| 1 ויען אליפז התימני ויאמר | 1 Elifaz z Temanu głos zabrał i rzekł: |
| 2 החכם יענה דעת רוח וימלא קדים בטנו | 2 Czy mowa mędrca to wicher? Czy pierś mu wypełnia wiatr wschodni? |
| 3 הוכח בדבר לא יסכון ומלים לא יועיל בם | 3 Czy gani zbędnymi słowami, słowami, co na nic się zdadzą? |
| 4 אף אתה תפר יראה ותגרע שיחה לפני אל | 4 Ty nawet niszczysz pobożność, osłabiasz modlitwę do Boga. |
| 5 כי יאלף עונך פיך ותבחר לשון ערומים | 5 Twoja nieprawość uczy cię mówić, używasz języka bluźnierców. |
| 6 ירשיעך פיך ולא אני ושפתיך יענו בך | 6 Nie ja - twoje usta cię potępią, twoje wargi są świadkami przeciw tobie. |
| 7 הראישון אדם תולד ולפני גבעות חוללת | 7 Czyś pierwszym człowiekiem na ziemi, wcześniej niż góry stworzonym? |
| 8 הבסוד אלוה תשמע ותגרע אליך חכמה | 8 Czy z tobą to Bóg przyjaźnie rozmawiał i zagarnąłeś całą mądrość? |
| 9 מה ידעת ולא נדע תבין ולא עמנו הוא | 9 Czy może lepiej coś od nas pojąłeś? I jasne ci rzeczy nam nieznane? |
| 10 גם שב גם ישיש בנו כביר מאביך ימים | 10 I u nas są mędrcy, sędziwi, starsi od ojca twojego. |
| 11 המעט ממך תנחמות אל ודבר לאט עמך | 11 Czy nieważne u ciebie Boże pociechy i łagodne z tobą rozmowy? |
| 12 מה יקחך לבך ומה ירזמון עיניך | 12 Czemu masz serce wzburzone, oczami swymi tak mrugasz, |
| 13 כי תשיב אל אל רוחך והצאת מפיך מלין | 13 gdy duch twój się na Boga porywa i słowa z ust swoich miotasz? |
| 14 מה אנוש כי יזכה וכי יצדק ילוד אשה | 14 Czyż mógłby człowiek żyć w święcie lub syn człowieczy bez zmazy, |
| 15 הן בקדשו לא יאמין ושמים לא זכו בעיניו | 15 gdy On nie ufa swym świętym, niebiosa nie dość dlań czyste? |
| 16 אף כי נתעב ונאלח איש שתה כמים עולה | 16 Tym bardziej wstrętny Mu grzesznik, co pije nieprawość jak wodę. |
| 17 אחוך שמע לי וזה חזיתי ואספרה | 17 Wyjaśnię, ty mnie posłuchaj, a to wypowiem, com widział. |
| 18 אשר חכמים יגידו ולא כחדו מאבותם | 18 Naukę mędrców wyłożę, co ojców mądrości nie kryli. |
| 19 להם לבדם נתנה הארץ ולא עבר זר בתוכם | 19 Im samym ziemię oddano, bo obcych wśród nich nie było. |
| 20 כל ימי רשע הוא מתחולל ומספר שנים נצפנו לעריץ | 20 Nieprawy jest zawsze w strachu, zliczone są lata tyrana, |
| 21 קול פחדים באזניו בשלום שודד יבואנו | 21 głos wrogów brzmi w jego uszach, że w szczęściu napadnie niszczyciel. |
| 22 לא יאמין שוב מני חשך וצפו הוא אלי חרב | 22 Nie wierzy, iż ujdzie mroku, los mu pod miecz wyznaczono, |
| 23 נדד הוא ללחם איה ידע כי נכון בידו יום חשך | 23 rzucą go sępom na pokarm, rozumie, że zguba dlań pewna. |
| 24 יבעתהו צר ומצוקה תתקפהו כמלך עתיד לכידור | 24 Czarny dzień go przeraża, strach go przygniata jak mara, niby król gotowy do boju. |
| 25 כי נטה אל אל ידו ואל שדי יתגבר | 25 Prawicę swą podniósł na Boga, do walki wyzwał Wszechmocnego, |
| 26 ירוץ אליו בצואר בעבי גבי מגניו | 26 biegł z wyciągniętą szyją pod grubych tarcz ochroną. |
| 27 כי כסה פניו בחלבו ויעש פימה עלי כסל | 27 Twarz swoją ukrył w tłuszczu, a lędźwie mu utyły; |
| 28 וישכון ערים נכחדות בתים לא ישבו למו אשר התעתדו לגלים | 28 mieszkać chce w miastach zburzonych, w domach, gdzie ludzi już nie ma, którym pisana ruina. |
| 29 לא יעשר ולא יקום חילו ולא יטה לארץ מנלם | 29 Nie dojdzie do trwałej fortuny, ani do mroku zejdą bogactwa. |
| 30 לא יסור מני חשך ינקתו תיבש שלהבת ויסור ברוח פיו | 30 Nie zdoła uniknąć ciemności: słońce spali mu zieleń, z oddechem i mowę utraci. |
| 31 אל יאמן בשו נתעה כי שוא תהיה תמורתו | 31 Niech złudą wiedziony nie ufa, bo złuda będzie jego zapłatą. |
| 32 בלא יומו תמלא וכפתו לא רעננה | 32 Latorośl uwiędnie przed czasem, gałązki się nie zazielenią. |
| 33 יחמס כגפן בסרו וישלך כזית נצתו | 33 Wyrzucą go jak kwaśne grona, oderwą jak liście oliwki; |
| 34 כי עדת חנף גלמוד ואש אכלה אהלי שחד | 34 potomstwo niewiernym się nie rodzi, ogień strawi namiot przekupcy. |
| 35 הרה עמל וילד און ובטנם תכין מרמה | 35 Kto krzywdę pocznie, ten rodzi nieszczęście, gdyż wnętrze gotuje mu zawód. |
