| 1 Zawarłem z oczami przymierze, by nawet nie spojrzeć na pannę. | 1 בְּרִית כָּרַתִּי לְעֵינָיוּמָה אֶתְבּוֹנֵן עַל־בְּתוּלָֽה׃ |
| 2 Czy mógłbym mieć cząstkę w górze u Boga, u Wszechmocnego dziedzictwo? | 2 וּמֶה ׀ חֵלֶק אֱלוֹהַּ מִמָּעַלוְֽנַחֲלַת שַׁדַּי מִמְּרֹמִֽים׃ |
| 3 Czyż złoczyńcy nie spotka zguba i klęska czyniących nieprawość? | 3 הֲלֹא־אֵיד לְעַוָּלוְנֵכֶר לְפֹעֲלֵי אָֽוֶן׃ |
| 4 Czyż On nie widzi dróg moich, a kroków mych nie rachuje? | 4 הֲלֹא־הוּא יִרְאֶה דְרָכָיוְֽכׇל־צְעָדַי יִסְפּֽוֹר׃ |
| 5 Czym chodził do bożyszcz? Czy noga do oszustwa spieszyła? | 5 אִם־הָלַכְתִּי עִם־שָׁוְאוַתַּחַשׁ עַל־מִרְמָה רַגְלִֽי׃ |
| 6 Niech zważy mnie bardzo dokładnie, a pozna, że jestem niewinny. | 6 יִשְׁקְלֵנִי בְמֹֽאזְנֵי־צֶדֶקוְיֵדַע אֱלוֹהַּ תֻּמָּתִֽי׃ |
| 7 Jeślim na krok odstąpił od drogi, bo serce poszło za okiem, i zmaza ta trwa na mych rękach: | 7 אִם תִּטֶּה אַשֻּׁרִי מִנִּי הַדָּרֶךְוְאַחַר עֵינַי הָלַךְ לִבִּיוּבְכַפַּי דָּבַק מֽאוּם׃ |
| 8 niech sieję, a inni zbierają, niech zgniją moje latorośle! | 8 אֶזְרְעָה וְאַחֵר יֹאכֵלוְֽצֶאֱצָאַי יְשֹׁרָֽשׁוּ׃ |
| 9 Jeśli serce me zwiodła kobieta i czatowałem pod drzwiami sąsiada: | 9 אִם־נִפְתָּה לִבִּי עַל־אִשָּׁהוְעַל־פֶּתַח רֵעִי אָרָֽבְתִּי׃ |
| 10 niech moja żona miele obcemu, niech inni się do niej zbliżają! | 10 תִּטְחַן לְאַחֵר אִשְׁתִּיוְעָלֶיהָ יִכְרְעוּן אֲחֵרִֽין׃ |
| 11 Gdyż byłby to czyn haniebny, zbrodnia podległa sądowi; | 11 כִּי־הִיא הוא זִמָּה והיא וְהוּא עָוֺן פְּלִילִֽים׃ |
| 12 to ogień, co niszczy do zatracenia, co strawi dobytek do reszty. | 12 כִּי אֵשׁ הִיא עַד־אֲבַדּוֹן תֹּאכֵלוּֽבְכׇל־תְּבוּאָתִי תְשָׁרֵֽשׁ׃ |
| 13 A jeślim praw sługi nie uszanował lub skargę niewolnicy odtrącił, | 13 אִם־אֶמְאַס מִשְׁפַּט עַבְדִּי וַאֲמָתִיבְּרִבָם עִמָּדִֽי׃ |
| 14 co zrobię, gdy Bóg powstanie? Co w czasie badań odpowiem? | 14 וּמָה אֶעֱשֶׂה כִּֽי־יָקוּם אֵלוְכִי־יִפְקֹד מָה אֲשִׁיבֶֽנּוּ׃ |
| 15 Jak mnie, tak jego we wnętrzu uczynił, On sam nas w łonie utworzył. | 15 הֲֽלֹא־בַבֶּטֶן עֹשֵׂנִי עָשָׂהוּוַיְכֻנֶנּוּ בָּרֶחֶם אֶחָֽד׃ |
| 16 Czy odmawiałem prośbie nędzarzy i pozwoliłem zagasnąć oczom wdowy? | 16 אִם־אֶמְנַע מֵחֵפֶץ דַּלִּיםוְעֵינֵי אַלְמָנָה אֲכַלֶּֽה׃ |
| 17 Czy chleb swój sam spożywałem, czy nie jadł go ze mną sierota? | 17 וְאֹכַל פִּתִּי לְבַדִּיוְלֹֽא־אָכַל יָתוֹם מִמֶּֽנָּה׃ |
| 18 Od dziecka jak ojciec go wychowałem i prowadziłem od łona matki. | 18 כִּי מִנְּעוּרַי גְּדֵלַנִי כְאָבוּמִבֶּטֶן אִמִּי אַנְחֶֽנָּה׃ |
| 19 Czy na biedaka nagiego patrzałem, kiedy nędzarzom zabrakło odzienia? | 19 אִם־אֶרְאֶה אוֹבֵד מִבְּלִי לְבוּשׁוְאֵין כְּסוּת לָאֶבְיֽוֹן׃ |
| 20 Czy jego biodra mi nie dziękowały, że grzała je wełna mych jagniąt? | 20 אִם־לֹא בֵרְכוּנִי חֲלָצָווּמִגֵּז כְּבָשַׂי יִתְחַמָּֽם׃ |
| 21 Czy sierocie groziłem ręką, widząc obrońcę w sądzie? | 21 אִם־הֲנִיפוֹתִי עַל־יָתוֹם יָדִיכִּֽי־אֶרְאֶה בַשַּׁעַר עֶזְרָתִֽי׃ |
| 22 Niech barki mi odpadną od karku, niech ramię mi wyjdzie ze stawu; | 22 כְּתֵפִי מִשִּׁכְמָה תִפּוֹלוְאֶזְרֹעִי מִקָּנָה תִשָּׁבֵֽר׃ |
| 23 gdyż bałbym się klęski od Boga, nie zniósłbym Jego potęgi. | 23 כִּי פַחַד אֵלַי אֵיד אֵלוּמִשְּׂאֵתוֹ לֹא אוּכָֽל׃ |
| 24 Czy pokładałem ufność w złocie lub rzekłem bogactwu: Nadziejo moja? | 24 אִם־שַׂמְתִּי זָהָב כִּסְלִיוְלַכֶּתֶם אָמַרְתִּי מִבְטַחִֽי׃ |
| 25 Czym chlubił się z wielkiej fortuny, że wiele moja ręka zgarnęła? | 25 אִם־אֶשְׂמַח כִּֽי־רַב חֵילִיוְכִֽי־כַבִּיר מָצְאָה יָדִֽי׃ |
| 26 Wpatrując się w słońce, co świeci, lub w księżyc, co dumnie przepływa, | 26 אִם־אֶרְאֶה אוֹר כִּי יָהֵלוְיָרֵחַ יָקָר הֹלֵֽךְ׃ |
| 27 czy serce tajemnie uległo i ręką słało pocałunek? | 27 וַיִּפְתְּ בַּסֵּתֶר לִבִּיוַתִּשַּׁק יָדִי לְפִֽי׃ |
| 28 Byłby to czyn karygodny: zaparcie się Boga na niebie. | 28 גַּם־הוּא עָוֺן פְּלִילִיכִּֽי־כִחַשְׁתִּי לָאֵל מִמָּֽעַל׃ |
| 29 Czym się cieszył z upadku wroga, czy radowałem się, że zło go spotkało? | 29 אִם־אֶשְׂמַח בְּפִיד מְשַׂנְאִיוְהִתְעֹרַרְתִּי כִּֽי־מְצָאוֹ רָֽע׃ |
| 30 Nie dałem, by język mój grzeszył ni miotał na drugich przekleństwa. | 30 וְלֹא־נָתַתִּי לַחֲטֹא חִכִּילִשְׁאֹל בְּאָלָה נַפְשֽׁוֹ׃ |
| 31 Czy mówił kto w moim namiocie: Pożywmy się jego ciałem! | 31 אִם־לֹא אָמְרוּ מְתֵי אׇהֳלִימִי־יִתֵּן מִבְּשָׂרוֹ לֹא נִשְׂבָּֽע׃ |
| 32 Obcy nigdy nie sypiał na dworze, podróżnym otwierałem podwoje. | 32 בַּחוּץ לֹא־יָלִין גֵּרדְּלָתַי לָאֹרַח אֶפְתָּֽח׃ |
| 33 Czy taiłem jak inni przestępstwa i grzech swój chowałem w zanadrzu? | 33 אִם־כִּסִּיתִי כְאָדָם פְּשָׁעָילִטְמוֹן בְּחֻבִּי עֲוֺנִֽי׃ |
| 34 Czy lękając się licznej gromady, z obawy przed wzgardą u bliskich, milczałem, za próg nie wyszedłem? | 34 כִּי אֶעֱרוֹץ ׀ הָמוֹן רַבָּהוּבוּז־מִשְׁפָּחוֹת יְחִתֵּנִיוָאֶדֹּם לֹא־אֵצֵא פָֽתַח׃ |
| 35 Kto zechce mnie wysłuchać? Oto podpis: Wszechmocny odpowie. Przeciwnik niech skargę napisze, | 35 מִי יִתֶּן־לִי ׀ שֹׁמֵעַֽ לִיהֶן־תָּוִי שַׁדַּי יַעֲנֵנִיוְסֵפֶר כָּתַב אִישׁ רִיבִֽי׃ |
| 36 na grzbiecie swym ją poniosę, jak koronę na głowę ją włożę. | 36 אִם־לֹא עַל־שִׁכְמִי אֶשָּׂאֶנּוּאֶעֶנְדֶנּוּ עֲטָרוֹת לִֽי׃ |
| 37 Zdam sprawozdanie z mych kroków, przed Niego pójdę jak książę. | 37 מִסְפַּר צְעָדַי אַגִּידֶנּוּכְּמוֹ־נָגִיד אֲקָֽרְבֶֽנּוּ׃ |
| 38 Jeśli pole żaliło się na mnie, a jego bruzdy płakały; | 38 אִם־עָלַי אַדְמָתִי תִזְעָקוְיַחַד תְּלָמֶיהָ יִבְכָּיֽוּן׃ |
| 39 Jeślim jadł plon nie zapłacony, a dusza robotnika wzdychała; | 39 אִם־כֹּחָהּ אָכַלְתִּי בְלִי־כָסֶףוְנֶפֶשׁ בְּעָלֶיהָ הִפָּֽחְתִּי׃ |
| 40 Niech rosną ciernie zamiast pszenicy, a chwasty na miejscu jęczmienia! | 40 תַּחַת חִטָּה ׀ יֵצֵא חוֹחַוְתַֽחַת־שְׂעֹרָה בׇאְשָׁהתַּמּוּ דִּבְרֵי אִיּֽוֹב׃ |
