Księga Hioba 16

Torna indietro

Tysiąclecia	Bibbia C.E.I. 1974
¹ Hiob na to odpowiedział:	¹ Allora rispose:
² Podobnie mówiono mi często. Zamiast koić, wszyscy dręczycie.	² Ne ho udite già molte di simili cose! Siete tutti consolatori molesti.
³ Czy koniec już pustym dźwiękom? Co skłania cię do mówienia?	³ Non avran termine le parole campate in aria? O che cosa ti spinge a rispondere così?
⁴ I ja bym przemawiał podobnie, ale gdy role zmienimy. Mowy bym do was układał, kiwałbym głową nad wami.	⁴ Anch'io sarei capace di parlare come voi, se voi foste al mio posto: vi affogherei con parole e scuoterei il mio capo su di voi.
⁵ Pocieszałbym was ustami, nie skąpiłbym słów współczucia.	⁵ Vi conforterei con la bocca e il tremito delle mie labbra cesserebbe.
⁶ Lecz cierpień nie stłumię słowami. Czy odejdą ode mnie, gdy zmilknę?	⁶ Ma se parlo, non viene impedito il mio dolore; se taccio, che cosa lo allontana da me?
⁷ Ach, teraz jestem zmęczony, zniszczyłeś me wszystkie dowody;	⁷ Ora però egli m'ha spossato, fiaccato, tutto il mio vicinato mi è addosso;
⁸ ścisnąłeś mnie, mój świadek mi wrogiem, oskarża mnie moja słabość.	⁸ si è costituito testimone ed è insorto contro di me: il mio calunniatore mi accusa in faccia.
⁹ Sroży się w gniewie i ściga, zgrzytając na mnie zębami. Wróg zmierzył mnie wzrokiem.	⁹ La sua collera mi dilania e mi perseguita; digrigna i denti contro di me, il mio nemico su di me aguzza gli occhi.
¹⁰ Usta swe na mnie rozwarli, po twarzy mnie bili okrutnie, społem się przeciw mnie złączyli.	¹⁰ Spalancano la bocca contro di me, mi schiaffeggiano con insulti, insieme si alleano contro di me.
¹¹ Bóg mnie zaprzedał złoczyńcom, oddał mnie w ręce zbrodniarzy,	¹¹ Dio mi consegna come preda all'empio, e mi getta nelle mani dei malvagi.
¹² zburzył już moją beztroskę, chwycił za grzbiet i roztrzaskał, obrał mnie sobie za cel.	¹² Me ne stavo tranquillo ed egli mi ha rovinato, mi ha afferrato per il collo e mi ha stritolato; ha fatto di me il suo bersaglio.
¹³ Łucznikami mnie zewsząd otoczył, nerki mi przeszył nieludzko, żółć moją wylał na ziemię.	¹³ I suoi arcieri mi circondano; mi trafigge i fianchi senza pietà, versa a terra il mio fiele,
¹⁴ Wyłom czynił po wyłomie, jak wojownik natarł na mnie.	¹⁴ mi apre ferita su ferita, mi si avventa contro come un guerriero.
¹⁵ Przywdziałem wór na swe ciało, czołem w proch uderzyłem,	¹⁵ Ho cucito un sacco sulla mia pelle e ho prostrato la fronte nella polvere.
¹⁶ oblicze czerwone od płaczu, w oczach już widzę pomrokę,	¹⁶ La mia faccia è rossa per il pianto e sulle mie palpebre v'è una fitta oscurità.
¹⁷ choć rąk nie zmazałem występkiem i modlitwa moja jest czysta.	¹⁷ Non c'è violenza nelle mie mani e pura è stata la mia preghiera.
¹⁸ Ziemio, nie zakryj mej krwi, by krzyk ukojenia nie zaznał.	¹⁸ O terra, non coprire il mio sangue e non abbia sosta il mio grido!
¹⁹ Teraz mój Świadek jest w niebie, Ten, co mnie zna, jest wysoko.	¹⁹ Ma ecco, fin d'ora il mio testimone è nei cieli, il mio mallevadore è lassù;
²⁰ Gdy gardzą mną przyjaciele, zwracam się z płaczem do Boga,	²⁰ miei avvocati presso Dio sono i miei lamenti, mentre davanti a lui sparge lacrime il mio occhio,
²¹ by rozsądził spór człowieka z Bogiem, jakby człowieka z człowiekiem.	²¹ perché difenda l'uomo davanti a Dio, come un mortale fa con un suo amico;
²² Jeszcze upłynie lat kilka, nim pójdę, skąd nie ma powrotu.	²² poiché passano i miei anni contati e io me ne vado per una via senza ritorno.

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati