Samuelis II 9

VULGATA	Peshitta
1 Et dixit David : Putasne est aliquis qui remanserit de domo Saul, ut faciam cum eo misericordiam propter Jonathan ?	1 ܘܐܡܪ ܕܘܝܕ ܐܝܬ ܟܝ ܐܢܫ ܕܐܫܬܚܪ ܡܢ ܕܒܝܬ ܫܐܘܠ ܐܥܒܕ ܥܠܘܗܝ ܪ̈ܚܡܐ ܡܛܠ ܝܘܢܬܢ
2 Erat autem de domo Saul servus nomine Siba : quem cum vocasset rex ad se, dixit ei : Tune es Siba ? Et ille respondit : Ego sum servus tuus.	2 ܘܠܒܝܬ ܫܐܘܠ ܐܝܬ ܗܘܐ ܥܒܕܐ ܘܫܡܗ ܨܝܒܐ ܘܩܪܐܘܗܝ ܠܘܬ ܕܘܝܕ ܘܐܡܪ ܠܗ ܡܠܟܐ ܐܢܬ ܗܘ ܨܝܒܐ ܘܐܡܪ ܐܢܐ ܥܒܕܟ
3 Et ait rex : Numquid superest aliquis de domo Saul, ut faciam cum eo misericordiam Dei ? Dixitque Siba regi : Superest filius Jonathæ, debilis pedibus.	3 ܘܐܡܪ ܠܗ ܡܠܟܐ ܐܝܬ ܬܘܒ ܐܢܫ ܡܢ ܕܒܝܬ ܫܐܘܠ ܐܥܒܕ ܥܠܘܗܝ ܪ̈ܚܡܐ ܡܛܠ ܐܠܗܐ ܘܐܡܪ ܨܝܒܐ ܠܡܠܟܐ ܩܝܡ ܒܪܐ ܠܝܘܢܬܢ ܘܡܣܪ̈ܚܢ ܪ̈ܓܠܘܗܝ
4 Ubi, inquit, est ? Et Siba ad regem : Ecce, ait, in domo est Machir filii Ammiel, in Lodabar.	4 ܐܡܪ ܠܗ ܡܠܟܐ ܐܝܟܘ ܐܡܪ ܨܝܒܐ ܠܡܠܟܐ ܗܐ ܒܝܬ ܡܟܝܪ ܗ̣ܘ ܒܪ ܓܡܝܠ ܡܢ ܠܘܕܒܪ
5 Misit ergo rex David, et tulit eum de domo Machir filii Ammiel, de Lodabar.	5 ܘܫܕܪ ܡܠܟܐ ܘܕܒܪܗ ܡܢ ܒܝܬ ܡܟܝܪ ܒܪ ܓܡܝܠ ܡܢ ܠܘܕܒܪ
6 Cum autem venisset Miphiboseth filius Jonathæ filii Saul ad David, corruit in faciem suam, et adoravit. Dixitque David : Miphiboseth ? Qui respondit : Adsum servus tuus.	6 ܘܐܬܐ ܡܦܝܒܫܬ ܒܪ ܝܘܢܬܢ ܒܪ ܫܐܘܠ ܠܘܬ ܕܘܝܕ ܘܢܦܠ ܥܠ ܐ̈ܦܘܗܝ ܘܣܓܕ ܘܐܡܪ ܠܗ ܕܘܝܕ ܡܦܝܒܫܬ ܘܐܡܪ ܐܬܐ ܥܒܕܟ
7 Et ait ei David : Ne timeas, quia faciens faciam in te misericordiam propter Jonathan patrem tuum, et restituam tibi omnes agros Saul patris tui : et tu comedes panem in mensa mea semper.	7 ܐܡܪ ܠܗ ܕܘܝܕ ܠܐ ܬܕܚܠ ܡܛܠ ܕܥܒܕ ܐܢܐ ܥܡܟ ܛܝܒܘܬܐ ܡܛܠ ܝܘܢܬܢ ܐܒܘܟ ܘܡܦܢܐ ܐܢܐ ܠܟ ܟܠܗܝܢ ܚܩ̈ܠܬܐ ܕܫܐܘܠ ܐܒܘܟ ܘܐܢܬ ܬܗܘܐ ܐܟ̇ܠ ܠܚܡܐ ܥܠ ܦܬܘܪܝ ܐܡܝܢܐܝܬ
8 Qui adorans eum, dixit : Quis ego sum servus tuus, quoniam respexisti super canem mortuum similem mei ?	8 ܘܣܓܕ ܘܐܡܪ ܡܢܐ ܚܫܝܒ ܥܒܕܟ ܕܚܪܬ ܒܝ ܕܐܝܟ ܟܠܒܐ ܐܢܐ ܡܝܬܐ
9 Vocavit itaque rex Sibam puerum Saul, et dixit ei : Omnia quæcumque fuerunt Saul, et universam domum ejus, dedi filio domini tui.	9 ܘܩܪܐ ܡܠܟܐ ܠܨܝܒܐ ܘܐܡܪ ܠܗ ܟܠ ܕܐܝܬ ܗܘܐ ܠܫܐܘܠ ܘܠܟܠܗ ܒܝܬܗ ܝܗܒܬ ܠܒܪ ܡܪ̈ܝܟ
10 Operare igitur ei terram tu, et filii tui, et servi tui, et inferes filio domini tui cibos ut alatur : Miphiboseth autem filius domini tui comedet semper panem super mensam meam. Erant autem Sibæ quindecim filii, et viginti servi.	10 ܘܬܦܠܘܚ ܠܗ ܐܪܥܐ ܐܢܬ ܘܒܢܝ̈ܟ ܘܥܒ̈ܕܝܟ ܘܬܥܠ ܠܒܪ ܡܪ̈ܝܟ ܠܚܡܐ ܘܢܐܟܘܠ ܘܡܦܝܒܫܬ ܒܪ ܡܪ̈ܝܟ ܢܗܘܐ ܐܟ̇ܠ ܠܚܡܐ ܥܠ ܦܬܘܪܝ ܐܡܝܢܐܝܬ ܘܠܨܝܒܐ ܐܝܬ ܗܘܐ ܠܗ ܚܡܫܬܥܣܪ̈ ܒܢܝ̈ܢ ܘܥܣܪ̈ܝܢ ܥܒ̈ܕܝܢ
11 Dixitque Siba ad regem : Sicut jussisti, domine mi rex, servo tuo, sic faciet servus tuus : et Miphiboseth comedet super mensam meam, quasi unus de filiis regis.	11 ܘܐܡܪ ܨܝܒܐ ܠܡܠܟܐ ܟܠ ܕܦܩܕ ܡܪܝ ܡܠܟܐ ܠܥܒܕܗ ܗܟܢܐ ܥܒܕ ܥܒܕܟ ܘܡܦܝܒܫܬ ܐܟܠ ܗܘܐ ܠܚܡܐ ܥܠ ܦܬܘܪܗ ܕܡܠܟܐ ܐܝܟ ܚܕ ܡܢ ܒܢ̈ܝ ܡܠܟܐ
12 Habebat autem Miphiboseth filium parvulum nomine Micha : omnis vero cognatio domus Sibæ serviebat Miphiboseth.	12 ܘܠܡܦܝܒܫܬ ܐܝܬ ܗܘܐ ܠܗ ܒܪܐ ܙܥܘܪܐ ܘܫܡܗ ܡܝܟܐ ܘܟܠܗ ܝܬܒܐ ܕܒܝܬ ܨܝܒܐ ܗܘܘ ܥܒ̈ܕܐ ܕܡܦܝܒܫܬ
13 Porro Miphiboseth habitabat in Jerusalem, quia de mensa regis jugiter vescebatur : et erat claudus utroque pede.	13 ܘܡܦܝܒܫܬ ܝܬܒ ܗܘܐ ܒܐܘܪܫܠܡ ܡܛܠ ܕܥܠ ܦܬܘܪܐ ܕܡܠܟܐ ܐܡܝܢܐܝܬ ܠܥܣ ܗܘܐ ܘܡܣܪ̈ܚܢ ܗ̈ܘܝ ܬܪ̈ܬܝܗܝܢ ܪ̈ܓܠܘܗܝ