Evangelho segundo São João 11
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| Biblia Maria | Biblija Hrvatski |
|---|---|
| 1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta. | 1 Bijaše neki bolesnik, Lazar iz Betanije, iz sela Marije i sestre joj Marte. |
| 2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão. | 2 Marija bijaše ono pomazala Gospodina pomašću i otrla mu noge svojom kosom. Njezin dakle brat Lazar bijaše bolestan. |
| 3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: “Senhor, aquele que tu amas está enfermo”. | 3 Sestre stoga poručiše Isusu: »Gospodine, evo onaj koga ljubiš, bolestan je.« |
| 4 A essas palavras, disse-lhes Jesus: “Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus”. | 4 Čuvši to, Isus reče: »Ta bolest nije na smrt, nego na slavu Božju, da se po njoj proslavi Sin Božji.« |
| 5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro. | 5 A Isus ljubljaše Martu i njezinu sestru i Lazara. |
| 6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar. | 6 Ipak, kad je čuo za njegovu bolest, ostade još dva dana u onome mjestu gdje se nalazio. |
| 7 Depois, disse a seus discípulos: “Voltemos para a Judeia”. | 7 Istom nakon toga reče učenicima: »Pođimo opet u Judeju!« |
| 8 “Mestre” – responderam eles –, “há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?”. | 8 Kažu mu učenici: »Učitelju, Židovi su sad tražili da te kamenuju, pa da opet ideš onamo?« |
| 9 Jesus respondeu: “Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo. | 9 Odgovori Isus: »Nema li dan dvanaest sati? Hodi li tko danju, ne spotiče se jer vidi svjetlost ovoga svijeta. |
| 10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz”. | 10 Hodi li tko noću, spotiče se jer nema svjetlosti u njemu.« |
| 11 Depois dessas palavras, ele acrescentou: “Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.” | 11 To reče, a onda im dometnu: »Lazar, prijatelj naš, spava, no idem probuditi ga.« |
| 12 Disseram-lhe os seus discípulos: “Senhor, se ele dorme, há de sarar”. | 12 Rekoše mu nato učenici: »Gospodine, ako spava, ozdravit će.« |
| 13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal. | 13 No Isus to reče o njegovoj smrti, a oni pomisliše da govori o spavanju, o snu. |
| 14 Então, Jesus lhes declarou abertamente: “Lázaro morreu. | 14 Tada im Isus reče posve otvoreno: »Lazar je umro. |
| 15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.” | 15 Ja se radujem što ne bijah ondje, i to poradi vas – da uzvjerujete. Nego pođimo k njemu!« |
| 16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: “Vamos também nós, para morrermos com ele”. | 16 Nato Toma zvani Blizanac reče suučenicima: »Hajdemo i mi da umremo s njime!« |
| 17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro. | 17 Kad je dakle Isus stigao, nađe da je onaj već četiri dana u grobu. |
| 18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios. | 18 Betanija bijaše blizu Jeruzalema otprilike petnaest stadija. |
| 19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão. | 19 A mnogo Židova bijaše došlo tješiti Martu i Mariju zbog brata njihova. |
| 20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa. | 20 Kad Marta doču da Isus dolazi, pođe mu u susret dok je Marija ostala u kući. |
| 21 Marta disse a Jesus: “Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido! | 21 Marta reče Isusu: »Gospodine, da si bio ovdje, brat moj ne bi umro. |
| 22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus te concederá”. | 22 Ali i sada znam: što god zaišteš od Boga, dat će ti.« |
| 23 Disse-lhe Jesus: “Teu irmão ressurgirá”. | 23 Kaza joj Isus: »Uskrsnut će brat tvoj!« |
| 24 Respondeu-lhe Marta: “Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia”. | 24 A Marta mu odgovori: »Znam da će uskrsnuti o uskrsnuću, u posljednji dan.« |
| 25 Disse-lhe Jesus: “Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá. | 25 Reče joj Isus: »Ja sam uskrsnuće i život: tko u mene vjeruje, ako i umre, živjet će. |
| 26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisso?”. | 26 I tko god živi i vjeruje u mene, neće umrijeti nikada. Vjeruješ li ovo?« |
| 27 Respondeu ela: “Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo”. | 27 Odgovori mu: »Da, Gospodine! Ja vjerujem da si ti Krist, Sin Božji, Onaj koji dolazi na svijet!« |
| 28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: “O Mestre está aí e te chama”. | 28 Rekavši to ode, zovnu svoju sestru Mariju i reče joj krišom: »Učitelj je ovdje i zove te.« |
| 29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele. | 29 A ona, čim doču, brzo ustane i pođe k njemu. |
| 30 (Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.) | 30 Isus još ne bijaše ušao u selo, nego je dotada bio na mjestu gdje ga je Marta susrela. |
| 31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar. | 31 Kad Židovi, koji su s Marijom bili u kući i tješili je, vidješe kako je brzo ustala i izišla, pođoše za njom; mišljahu da ide na grob plakati. |
| 32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: “Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!”. | 32 A kad Marija dođe onamo gdje bijaše Isus i kad ga ugleda, baci mu se k nogama govoreći: »Gospodine, da si bio ovdje, brat moj ne bi umro.« |
| 33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção, | 33 Kad Isus vidje kako plače ona i Židovi koji je dopratiše, potresen u duhu i uzbuđen |
| 34 perguntou: “Onde o pusestes?”. Responderam-lhe: “Senhor, vinde ver.” | 34 upita: »Kamo ste ga položili?« Odgovoriše mu: »Gospodine, dođi i pogledaj!« |
| 35 Jesus pôs-se a chorar. | 35 I zaplaka Isus. |
| 36 Observaram por isso os judeus: “Vede como ele o amava!”. | 36 Nato su Židovi govorili: »Gle, kako ga je ljubio!« |
| 37 Mas alguns deles disseram: “Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse. | 37 A neki između njih rekoše: »Zar on, koji je slijepcu otvorio oči, nije mogao učiniti da ovaj ne umre?« |
| 38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra. | 38 Isus onda, ponovno potresen, pođe grobu. Bila je to pećina, a na nju navaljen kamen. |
| 39 Jesus ordenou: “Tirai a pedra”. Disse-lhe Marta, irmã do morto: “Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...”. | 39 Isus zapovjedi: »Odvalite kamen!« Kaže mu pokojnikova sestra Marta: »Gospodine, već zaudara. Ta četvrti je dan.« |
| 40 Respondeu-lhe Jesus: “Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus?”. Tiraram, pois, a pedra. | 40 Kaže joj Isus: »Nisam li ti rekao: budeš li vjerovala, vidjet ćeš slavu Božju?« |
| 41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: “Pai, rendo-te graças, porque me ouviste. | 41 Odvališe dakle kamen. A Isus podiže oči i reče: »Oče, hvala ti što si me uslišao. |
| 42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste”. | 42 Ja sam znao da me svagda uslišavaš; no rekoh to zbog nazočnog mnoštva: da vjeruju da si me ti poslao.« |
| 43 Depois dessas palavras, exclamou em alta voz: “Lázaro, vem para fora!”. | 43 Rekavši to povika iza glasa: »Lazare, izlazi!« |
| 44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: “Desatai-o e deixai-o ir”. | 44 I mrtvac iziđe, noge mu i ruke bile povezane povojima, a lice omotano ručnikom. Nato Isus reče: »Odriješite ga i pustite neka ide!« |
| 45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele. | 45 Tada mnogi Židovi koji bijahu došli k Mariji, kad vidješe što Isus učini, povjerovaše u nj. |
| 46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara. | 46 A neki od njih odu farizejima i pripovjede im što Isus učini. |
| 47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: “Que faremos? Esse homem multiplica os milagres. | 47 Stoga glavari svećenički i farizeji sazvaše Vijeće. Govorili su: »Što da radimo? Ovaj čovjek čini mnoga znamenja. |
| 48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação”. | 48 Ako ga pustimo tako, svi će povjerovati u nj pa će doći Rimljani i oduzeti nam ovo mjesto i narod!« |
| 49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: “Vós não entendeis nada! | 49 A jedan od njih – Kajfa, veliki svećenik one godine – reče im: »Vi ništa ne znate. |
| 50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação”. | 50 I ne mislite kako je za vas bolje da jedan čovjek umre za narod, nego da sav narod propadne!« |
| 51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação, | 51 To ne reče sam od sebe, nego kao veliki svećenik one godine prorokova da Isus ima umrijeti za narod; |
| 52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos. | 52 ali ne samo za narod nego i zato da raspršene sinove Božje skupi u jedno. |
| 53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida. | 53 Toga dana dakle odluče da ga ubiju. |
| 54 Em consequência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos. | 54 Zbog toga se Isus više nije javno kretao među Židovima, nego je odatle otišao u kraj blizu pustinje, u grad koji se zove Efrajim. Tu se zadržavao s učenicima. |
| 55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar. | 55 Bijaše blizu židovska Pasha i mnogi iz toga kraja uziđoše prije Pashe u Jeruzalem da se očiste. |
| 56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: “Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?”. | 56 Iskahu dakle Isusa te se stojeći u Hramu zapitkivahu: »Što vam se čini? Zar on ne kani doći na Blagdan?« |
| 57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem. (= Mt 26,6-13 = Mc 14,3-9 ) | 57 A glavari svećenički i farizeji izdadoše naredbu: ako tko sazna gdje je, neka dojavi da ga uhvate. |