| 1 Foi-me dirigida a palavra do Senhor, nestes termos: | 1 Και εγεινε λογος Κυριου προς εμε, λεγων, |
| 2 Filho de homem, volta o teu rosto para o monte de Seir e profetiza contra ele. Dize-lhe: | 2 Υιε ανθρωπου, στηριξον το προσωπον σου επι το ορος Σηειρ και προφητευσον επ' αυτο? |
| 3 Assim fala o Senhor Deus; Eis que venho contra ti, ó monte de Seir, estenderei a minha mão sobre ti e tornar-te-ei desolado e deserto. | 3 και ειπε προς αυτο, Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος? Ιδου, ορος Σηειρ, εγω ειμαι εναντιον σου? και θελω εκτεινει την χειρα μου κατα σου, και θελω σε παραδωσει εις ολεθρον και ερημωσιν. |
| 4 Reduzirei a ruínas as tuas cidades, ficarás devastado e saberás que eu sou o Senhor. | 4 Θελω αφανισει τας πολεις σου και συ θελεις εισθαι ερημωσις, και θελεις γνωρισει οτι εγω ειμαι ο Κυριος. |
| 5 Porque nutriste um ódio eterno aos filhos de Israel e os entregaste à espada no tempo da sua aflição, quando a sua iniquidade tinha chegado ao extremo, | 5 Επειδη εφυλαξας παλαιον μισος και παρεδωκας τους υιους Ισραηλ εις χειρα ρομφαιας εν τω καιρω της θλιψεως αυτων, οτε η ανομια αυτων εφθασεν εις το ακρον, |
| 6 por isso (juro) pela minha vida. diz o Senhor Deus, que te entregarei ao sangue, e que o sangue te perseguirá; porque pecaste, derramando o sangue, o sangue te perseguirá. | 6 δια τουτο, ζω εγω, λεγει Κυριος ο Θεος, θελω σε παραδωσει εις αιμα και αιμα θελει σε καταδιωκει? επειδη δεν εμισησας το αιμα, αιμα λοιπον θελει σε καταδιωκει? |
| 7 Tornarei o monte de Seir desolado e deserto, e desviarei dele todos os (transeuntes) que vão e vêm. | 7 και θελω παραδωσει εις παντελη ερημωσιν το ορος Σηειρ και θελω εξαλειψει απ' αυτου τον διαβαινοντα και τον επιστρεφοντα. |
| 8 Encherei os seus montes de mortos: cairão passados à espada sobre os teus outeiros e nos teus vales e nas tuas torrentes. | 8 Και θελω γεμισει τα ορη αυτου απο των τεθανατωμενων αυτου? εν τοις ορεσι σου και εν ταις φαραγξι σου και εν πασι τοις ποταμοις σου θελουσι πεσει οι τεθανατωμενοι εν μαχαιρα. |
| 9 Reduzir-te-ei a solidões eternas: as tuas cidades não serão mais habitadas. Assim sabereis que eu sou o Senhor Deus. | 9 Θελω σε καταστησει ερημιαν αιωνιον, και αι πολεις σου δεν θελουσι κατοικηθη? και θελετε γνωρισει οτι εγω ειμαι ο Κυριος. |
| 10 Porque disseste: Duas nações e dois países serão meus eu os possuirei como minha herança quando o Senhor estava lá presente | 10 Επειδη ειπας, τα δυο ταυτα εθνη και οι δυο ουτοι τοποι θελουσιν εισθαι εμου και ημεις θελομεν κληρονομησει αυτα, αν και ο Κυριος εσταθη εκει, |
| 11 por essa razão, juro, diz o Senhor Deus, que te hei-de tratar conforme a ira e o ciúme que sempre mostraste no teu ódio contra eles (os Israelitas) e que me farei conhecer por meio deles, quando te julgar. | 11 δια τουτο, ζω εγω, λεγει Κυριος ο Θεος, θελω καμει κατα τον θυμον σου και κατα τον φθονον σου, τον οποιον εξετελεσας δια το προς αυτους μισος σου, και θελω γνωσθη εις αυτους οταν σε κρινω. |
| 12 Saberás que eu, o Senhor, ouvi todos os insultos que proferiste contra os montes de Israel, dizendo: São uns montes desertos, que nos foram dados para nós os devorarmos (como uma presa). | 12 Και θελεις γνωρισει οτι εγω ο Κυριος ηκουσα πασας τας βλασφημιας σου, τας οποιας επροφερες κατα των ορεων του Ισραηλ, λεγων, αυτα ηρημωθησαν, εις ημας εδοθησαν δια τροφην. |
| 13 Postes desbocados contra mim, multiplicastes contra mim as vossas palavras; eu as ouvi. | 13 Και με το στομα υμων εμεγαλορρημονησατε κατ' εμου και επληθυνατε τους λογους υμων κατ' εμου? εγω ηκουσα. |
| 14 Isto diz o Senhor Deus: Com júbilo de toda a terra, reduzir-te-ei a uma solidão. | 14 Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος? Οταν πασα η γη ευφραινηται, ερημον θελω καταστησει σε. |
| 15 Assim como te regozijaste acerca da herança da casa de Israel, porque foi destruída, assim eu te tratarei a ti; serás arruinado, monte de Seir. bem como toda a Idumeia. Assim se saberá que eu sou o Senhor. | 15 Καθως ευφρανθης επι την κληρονομιαν τον οικον Ισραηλ διοτι ηφανισθη, ουτω θελω καμει εις σε? θελεις ερημωθη, ορος Σηειρ και πας ο Εδωμ, πας αυτος? και θελουσι γνωρισει οτι εγω ειμαι ο Κυριος. |
