| 1 Słuchajcie Mnie, wy, co się domagacie sprawiedliwości, którzy szukacie Pana. Wejrzyjcie na skałę, z której was wyciosano, i na gardziel studni, z której was wydobyto. | 1 "Hearken to me, you who pursue deliverance, you who seek the LORD; look to the rock from which you were hewn, and to the quarry from which you were digged. |
| 2 Wejrzyjcie na Abrahama, waszego ojca, i na Sarę, która was zrodziła. Bo powołałem jego jednego, lecz pobłogosławiłem go i rozmnożyłem. | 2 Look to Abraham your father and to Sarah who bore you; for when he was but one I called him, and I blessed him and made him many. |
| 3 Zaiste, zlituje się Pan nad Syjonem, zlituje się nad wszelką jego ruiną. Na Eden zamieni jego pustynię, a jego stepy na ogród Pana. Zapanują w nim radość i wesele, pienia dziękczynne przy dźwięku muzyki. | 3 For the LORD will comfort Zion; he will comfort all her waste places, and will make her wilderness like Eden, her desert like the garden of the LORD; joy and gladness will be found in her, thanksgiving and the voice of song. |
| 4 Ludy, słuchajcie Mnie z uwagą, narody, nastawcie ku Mnie uszu! Bo ode Mnie wyjdzie pouczenie, i Prawo moje wydam jako światłość dla ludów. | 4 "Listen to me, my people, and give ear to me, my nation; for a law will go forth from me, and my justice for a light to the peoples. |
| 5 Bliska jest moja sprawiedliwość, zbawienie moje się ukaże. Ramię moje sądzić będzie ludy. Wyspy położą we Mnie nadzieję i liczyć będą na moje ramię. | 5 My deliverance draws near speedily, my salvation has gone forth, and my arms will rule the peoples; the coastlands wait for me, and for my arm they hope. |
| 6 Podnieście oczy ku niebu i na dół popatrzcie ku ziemi! Zaiste, niebo jak dym się rozwieje i ziemia zwiotczeje jak szata, a jej mieszkańcy wyginą jak komary. Lecz moje zbawienie będzie wieczne, a sprawiedliwość moja zmierzchu nie zazna. | 6 Lift up your eyes to the heavens, and look at the earth beneath; for the heavens will vanish like smoke, the earth will wear out like a garment, and they who dwell in it will die like gnats; but my salvation will be for ever, and my deliverance will never be ended. |
| 7 Słuchajcie Mnie, znawcy sprawiedliwości, narodzie biorący do serca moje Prawo! Nie lękajcie się zniewagi ludzkiej, nie dajcie się zastraszyć ich obelgami! | 7 "Hearken to me, you who know righteousness, the people in whose heart is my law; fear not the reproach of men, and be not dismayed at their revilings. |
| 8 Bo robak stoczy ich jak odzież, i mole zgryzą ich jak wełnę; moja zaś sprawiedliwość przetrwa na wieki i zbawienie moje z pokolenia w pokolenie. | 8 For the moth will eat them up like a garment, and the worm will eat them like wool; but my deliverance will be for ever, and my salvation to all generations." |
| 9 Przebudź się, przebudź! Przyoblecz się w moc, o ramię Pańskie! Przebudź się, jak za dni minionych, w czasie zamierzchłych pokoleń. Czyżeś nie Ty poćwiartowało Rahaba, przebiło Smoka? | 9 Awake, awake, put on strength, O arm of the LORD; awake, as in days of old, the generations of long ago. Was it not thou that didst cut Rahab in pieces, that didst pierce the dragon? |
| 10 Czyżeś nie Ty osuszyło morze, wody Wielkiej Otchłani, uczyniło drogę z dna morskiego, aby przejść mogli wykupieni? | 10 Was it not thou that didst dry up the sea, the waters of the great deep; that didst make the depths of the sea a way for the redeemed to pass over? |
| 11 Odkupieni więc przez Pana powrócą i przybędą na Syjon z radosnym śpiewaniem, ze szczęściem wiecznym na twarzach. Osiągną radość i szczęście; ustąpi smutek i wzdychanie. | 11 And the ransomed of the LORD shall return, and come to Zion with singing; everlasting joy shall be upon their heads; they shall obtain joy and gladness, and sorrow and sighing shall flee away. |
| 12 Ja i tylko Ja jestem twym pocieszycielem. Kimże ty jesteś, że drżysz przed człowiekiem śmiertelnym i przed synem człowieczym, z którym się obejdą jak z trawą? | 12 "I, I am he that comforts you; who are you that you are afraid of man who dies, of the son of man who is made like grass, |
| 13 Zapomniałeś o Panu, twoim Stwórcy, który rozciągnął niebiosa i założył ziemię; a ciągle po całych dniach jesteś w obawie przed wściekłością ciemięzcy, gdy ten się uwziął, by niszczyć. Lecz gdzież jest wściekłość ciemięzcy? | 13 and have forgotten the LORD, your Maker, who stretched out the heavens and laid the foundations of the earth, and fear continually all the day because of the fury of the oppressor, when he sets himself to destroy? And where is the fury of the oppressor? |
| 14 Jeniec wnet zostanie uwolniony, nie umrze on w podziemnym lochu ni braku chleba nie odczuje. | 14 He who is bowed down shall speedily be released; he shall not die and go down to the Pit, neither shall his bread fail. |
| 15 Lecz Ja jestem Pan, twój Bóg, który gromi morze, tak iż się burzą jego odmęty. - Pan Zastępów - to moje imię. - | 15 For I am the LORD your God, who stirs up the sea so that its waves roar-- the LORD of hosts is his name. |
| 16 Włożyłem moje słowa w twe usta i w cieniu mej ręki cię skryłem, bym mógł rozciągnąć niebo i założyć ziemię, i żeby powiedzieć Syjonowi: Tyś moim ludem. | 16 And I have put my words in your mouth, and hid you in the shadow of my hand, stretching out the heavens and laying the foundations of the earth, and saying to Zion, 'You are my people.'" |
| 17 Przebudź się, przebudź nareszcie! Powstań, o Jerozolimo! Ty, któraś piła z ręki Pana puchar Jego gniewu. Wypiłaś kielich, co sprawia zawrót głowy, do dna go wychyliłaś. | 17 Rouse yourself, rouse yourself, stand up, O Jerusalem, you who have drunk at the hand of the LORD the cup of his wrath, who have drunk to the dregs the bowl of staggering. |
| 18 Nie ma nikogo, kto by cię prowadził, ze wszystkich synów, którychś urodziła; ze wszystkich synów, którychś wychowała, nie ma żadnego, co by cię trzymał za rękę. | 18 There is none to guide her among all the sons she has borne; there is none to take her by the hand among all the sons she has brought up. |
| 19 Dwie rzeczy cię spotkały: - któż się użali nad tobą? - spustoszenie i zagłada, głód i miecz - - któż cię pocieszy? | 19 These two things have befallen you-- who will condole with you?-- devastation and destruction, famine and sword; who will comfort you? |
| 20 Twoi synowie leżą bez zmysłów na rogach wszystkich ulic, jak antylopa w sidle, obezwładnieni gniewem Pana, groźbami twojego Boga. | 20 Your sons have fainted, they lie at the head of every street like an antelope in a net; they are full of the wrath of the LORD, the rebuke of your God. |
| 21 Przeto posłuchaj tego, nieszczęsna i upojona, chociaż nie winem. | 21 Therefore hear this, you who are afflicted, who are drunk, but not with wine: |
| 22 Tak mówi twój Pan, "Pan" i twój Bóg, obrońca swego ludu: Oto Ja odbieram ci z ręki puchar, co sprawia zawrót głowy; już nigdy więcej nie będziesz piła kielicha mego gniewu. | 22 Thus says your Lord, the LORD, your God who pleads the cause of his people: "Behold, I have taken from your hand the cup of staggering; the bowl of my wrath you shall drink no more; |
| 23 Włożę go w rękę twych oprawców, którzy mówili do ciebie: Nachyl się, żebyśmy przeszli! I czyniłaś z twego grzbietu jakby podłogę i jakby drogę dla przechodzących. | 23 and I will put it into the hand of your tormentors, who have said to you, 'Bow down, that we may pass over'; and you have made your back like the ground and like the street for them to pass over." |
