Księga Rodzaju 47

Torna indietro

Tysiąclecia	Sacra Bibbia Garofalo
¹ Józef wszedłszy do faraona oznajmił mu: Ojciec mój i moi bracia z trzodami, bydłem i całym ich dobytkiem przybyli z ziemi Kanaan i są już w kraju Goszen.	¹ Giuseppe andò dunque a riferire al Faraone: «Mio padre e i miei fratelli con il loro bestiame minuto e grosso e con tutti i loro averi sono venuti dalla terra di Canaan; ed eccoli nella terra di Gessen».
² Po czym Józef przedstawił faraonowi pięciu swych braci, których zabrał z sobą.	² Intanto tra i suoi fratelli egli aveva preso con sé cinque uomini e li aveva presentati al Faraone.
³ Faraon zapytał jego braci: Jakie jest wasze zajęcie? Odpowiedzieli mu: Pasterzami trzód jesteśmy zarówno my, słudzy twoi, jak i nasi przodkowie.	³ Il Faraone disse ai fratelli di Giuseppe: «Qual è il vostro mestiere?» Essi risposero al Faraone: «Pastori di gregge sono i tuoi servitori, noi e i nostri padri».
⁴ I dalej mówili do faraona: Przybyliśmy, aby się zatrzymać jako przychodnie w tym kraju, gdyż brakuje paszy dla trzód twoich sług, tak ciężki jest głód w ziemi Kanaan. Niechaj więc teraz zamieszkają słudzy twoi w Goszen!	⁴ Poi dissero al Faraone: «Noi siamo venuti per soggiornare come forestieri nel paese, perché non c’è più pascolo per il gregge dei tuoi servitori; infatti è grave la carestia nella terra di Canaan. Ora lascia che i tuoi servitori abitino nella terra di Gessen!»
⁵ Faraon rzekł do Józefa: Ojciec twój i twoi bracia przybyli do ciebie.	⁵ Allora il Faraone disse a Giuseppe: «Tuo padre e i tuoi fratelli sono dunque venuti da te:
⁶ Cały kraj egipski stoi przed tobą otworem. W najbardziej żyznej jego części osiedl twego ojca i twych braci; niechaj więc zamieszkają w kraju Goszen. Jeśli zaś wiesz, że są wśród nich ludzie dzielni, uczyń ich zarządcami mojego żywego dobytku, niech czuwają nad moimi trzodami.	⁶ ebbene, la terra d’Egitto è a tua disposizione; fa’ abitare tuo padre e i tuoi fratelli nella parte migliore del paese. Abitino pure nella terra di Gessen. Se tu sai che vi siano tra di loro uomini capaci, costituiscili sopra i miei averi come sovrintendenti al bestiame».
⁷ Potem Józef przyprowadził swego ojca, Jakuba, i przedstawił go faraonowi. A gdy Jakub złożył faraonowi życzenia pomyślności,	⁷ Poi Giuseppe introdusse. Giacobbe suo padre e lo presentò al Faraone e Giacobbe benedisse il Faraone.
⁸ faraon zapytał go: Ile lat życia sobie liczysz?	⁸ Il Faraone domandò a Giacobbe: «Quanti sono gli anni della tua vita?»
⁹ Jakub odpowiedział faraonowi: Liczba lat mojego pielgrzymowania - sto i trzydzieści. Niezbyt długie i smutne były lata mego życia; nie są one tak długie, jak lata pielgrzymowania mych przodków.	⁹ Giacobbe rispose al Faraone: «Gli anni della mia vita errante sono centotrenta; pochi e tristi sono stati gli anni della mia vita e non hanno raggiunto il numero degli anni dei miei padri, al tempo, della loro vita errante».
¹⁰ Po czym Jakub, życząc faraonowi pomyślności, odszedł.	¹⁰ Poi Giacobbe benedisse il Faraone e sì allontanò dal Faraone.
¹¹ Józef osiedlił ojca i braci, dając im posiadłość w najbardziej żyznej części Egiptu, w ziemi Ramses, jak mu polecił faraon.	¹¹ Giuseppe fece abitare il padre e i fratelli e assegnò loro una proprietà nella terra d’Egitto, nella parte migliore del paese» nel territorio di Ramses, come aveva comandato il Faraone.
¹² I zaopatrywał ojca i braci, i całą rodzinę swego ojca w żywność, stosownie do liczby dzieci.	¹² Giuseppe diede il sostentamento al padre, ai fratelli e a tutta la famiglia del padre, fornendo pane secondo il numero dei bambini.
¹³ W całym kraju nie było żywności, toteż nastał bardzo ciężki głód. Ziemie Egiptu i Kanaanu były wyczerpane skutkiem głodu.	¹³ Ora, non c’era pane in tutto il paese perché la carestia era assai grave, la terra d’Egitto e la terra di Canaan languivano a causa della carestia.
¹⁴ Józef zaś gromadził wówczas wszystkie pieniądze, jakie znajdowały się w Egipcie i Kanaanie, za zboże, które kupowano, i pieniądze te oddawał do pałacu faraona.	¹⁴ Così Giuseppe raccolse tutto il denaro che si trovava nella terra d’Egitto e nella terra di Canaan in cambio del grano che veniva comperato e consegnò questo denaro alla casa del Faraone.
¹⁵ W końcu wyczerpały się pieniądze mieszkańcom Egiptu i Kanaanu, i wtedy wszyscy Egipcjanie przychodzili do Józefa, prosząc go: Daj nam chleba. Czyż mamy umrzeć na twoich oczach? Nie mamy już bowiem pieniędzy.	¹⁵ Quando fu esaurito il denaro della terra d’Egitto e della terra di Canaan, tutti gli Egiziani vennero da Giuseppe a dire: «Dacci pane! Perché dovremmo morire sotto i tuoi occhi? Infatti non c’è più denaro».
¹⁶ A Józef mówił: Jeśli nie macie pieniędzy, sprowadźcie wasz żywy dobytek, a dam wam za niego zboże.	¹⁶ Rispose Giuseppe: «Consegnate il vostro bestiame e io vi darò pane in cambio del vostro bestiame, se non c’è più denaro».
¹⁷ Sprowadzili więc swój żywy dobytek do Józefa i on dawał im żywność w zamian za konie, za stada owiec i wołów oraz za osły. I tak w owym roku żywił ich w zamian za cały ich żywy dobytek.	¹⁷ Allora condussero a Giuseppe il loro bestiame e Giuseppe diede loro pane in cambio dei cavalli e del bestiame minuto, del bestiame grosso e degli asini; così in quell’anno li nutrì di pane in cambio di tutto il loro bestiame.
¹⁸ A gdy ten rok upłynął, przyszli w następnym i oznajmili mu: Nie mamy co ukrywać przed tobą, panie mój, że gdy już wyczerpały się nam pieniądze i gdy stada nasze są u ciebie, nie pozostało nam nic, co moglibyśmy dać tobie, panie, oprócz nas samych i naszej ziemi!	¹⁸ Passato quell’anno, vennero a lui l’anno dopo e gli dissero: «Non nascondiamo al mio signore che se è esaurito il denaro e anche il possesso del bestiame è passato al mio signore, rimane a disposizione del mio signore soltanto il nostro corpo e il nostro terreno.
¹⁹ Dlaczego na twoich oczach mamy zginąć my i nasza ziemia? Kup więc nas i ziemię naszą za chleb; będziemy niewolnikami faraona, a nasza ziemia jego własnością. Byleś nam dał ziarno do siewu, a przetrwamy, nie pomrzemy i ziemia nasza nie będzie leżała odłogiem.	¹⁹ Perché dovremmo perire sotto i tuoi occhi, noi e la nostra terra? Acquista noi e la nostra terra in cambio di pane e diventeremo schiavi del Faraone noi con la nostra terra; ma dacci di che seminare così possiamo vivere e non morire e il suolo non diventi un deserto!»
²⁰ Józef wykupił więc wszystkie grunty w Egipcie dla faraona; każdy bowiem Egipcjanin sprzedał swe pole, gdyż głód był coraz większy. Tak więc ziemia stała się własnością faraona.	²⁰ Allora Giuseppe acquistò per il Faraone tutto il terreno d’Egitto, perché gli Egiziani vendettero ciascuno il proprio campo, tanto infieriva su di loro la carestia. Così la terra divenne proprietà del Faraone.
²¹ Ludność zaś od jednego do drugiego krańca Egiptu przeniósł do miast.	²¹ Quanto al popolo, egli lo ridusse in schiavitù da un capo all’altro del territorio d’Egitto
²² Nie wykupił tylko gruntów kapłanów, gdyż był przywilej faraona dla kapłanów i na jego podstawie mieli oni zapewnione utrzymanie. Dlatego nie sprzedali swych gruntów.	²² Soltanto il terreno dei sacerdoti egli non acquistò, perché i sacerdoti avevano un’assegnazione fissa da parte del Faraone e si nutrivano dell’assegnazione che il Faraone passava loro: per questo essi non vendettero il loro terreno.
²³ Potem Józef przemówił do ludności: Oto dzisiaj nabyłem was i waszą ziemię dla faraona. Macie tu ziarno, obsiejcie ziemię.	²³ Poi Giuseppe disse al popolo: «Vedete che io ho acquistato oggi per il Faraone voi e il vostro terreno. Eccovi la semente: seminate il terreno.
²⁴ A gdy nadejdą żniwa, oddacie piątą część plonów faraonowi, cztery zaś części zostawicie sobie na obsianie pola i na wyżywienie dla was, dla waszych domowników i dla waszej dziatwy!	²⁴ Ma al tempo del raccolto, voi ne darete un quinto al Faraone e quattro parti saranno vostre per la semina dei campi, per il nutrimento vostro e di quelli della vostra casa e per il nutrimento dei vostri bambini».
²⁵ Odpowiedzieli: Zachowałeś nas przy życiu! Obyś nas darzył życzliwością, panie nasz, a my będziemy niewolnikami faraona!	²⁵ Gli risposero: «Ci hai salvato la vita! Ci sia solo concesso di trovare grazia agli occhi del mio signore e saremo schiavi del Faraone».
²⁶ Rozporządzenie, które dał Józef w sprawie roli w Egipcie, obowiązuje po dzień dzisiejszy: piątą część plonów należy oddawać faraonowi. Jedynie grunty kapłanów nie stały się własnością faraona.	²⁶ Così Giuseppe fece di questo una legge che vige fino a oggi sui terreni d'Egitto, per la quale si deve dare la quinta parte al Faraone. Soltanto i terreni dei sacerdoti non passarono al Faraone.
²⁷ Izrael zamieszkał w Egipcie, w kraju Goszen. Wzięli go sobie na własność, a że byli płodni, bardzo się rozmnożyli.	²⁷ Gli Israeliti intanto si stabilirono nella terra d’Egitto, nel territorio di Gessen; ebbero possedimenti, furono fecondi e si moltiplicarono assai,
²⁸ Jakub, przeżywszy w Egipcie siedemnaście lat, doczekał się sto czterdziestego siódmego roku życia.	²⁸ Giacobbe visse nella terra d’Egitto diciassette anni e la durata della vita di Giacobbe fu di cento quarantasette anni.
²⁹ A gdy zbliżała się śmierć Izraela, kazał wezwać swego syna Józefa i rzekł do niego: Jeśli darzysz mnie życzliwością, połóż mi twą rękę pod biodro na dowód twojej wiernej miłości, że nie pogrzebiesz mnie w Egipcie,	²⁹ Quando fu vicino il tempo della sua morte, Israele chiamò il figlio Giuseppe e gli disse: «Se ho trovato grazia ai tuoi occhi, metti la tua mano sotto la mia coscia e usa con me bontà e fedeltà: non seppellirmi in Egitto!
³⁰ ale gdy zasnę z mymi przodkami, wywieziesz mnie z Egiptu i pogrzebiesz w ich grobie. Odrzekł: Uczynię, jak powiedziałeś.	³⁰ Quando io mi sarò coricato con i miei padri, portami via dall’Egitto e seppelliscimi nel loro sepolcro». Giuseppe rispose: «Io farò secondo le tue parole».
³¹ Wtedy Izrael powiedział: Przysięgnij mi! A gdy przysiągł, Izrael opadł na wezgłowie swego łoża.	³¹ E Giacobbe: «Giuramelo!» Giuseppe glielo giurò; allora Israele si prostrò sul capezzale del letto.

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati