| 1 Και οτε επλησιασαν εις Ιεροσολυμα και ηλθον εις Βηθφαγη προς το ορος των ελαιων, τοτε ο Ιησους απεστειλε δυο μαθητας, | 1 Lorsqu'ils approchèrent de Jérusalem, et qu'ils furent arrivés à Bethphagé, près de la montagne des Oliviers, Jésus envoya deux de Ses disciples, |
| 2 λεγων προς αυτους? Υπαγετε εις την κωμην την απεναντι υμων, και ευθυς θελετε ευρει ονον δεδεμενην και πωλαριον μετ' αυτης? λυσατε και φερετε μοι. | 2 en leur disant: Allez au village qui est devant vous, et aussitôt vous trouverez une ânesse liée, et son ânon avec elle; déliez-la et amenez-la Moi, |
| 3 Και εαν τις σας ειπη τι, θελετε ειπει οτι ο Κυριος εχει χρειαν αυτων? και ευθυς θελει αποστειλει αυτα. | 3 l. Lequel des deux a fait la volonté de son père? Ils lui dirent: Le premier. Jésus leur dit: En vérité, Je vous le dis, les publicains et les prostituées vous devanceront dans le royaume de Dieu. |
| 4 Τουτο δε ολον εγεινε δια να πληρωθη το ρηθεν δια του προφητου, λεγοντος? | 4 Or tout cela s'est fait, afin que s'accomplît ce qui avait été dit par le prophète: |
| 5 Ειπατε προς την θυγατερα Σιων, Ιδου, ο βασιλευς σου ερχεται προς σε πραυς και καθημενος επι ονου και πωλου υιου υποζυγιου. | 5 Dites à la fille de Sion: voici que ton Roi vient à toi plein de douceur, monté sur une ânesse et sur l'ânon de celle qui porte le joug. |
| 6 Πορευθεντες δε οι μαθηται και ποιησαντες καθως προσεταξεν αυτους ο Ιησους, | 6 Les disciples allèrent et firent ce que Jésus leur avait ordonné. |
| 7 εφεραν την ονον και το πωλαριον, και εβαλον επανω αυτων τα ιματια αυτων και επεκαθισαν αυτον επανω αυτων. | 7 Ils amenèrent l'ânesse et l'ânon, mirent sur eux leurs vêtements et Le firent asseoir dessus. |
| 8 Ο δε περισσοτερος οχλος εστρωσαν τα ιματια εαυτων εις την οδον, αλλοι δε εκοπτον κλαδους απο των δενδρων και εστρωνον εις την οδον. | 8 Or, une foule nombreuse étendit leurs vêtements sur le chemin; d'autres coupaient des branches d'arbres, et en jonchaient le chemin. |
| 9 Οι δε οχλοι οι προπορευομενοι και οι ακολουθουντες εκραζον, λεγοντες? Ωσαννα τω υιω Δαβιδ? ευλογημενος ο ερχομενος εν ονοματι Κυριου? Ωσαννα εν τοις υψιστοις. | 9 Et les foules qui précédaient Jésus, et celles qui Le suivaient, criaient: Hosanna au fils de David! Béni soit celui qui vient au nom du Seigneur! Hosanna au plus haut des cieux! |
| 10 Και οτε εισηλθεν εις Ιεροσολυμα, εσεισθη πασα η πολις, λεγουσα? Τις ειναι ουτος; | 10 Et lorsqu'Il fut entré dans Jérusalem, toute la ville fut émue, et disait: Quel est Celui-ci? |
| 11 Οι δε οχλοι ελεγον? Ουτος ειναι Ιησους ο προφητης ο απο Ναζαρετ της Γαλιλαιας. | 11 Et le peuple disait: C'est Jésus, le prophète de Nazareth en Galilée. |
| 12 Και εισηλθεν ο Ιησους εις το ιερον του Θεου και εξεβαλε παντας τους πωλουντας και αγοραζοντας εν τω ιερω, και τας τραπεζας των αργυραμοιβων ανετρεψε και τα καθισματα των πωλουντων τας περιστερας, | 12 Jésus entra dans le temple de Dieu, et Il chassa tous ceux qui vendaient et achetaient dans le temple, et Il renversa les tables des changeurs et les sièges de ceux qui vendaient des colombes. |
| 13 και λεγει προς αυτους? Ειναι γεγραμμενον, Ο οικος μου οικος προσευχης θελει ονομαζεσθαι; σεις δε εκαμετε αυτον σπηλαιον ληστων. | 13 Et Il leur dit: Il est écrit: Ma maison sera appelée une maison de prière; vais vous, vous en avez fait une caverne de voleurs. |
| 14 Και προσηλθον προς αυτον τυφλοι και χωλοι εν τω ιερω και εθεραπευσεν αυτους. | 14 Alors des aveugles et des boiteux s'approchèrent de Lui dans le temple, et Il les guérit. |
| 15 Ιδοντες δε οι αρχιερεις και οι γραμματεις τα θαυμασια, τα οποια εκαμε, και τους παιδας κραζοντας εν τω ιερω και λεγοντας, Ωσαννα τω υιω Δαβιδ, ηγανακτησαν | 15 Mais les princes des prêtres et les scribes, voyant les merveilles qu'Il avait faites, et les enfants qui criaient dans le temple, et qui disaient: Hosanna au Fils de David! s'indignèrent, |
| 16 και ειπον προς αυτον? Ακουεις τι λεγουσιν ουτοι; Ο δε Ιησους λεγει προς αυτους? Ναι? ποτε δεν ανεγνωσατε οτι εκ στοματος νηπιων και θηλαζοντων ητοιμασας αινεσιν; | 16 et ils Lui dirent: Entendez-vous ce qu'ils disent? Jésus leur dit: Oui. N'avez-vous jamais lu cette parole: De la bouche des enfants, et de ceux qui sont à la mamelle, Vous avez tirez une louange parfaite? |
| 17 Και αφησας αυτους εξηλθεν εξω της πολεως εις Βηθανιαν και διενυκτερευσεν εκει. | 17 Et les ayant laissés, Il S'en alla hors de la ville, à Béthanie, où Il demeura. |
| 18 Οτε δε το πρωι επεστρεφεν εις την πολιν, επεινασε? | 18 Le matin, en revenant à la ville, Il eut faim. |
| 19 και ιδων μιαν συκην επι της οδου, ηλθε προς αυτην και ουδεν ηυρεν επ' αυτην ειμη φυλλα μονον, και λεγει προς αυτην? να μη γεινη πλεον απο σου καρπος εις τον αιωνα. Και παρευθυς εξηρανθη η συκη. | 19 Et voyant un figuier près du chemin, Il S'en approcha; mais Il n'y trouva que des feuilles. Et Il lui dit: Qu'à jamais il ne naisse de toi aucun fruit. Et aussitôt le figuier se déssécha. |
| 20 Και ιδοντες οι μαθηται, εθαυμασαν λεγοντες? Πως παρευθυς εξηρανθη συκη; | 20 Voyant cela, les disciples s'étonnèrent, et dirent: Comment s'est-il desséché en un instant? |
| 21 Αποκριθεις δε ο Ιησους ειπε προς αυτους? Αληθως σας λεγω, εαν εχητε πιστιν και δεν διστασητε, ουχι μονον το της συκης θελετε καμει, αλλα και εις το ορος τουτο αν ειπητε, Σηκωθητι και ριφθητι εις την θαλασσαν, θελει γεινει? | 21 Jésus leur répondit: En vérité, Je vous le dis, si vous avez la foi et que vous n'hésitiez point, non seulement vous feriez ce que J'ai fait à ce figuier, mais quand même vous diriez à cette montagne: Ote-toi de là et jette-toi dans la mer, cela se ferait. |
| 22 και παντα οσα αν ζητησητε εν τη προσευχη εχοντες πιστιν θελετε λαβει. | 22 Et quoi que ce soit que vous demandiez avec foi dans la prière, vous le recevrez. |
| 23 Και οτε ηλθεν εις το ιερον, προσηλθον προς αυτον, ενω εδιδασκεν οι αρχιερεις και οι πρεσβυτεροι του λαου, λεγοντες? Εν ποια εξουσια πραττεις ταυτα, και τις σοι εδωκε την εξουσιαν ταυτην; | 23 Lorsqu'Il fut arrivé dans le temple, les princes des prêtres et les anciens du peuple s'approchèrent de Lui pendant qu'Il enseignait, et Lui dirent: Par quelle autorité faites-Vous ces choses? et qui Vous a donné ce pouvoir? |
| 24 Αποκριθεις δε ο Ιησους, ειπε προς αυτους? Θελω σας ερωτησει και εγω ενα λογον, τον οποιον εαν μοι ειπητε, και εγω θελω σας ειπει εν ποια εξουσια πραττω ταυτα? | 24 Jésus leur répondit: Je vous adresserai Moi aussi, une question; si vous M'y répondez, Je vous dirai, Moi aussi, par quelle autorité Je fais ces choses. |
| 25 το βαπτισμα του Ιωαννου ποθεν ητο, εξ ουρανου η εξ ανθρωπων; Και εκεινοι διελογιζοντο καθ' εαυτους λεγοντες? Εαν ειπωμεν, Εξ ουρανου, θελει ειπει προς ημας, Δια τι λοιπον δεν επιστευσατε εις αυτον? | 25 Le baptême de Jean, d'où était-il? du Ciel ou des hommes? Mais ils raisonnaient entre eux, et disaient: |
| 26 εαν δε ειπωμεν, Εξ ανθρωπων, φοβουμεθα τον οχλον? διοτι παντες εχουσι τον Ιωαννην ως προφητην. | 26 Si nous répondons: Du Ciel, Il nous dira: Pourquoi donc n'avez-vous pas cru en lui? Et si nous répondons: Des hommes, nous avons à craindre la foule; car tous regardaient Jean comme un prophète. |
| 27 Και αποκριθεντες προς τον Ιησουν, ειπον? Δεν εξευρομεν. Ειπε προς αυτους και αυτος? Ουδε εγω λεγω προς υμας εν ποια εξουσια πραττω ταυτα. | 27 Ils répondirent donc à Jésus: Nous ne savons. Et Il leur répondit, lui aussi: Je ne vous dirai pas non plus par quelle autorité Je fais ces choses. |
| 28 Αλλα τι σας φαινεται; Ανθρωπος τις ειχε δυο υιους, και ελθων προς τον πρωτον ειπε? Τεκνον, υπαγε σημερον εργαζου εν τω αμπελωνι μου. | 28 Que vous en semble? Un homme avait deux fils; et s'approchant du premier, il lui dit: Mon fils, va aujourd'hui travailler à ma vigne. |
| 29 Ο δε αποκριθεις ειπε? Δεν θελω? υστερον ομως μετανοησας υπηγε. | 29 Celui-ci répondit: Je ne veux pas. Mais ensuite, touché de repentir, il y alla. |
| 30 Και ελθων προς τον δευτερον ειπεν ωσαυτως. Και εκεινος αποκριθεις ειπεν? Εγω υπαγω, κυριε? και δεν υπηγε. | 30 S'approchant ensuite de l'autre, il lui dit la même chose. Celui-ci répondit: J'y vais, seigneur. Et il n'y alla point. |
| 31 Τις εκ των δυο εκαμε το θελημα του πατρος; Λεγουσι προς αυτον? Ο πρωτος. Λεγει προς αυτους ο Ιησους? Αληθως σας λεγω οτι οι τελωναι και αι πορναι υπαγουσι προτερον υμων εις την βασιλειαν του Θεου. | |
| 32 Διοτι ηλθε προς υμας ο Ιωαννης εν οδω δικαιοσυνης, και δεν επιστευσατε εις αυτον? οι τελωναι ομως και αι πορναι επιστευσαν εις αυτον? σεις δε ιδοντες δεν μετεμεληθητε υστερον, ωστε να πιστευσητε εις αυτον. | 32 Car Jean est venu à vous dans la voie de la justice, et vous n'avez pas cru en lui. Mais les publicains et les prostituées ont cru en lui; et vous, voyant cela, vous ne vous êtes pas repentis ensuite, pour croire en lui. |
| 33 Αλλην παραβολην ακουσατε. Ητο ανθρωπος τις οικοδεσποτης, οστις εφυτευσεν αμπελωνα και περιεβαλεν εις αυτον φραγμον και εσκαψεν εν αυτω ληνον και ωκοδομησε πυργον, και εμισθωσεν αυτον εις γεωργους και απεδημησεν. | 33 Ecoutez une autre parabole. Il y avait un père de famille, qui planta une vigne, l'entoura d'une haie, y creusa un pressoir, et y bâtit une tour; puis il la loua à des vignerons, et partit pour un pays lointain. |
| 34 Οτε δε επλησιασεν ο καιρος των καρπων, απεστειλε τους δουλους αυτου προς τους γεωργους δια να λαβωσι τους καρπους αυτου. | 34 Or, lorsque le temps des fruits approcha, il envoya ses serviteurs aux vignerons, pour recueillir les fruits de sa vigne. |
| 35 Και πιασαντες οι γεωργοι τους δουλους αυτου, αλλον μεν εδειραν, αλλον δε εφονευσαν, αλλον δε ελιθοβολησαν. | 35 Mais les vignerons, s'étant saisis de ses serviteurs, battirent l'un, tuèrent l'autre, et en lapidèrent un autre. |
| 36 Παλιν απεστειλεν αλλους δουλους πλειοτερους των πρωτων, και εκαμον εις αυτους ωσαυτως. | 36 Il leur envoya encore d'autres serviteurs, en plus grand nombre que les premiers, et ils les traitèrent de même. |
| 37 Υστερον δε απεστειλε προς αυτους τον υιον αυτου λεγων? Θελουσιν εντραπη τον υιον μου. | 37 Enfin il leur envoya son fils, en disant: Ils auront du respect pour mon fils. |
| 38 Αλλ' οι γεωργοι, ιδοντες τον υιον, ειπον προς αλληλους? Ουτος ειναι ο κληρονομος? ελθετε, ας φονευσωμεν αυτον και ας κατακρατησωμεν την κληρονομιαν αυτου. | 38 Mais les vignerons, voyant le fils, dirent entre eux: Voici l'héritier; venez, tuons-le, et nous aurons son héritage. |
| 39 Και πιασαντες αυτον, εξεβαλον εξω του αμπελωνος και εφονευσαν. | 39 Et s'étant saisis de lui, ils le jetèrent hors de la vigne, et le tuèrent. |
| 40 Οταν λοιπον ελθη ο κυριος του αμπελωνος, τι θελει καμει εις τους γεωργους εκεινους; | 40 Lors donc que le maître de la vigne sera venu, que fera-t-il à ces vignerons? |
| 41 Λεγουσι προς αυτον? Κακους κακως θελει απολεσει αυτους, και τον αμπελωνα θελει μισθωσει εις αλλους γεωργους, οιτινες θελουσιν αποδωσει εις αυτον τους καρπους εν τοις καιροις αυτων. | 41 Ils lui dirent: Il fera périr misérablement ces misérables, et il louera sa vigne à d'autres vignerons, qui en rendront les fruits en leur temps. |
| 42 Λεγει προς αυτους ο Ιησους? Ποτε δεν ανεγνωσατε εν ταις γραφαις, Ο λιθος, τον οποιον απεδοκιμασαν οι οικοδομουντες, ουτος εγεινε κεφαλη γωνιας? παρα Κυριου εγεινεν αυτη και ειναι θαυμαστη εν οφθαλμοις υμων; | 42 Jésus leur dit: N'avez-vous jamais lu dans les Ecritures: La pierre qu'ont rejetée ceux qui bâtissaient, celle-là même est devenue la tête de l'angle; c'est le Seigneur qui a fait cela, et c'est une chose admirable à nos yeux? |
| 43 Δια τουτο λεγω προς υμας οτι θελει αφαιρεθη αφ' υμων η βασιλεια του Θεου και θελει δοθη εις εθνος καμνον τους καρπους αυτης? | 43 C'est pourquoi, Je vous dis que le royaume de Dieu vous sera enlevé, et qu'il sera donné à une nation qui en produira les fruits. |
| 44 και οστις πεση επι τον λιθον τουτον θελει συντριφθη? εις οντινα δε επιπεση, θελει κατασυντριψει αυτον. | 44 Et celui qui tombera sur cette pierre, s'y brisera, et celui sur qui elle tombera, elle l'écrasera. |
| 45 Και ακουσαντες οι αρχιερεις και οι Φαρισαιοι τας παραβολας αυτου, ενοησαν οτι περι αυτων λεγει? | 45 Lorsque les princes des prêtres et les pharisiens eurent entendu ces paraboles, ils comprirent que Jésus parlait d'eux. |
| 46 και ζητουντες να πιασωσιν αυτον, εφοβηθησαν τους οχλους, επειδη ειχον αυτον ως προφητην. | 46 Et, cherchant à se saisir de Lui, ils craignirent les foules, parce qu'elles Le regardaient comme un prophète. |
