Księga Hioba 36

Biblia Tysiąclecia	Biblija Hrvatski
1 Dodał jeszcze Elihu, i rzekł:	1 Elihu nastavi i reče:
2 Poczekaj chwilkę, wyjaśnię, bo jeszcze mam słowa od Boga.	2 »Strpi se malo, pa ću te poučit’, jer još nisam sve rekao za Boga.
3 Daleko poniosę swą wiedzę, by ukazać sprawiedliwość Stwórcy.	3 Izdaleka ću svoje iznijet’ znanje da Stvoritelja svojega opravdam.
4 Naprawdę, nie mówię podstępnie, prawdziwie jest mędrzec przed tobą.	4 Zaista, za laž ne znaju mi riječi, uza te je čovjek znanjem savršen.
5 Oto Bóg nie odrzuca potężnych, umysłów potężnych duchem,	5 Gle, Bog je silan, ali ne prezire, silan je snagom razuma svojega.
6 ale ciemięzcy żyć nie dozwoli, ubogim przyznaje słuszność,	6 Opakome on živjeti ne daje, nevoljnicima pravicu pribavlja.
7 nie spuszcza oka z uczciwych, osadza ich na tronach z królami, wywyższa ich po wsze czasy.	7 S pravednikâ on očiju ne skida, na prijestolje ih diže uz kraljeve da bi dovijeka bili uzvišeni.
8 Gdy powrozami związani, w kajdany nędzy zostaną zakuci,	8 Ako su negvam’ oni okovani i užetima nevolje sputani,
9 wtedy im stawia przed oczy ich czyny, by ciężkość przestępstw widzieli.	9 djela njihova on im napominje, kazuje im grijeh njine oholosti.
10 Otwiera im uszy na radę, namawia: od zła niech odstąpią!	10 Tad im otvara uho k opomeni i poziva ih da se zla okane.
11 Gdy usłuchają z poddaniem, dni płyną im w dobrobycie, a lata mijają w szczęściu.	11 Poslušaju li te mu se pokore, dani im završavaju u sreći, u užicima godine njihove.
12 Niewierni muszą zginąć od dzidy, wyginą z braku rozumu.	12 Ne slušaju li, od koplja umiru, zaglave, sami ne znajući kako.
13 Ludzie zatwardziali gniew chowają, związani nie chcą ratunku;	13 A srca opaka mržnju njeguju, ne ištu pomoć kad ih on okuje;
14 wyginą za dni młodości, a życie ich godne pogardy.	14 u cvatu svoga dječaštva umiru i venu poput hramskih milosnika.
15 Biednego On ratuje przez nędzę, cierpieniem otwiera mu uszy.	15 Nevoljnog on bijedom njegovom spašava i u nesreći otvara mu oči:
16 I ciebie chce On wybawić z nieszczęść, przed tobą jest dal, nie cieśnina, i stół opływający tłuszczem.	16 izbavit će te iz ždrijela tjeskobe k prostranstvima bezgraničnim izvesti, k prepunu stolu mesa pretiloga.
17 Lecz ty osądzasz jak niewierny. Dosięgną cię prawa i sądy.	17 Ako sudio nisi opakima, ako si pravo krnjio siroti,
18 Strzeż się, by cię nie zwiodła obfitość i nie zmylił hojny okup.	18 nek’ te obilje odsad ne zavede i nek’ te dar prebogat ne iskvari.
19 Czy skłoni Mocarza twój krzyk bólu, choćbyś wytężył swe siły?	19 Nek’ ti je gavan k’o čovjek bez zlata, a čovjek jake ruke poput slaba.
20 Spróbuj nie wzdychać do nocy, w której odchodzą najbliżsi.	20 Ne goni one koji su ti tuđi da rodbinu na njino mjesto staviš.
21 Strzeż się, a zła unikaj! Przez nie dosięgła cię nędza.	21 Pazi se da u nepravdu ne skreneš, jer zbog nje snađe tebe iskušenje.«
22 Wielki jest Bóg w swej wszechmocy, któż takim mistrzem jak On?	22 »Gle, uzvišen je Bog u svojoj snazi! Zar učitelja ima poput njega?
23 Kto Jego drogę chce zganić? Kto powie: źle uczyniłeś?	23 Tko je njemu put njegov odredio? Tko će mu reći: ‘Radio si krivo’?
24 Staraj się chwalić Jego dzieła, gdy o nich się pieśni układa.	24 Spomeni se veličati mu djelo što ga pjesmama ljudi opjevaše.
25 Ogląda je każdy z radością, choć widzi je tylko z daleka.	25 S udivljenjem svijet čitav ga promatra, divi se čovjek, pa ma izdaleka.
26 Wielki jest Bóg, choć nieznany, lat Jego nikt nie policzy .	26 Veći je Bog no što pojmit’ možemo, nedokučiv je broj ljeta njegovih!
27 On krople wody podnosi i mgłę na deszcz skrapla,	27 U visini on skuplja kapi vode te dažd u paru i maglu pretvara.
28 one płyną z nieba wysoko, obficie spływają na ludzi.	28 Pljuskovi tada pljušte iz oblaka, po mnoštvu ljudskom dažde obilato.
29 A kto pojmuje warstwę chmur i huk niebieskiego namiotu?	29 Tko li će shvatit’ širenje oblaka, tutnjavu strašnu njegovih šatora?
30 On, Najwyższy, ogniem zieje i zakrywa podstawy morza.	30 Gle, on nad sobom razastire svjetlost i dno morsko on vodama pokriva.
31 Tak utrzymuje ludzi i żywność im daje obficie.	31 Pomoću njih on podiže narode, u izobilju hranom ih dariva.
32 Błyskawicą zbrojne ma ręce, wskazuje jej cel oznaczony,	32 On munju drži objema rukama i kazuje joj kamo će zgoditi.
33 głos przeciw niemu wydaje: zazdrosny gniew na nieprawość.	33 Glasom gromovnim sebe navješćuje, stiže s gnjevom da zgromi opačinu.