Jeremias 48
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| Biblia Matos Soares | VULGATA |
|---|---|
| 1 Isto diz contra Moab o Senhor dos exércitos, o Deus de Israel: Ai de Nebo, porque foi devastada! Cariataim foi tomada e coberta de vergonha: a (cidade) forte confundiu-se e abateu-se. | 1 Ad Moab. Hæc dicit Dominus exercituum, Deus Israël : Væ super Nabo, quoniam vastata est, et confusa ! capta est Cariathaim, confusa est fortis, et tremuit. |
| 2 Acabou-se a glória de Moab! Em Hesebon maquina-se a sua perda: Vinde, e exterminemo-la dentre as nações. E tu, Madmen, serás reduzida ao silêncio: a espada te irá seguindo. | 2 Non est ultra exsultatio in Moab contra Hesebon : cogitaverunt malum : Venite, et disperdamus eam de gente. Ergo silens conticesces, sequeturque te gladius. |
| 3 Uma voz de tumulto se levantou de Oronaim: Estrago e grande ruína, | 3 Vox clamoris de Oronaim, vastitas et contritio magna. |
| 4 Moab foi abatida; ouvem-se gritos até Segor. | 4 Contrita est Moab : annuntiate clamorem parvulis ejus. |
| 5 Pela encosta de Luit há lágrimas, sobe-se chorando; pela descida de Oronaim ouvem-se gritos de angústia. | 5 Per ascensum enim Luith plorans ascendet in fletu, quoniam in descensu Oronaim hostes ululatum contritionis audierunt. |
| 6 Fugi, salvai as vossas vidas! Sede como cardo no deserto! | 6 Fugite, salvate animas vestras, et eritis quasi myricæ in deserto : |
| 7 Porque puseste (ó Moab) a confiança nas tuas fortificações e nos teus tesouros, também tu serás tomada; Camos irá para o cativeiro, com os seus sacerdotes e os seus príncipes, juntamente. | 7 pro eo enim quod habuisti fiduciam in munitionibus tuis et in thesauris tuis, tu quoque capieris : et ibit Chamos in transmigrationem, sacerdotes ejus et principes ejus simul. |
| 8 O devastador (Nabucodonosor) virá a todas as cidades (de Moab), e nenhuma escapará; serão assolados os vales, serão taladas as campinas, porque o Senhor disse. | 8 Et veniet prædo ad omnem urbem, et urbs nulla salvabitur : et peribunt valles, et dissipabuntur campestria, quoniam dixit Dominus : |
| 9 Dai asas a Moab, para levantar voo; as suas cidades ficarão desertas e despovoadas. | 9 Date florem Moab, quia florens egredietur : et civitates ejus desertæ erunt, et inhabitabiles. |
| 10 Maldito o que faz a obra do Senhor frouxamente! Maldito o que impede a sua espada de derramar sangue! | 10 Maledictus qui facit opus Domini fraudulenter, et maledictus qui prohibet gladium suum a sanguine. |
| 11 Moab esteve em repouso desde a sua mocidade, ficou tranquilo (como vinho) sobre as suas fezes; não foi trasfegado duma vasilha para outra, não foi para o cativeiro; por isso permaneceu o seu sabor nele, e o seu cheiro não se mudou. | 11 Fertilis fuit Moab ab adolescentia sua, et requievit in fæcibus suis : nec transfusus est de vase in vas, et in transmigrationem non abiit : idcirco permansit gustus ejus in eo, et odor ejus non est immutatus. |
| 12 Mas eis que chega o tempo, diz o Senhor, em que eu lhe enviarei trasfegadores que o trasfegarão, que esvaziarão os recipientes e quebrarão as vasilhas. | 12 Propterea ecce dies veniunt, dicit Dominus, et mittam ei ordinatores et stratores laguncularum : et sternent eum, et vasa ejus exhaurient, et lagunculas eorum collident. |
| 13 E Moab se envergonhará, por causa de Camos, como se envergonhou a casa de Israel por causa (dos ídolos) de Betei, em que tinha a sua confiança. | 13 Et confundetur Moab a Chamos sicut confusa est domus Israël a Bethel, in qua habebat fiduciam. |
| 14 Como dizeis: Somos valentes, homens fortes para pelejar? | 14 Quomodo dicitis : Fortes sumus, et viri robusti ad præliandum ? |
| 15 Destruído ficou Moab, com as suas cidades; os seus jovens escolhidos vão para o matadouro, diz o rei, cujo nome é Senhor dos exércitos. | 15 Vastata est Moab, et civitates illius succiderunt, et electi juvenes ejus descenderunt in occisionem, ait Rex : Dominus exercituum nomen ejus. |
| 16 Está iminente a ruína de Moab; o seu mal vem correndo com grande velocidade. | 16 Prope est interitus Moab ut veniat, et malum ejus velociter accurret nimis. |
| 17 Consolai-o todos os que estais em volta dele; todos os que sabeis o seu nome, dizei: Como se fez em pedaços um cetro tão forte (de Moab), um cetro tão glorioso? | 17 Consolamini eum, omnes qui estis in circuitu ejus : et universi qui scitis nomen ejus, dicite : Quomodo confracta est virga fortis, baculus gloriosus ? |
| 18 Desce da tua glória, e senta-te sobre a terra árida, ó filha moradora de Dibon, porque o devastador de Moab subiu contra ti, destruiu as tuas fortificações. | 18 Descende de gloria, et sede in siti, habitatio filiæ Dibon, quoniam vastator Moab ascendit ad te : dissipavit munitiones tuas. |
| 19 Pára no caminho e olha, ó habitante de Aroer; pergunta ao que foge e ao que escapou: Que aconteceu? | 19 In via sta, et prospice, habitatio Aroër : interroga fugientem, et ei qui evasit dic : Quid accidit ? |
| 20 Confundido está Moab porque ficou vencido. Gemei e gritai, publicai em Arnon que Moab foi destruído. | 20 Confusus est Moab, quoniam victus est. Ululate, et clamate : annuntiate in Arnon, quoniam vastata est Moab, |
| 21 O castigo (de Deus) veio sobre a terra da planície, sobre Helon, sobre Jasa, sobre Mefaat, | 21 et judicium venit ad terram campestrem, super Helon, et super Jasa, et super Mephaath, |
| 22 sobre Dibon, sobre Nebo, sobre Beth-Deblataim, | 22 et super Dibon, et super Nabo, et super domum Deblathaim, |
| 23 sobre Cariataim, sobre Betgamul, sobre Betmaon, | 23 et super Cariathaim, et super Bethgamul, et super Bethmaon, |
| 24 sobre Cariot, sobre Bosra e sobre todas as cidades da terra de Moab, as que estão longe e as que estão perto. | 24 et super Carioth, et super Bosra, et super omnes civitates terræ Moab, quæ longe et quæ prope sunt. |
| 25 Abatido foi o poder de Moab, o seu braço foi quebrantado, diz o Senhor. | 25 Abscissum est cornu Moab, et brachium ejus contritum est, ait Dominus. |
| 26 Embriagai-o (com o cálice da ira do Senhor), porque se levantou contra o Senhor: Moab revolver-se-á sobre o que vomitou, será também um objecto de escárnio. | 26 Inebriate eum, quoniam contra Dominum erectus est : et allidet manum Moab in vomitu suo, et erit in derisum etiam ipse. |
| 27 Tu (ó Moab) não escarneceste de Israel? Como se tivesse sido surpreendido entre ladrões não abanavas sempre (com ar de mofa) a cabeça, ao falar dele? | 27 Fuit enim in derisum tibi Israël : quasi inter fures reperisses eum : propter verba ergo tua quæ adversum illum locutus es, captivus duceris. |
| 28 Abandonai as cidades, moradores de Moab, vivei nos penhascos, sede como a pomba que faz o ninho sobre despenhadeiros. | 28 Relinquite civitates, et habitate in petra, habitatores Moab : et estote quasi columba nidificans in summo ore foraminis. |
| 29 Ouvimos falar da soberba de Moab que é soberbo em extremo, da sua sobranceria, da sua arrogância, do seu orgulho, da altivez do seu coração. | 29 Audivimus superbiam Moab : superbus est valde : sublimitatem ejus, et arrogantiam, et superbiam, et altitudinem cordis ejus. |
| 30 Eu conheço, diz o Senhor, as suas vãs palavras e as suas obras fúteis. | 30 Ego scio, ait Dominus, jactantiam ejus, et quod non sit juxta eam virtus ejus, nec juxta quod poterat conata sit facere. |
| 31 Portanto gemo sobre Moab, solto gritos por todo o Moab, gemo pelas gentes de Quir-Heres. | 31 Ideo super Moab ejulabo, et ad Moab universam clamabo, ad viros muri fictilis lamentantes : |
| 32 Mais do que chorei por Jazer, chorarei por ti, vinha de Sabama. Os teus sarmentos passaram o mar, chegaram até ao mar de Jaser; o roubador lançou-se sobre as tuas searas e sobre a tua vindima. | 32 de planctu Jazer plorabo tibi, vinea Sabama. Propagines tuæ transierunt mare ; usque ad mare Jazer pervenerunt : super messem tuam et vindemiam tuam prædo irruit. |
| 33 A alegria e o regozijo desapareceram dos vergéis da terra de Moab; fiz desaparecer o vinho das cubas; o pisador da uva não pisa mais, e não mais ressoam os gritos de alegria. | 33 Ablata est lætitia et exsultatio de Carmelo et de terra Moab, et vinum de torcularibus sustuli : nequaquam calcator uvæ solitum celeuma cantabit. |
| 34 Os clamores de Hesebon chegam até Eleale, a sua voz chega até Jasa, desde Segor até Oronaim, Eglath-Selisia; as próprias águas de Nimrim convertem-se num deserto. | 34 De clamore Hesebon usque Eleale et Jasa, dederunt vocem suam ; a Segor usque ad Oronaim, vitula conternante : aquæ quoque Nemrim pessimæ erunt. |
| 35 Tirarei de Moab, diz o Senhor, o que faz oferendas nos altos e oferece incenso aos seus deuses. | 35 Et auferam de Moab, ait Dominus, offerentem in excelsis, et sacrificantem diis ejus. |
| 36 Por (tudo) isto o meu coração por causa de Moab geme como flauta, o meu coração geme como uma flauta sobre os habitantes de Quir-Heres: o tesouro acumulado está perdido. | 36 Propterea cor meum ad Moab quasi tibiæ resonabit, et cor meum ad viros muri fictilis dabit sonitum tibiarum : quia plus fecit quam potuit, idcirco perierunt. |
| 37 Todas as cabeças estão rapadas, todas as barbas cortadas (em sinal de tristeza); em todas as mãos há incisões, sobre todos os rins há sacos. | 37 Omne enim caput calvitium, et omnis barba rasa erit : in cunctis manibus colligatio, et super omne dorsum cilicium : |
| 38 Sobre todas as casas de Moab e nas suas praças sòmente se ouvem lamentos, porquanto fiz Moab em pedaços, como a vaso inútil, diz o Senhor. | 38 super omnia tecta Moab, et in plateis ejus, omnis planctus : quoniam contrivi Moab sicut vas inutile, ait Dominus. |
| 39 Como foi despedaçado! Gemei! Como voltou Moab as costas, vergonhosamente! Moab tornou-se objecto de ludíbrio e de espanto para todos que o cercam. | 39 Quomodo victa est, et ululaverunt ? quomodo dejecit cervicem Moab, et confusus est ? eritque Moab in derisum, et in exemplum omnibus in circuitu suo. |
| 40 Isto diz o Senhor: Eis que (o Caldeu) voa como águia e estende as suas asas sobre Moab. | 40 Hæc dicit Dominus : Ecce quasi aquila volabit, et extendet alas suas ad Moab. |
| 41 As cidades são tomadas, as fortificações arrebatadas. O coração dos guerreiros de Moab será naquele dia como o coração da mulher que está com dores de parto. | 41 Capta est Carioth, et munitiones comprehensæ sunt : et erit cor fortium Moab in die illa sicut cor mulieris parturientis, |
| 42 Moab deixa de ser uma nação, porque se ensoberbeceu contra o Senhor. | 42 et cessabit Moab esse populus, quoniam contra Dominum gloriatus est. |
| 43 O pavor, o fosso e o laço estão sobre ti, ó habitante de Moab, diz o Senhor. | 43 Pavor, et fovea, et laqueus super te, o habitator Moab, dicit Dominus. |
| 44 O que fugir do pavor, cairá no fosso; o que sair do fosso, será apanhado no laço. Com efeito, vou fazer vir sobre Moab o ano do seu castigo, diz o Senhor. | 44 Qui fugerit a facie pavoris cadet in foveam, et qui conscenderit de fovea capietur laqueo : adducam enim super Moab annum visitationis eorum, ait Dominus. |
| 45 À sombra de Hesebon fizeram alto, extenuados, os fugitivos, mas um fogo saiu de Hesebon, uma chama do meio de Sehon, a qual devora as têmporas de Moab, o crânio dos filhos do tumulto. | 45 In umbra Hesebon steterunt de laqueo fugientes, quia ignis egressus est de Hesebon, et flamma de medio Seon : et devorabit partem Moab, et verticem filiorum tumultus. |
| 46 Ai de ti Moab! Pereceste, povo de Camos! Os teus filhos foram presos, as tuas filhas levadas para o cativeiro. | 46 Væ tibi, Moab : periisti, popule Chamos, quia comprehensi sunt filii tui et filiæ tuæ in captivitatem. |
| 47 Mas farei voltar os cativos de Moab no fim dos dias, diz o Senhor. Até aqui o julgamento (do Senhor) contra Moab. | 47 Et convertam captivitatem Moab in novissimis diebus, ait Dominus. Hucusque judicia Moab. |