Sofonia 2

LA SACRA BIBBIA	Biblia Tysiąclecia
1 Raccoglietevi, radunatevi, gente spudorata,	1 Zbierzcie się! Zgromadźcie się! - narodzie bez wstydu -
2 prima che siate dispersi lontano come pula che passa in un giorno, prima che venga su di voi l'ardore dell'ira del Signore, prima che venga su di voi il giorno dell'ira del Signore!	2 pierwej nim zostaniecie odrzuceni jak plewa, co wnet ulatuje; zanim przyjdzie na was zapalczywość gniewu Pańskiego, zanim przyjdzie na was dzień gniewu Pańskiego.
3 Cercate il Signore tutti voi umili del paese, che praticate i suoi decreti! Cercate la giustizia, cercate l'umiltà! Forse sarete al riparo nel giorno dell'ira del Signore!	3 Szukajcie Pana, wszyscy pokorni ziemi, którzy pełnicie Jego nakazy; szukajcie sprawiedliwości, szukajcie pokory, może się ukryjecie w dzień gniewu Pańskiego.
4 Sì, gaza sarà un luogo abbandonato e ascalòna una landa deserta; Asdòd la cacceranno via sul mezzogiorno, Accaron sarà sradicata.	4 Bo Gaza będzie opuszczona, Aszkelon zaś w pustynię się obróci, Aszdod w południe wypędzą i Ekron będzie zburzony.
5 Guai a voi, abitanti della zona marittima, nazione dei Cretei! Ecco la parola del Signore contro di voi: "Io ti umilierò, terra dei Filistei, ti priverò di ogni abitante!	5 Biada zamieszkującym wybrzeże morskie - narodowi Kreteńczyków! Słowo Pańskie przeciwko wam; Kanaanie, ziemio filistyńska: Zniszczę cię przez brak mieszkańców.
6 Sarai luogo di pascoli per i pastori, un luogo di recinti per il gregge!".	6 I będzie wybrzeże morskie pastwiskiem - lęgowiskiem pasterzy i (miejscem) na zagrody dla trzód.
7 La zona marittima apparterrà al resto della casa di Giuda; lungo il mare essi pascoleranno, nelle case di Ascalòna a sera riposeranno. Perché il Signore loro Dio li visiterà e li ricondurrà dall'esilio!	7 Będzie także pas morski dla reszty z domu Judy: tam będą oni paśli swe stada, w domach Aszkelonu będą się wieczorem wylegiwali, bo nawiedzi ich Pan, Bóg ich, i odmieni ich los.
8 Ho udito l'oltraggio di Moab e i sarcasmi dei figli di Ammon, con cui hanno oltraggiato il mio popolo, si sono inorgogliti contro il loro territorio!	8 Słyszałem urąganie Moabu i bluźnierstwa synów Ammona, którymi lżyli mój lud i wywyższali się w swoich granicach.
9 Perciò, come io vivo, oracolo del Signore, Dio d'Israele: Moab sarà come Sodoma e i figli di Ammon come Gomorra: un campo di cardi e un mucchio di sale e una desolazione perpetua! Il resto del mio popolo li deprederà, il rimanente della mia nazione se ne impadronirà!	9 Dlatego: Na moje życie - wyrocznia Pana Zastępów, Boga Izraela: Moab będzie jak Sodoma, a synowie Ammona jak Gomora: ziemią pokrzyw, usypiskiem soli i pustynią na wieki. Reszta ludu mego ich złupi, a pozostali z mego narodu przejmą ich posiadłości.
10 Questa la loro sorte per il loro orgoglio, per l'oltraggio e perché si sono vantati contro il popolo del Signore degli eserciti!	10 To ich spotka za ich pychę, lżyli bowiem i wynosili się ponad lud Pana Zastępów.
11 E' apparso terribile il Signore sopra di loro. Certo sopprimerà tutti gli dèi della terra; verranno ad adorarlo, ciascuno partendo dalla propria sede, tutte le isole delle nazioni.	11 Strasznym dla nich okaże się Pan, bo sprawi, że znikną wszystkie bóstwa ziemi, i będą Mu oddawać pokłon: każdy z miejsca swego, wszystkie pogańskie wybrzeża.
12 Anche voi, Etiopi, sarete vittime della spada del Signore!	12 Także wy, Kuszyci, moim mieczem pobici będziecie.
13 Egli stenderà la sua mano verso il nord e abbatterà Assur; farà di Ninive un luogo abbandonato, una terra arida come il deserto!	13 I wyciągnie On rękę na północ, i zniszczy Asyrię, i obróci Niniwę w pustkowie, w suchy step, jak pustynię.
14 Vi si accovacceranno le greggi, tutti gli animali della valle; anche il pellicano, anche il riccio fra le sue sculture passeranno la notte; il gufo manderà grida dalla finestra, il corvo sulla soglia, perché il suo cedro è stato spogliato!	14 I będą się wylegiwać w jej obrębie stada, wszelkie rodzaje zwierząt: tak pelikan, jak jeż zanocują na głowicach jej kolumn. Sowa zaświszcze w otworze okna, a kruk będzie na progu, bo cedrowe obicie zostanie zerwane.
15 Questa è la città spensierata che troneggiava sicura, che pensava in cuor suo: "Io, e non v'è nessun altro!". Com'è diventata un deserto, un covo per gli animali! Tutti quelli che le passano vicino fischiettano e agitano la mano!	15 Oto wrzaskliwe miasto, które bezpiecznie mieszkało, które mówiło w swym sercu: Ja, i nikt więcej! Jakże stało się pustkowiem, lęgowiskiem dzikich zwierząt? Każdy, kto obok niego przechodzić będzie, zagwiżdże i ręką potrząśnie.