| 1 Foi ela que deu bom sucesso aos seus empreendimentos, por mãos dum santo profeta. | 1 ܘܬܪܨܬ ܥܒ̈ܕܝܗܘܢ ܒܐܝܕܗ ܕܢܒܝܐ ܩܕܝܫܐ |
| 2 Atravessaram um deserto desabitado, e em lugares ermos fixaram as suas tendas. | 2 ܘܗܠܟܘ ܒܡܕܒܪܐ ܕܠܐ ܡܬܝܬܒ ܘܐܝܟܐ ܕܠܐ ܕܪܝܫ ܢܩܫܘ ܡܫ̈ܟܢܝܗܘܢ |
| 3 Fizeram frente aos seus inimigos, e repeliram os seus contrários. | 3 ܩܡܘ ܒܩܪܒܐ ܘܡܚܘ ܠܣ̈ܢܐܝܗܘܢ |
| 4 Tiveram sede, e invocaram-te, e foi-lhes dada água duma rocha escarpada, refrigério de sede duma dura pedra. | 4 ܘܨܗܝܘ ܥܡܟ ܘܠܟ ܩܪܘ ܘܡܢ ܟܐܦܐ ܕܛܪܢܐ ܝܗܒܬ ܠܗܘܢ ܡ̈ܝܐ ܘܐܣܝܘܬܐ ܠܨܗܝܗܘܢ ܡܢ ܟܐܦܐ ܫܪܝܪܬܐ |
| 5 Pois, por aquilo mesmo com que os seus inimigos tinham sido castigados, que foi pela falta de água com que matar a sede, com essa os filhos de Israel se alegravam, tendo-a em abundância. | 5 ܒܕܐܬܢܩܡܘ ܓܝܪ ܡܢ ܒ̈ܥܠܕܒܒܝܗܘܢ ܗܢܘܢ ܚܣܪܘ ܘܐܬܝܗܒ ܠܗܘܢ |
| 6 Por isso, quando aqueles faltou, tiveram-na eles em abundância. | 6 ܚܠܦ ܡܒܘܥܐ ܕܢܗܪܐ ܕܡܫܬܦܥ ܒܕܡܐ ܕܡ̈ܝܐ ܣܘ̈ܡܩܐ |
| 7 Na verdade, em lugar das águas dum rio perene, turvadas por sangue impuro, | 7 ܠܟܘܘܢܐ ܕܛ̈ܠܝܐ ܕܐܬܩܛܠܘ ܒܦܘܩܕܢܐ ܘܝܗܒܬ ܠܗܘܢ ܡ̈ܝܐ ܒܚ̈ܝܐ ܛܒ̈ܐ ܕܠܐ ܓܡܪܝܢ |
| 8 em castigo do decreto infanticida, deste (ao teu povo) água abundante, contra toda a expectativa, | 8 ܡܛܠ ܗܢܐ ܚܘܝܬ ܕܒܨܗܝܐ ܗܘ ܥܒܕܬ ܦܘܪܥܢܐ ܡܢ ܐܝܠܝܢ ܕܕܠܩܘܒܠܐ ܐܢܘܢ |
| 9 mostrando por esta sede, que então houve, de que modo castigavas os adversários. | 9 ܟܕ ܐܬܒܩܝܘ ܘܒܪ̈ܚܡܐ ܪܕܝܬ ܘܕܒܪܬ ܐܢܘܢ ܘܝܕܥܘ ܕܒܪܘܓܙܐ ܡܬܢܓܕܝܢ ܘܡܨܛܥܪܝܢ ܪ̈ܫܝܥܐ |
| 10 Porque, quando foram provados, recebendo, muito embora, um castigo com misericórdia, reconheceram de que maneira padeciam tormentos os ímpios, julgados na ira. | 10 ܠܗܠܝܢ ܕܝܢ ܐܒܐ ܓܒܝܬ ܘܒܝܐܬ ܘܒܕܩܬ ܘܠܗܢܘܢ ܐܝܟ ܡ̇ܠܟܐ ܙܥܝܦܐ ܩܛܠܬ ܘܚܝܒܬ |
| 11 A uns provaste como pai que corrige; porém, aos outros castigaste, como rei severo que condena. | 11 ܠܪ̈ܚܝܩܐ ܘܠܩܪ̈ܝܒܐ ܫܚܩܬ ܐܢܘܢ |
| 12 Quer ausentes quer presentes, eram igualmente atormentados. | 12 ܘܥܩܬܐ ܥܦܝܦܬܐ ܢܣܒܬ ܐܢܘܢ ܘܬܐ̈ܢܚܬܐ ܕܕܘܟܪܢܐ ܥܠ ܐܝܠܝܢ ܕܥܒܪܘ |
| 13 Foram tomados duma dupla amargura, gemeram com a lembrança das coisas passadas. | 13 ܡܛܠ ܕܫܡܥܘ ܦܘܪܥܢܐ ܕܢܦܫܗܘܢ ܕܟܕ ܛܐܒ ܠܗܘܢ ܠܐ ܝܕܥܘ ܠܡܪܝܐ |
| 14 Pois, quando ouviam dizer que fora um bem para os outros o que para eles tinha sido tormento, logo sentiram o (braço do) Senhor. | 14 ܐܠܐ ܡܡܝܩܝܢ ܗܘܘ ܒܡܕܡ ܕܓܕܫ ܠܗܘܢ ܘܒܫܘܠܡܐ ܕܡܦܩܬܗܘܢ ܬܡܝܗܝܢ ܗܘܘ ܘܓܥܬܗܘܢ ܠܐ ܗܘܬ ܐܝܟ ܕܙܕܝܩ̈ܐ |
| 15 Aquele que tinham repelido e escarnecido, foi, no fim do sucesso, motivo da sua admiração, quando sentiram uma sede tão diferente da sede dos justos. | 15 ܐܠܐ ܐܝܟ ܡܚܫ̈ܒܬܗܘܢ ܕܠܝܬ ܗܘܐ ܒܗܝܢ ܣܘܟܠܐ ܗܟܢܐ ܗܘܐ ܛܠܘܡܝܗܘܢ ܡܛܠ ܕܗܢܘܢ ܛܥܘ ܘܫܡܫܘ ܠܪܚܫܐ ܘܠܚ̈ܝܘܬܐ ܕܠܐ ܡܡ̈ܠܠܢ ܘܐܢܬ ܫܕܪܬ ܥܠܝܗܘܢ ܒܨܥܪܐ ܚ̈ܝܘܬܐ ܣܓ̈ܝܐܬܐ ܕܠܐ ܡ̈ܡܠܠܢ ܠܦܘܪܥܢܘܬܐ |
| 16 Em castigo dos pensamentos loucos da sua iniquidade, em virtude dos quais, errando, adoravam répteis irracionais e animais desprezíveis, enviaste contra eles uma multidão de animais estúpidos, | 16 ܕܢܗܘܘܢ ܝܕܥܝܢ ܕܒܡܕܡ ܕܡܣܟܠ ܐܢܫ ܒܗ ܡܬܕܝܢ ܘܡܬܦܪܥ |
| 17 para que soubessem que cada um é punido com aquilo por que peca. | 17 ܠܐ ܗܘܬ ܓܝܪ ܚܣܝܪܐ ܠܘܬܟ ܚܝܠܬܢܘܬܐ ܗܕܐ ܕܒܪܝܬ ܥܠܡܐ ܡܢ ܗܘܠܐ ܕܠܐ ܝܕܝܥܐ ܡܨܐ ܗܘܝܬ ܓܝܪ ܕܬܫܕܪ ܥܠܝܗܘܢ ܕܐ̈ܒܝܢ ܣܓ̈ܝܐܝܢ |
| 18 Não era difícil à tua mão omnipotente, que formou o mundo de uma matéria informe, mandar contra eles uma multidão de ursos ou de leões arremetedores, | 18 ܐܘ ܚܡܬܐ ܕܐܪ̈ܝܘܬܐ ܐܘ ܒܠܨܘܨ̈ܝܬܐ ܕܚܝܠܐ ܕܒܪ̈ܩܐ ܐܘ ܚܡܬܐ ܕܚܝ̈ܘܬܐ ܣܓܝܐ̈ܬܐ ܕܠܐ ܝܕܝ̈ܥܢ ܐܘ ܢܘܪܐ ܕܢܦܚܐ ܘܐܟܠܐ ܐܘ ܚܝܠܐ ܕܬܢܢܐ ܕܬܐܢ ܐܘ ܚܝܠܐ ܕܠܨܝ̈ܬܐ ܕܒܪ̈ܩܐ |
| 19 ou animais desconhecidos, duma nova espécie, cheios de furor, que lançassem, respirando, um sopro flamejante, que exalassem um fumo infecto, ou despedissem dos olhos horrendas faíscas, | 19 ܗܠܝܢ ܕܠܐ ܗܘܐ ܠܡܚܒܠܘܬܗܘܢ ܡܨܝܢ ܒܠܚܘܕ ܐܠܐ ܕܐܦ ܚܙܘܗܝܢ ܡܫܟܚ ܠܡܚܒܠܘ ܐܢܘܢ |
| 20 capazes não só de os exterminar com as suas mordeduras, mas até de os fazer morrer de pavor com o seu aspecto. | 20 ܘܣܛܪ ܡܢ ܗܠܝܢ ܟܠܗܝܢ ܡܫܟܚ ܗܘܝܬ ܕܒܚܕܐ ܪܘܚ ܬܣܝܦ ܐܢܘܢ ܘܬܘܒܕ ܘܢܬܪܕܦܘܢ ܡܢ ܩܕܡ ܦܘܪܥܢܘܬܟ ܘܬܕܪܐ ܐܢܘܢ ܡܢ ܩܕܡ ܐ̈ܦܐ ܕܪܘܚܟ ܐܠܐ ܟܠ ܡܕܡ ܒܟܝܠܐ ܡܟܝܢܐ ܘܒܛܟܣܐ ܘܒܡܬܩܠܐ ܐܝܬܝܬ ܥܠܝܗܘܢ |
| 21 Mas, mesmo sem nada disto, podiam ser mortos só com um sopro, perseguidos pela justiça e dissipados pelo sopro do teu poder. Porém todas as coisas dispusetes com medida, conta e peso. | 21 ܡܛܠ ܕܪ̈ܘܪܒܬܐ ܒܟܠ ܙܒܢ ܩܝ̈ܡܢ ܩܕܡܝܟ ܘܩܕܡ ܕܪܥܐ ܕܝܡܝܢܟ ܡܢܘ ܡܫܟܚ ܠܡܩܡ |
| 22 Porque só tu tens sempre à mão o supremo poder; e quem poderá resistir à força do teu braço? | 22 ܕܐܝܟ ܪܦܦ ܥܝܢܐ ܗܝ ܟܠܗ̇ ܓܒܝܠܬܐ ܕܥܠܡܐ ܩܕܡܝܟ ܘܐܝܟ ܡ̈ܝܐ ܕܛܠܐ ܕܒܨܦܪܐ ܢܚܬ ܥܠ ܐܪܥܐ |
| 23 Todo o mundo diante de ti é como um pequeno grão na balança, e como uma gota de orvalho que cai, de madrugada sobre a terra. | 23 ܡܪܚܡ ܐܢܬ ܥܠ ܟܠ ܕܠܟܠ ܡܨܠܚ ܐܢܬ ܘܡܥܒܪ ܐܢܬ ܣ̈ܟܠܘܬܗܘܢ ܕܒܢ̈ܝ ܐܢܫܐ ܟܕ ܢܬܘܒܘܢ |
| 24 Tu tens compaixão de todos, porque tudo podes, e não olhas para os pecados dos homens, para que façam penitência. | 24 ܪܚܡ ܐܢܬ ܠܟܠ ܘܡܕܡ ܠܐ ܡܣܠܐ ܐܢܬ ܡܢ ܡܕܡ ܕܥܒܕܬ ܡܛܠ ܕܐܠܘ ܣܢܐ ܗܘܝܬ ܡܕܡ ܠܐ ܥܒܕ ܗܘܝܬ ܠܗ |
| 25 Tu amas tudo o que existe, e não aborreces nada do que fizeste; porque, se aborrecesses alguma coisa, não a terias nem criado. | 25 ܐܝܟܢܐ ܓܝܪ ܩܐܡ ܗܘܐ ܡܕܡ ܐܠܘ ܠܐ ܕܐܢܬ ܨܒܝܬ ܐܘ ܐܝܟܢܐ ܡܬܢܛܪ ܗܘܐ ܡܕܡ ܐܠܘ ܠܐ ܕܐܢܬ ܦܩܕܬ |
| 26 E como poderia subsistir uma coisa, se tu o não quisesses? Ou de que modo se conservaria o que por ti não fosse chamado? | 26 ܚܐܣ ܐܢܬ ܥܠ ܟܘܠ ܕܕܝܠܟ ܗܘ ܟܠ ܡܪܝܐ ܪܚܡ ܐܢܬ ܗܘ ܢܦܫ̈ܬܐ |
| 27 És indulgente para com todas as criaturas, porque são tuas ó Senhor, que amas a vida. | |