| 1 Eliseu falou àquela mulher, cujo filho tinha ressuscitado, dizendo: Levanta-te, com a tua família, sai do teu país e habita onde te parecer melhor, porque o Senhor chamou a fome, e ela virá sobre a terra durante sete anos. | 1 וֶאֱלִישָׁע דִּבֶּר אֶל־הָאִשָּׁה אֲשֶׁר־הֶחֱיָה אֶת־בְּנָהּ לֵאמֹר קוּמִי וּלְכִי אתי אַתְּ וּבֵיתֵךְ וְגוּרִי בַּאֲשֶׁר תָּגוּרִי כִּֽי־קָרָא יְהֹוָה לָרָעָב וְגַם־בָּא אֶל־הָאָרֶץ שֶׁבַע שָׁנִֽים׃ |
| 2 Ela levantou-se e fez conforme o que o homem de Deus lhe tinha dito; indo com toda a sua família , habitou sete anos na terra dos Filisteus. | 2 וַתָּקׇם הָאִשָּׁה וַתַּעַשׂ כִּדְבַר אִישׁ הָאֱלֹהִים וַתֵּלֶךְ הִיא וּבֵיתָהּ וַתָּגׇר בְּאֶרֶץ־פְּלִשְׁתִּים שֶׁבַע שָׁנִֽים׃ |
| 3 Terminados os sete anos, a mulher voltou da terra dos Filisteus e foi ter com o rei a reclamar a sua casa e as suas fazendas. | 3 וַיְהִי מִקְצֵה שֶׁבַע שָׁנִים וַתָּשׇׁב הָאִשָּׁה מֵאֶרֶץ פְּלִשְׁתִּים וַתֵּצֵא לִצְעֹק אֶל־הַמֶּלֶךְ אֶל־בֵּיתָהּ וְאֶל־שָׂדָֽהּ׃ |
| 4 O rei estava então a falar com Giezi, criado do homem de Deus, dizendo: Conta-me todas as maravilhas que Eliseu tem feito. | 4 וְהַמֶּלֶךְ מְדַבֵּר אֶל־גֵּחֲזִי נַעַר אִישׁ־הָאֱלֹהִים לֵאמֹר סַפְּרָה־נָּא לִי אֵת כׇּל־הַגְּדֹלוֹת אֲשֶׁר־עָשָׂה אֱלִישָֽׁע׃ |
| 5 Enquanto ele contava ao rei como Eliseu tinha ressuscitado um morto, apareceu a mulher, cujo filho ressuscitara, reclamando ante o rei a sua casa e as suas fazendas. Giezi disse: Ó rei meu senhor, é esta aquela mulher, e este é o seu filho, que Eliseu ressuscitou. | 5 וַיְהִי הוּא מְסַפֵּר לַמֶּלֶךְ אֵת אֲשֶׁר־הֶחֱיָה אֶת־הַמֵּת וְהִנֵּה הָאִשָּׁה אֲשֶׁר־הֶחֱיָה אֶת־בְּנָהּ צֹעֶקֶת אֶל־הַמֶּלֶךְ עַל־בֵּיתָהּ וְעַל־שָׂדָהּ וַיֹּאמֶר גֵּֽחֲזִי אֲדֹנִי הַמֶּלֶךְ זֹאת הָֽאִשָּׁה וְזֶה־בְּנָהּ אֲשֶׁר־הֶחֱיָה אֱלִישָֽׁע׃ |
| 6 E o rei interrogou a mulher, a qual lhe contou (tudo). O rei deu-lhe um eunuco (para ir com ela), dizendo: Faze-lhe restituir tudo o que é seu, assim como todos os rendimentos de suas fazendas, desde o dia em que ela deixou o país até ao presente. | 6 וַיִּשְׁאַל הַמֶּלֶךְ לָאִשָּׁה וַתְּסַפֶּר־לוֹ וַיִּתֶּן־לָהּ הַמֶּלֶךְ סָרִיס אֶחָד לֵאמֹר הָשֵׁיב אֶת־כׇּל־אֲשֶׁר־לָהּ וְאֵת כׇּל־תְּבוּאֹת הַשָּׂדֶה מִיּוֹם עָזְבָה אֶת־הָאָרֶץ וְעַד־עָֽתָּה׃ |
| 7 Eliseu foi também a Damasco. Benadad, rei da Síria, estava doente. Avisaram-no, dizendo: O homem de Deus chegou aqui. | 7 וַיָּבֹא אֱלִישָׁע דַּמֶּשֶׂק וּבֶן־הֲדַד מֶלֶךְ־אֲרָם חֹלֶה וַיֻּגַּד־לוֹ לֵאמֹר בָּא אִישׁ הָאֱלֹהִים עַד־הֵֽנָּה׃ |
| 8 O rei disse a Hazael: Toma contigo presentes, vai ao encontro do homem de Deus e consulta o Senhor por meio dele, perguntando-lhe se eu poderei escapar desta minha doença. | 8 וַיֹּאמֶר הַמֶּלֶךְ אֶל־חֲזָהאֵל קַח בְּיָדְךָ מִנְחָה וְלֵךְ לִקְרַאת אִישׁ הָאֱלֹהִים וְדָרַשְׁתָּ אֶת־יְהֹוָה מֵאוֹתוֹ לֵאמֹר הַאֶחְיֶה מֵחֳלִי זֶֽה׃ |
| 9 Foi, pois, Hazael ao encontro do homem de Deus, levando consigo presentes e todas as coisas mais preciosas de Damasco em quarenta camelos carregados. Tendo-se apresentado a Eliseu, disse: Teu filho Benadad, rei da Síria, enviou-me a ti para saber se poderá sarar da sua doença. | 9 וַיֵּלֶךְ חֲזָאֵל לִקְרָאתוֹ וַיִּקַּח מִנְחָה בְיָדוֹ וְכׇל־טוּב דַּמֶּשֶׂק מַשָּׂא אַרְבָּעִים גָּמָל וַיָּבֹא וַיַּעֲמֹד לְפָנָיו וַיֹּאמֶר בִּנְךָ בֶן־הֲדַד מֶֽלֶךְ־אֲרָם שְׁלָחַנִי אֵלֶיךָ לֵאמֹר הַאֶחְיֶה מֵחֳלִי זֶֽה׃ |
| 10 Eliseu respondeu: Vai e dize-lhe : Sararás. O Senhor, porém, mostrou-me que ele morrerá certamente (de morte violenta). | 10 וַיֹּאמֶר אֵלָיו אֱלִישָׁע לֵךְ אֱמׇר־לוֹ לא חָיֹה תִֽחְיֶה וְהִרְאַנִי יְהֹוָה כִּי־מוֹת יָמֽוּת׃ |
| 11 Depois (Eliseu) fitou de tal forma Hazael que o rosto dele corou. E o homem de Deus chorou. | 11 וַיַּעֲמֵד אֶת־פָּנָיו וַיָּשֶׂם עַד־בֹּשׁ וַיֵּבְךְּ אִישׁ הָאֱלֹהִֽים׃ |
| 12 Hazael disse-lhe: Por que chora o meu Senhor? Eliseu respondeu-lhe: Porque sei os males que farás aos filhos de Israel. Queimarás as suas cidades fortes, passarás à espada os seus jovens, esmagarás as suas crianças, rasgarás pelo meio o ventre das mulheres grávidas. | 12 וַיֹּאמֶר חֲזָאֵל מַדּוּעַ אֲדֹנִי בֹכֶה וַיֹּאמֶר כִּֽי־יָדַעְתִּי אֵת אֲשֶׁר־תַּעֲשֶׂה לִבְנֵי יִשְׂרָאֵל רָעָה מִבְצְרֵיהֶם תְּשַׁלַּח בָּאֵשׁ וּבַחֻֽרֵיהֶם בַּחֶרֶב תַּהֲרֹג וְעֹלְלֵיהֶם תְּרַטֵּשׁ וְהָרֹתֵיהֶם תְּבַקֵּֽעַ׃ |
| 13 Hazael disse-lhe: Quem sou eu, teu servo, senão um cão, para (que possa) fazer tão grandes coisas? Eliseu respondeu: O Senhor mostrou-me que tu serás rei da Síria. | 13 וַיֹּאמֶר חֲזָהאֵל כִּי מָה עַבְדְּךָ הַכֶּלֶב כִּי יַעֲשֶׂה הַדָּבָר הַגָּדוֹל הַזֶּה וַיֹּאמֶר אֱלִישָׁע הִרְאַנִי יְהֹוָה אֹתְךָ מֶלֶךְ עַל־אֲרָֽם׃ |
| 14 Hazael, depois de deixar Eliseu, voltou para o seu senhor, o qual lhe perguntou: Que te disse Eliseu? Ele respondeu-lhe: Disse-me que recobrarás a saúde. | 14 וַיֵּלֶךְ ׀ מֵאֵת אֱלִישָׁע וַיָּבֹא אֶל־אֲדֹנָיו וַיֹּאמֶר לוֹ מָה־אָמַר לְךָ אֱלִישָׁע וַיֹּאמֶר אָמַר לִי חָיֹה תִֽחְיֶֽה׃ |
| 15 Ao outro dia, Hazael pegou numa coberta, molhou-a em água, estendeu-a sobre o rosto do rei, o qual morreu (sufocado). Hazael reinou em seu lugar. | 15 וַיְהִי מִֽמׇּחֳרָת וַיִּקַּח הַמַּכְבֵּר וַיִּטְבֹּל בַּמַּיִם וַיִּפְרֹשׂ עַל־פָּנָיו וַיָּמֹת וַיִּמְלֹךְ חֲזָהאֵל תַּחְתָּֽיו׃ |
| 16 No ano quinto de Jorão, filho de Acab, rei de Israel, e de Josafat, rei de Judá, reinou Jorão, filho de Josafat, rei de Judá. | 16 וּבִשְׁנַת חָמֵשׁ לְיוֹרָם בֶּן־אַחְאָב מֶלֶךְ יִשְׂרָאֵל וִיהוֹשָׁפָט מֶלֶךְ יְהוּדָה מָלַךְ יְהוֹרָם בֶּן־יְהוֹשָׁפָט מֶלֶךְ יְהוּדָֽה׃ |
| 17 Tinha trinta e dois anos quando começou a reinar, e reinou oito anos em Jerusalém. | 17 בֶּן־שְׁלֹשִׁים וּשְׁתַּיִם שָׁנָה הָיָה בְמׇלְכוֹ וּשְׁמֹנֶה שנה שָׁנִים מָלַךְ בִּירוּשָׁלִָֽם׃ |
| 18 Andou pelos caminhos dos reis de Israel, como tinha andado a casa de Acab, porque uma filha de Acab era sua mulher, e praticou o mal diante do Senhor. | 18 וַיֵּלֶךְ בְּדֶרֶךְ ׀ מַלְכֵי יִשְׂרָאֵל כַּאֲשֶׁר עָשׂוּ בֵּית אַחְאָב כִּי בַּת־אַחְאָב הָיְתָה לּוֹ לְאִשָּׁה וַיַּעַשׂ הָרַע בְּעֵינֵי יְהֹוָֽה׃ |
| 19 Porém o Senhor não quis exterminar Judá, por causa de David e, seu servo, conforme a promessa que lhe tinha feito de que conservaria sempre uma lâmpada na sua posteridade. | 19 וְלֹא־אָבָה יְהֹוָה לְהַשְׁחִית אֶת־יְהוּדָה לְמַעַן דָּוִד עַבְדּוֹ כַּאֲשֶׁר אָמַר־לוֹ לָתֵת לוֹ נִיר לְבָנָיו כׇּל־הַיָּמִֽים׃ |
| 20 No tempo do seu reinado rebelou-se Edom, para não estar debaixo do jugo de Judá, e constituiu para si um rei. | 20 בְּיָמָיו פָּשַׁע אֱדוֹם מִתַּחַת יַד־יְהוּדָה וַיַּמְלִכוּ עֲלֵיהֶם מֶֽלֶךְ׃ |
| 21 Jorão foi a Seira com todos os seus carros, saiu de noite e bateu os Idumeus, que o tinham cercado, e os comandantes das carroças; mas o povo fugiu para as suas tendas. | 21 וַיַּעֲבֹר יוֹרָם צָעִירָה וְכׇל־הָרֶכֶב עִמּוֹ וַֽיְהִי־הוּא קָם לַיְלָה וַיַּכֶּה אֶת־אֱדוֹם הַסֹּבֵיב אֵלָיו וְאֵת שָׂרֵי הָרֶכֶב וַיָּנׇס הָעָם לְאֹהָלָֽיו׃ |
| 22 Edom sacudiu o jugo de Judá até ao dia de hoje. Naquele mesmo tempo revoltou-se também Lobna. | 22 וַיִּפְשַׁע אֱדוֹם מִתַּחַת יַד־יְהוּדָה עַד הַיּוֹם הַזֶּה אָז תִּפְשַׁע לִבְנָה בָּעֵת הַהִֽיא׃ |
| 23 Quanto ao resto das acções de Jorão, a tudo o que ele fez, não se encontram todas essas coisas escritas no livro das Crônicas dos reis de Judá? | 23 וְיֶתֶר דִּבְרֵי יוֹרָם וְכׇל־אֲשֶׁר עָשָׂה הֲלֹא־הֵם כְּתוּבִים עַל־סֵפֶר דִּבְרֵי הַיָּמִים לְמַלְכֵי יְהוּדָֽה׃ |
| 24 Jorão adormeceu com seus pais, e foi sepultado com eles na cidade de Davide. E em seu lugar reinou seu filho Ocozias. | 24 וַיִּשְׁכַּב יוֹרָם עִם־אֲבֹתָיו וַיִּקָּבֵר עִם־אֲבֹתָיו בְּעִיר דָּוִד וַיִּמְלֹךְ אֲחַזְיָהוּ בְנוֹ תַּחְתָּֽיו׃ |
| 25 No ano duodécimo de Jorão, filho de Acab, rei de Israel, subiu ao trono Ocozias, filho de Jorão, rei de Judá. | 25 בִּשְׁנַת שְׁתֵּים־עֶשְׂרֵה שָׁנָה לְיוֹרָם בֶּן־אַחְאָב מֶלֶךְ יִשְׂרָאֵל מָלַךְ אֲחַזְיָהוּ בֶן־יְהוֹרָם מֶלֶךְ יְהוּדָֽה׃ |
| 26 Tinha Ocozias vinte e dois anos quando começou a reinar, e reinou um ano em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Atalia, filha de Anri, rei de Israel. | 26 בֶּן־עֶשְׂרִים וּשְׁתַּיִם שָׁנָה אֲחַזְיָהוּ בְמׇלְכוֹ וְשָׁנָה אַחַת מָלַךְ בִּירוּשָׁלִָם וְשֵׁם אִמּוֹ עֲתַלְיָהוּ בַּת־עׇמְרִי מֶלֶךְ יִשְׂרָאֵֽל׃ |
| 27 Ele seguiu os mesmos passos que a casa de Acab, praticou o mal diante do Senhor, como a casa de Acab, porque era genro da casa de Acab. | 27 וַיֵּלֶךְ בְּדֶרֶךְ בֵּית אַחְאָב וַיַּעַשׂ הָרַע בְּעֵינֵי יְהֹוָה כְּבֵית אַחְאָב כִּי חֲתַן בֵּית־אַחְאָב הֽוּא׃ |
| 28 Foi com Jorão, filho de Acab, combater contra Hazael, rei da Síria, em Ramot de Galaad. Os Sírios feriram Jorão, | 28 וַיֵּלֶךְ אֶת־יוֹרָם בֶּן־אַחְאָב לַמִּלְחָמָה עִם־חֲזָאֵל מֶלֶךְ־אֲרָם בְּרָמֹת גִּלְעָד וַיַּכּוּ אֲרַמִּים אֶת־יוֹרָֽם׃ |
| 29 o qual voltou a Jezrael para se curar dos ferimentos que os Sírios lhe tinham causado, em Ramot, enquanto pelejava contra Hazael, rei da Síria. Ocozias, filho de Jorão, rei de Judá, foi a Jezrael para visitar Jorão, filho de Acab, que estava lá doente. | 29 וַיָּשׇׁב יוֹרָם הַמֶּלֶךְ לְהִתְרַפֵּא בְיִזְרְעֶאל מִן־הַמַּכִּים אֲשֶׁר יַכֻּהוּ אֲרַמִּים בָּרָמָה בְּהִלָּחֲמוֹ אֶת־חֲזָהאֵל מֶלֶךְ אֲרָם וַאֲחַזְיָהוּ בֶן־יְהוֹרָם מֶלֶךְ יְהוּדָה יָרַד לִרְאוֹת אֶת־יוֹרָם בֶּן־אַחְאָב בְּיִזְרְעֶאל כִּֽי־חֹלֶה הֽוּא׃ |