| 1 Dmijcie w róg na Syjonie, a wołajcie na górze mej świętej! Niechaj zadrżą wszyscy mieszkańcy kraju, bo nadchodzi dzień Pański, bo jest już bliski. | 1 Tocai a trombeta em Sião, soltai gritos sobre o meu santo monte! Estremeçam todos os habitantes da terra, porque se aproxima o dia do Senhor, está perto, |
| 2 Dzień ciemności i mroku, dzień obłoku i mgły. Jak zorza poranna rozciąga się po górach lud wielki a mocny, któremu równego nie było od początku i nie będzie po nim nigdy aż do lat przyszłych pokoleń. | 2 Dia de trevas e de escuridão, dia de nublados e de sombras! Como a luz da aurora se espalha sobre os montes, assim um povo numeroso e possante (se difundirá por toda a vossa terra de Israel), semelhante ao qual não houve desde o princípio, nem depois haverá outro no decorrer dos séculos. |
| 3 Przed nim ogień pożerający, a za nim płomień palący; ziemia ta jest przed nim jak ogród Eden, lecz po nim będzie pustym stepem i przed nim nikt nie ujdzie. | 3 Diante dele (virá) um fogo devorador, e atrás uma chama abrasadora; a terra que, antes dele (chegar), era um jardim de Eden, depois dele ficará sendo a desolação dum deserto, sem haver nada que Ihe escape. |
| 4 Wygląd ich podobny do wyglądu koni, a będą biec jak rumaki, | 4 O seu aspecto é como o aspecto de cavalos; avançam como corcéis. |
| 5 co skaczą po szczytach gór; jak turkot rydwanów i jak szum płomienia ognia, co pożera ściernisko, jak lud potężny, gotów do walki. | 5 (O seu ruído é) como o estrondo de carros a saltar sobre os cumes dos montes, como o crepitar da chama que queima a palha seca; dir-se-ia uma multidão de gente armada para o combate. |
| 6 Przed nim narody lęk odczuwać będą, wszystkie twarze pobledną. | 6 A sua vista ficam atormentados os povos; todos os rostos empalidecem, |
| 7 Jak bohaterowie pobiegną do szturmu, jak mężowie waleczni wdrapią się na mury, każdy z nich pójdzie swą drogą, a ze ścieżek swoich nie zstąpią. | 7 Correm como valentes, escalam as muralhas como homens de guerra; cada um segue a sua via, sem confusão de caminhos. |
| 8 Jeden drugiego nie przyciśnie, każdy pójdzie swoim szlakiem. I choć na oręż natrafią, ran nie odniosą. | 8 Não se embaraçam uns aos outros, cada um marcha no seu lugar; ainda mesmo quando atingidos por golpes, não cessam de avançar. |
| 9 Napadną na miasto, zdobędą mury, na domy się wdrapią, jak złodziej wtargną oknami. | 9 Entram nas cidades, correm por cima dos muros, sobem às casas, entram pelas janelas como um ladrão. |
| 10 Przed nim drży ziemia, niebiosa się trzęsą, słońce i księżyc ulegają zaćmieniu, a gwiazdy tracą swą jasność. | 10 A terra treme diante deles, os céus se abalam, o sol e a lua se escurecem, as estrelas retiram o seu resplendor. |
| 11 A Pan wydaje głos przed wojskiem swoim, gdyż bardzo liczny jest Jego obóz i pilni wykonawcy Jego rozkazów; wielki bowiem będzie dzień Pański i straszliwy bardzo. I któż go przetrzyma? | 11 Porque o Senhor faz ouvir a sua voz ante a face do seu exército; são inúmeros e fortes os seus batalhões, poderoso o executor da sua palavra. O dia do Senhor é grande e sobremaneira terrível. Quem o poderá suportar? |
| 12 Przeto i teraz jeszcze - wyrocznia Pana: Nawróćcie się do Mnie całym swym sercem, przez post i płacz, lament. | 12 Mas agora ainda, diz o Senhor, convertei-vos a mim de todo o vosso coração, com jejuns, com lágrimas e com gemidos. |
| 13 Rozdzierajcie jednak serca wasze, a nie szaty! Nawróćcie się do Pana Boga waszego! On bowiem jest łaskawy, miłosierny, nieskory do gniewu i wielki w łaskawości, a lituje się na widok niedoli. | 13 Rasgai os vossos corações, e não as vossas vestes, e (contritos no vosso inferior) convertei-vos ao Senhor vosso Deus, porque ele é benigno e compassivo, paciente e de muita misericórdia. Inclinado a arrepender-se do castigo que inflige. |
| 14 Kto wie? Może znów pożałuje i pozostawi po sobie błogosławieństwo [plonów] na ofiarę z pokarmów i ofiarę płynną dla Pana Boga waszego. | 14 Quem sabe se ele quererá voltar atrás, mudando de conselho, e deixar após si alguma bênção, (alguma, coisa de que possais fazer) oferenda e libação ao Senhor vosso Deus? |
| 15 Na Syjonie dmijcie w róg, zarządźcie święty post, ogłoście uroczyste zgromadzenie. | 15 Tocai a trombeta em Sião, ordenai um jejum sagrado, convocai uma assembleia, |
| 16 Zbierzcie lud, zwołajcie świętą społeczność, zgromadźcie starców, zbierzcie dzieci, i ssących piersi! Niech wyjdzie oblubieniec ze swojej komnaty a oblubienica ze swego pokoju! | 16 fazei vir o povo, determinai uma santa reunião, juntai os velhos, congregai os pequeninos e os meninos de peito; saia o esposo da sua câmara, e a esposa do seu leito. |
| 17 Między przedsionkiem a ołtarzem niechaj płaczą kapłani, słudzy Pańscy! Niech mówią: Przepuść, Panie, ludowi Twojemu i nie daj dziedzictwa swego na pohańbienie, aby poganie nie zapanowali nad nami. Czemuż mówić mają między narodami: Gdzież jest ich Bóg? | 17 Chorem os sacerdotes, ministros do Senhor, postos entre o pórtico e o altar, e digam; Perdoa, Senhor, ao teu povo, e não deixes cair a tua herança em opróbrio, de sorte que as nações a escarneçam. Porque os povos diriam; Onde está o seu Deus? |
| 18 I Pan zapalił się zazdrosną miłością ku swojej ziemi, i zmiłował się nad swoim ludem. | 18 O Senhor, tomado de zelo pela sua terra, perdoou ao seu povo. |
| 19 Odpowiedział Pan i rzekł swojemu ludowi: Oto Ja wam posyłam zboże i moszcz, i oliwę, i nasyćcie się nimi, i nie wydam was więcej na pohańbienie między poganami. | 19 O Senhor, respondendo, disse ao seu povo; Vou enviar-vos trigo, vinho novo e azeite, e ficareis saciados destes géneros; não vos entregarei mais ao insulto das nações. |
| 20 Tego [nieprzyjaciela], co przychodzi z północy, oddalę od was, wypędzę go do ziemi suchej i spustoszonej; przednia jego straż obróci się ku morzu wschodniemu, a tylna jego straż ku morzu zachodniemu; i pozostanie po nim zaduch, i pozostanie zgnilizna, bo bardzo hardo sobie poczynał. | 20 Afastarei de vós aquele (inimigo) que vem da parte do Aquilão, e lançá-lo-ei para uma terra árida e deserta; a sua vanguarda para a banda do mar oriental, e a sua rectaguarda para o mar ocidental; (ali) exalar-se-á um cheiro infecto um cheiro de podridão, porque (o Senhor, castigando) fez grandes coisas. |
| 21 Nie lękaj się, ziemio! Raduj się i wesel, bo wielkie rzeczy uczynił Pan. | 21 Não temas, terra (de Judá), exulta e alegra-te, porque o Senhor fez grandes coisas (em teu favor). |
| 22 Nie lękajcie się, polne zwierzęta, bo zielenią pokryło się pastwisko na stepie, bo drzewa [znów] rodzą owoce, drzewo figowe i krzew winny plon przynoszą. | 22 Não temais, animais do campo, porque as pastagens do deserto reverdecerão, porque toda a árvore dará o seu fruto, a figueira e a vinha produzirão abundantemente. |
| 23 I wy się weselcie, synowie Syjonu, radujcie się w Panu Bogu waszym, bo dał wam według sprawiedliwości deszcz jesienny i deszcz wiosenny, które wylał na was obficie jak przedtem. | 23 Filhos de Sião, exultai e alegrai-vos no Senhor vosso Deus, porque ele vos dará a primeira chuva, mandar-vos-á chuvas copiosas, fará descer sobre vós, como no princípio, chuvas do outono e da primavera. |
| 24 I będą klepiska napełnione zbożem, a tłocznie będą opływały moszczem i oliwą. | 24 As vossas eiras se encherão de trigo, e os vossos lagares trasbordarão de vinho e de azeite. |
| 25 W ten sposób wynagrodzę wam lata, które strawiła szarańcza, jelek, chasil i gazam, wielkie moje wojsko, które wysłałem przeciwko wam. | 25 Recompensar-vos-ei dos anos, cujos frutos foram devorados pelo gafanhoto, pelo yeleg, pelo hasil e pelo gazam, esse poderoso exército que mandei contra vós. |
| 26 Wówczas naprawdę będziecie mogli najeść się do sytości i chwalić będziecie imię Pana Boga waszego, który uczynił wam dziwne rzeczy, a lud mój nigdy nie będzie pohańbiony. | 26 Comereis e saciar-vos-eis destes bens, e louvareis o nome do Senhor vosso Deus, que fez em vosso favor maravilhas; e o meu povo jamais tornará a cair na confusão. |
| 27 I poznacie, że wśród Izraela Ja jestem, że jestem Pan, Bóg wasz, a nie ma innego. Lud mój nie zazna więcej zawstydzenia. | 27 Sabereis então que estou no meio de Israel, que sou o Senhor vosso Deus e que não há outro. E o meu povo jamais tornará a cair na confusão. |
| 28 Depois disto, acontecerá que derramarei o meu espírito sobre toda a carne; os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos velhos terão (comunicações por melo de) sonhos, e os vossos jovens terão visões. |
| 29 Derramarei também naqueles dias o meu espírito sobre os escravos e as escravas. |
| 30 Farei aparecer prodígios no céu e na terra, sangue, fogo e turbilhões de fumo. |
| 31 O sol converter-se-á em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e terrível dia do Senhor. |
| 32 Todo o que invocar o nome do Senhor será salvo, porque um resto escapado se achará, como o Senhor disse, sobre o monte Sião e em Jerusalém; e entre os sobreviventes, estarão os que o Senhor tiver chamado. |
