| 1 Por isto se espantou o meu coração, e (como que) se moveu do seu lugar. | 1 Εις τουτο ετι η καρδια μου τρεμει και εκπηδα απο του τοπου αυτης. |
| 2 Ouvi, ouvi a sua voz terrível, o som que sai da sua boca. | 2 Ακουσατε προσεκτικως την τρομεραν φωνην αυτου και τον ηχον τον εξερχομενον εκ του στοματος αυτου. |
| 3 Ele o espalha na imensidão dos céus, e a sua luz chega às extremidades da terra. | 3 Αποστελλει αυτην υποκατω παντος του ουρανου και το φως αυτου επι τα εσχατα της γης. |
| 4 Depois (do relâmpago) ruge o trovão, ribomba com a sua voz majestosa; nada pode deter os raios, quando for ouvida a sua voz. | 4 Κατοπιν αυτου βοα φωνη? βροντα με την φωνην της μεγαλωσυνης αυτου? και δεν θελει στησει αυτα, αφου η φωνη αυτου ακουσθη. |
| 5 Deus troveja maravilhosamente com a sua voz, ele faz coisas grandes e impenetráveis. | 5 Ο Θεος βροντα θαυμασιως με την φωνην αυτου? καμνει μεγαλεια, και δεν εννοουμεν. |
| 6 Ele manda à neve que caia sobre a terra, e às chuvas copiosas, que sejam fortes. | 6 Διοτι λεγει προς την χιονα, γινου επι την γην? και προς την ψεκαδα και προς τον υετον της δυναμεως αυτου. |
| 7 Ele põe um selo sobre a mão de todos os homens, para que cada um conheça as suas obras. | 7 Κατασφραγιζει την χειρα παντος ανθρωπου? δια να γνωρισωσι παντες οι ανθρωποι το εργον αυτου. |
| 8 A fera mete-se no seu esconderijo, e fica na sua cova. | 8 Τοτε τα θηρια εισερχονται εις τα σπηλαια και κατασκηνουσιν εν τοις τοποις αυτων. |
| 9 Do austro sai a tempestade, e o frio do setentrião. | 9 Εκ του νοτου ερχεται ο ανεμοστροβιλος, και το ψυχος εκ του βορρα. |
| 10 O gelo forma-se ao sopro de Deus, e depois derramam-se as águas em abundância. | 10 Εκ του φυσηματος του Θεου διδεται παγος? και το πλατος των υδατων στερεουται. |
| 11 Carrega de vapores as nuvens, e as nuvens (com relâmpagos) espalham a sua luz, | 11 Παλιν η γαληνη διασκεδαζει την νεφελην? το φως αυτου διασκορπιζει τα νεφη? |
| 12 em todas as direções, girando por onde quer que as conduz a vontade daquele que as governa, executando tudo quanto ele lhes manda sobre a face de toda a terra, | 12 και αυτα περιφερονται κυκλω υπο τας οδηγιας αυτου, δια να καμνωσι παν ο, τι προσταζει εις αυτα επι το προσωπον της οικουμενης? |
| 13 quer para castigo do mundo, quer para seu beneficio. | 13 καμνει αυτα να ερχωνται, η δια παιδειαν, η δια την γην αυτου, η δια ελεος. |
| 14 Ouve, Job, estas coisas: pára e considera as maravilhas de Deus. | 14 Ακροασθητι τουτο, Ιωβ? σταθητι και συλλογισθητι τα θαυμασια του Θεου. |
| 15 Sabes tu porventura como ele as opera, como faz brilhar o relâmpago nas suas nuvens? | 15 Εννοεις πως ο Θεος διαταττει αυτα, και καμνει να λαμπη το φως της νεφελης αυτου; |
| 16 Porventura conheces como se equilibram no ar as nuvens, e os prodígios daquele que tudo sabe? | 16 Εννοεις τα ζυγοσταθμισματα των νεφων, τα θαυμασια του τελειου κατα την γνωσιν; |
| 17 Como é que as tuas vestes se aquecem, quando o vento do meio-dia sopra sobre a terra? | 17 Δια τι τα ενδυματα σου ειναι θερμα, οταν αναπαυη την γην δια του νοτου; |
| 18 Formaste tu porventura juntamente com ele os céus, que são tão sólidos como um espelho de bronze! | 18 Εξηπλωσας μετ' αυτου το στερεωμα το δυνατον ως κατοπτρον χυτον; |
| 19 (Se é assim) mostra-nos o que lhe poderemos dizer, porque nós, envolvidos em trevas, não sabemos. | 19 Διδαξον ημας τι να ειπωμεν προς αυτον? ημεις δεν δυναμεθα να διαταξωμεν τους λογους ημων εξ αιτιας του σκοτους. |
| 20 Quem lhe referirá o que eu digo? Se um homem se atrever a falar, ficará oprimido. | 20 Θελει αναγγελθη προς αυτον, εαν εγω λαλω; εαν λαληση ανθρωπος, βεβαιως θελει καταποθη. |
| 21 Agora (os homens) não vêem a luz, (porque) o ar repentinamente se condensa em nuvens; mas (daqui a um instante, já poderão ver, porque) um vento que passa as dissipará. | 21 Τωρα δε οι ανθρωποι δεν δυνανται να ατενισωσιν εις το λαμπρον φως, το εν τω στερεωματι, αφου ο ανεμος περαση και καθαριση αυτο, |
| 22 Do setentrião vem áureo resplendor, e Deus veste-se de terrível majestade. | 22 και χρυσαυγης καιρος ελθη απο βορρα. Φοβερα δοξα υπαρχει εν τω Θεω. |
| 23 Não podemos alcançar o Omnipotente: ele é grande em fortaleza, em equidade, em sua justiça, não responde a ninguém. | 23 Τον Παντοδυναμον, δεν δυναμεθα να εννοησωμεν αυτον? ειναι υπεροχος κατα την δυναμιν και κατα την κρισιν και κατα το πληθος της δικαιοσυνης, δεν καταθλιβει. |
| 24 Por isso os homens o temerão! Ele não olha para os que se julgam sábios. | 24 Δια τουτο οι ανθρωποι φοβουνται αυτον? ουδεις σοφος την καρδιαν δυναται να εννοηση αυτον. |