| 1 Eu disse: Ouvi, príncipes de Jacob e chefes da casa de Israel: Porventura não é a vós que pertence saber o que é justo? | 1 וָאֹמַר שִׁמְעוּ־נָא רָאשֵׁי יַעֲקֹב וּקְצִינֵי בֵּית יִשְׂרָאֵל הֲלֹוא לָכֶם לָדַעַת אֶת־הַמִּשְׁפָּט |
| 2 Não obstante isso, aborreceis o bem e achais o mal; arrancais a pele (ao povo) e a carne de cima dos seus ossos. | 2 שֹׂנְאֵי טֹוב וְאֹהֲבֵי [רָעָה כ] (רָע ק) גֹּזְלֵי עֹורָם מֵעֲלֵיהֶם וּשְׁאֵרָם מֵעַל עַצְמֹותָם |
| 3 Comem a carne do meu povo, arrancam-lhe a pele, quebram-lhe os ossos, partem-no como (carne) para por num tacho como carne para dentro duma panela. | 3 וַאֲשֶׁר אָכְלוּ שְׁאֵר עַמִּי וְעֹורָם מֵעֲלֵיהֶם הִפְשִׁיטוּ וְאֶת־עַצְמֹתֵיהֶם פִּצֵּחוּ וּפָרְשׂוּ כַּאֲשֶׁר בַּסִּיר וּכְבָשָׂר בְּתֹוךְ קַלָּחַת |
| 4 Um dia clamarão ao Senhor, e ele não os ouvirá; esconder-lhes-á a sua face nesse tempo, como o merece a iniquidade das suas acções. | 4 אָז יִזְעֲקוּ אֶל־יְהוָה וְלֹא יַעֲנֶה אֹותָם וְיַסְתֵּר פָּנָיו מֵהֶם בָּעֵת הַהִיא כַּאֲשֶׁר הֵרֵעוּ מַעַלְלֵיהֶם׃ פ |
| 5 Isto diz o Senhor acerca dos (falsos) profetas que seduzem o meu povo, que, quando têm alguma coisa para mastigar, pregam a paz, e, àquele que não lhes põe na boca coisa alguma, declaram a guerra. | 5 כֹּה אָמַר יְהוָה עַל־הַנְּבִיאִים הַמַּתְעִים אֶת־עַמִּי הַנֹּשְׁכִים בְּשִׁנֵּיהֶם וְקָרְאוּ שָׁלֹום וַאֲשֶׁר לֹא־יִתֵּן עַל־פִּיהֶם וְקִדְּשׁוּ עָלָיו מִלְחָמָה |
| 6 Por Isso, em lugar de visões, tereis a noite, e as trevas em vez de revelação; por-se-á o sol para estes profetas, para eles se obscurecerá o dia. | 6 לָכֵן לַיְלָה לָכֶם מֵחָזֹון וְחָשְׁכָה לָכֶם מִקְּסֹם וּבָאָה הַשֶּׁמֶשׁ עַל־הַנְּבִיאִים וְקָדַר עֲלֵיהֶם הַיֹּום |
| 7 Serão confundidos os videntes, cobrir-se-ão de vergonha os adivinhos; todos esconderão a barba, porque não haverá resposta de Deus (para eles). | 7 וּבֹשׁוּ הַחֹזִים וְחָפְרוּ הַקֹּסְמִים וְעָטוּ עַל־שָׂפָם כֻּלָּם כִּי אֵין מַעֲנֵה אֱלֹהִים |
| 8 Pelo que toca a mim, contudo, estou cheio da força do espírito do Senhor, da justiça e do vigor, para anunciar a Jacob a sua maldade, e a Israel o seu pecado. | 8 וְאוּלָם אָנֹכִי מָלֵאתִי כֹחַ אֶת־רוּחַ יְהוָה וּמִשְׁפָּט וּגְבוּרָה לְהַגִּיד לְיַעֲקֹב פִּשְׁעֹו וּלְיִשְׂרָאֵל חַטָּאתֹו׃ ס |
| 9 Ouvi isto, príncipes da casa de Jacob e juízes da casa de Israel, vós que abominais a justiça e perverteis tudo o que ó recto, | 9 שִׁמְעוּ־נָא זֹאת רָאשֵׁי בֵּית יַעֲקֹב וּקְצִינֵי בֵּית יִשְׂרָאֵל הַמֲתַעֲבִים מִשְׁפָּט וְאֵת כָּל־הַיְשָׁרָה יְעַקֵּשׁוּ |
| 10 edificando Sião com sangue, e Jerusalém com a iniquidade. | 10 בֹּנֶה צִיֹּון בְּדָמִים וִירוּשָׁלִַם בְּעַוְלָה |
| 11 Os seus príncipes dão as sentenças por presentes, os seus sacerdotes decidem por interesse, os seus profetas adivinham por dinheiro; e (não obstante) apoiam-se no Senhor, dizendo: Não está o Senhor no meio de nós? A desgraça não virá sobre nós. | 11 רָאשֶׁיהָ ׀ בְּשֹׁחַד יִשְׁפֹּטוּ וְכֹהֲנֶיהָ בִּמְחִיר יֹורוּ וּנְבִיאֶיהָ בְּכֶסֶף יִקְסֹמוּ וְעַל־יְהוָה יִשָּׁעֵנוּ לֵאמֹר הֲלֹוא יְהוָה בְּקִרְבֵּנוּ לֹא־תָבֹוא עָלֵינוּ רָעָה |
| 12 Em conseqüência disto, por vossa causa será lavrada Sião como um campo, Jerusalém será reduzida a um montão de pedras, e o monte do templo tornar-se-á como um cume brenhoso. | 12 לָכֵן בִּגְלַלְכֶם צִיֹּון שָׂדֶה תֵחָרֵשׁ וִירוּשָׁלִַם עִיִּין תִּהְיֶה וְהַר הַבַּיִת לְבָמֹות יָעַר׃ פ |