אֶתֵּן לְךָ מֵאַרְצֹו יְרֻשָּׁה כִּי לִבְנֵי־לֹוט נָתַתִּי אֶת־עָר יְרֻשָּׁה |
| 10 Os Emirs foram os seus primeiros habitantes, povo grande e forte e de tal estatura que se tinham por gigantes, da linhagem dos Enacins. | 10 הָאֵמִים לְפָנִים יָשְׁבוּ בָהּ עַם גָּדֹול וְרַב וָרָם כָּעֲנָקִים |
| 11 Eram consideradas refaitas, como os Enacins, mas os Moabitas chamam-nos Emins. | 11 רְפָאִים יֵחָשְׁבוּ אַף־הֵם כָּעֲנָקִים וְהַמֹּאָבִים יִקְרְאוּ לָהֶם אֵמִים |
| 12 Em Seir habitaram primeiro os Horreus, mas, expulsos e destruídos estes, habitaram ali os filhos de Esaú, como fez o povo de Israel na terra da sua possessão, que o Senhor lhe deu. | 12 וּבְשֵׂעִיר יָשְׁבוּ הַחֹרִים לְפָנִים וּבְנֵי עֵשָׂו יִירָשׁוּם וַיַּשְׁמִידוּם מִפְּנֵיהֶם וַיֵּשְׁבוּ תַּחְתָּם כַּאֲשֶׁר עָשָׂה יִשְׂרָאֵל לְאֶרֶץ יְרֻשָּׁתֹו אֲשֶׁר־נָתַן יְהוָה לָהֶם |
| 13 Levantando-nos, então, para passar a torrente de Zared, chegámos a ela. | 13 עַתָּה קֻמוּ וְעִבְרוּ לָכֶם אֶת־נַחַל זָרֶד וַנַּעֲבֹר אֶת־נַחַל זָרֶד |
| 14 Ora o tempo em que caminhamos, desde Caldesbarne até à passagem da torrente de Zared, foi de trinta e oito anos. Entretanto extinguiu-se do campo toda a geração dos homens combatentes, como o Senhor tinha jurado. | 14 וְהַיָּמִים אֲשֶׁר־הָלַכְנוּ ׀ מִקָּדֵשׁ בַּרְנֵעַ עַד אֲשֶׁר־עָבַרְנוּ אֶת־נַחַל זֶרֶד שְׁלֹשִׁים וּשְׁמֹנֶה שָׁנָה עַד־תֹּם כָּל־הַדֹּור אַנְשֵׁי הַמִּלְחָמָה מִקֶּרֶב הַמַּחֲנֶה כַּאֲשֶׁר נִשְׁבַּע יְהוָה לָהֶם |
| 15 A mão do Senhor foi contra eles, para os fazer perecer do meio do campo. | 15 וְגַם יַד־יְהוָה הָיְתָה בָּם לְהֻמָּם מִקֶּרֶב הַמַּחֲנֶה עַד תֻּמָּם |
| 16 Depois que todos estes combatentes morreram, | 16 וַיְהִי כַאֲשֶׁר־תַּמּוּ כָּל־אַנְשֵׁי הַמִּלְחָמָה לָמוּת מִקֶּרֶב הָעָם׃ ס |
| 17 o Senhor falou, dizendo: | 17 וַיְדַבֵּר יְהוָה אֵלַי לֵאמֹר |
| 18 Passarás hoje os confins de Moab, a cidade de Ar; | 18 אַתָּה עֹבֵר הַיֹּום אֶת־גְּבוּל מֹואָב אֶת־עָר |
| 19 chegando às vizinhanças dos filhos de Amon, abstém-te de combater contra eles, nem lhes faças guerra, porque eu não te darei nada da terra dos filhos de Amon, porque a dei em possessão aos filhos de Lote. | 19 וְקָרַבְתָּ מוּל בְּנֵי עַמֹּון אַל־תְּצֻרֵם וְאַל־תִּתְגָּר בָּם כִּי לֹא־אֶתֵּן מֵאֶרֶץ בְּנֵי־עַמֹּון לְךָ יְרֻשָּׁה כִּי לִבְנֵי־לֹוט נְתַתִּיהָ יְרֻשָּׁה |
| 20 Este país foi reputado o pais dos gigantes; nele, em outro tempo, habitaram os gigantes, que os Amonitas chamam Zomzomins, | 20 אֶרֶץ־רְפָאִים תֵּחָשֵׁב אַף־הִוא רְפָאִים יָשְׁבוּ־בָהּ לְפָנִים וְהָעַמֹּנִים יִקְרְאוּ לָהֶם זַמְזֻמִּים |
| 21 povo grande e numeroso da mesma estatura que os Enacins. O Senhor os exterminou, diante dos Amonitas, e fez habitar estes em lugar daqueles. | 21 עַם גָּדֹול וְרַב וָרָם כָּעֲנָקִים וַיַּשְׁמִידֵם יְהוָה מִפְּנֵיהֶם וַיִּירָשֻׁם וַיֵּשְׁבוּ תַחְתָּם |
| 22 O Senhor fez o mesmo pelos filhos de Esaú, que habitam, em Seir, exterminando os Horreus, e dando àqueles o pais destes, o qual possuem até ao presente. | 22 כַּאֲשֶׁר עָשָׂה לִבְנֵי עֵשָׂו הַיֹּשְׁבִים בְּשֵׂעִיר אֲשֶׁר הִשְׁמִיד אֶת־הַחֹרִי מִפְּנֵיהֶם וַיִּירָשֻׁם וַיֵּשְׁבוּ תַחְתָּם עַד הַיֹּום הַזֶּה |
| 23 Da mesma sorte os Heveus, que habitavam desde Haserim até Gaza, foram expulsos pelos Caftorins, os quais, tendo saído Caftor, os destruíram, e se estabeleceram no seu lugar. | 23 וְהָעַוִּים הַיֹּשְׁבִים בַּחֲצֵרִים עַד־עַזָּה כַּפְתֹּרִים הַיֹּצְאִים מִכַּפְתֹּור הִשְׁמִידֻם וַיֵּשְׁבוּ תַחְתָּם |
| 24 Levantai-vos e passai a torrente do Amon. Entrego nas tuas mãos a Seon, rei de Heseblon, Amorreu, com a sua terra: Peleja contra ele. | 24 קוּמוּ סְּעוּ וְעִבְרוּ אֶת־נַחַל אַרְנֹן רְאֵה נָתַתִּי בְיָדְךָ אֶת־סִיחֹן מֶלֶךְ־חֶשְׁבֹּון הָאֱמֹרִי וְאֶת־אַרְצֹו הָחֵל רָשׁ וְהִתְגָּר בֹּו מִלְחָמָה |
| 25 Hoje começarei a meter o terror e o medo das tuas almas aos povos, que habitam debaixo de todo o céu, para que, ao ouvir o teu nome, tremam e sintam angústia, por causa de ti. | 25 הַיֹּום הַזֶּה אָחֵל תֵּת פַּחְדְּךָ וְיִרְאָתְךָ עַל־פְּנֵי הָעַמִּים תַּחַת כָּל־הַשָּׁמָיִם אֲשֶׁר יִשְׁמְעוּן שִׁמְעֲךָ וְרָגְזוּ וְחָלוּ מִפָּנֶיךָ |
| 26 Então enviei do deserto de Cademot embaixadores a Seon, rei de Hesebon, com palavras de paz, dizendo: | 26 וָאֶשְׁלַח מַלְאָכִים מִמִּדְבַּר קְדֵמֹות אֶל־סִיחֹון מֶלֶךְ חֶשְׁבֹּון דִּבְרֵי שָׁלֹום לֵאמֹר |
| 27 Passaremos pela tua terra, iremos pela estrada real, não declinaremos nem para a direita, nem para a esquerda, | 27 אֶעְבְּרָה בְאַרְצֶךָ בַּדֶּרֶךְ בַּדֶּרֶךְ אֵלֵךְ לֹא אָסוּר יָמִין וּשְׂמֹאול |
| 28 Vende-nos a preço os víveres para comermos; faze-nos pagar a água, e assim beberemos. Permite-nos somente a passagem, | 28 אֹכֶל בַּכֶּסֶף תַּשְׁבִּרֵנִי וְאָכַלְתִּי וּמַיִם בַּכֶּסֶף תִּתֶּן־לִי וְשָׁתִיתִי רַק אֶעְבְּרָה בְרַגְלָי |
| 29 (como fizeram os filhos de Esaú, que habitam em Seir, e os Moabitas, que habitam em Ar), até que cheguemos ao Jordão, e passemos à terra, que o Senhor nosso Deus está para nos dar. | 29 כַּאֲשֶׁר עָשׂוּ־לִי בְּנֵי עֵשָׂו הַיֹּשְׁבִים בְּשֵׂעִיר וְהַמֹּואָבִים הַיֹּשְׁבִים בְּעָר עַד אֲשֶׁר־אֶעֱבֹר אֶת־הַיַּרְדֵּן אֶל־הָאָרֶץ אֲשֶׁר־יְהוָה אֱלֹהֵינוּ נֹתֵן לָנוּ |
| 30 Porém Seon, rei de Hesebon, não nos quis dar passagem, porque o Senhor teu Deus lhe tinha endurecido o espírito e empedernido o coração, para ele te ser entregue às mãos, como agora vês. | 30 וְלֹא אָבָה סִיחֹן מֶלֶךְ חֶשְׁבֹּון הַעֲבִרֵנוּ בֹּו כִּי־הִקְשָׁה יְהוָה אֱלֹהֶיךָ אֶת־רוּחֹו וְאִמֵּץ אֶת־לְבָבֹו לְמַעַן תִּתֹּו בְיָדְךָ כַּיֹּום הַזֶּה׃ ס |
| 31 O Senhor disse-me: Comecei a entregar-te Seon e o seu país. Empreende a conquista pata dominares esta região. | 31 וַיֹּאמֶר יְהוָה אֵלַי רְאֵה הַחִלֹּתִי תֵּת לְפָנֶיךָ אֶת־סִיחֹן וְאֶת־אַרְצֹו הָחֵל רָשׁ לָרֶשֶׁת אֶת־אַרְצֹו |
| 32 Seon saiu ao nosso encontro com todo o seu povo, para nos dar batalha em Jasa. | 32 וַיֵּצֵא סִיחֹן לִקְרָאתֵנוּ הוּא וְכָל־עַמֹּו לַמִּלְחָמָה יָהְצָה |
| 33 O Senhor nosso Deus no-lo entregou, e nós o derrotámos com seus filhos e com todo o Seu povo. | 33 וַיִּתְּנֵהוּ יְהוָה אֱלֹהֵינוּ לְפָנֵינוּ וַנַּךְ אֹתֹו וְאֶת־ [בְּנֹו כ] (בָּנָיו ק) וְאֶת־כָּל־עַמֹּו |
| 34 Naquele tempo tomámos-lhe todas as suas cidades, mortos os seus habitantes, homens e mulheres e meninos, e nelas não deixámos nada. | 34 וַנִּלְכֹּד אֶת־כָּל־עָרָיו בָּעֵת הַהִוא וַנַּחֲרֵם אֶת־כָּל־עִיר מְתִם וְהַנָּשִׁים וְהַטָּף לֹא הִשְׁאַרְנוּ שָׂרִיד |
| 35 excepto os animais, que tocaram aos saqueadores, e os despojos das cidades, que tomámos. | 35 רַק הַבְּהֵמָה בָּזַזְנוּ לָנוּ וּשְׁלַל הֶעָרִים אֲשֶׁר לָכָדְנוּ |
| 36 Desde Aroer, que está sobre a margem da torrente do Arnon, cidade situada no vale, até Galaad, não houve aldeia nem cidade, que escapasse às nossas mãos: todas no-Ias entregou o Senhor nosso Deus, | 36 מֵעֲרֹעֵר אֲשֶׁר עַל־שְׂפַת־נַחַל אַרְנֹן וְהָעִיר אֲשֶׁר בַּנַּחַל וְעַד־הַגִּלְעָד לֹא הָיְתָה קִרְיָה אֲשֶׁר שָׂגְבָה מִמֶּנּוּ אֶת־הַכֹּל נָתַן יְהוָה אֱלֹהֵינוּ לְפָנֵינוּ |
| 37 excepto a terra dos filhos de Amon, a que não chegamos, e todas as regiões adjacentes à torrente de Jeboc, e as cidades das montanhas, e todos os lugares, que o Senhor nosso Deus nos proibiu (que tomássemos). | 37 רַק אֶל־אֶרֶץ בְּנֵי־עַמֹּון לֹא קָרָבְתָּ כָּל־יַד נַחַל יַבֹּק וְעָרֵי הָהָר וְכֹל אֲשֶׁר־צִוָּה יְהוָה אֱלֹהֵינוּ |