| 1 Przysłowia Salomona. Mądry syn radością ojca, strapieniem matki syn głupi. | 1 LE sentenze di Salomone. Il figliuol savio rallegra il padre; Ma il figliuolo stolto è il cordoglio di sua madre |
| 2 Bez pożytku są skarby źle nabyte, lecz sprawiedliwość wyrywa ze śmierci. | 2 I tesori d’empietà non giovano; Ma la giustizia riscuote da morte. |
| 3 Prawego Pan nie zagłodzi, lecz odtrąci żądze nieprawych. | 3 Il Signore non lascerà aver fame all’anima del giusto; Ma egli sovverte la sostanza degli empi |
| 4 Ręka leniwa sprowadza ubóstwo, ręka zaś pilnych wzbogaca. | 4 La man rimessa fa impoverire; Ma la mano de’ diligenti arricchisce |
| 5 Syn to mądry, co w lecie gromadzi, a kto prześpi czas żniwa, hańbą okryty. | 5 Chi raccoglie nella state è un figliuolo avveduto; Ma chi dorme nella ricolta è un figliuolo che fa vituperio |
| 6 Błogosławieństwa na głowie prawego, w ustach nieprawych przemoc się kryje. | 6 Benedizioni sono sopra il capo del giusto; Ma la violenza coprirà la bocca degli empi |
| 7 Pamięć o prawym jest błogosławiona, a imię nieprawych zaginie. | 7 La memoria del giusto è in benedizione; Ma il nome degli empi marcirà |
| 8 Mądry sercem przyjmie nakazy, upadnie, kto wargi ma nierozsądne. | 8 Il savio di cuore riceve i comandamenti; Ma lo stolto di labbra andrà in precipizio |
| 9 Kto żyje uczciwie, żyje bezpiecznie, zdradzi się ten, kto szuka dróg krętych. | 9 Chi cammina in integrità cammina in sicurtà; Ma chi perverte le sue vie sarà fiaccato |
| 10 Kto okiem mruga - sprawia cierpienie, upadnie, kto wargi ma nierozsądne. | 10 Chi ammicca con l’occhio reca molestia; Ma lo stolto di labbra andrà in precipizio |
| 11 Źródłem życia usta prawego, w ustach nieprawych przemoc się kryje. | 11 La bocca del giusto è una fonte viva; Ma la violenza coprirà la bocca degli empi |
| 12 Nienawiść wznieca kłótnię, miłość wszelki błąd ukrywa. | 12 L’odio muove contese; Ma la carità ricopre ogni misfatto |
| 13 Na wargach rozumnego jest mądrość, a kij - na grzbiecie tego, komu jej brak. | 13 La sapienza si trova nelle labbra dell’intendente; Ma il bastone è per lo dosso di chi è scemo di senno |
| 14 Mądrzy swą wiedzę gromadzą, usta głupiego grożą zniszczeniem. | 14 I savi ripongono appo loro la scienza; Ma la bocca dello stolto è una ruina vicina |
| 15 Majętność bogacza jest mocną warownią, zagładą nędzarzy ich własne ubóstwo. | 15 Le facoltà del ricco son la sua forte città; Ma la povertà de’ bisognosi è il loro spavento |
| 16 Zapłatą prawego jest życie, niegodziwiec zyskuje karę. | 16 Le opere de’ giusti sono a vita; Ma quello che l’empio produce è a peccato |
| 17 Kto strzeże karności, ten idzie ku życiu, kto gardzi upomnieniem - ku zatracie. | 17 Chi osserva l’ammaestramento è un cammino a vita; Ma chi lascia la correzione fa traviare |
| 18 Usta nieprawe nienawiść ujawnią, głupi, kto rozgłasza niesławę. | 18 Chi copre l’odio è uomo di labbra bugiarde; E chi sbocca infamia è stolto |
| 19 Nie uniknie się grzechu w gadulstwie, kto ostrożny w języku - jest mądry. | 19 In moltitudine di parole non manca misfatto; Ma chi rattiene le sue labbra è prudente |
| 20 Język prawego jest srebrem wybornym, a serce złych mało co warte. | 20 La lingua del giusto è argento eletto; Ma il cuor degli empi è ben poca cosa. |
| 21 Wargi sprawiedliwego prowadzą wielu, lecz głupcy umrą z nierozsądku. | 21 Le labbra del giusto pascono molti; Ma gli stolti muoiono per mancamento di senno |
| 22 Błogosławieństwo Pańskie wzbogaca, własny trud niczego tutaj nie doda. | 22 La benedizione del Signore è quella che arricchisce; E la fatica non le sopraggiugne nulla |
| 23 Radością głupiego - czyny haniebne, a męża rozważnego - mądrość. | 23 Il commettere scelleratezza è allo stolto come uno scherzare; Così è la sapienza all’uomo d’intendimento |
| 24 Zło, którego się grzesznik boi, spadnie na niego, sprawiedliwi uzyskają to, czego pragną. | 24 Egli avverrà all’empio ciò ch’egli teme; Ma Iddio darà a’ giusti ciò che desiderano. |
| 25 Gdy wicher zawieje - nie ma już grzesznika, lecz sprawiedliwego podstawy są wieczne. | 25 Come il turbo passa via di subito, così l’empio non è più; Ma il giusto è un fondamento perpetuo |
| 26 Czym ocet dla zębów, a dym dla oczu, tym leniwy dla tych, którzy go wysłali. | 26 Quale è l’aceto a’ denti, e il fumo agli occhi, Tale è il pigro a quelli che lo mandano |
| 27 Bojaźń Pańska dni pomnaża, krótkie są lata grzesznika. | 27 Il timor del Signore accresce i giorni; Ma gli anni degli empi saranno scorciati. |
| 28 Oczekiwanie uczciwych - radością, nadzieja bezbożnych przepadnie. | 28 L’aspettar de’ giusti è letizia; Ma la speranza degli empi perirà |
| 29 Pan oparciem ludzi prawych, dla czyniących nieprawość jest zgubą. | 29 La via del Signore è una fortezza all’uomo intiero; Ma ella è spavento agli operatori d’iniquità. |
| 30 Sprawiedliwy nie runie na wieki, grzesznicy na ziemi nietrwali. | 30 Il giusto non sarà giammai in eterno scrollato; Ma gli empi non abiteranno la terra |
| 31 Niech mądrość wychodzi z ust prawych, język przewrotny będzie wyrwany. | 31 La bocca del giusto produce sapienza; Ma la lingua perversa sarà troncata. |
| 32 Wargi prawe lubią, co [Bogu] miłe, a usta niewiernych - przewrotność. | 32 Le labbra del giusto conoscono ciò che è gradevole; Ma la bocca dell’empio non è altro che perversità |
