ΨΑΛΜΟΙ - Salmi - Psalms 109

GREEK BIBLE	Miqra 'al pi ha-Mesorah
1 Εις τον πρωτον μουσικον. Ψαλμος του Δαβιδ.>> Θεε της αινεσεως μου, μη σιωπησης?	1 לַמְנַצֵּחַ לְדָוִד מִזְמוֹראֱלֹהֵי תְהִלָּתִיאַֽל־תֶּחֱרַֽשׁ׃
2 διοτι στομα ασεβους και στομα δολιου ηνοιχθησαν επ' εμε? ελαλησαν κατ' εμου με γλωσσαν ψευδη?	2 כִּי פִי רָשָׁעוּֽפִי־מִרְמָה עָלַי פָּתָחוּדִּבְּרוּ אִתִּי לְשׁוֹן שָֽׁקֶר׃
3 και με λογους μισους με περιεκυκλωσαν και με επολεμησαν αναιτιως.	3 וְדִבְרֵי שִׂנְאָה סְבָבוּנִיוַיִּֽלָּחֲמוּנִי חִנָּֽם׃
4 Αντι της αγαπης μου ειναι αντιδικοι εις εμε? εγω δε προσευχομαι.	4 תַּֽחַת־אַהֲבָתִי יִשְׂטְנוּנִיוַאֲנִי תְפִלָּֽה׃
5 Και ανταπεδωκαν εις εμε κακον αντι καλου, και μισος αντι της αγαπης μου.	5 וַיָּשִׂימוּ עָלַי רָעָה תַּחַת טוֹבָהוְשִׂנְאָה תַּחַת אַהֲבָתִֽי׃
6 Καταστησον ασεβη επ' αυτον? και διαβολος ας στεκη εκ δεξιων αυτου.	6 הַפְקֵד עָלָיו רָשָׁעוְשָׂטָן יַעֲמֹד עַל־יְמִינֽוֹ׃
7 Οταν κρινηται, ας εξελθη καταδεδικασμενος? και η προσευχη αυτου ας γεινη εις αμαρτιαν.	7 בְּהִשָּׁפְטוֹ יֵצֵא רָשָׁעוּתְפִלָּתוֹ תִּֽהְיֶה לַחֲטָאָֽה׃
8 Ας γεινωσιν αι ημεραι αυτου ολιγαι? αλλος ας λαβη την επισκοπην αυτου.	8 יִֽהְיוּ־יָמָיו מְעַטִּיםפְּקֻדָּתוֹ יִקַּח אַחֵֽר׃
9 Ας γεινωσιν οι υιοι αυτου ορφανοι και η γυνη αυτου χηρα.	9 יִֽהְיוּ־בָנָיו יְתוֹמִיםוְאִשְׁתּוֹ אַלְמָנָֽה׃
10 Και ας περιπλανωνται παντοτε οι υιοι αυτου και ας γεινωσιν επαιται, και ας ζητωσιν εκ των ερειπιων αυτων.	10 וְנוֹעַ יָנוּעוּ בָנָיו וְשִׁאֵלוּוְדָרְשׁוּ מֵחׇרְבֽוֹתֵיהֶֽם׃
11 Ας παγιδευση ο δανειστης παντα τα υπαρχοντα αυτου? και ας διαρπασωσιν οι ξενοι τους κοπους αυτου.	11 יְנַקֵּשׁ נוֹשֶׁה לְכׇל־אֲשֶׁר־לוֹוְיָבֹזּוּ זָרִים יְגִיעֽוֹ׃
12 Ας μη υπαρχη ο ελεων αυτον, και ας μη ηναι ο οικτειρων τα ορφανα αυτου.	12 אַל־יְהִי־לוֹ מֹשֵׁךְ חָסֶדוְֽאַל־יְהִי חוֹנֵן לִֽיתוֹמָֽיו׃
13 Ας εξολοθρευθωσιν οι εκγονοι αυτου? εν τη επερχομενη γενεα ας εξαλειφθη το ονομα αυτων.	13 יְהִֽי־אַחֲרִיתוֹ לְהַכְרִיתבְּדוֹר אַחֵר יִמַּח שְׁמָֽם׃
14 Ας ελθη εις ενθυμησιν ενωπιον του Κυριου η ανομια των πατερων αυτου? και η αμαρτια της μητρος αυτου ας μη εξαλειφθη?	14 יִזָּכֵר ׀ עֲוֺן אֲבֹתָיו אֶל־יְהֹוָהוְחַטַּאת אִמּוֹ אַל־תִּמָּֽח׃
15 Ας ηναι παντοτε ενωπιον του Κυριου, δια να εκκοψη απο της γης το μνημοσυνον αυτων.	15 יִהְיוּ נֶגֶד־יְהֹוָה תָּמִידוְיַכְרֵת מֵאֶרֶץ זִכְרָֽם׃
16 Διοτι δεν ενεθυμηθη να καμη ελεος? αλλα κατετρεξεν ανθρωπον πενητα και πτωχον, δια να θανατωση τον συντετριμμενον την καρδιαν.	16 יַעַן אֲשֶׁר ׀ לֹא זָכַר עֲשׂוֹת חָסֶדוַיִּרְדֹּף אִישׁ־עָנִי וְאֶבְיוֹןוְנִכְאֵה לֵבָב לְמוֹתֵֽת׃
17 Επειδη ηγαπησε καταραν, ας ελθη επ' αυτον? επειδη δεν ηθελησεν ευλογιαν, ας απομακρυνθη απ' αυτου.	17 וַיֶּאֱהַב קְלָלָה וַתְּבוֹאֵהוּוְֽלֹא־חָפֵץ בִּבְרָכָה וַתִּרְחַק מִמֶּֽנּוּ׃
18 Επειδη ενεδυθη καταραν ως ιματιον αυτου, ας εισελθη ως υδωρ εις τα εντοσθια αυτου και ως ελαιον εις τα οστα αυτου?	18 וַיִּלְבַּשׁ קְלָלָה כְּמַדּוֹוַתָּבֹא כַמַּיִם בְּקִרְבּוֹוְכַשֶּׁמֶן בְּעַצְמוֹתָֽיו׃
19 Ας γεινη εις αυτον ως το ιματιον, το οποιον ενδυεται και ως η ζωνη, την οποιαν παντοτε περιζωννυται.	19 תְּהִי־לוֹ כְּבֶגֶד יַעְטֶהוּלְמֵזַח תָּמִיד יַחְגְּרֶֽהָ׃
20 Αυτη ας ηναι των αντιδικων μου η αμοιβη παρα του Κυριου, και των λαλουντων κακα κατα της ψυχης μου.	20 זֹאת פְּעֻלַּת שֹׂטְנַי מֵאֵת יְהֹוָהוְהַדֹּבְרִים רָע עַל־נַפְשִֽׁי׃
21 Αλλα συ, Κυριε Θεε, ενεργησον μετ' εμου δια το ονομα σου? επειδη ειναι αγαθον το ελεος σου, λυτρωσον με.	21 וְאַתָּה ׀ יֱהֹוִה אֲדֹנָיעֲֽשֵׂה־אִתִּי לְמַעַן שְׁמֶךָכִּי־טוֹב חַסְדְּךָ הַצִּילֵֽנִי׃
22 Διοτι πτωχος και πενης ειμαι, και η καρδια μου ειναι πεπληγωμενη εντος μου.	22 כִּי־עָנִי וְאֶבְיוֹן אָנֹכִיוְלִבִּי חָלַל בְּקִרְבִּֽי׃
23 Παρηλθον ως σκια, οταν εκκλινη? εκτιναζομαι ως η ακρις.	23 כְּצֵל־כִּנְטוֹתוֹ נֶהֱלָכְתִּינִנְעַרְתִּי כָּאַרְבֶּֽה׃
24 Τα γονατα μου ητονησαν απο της νηστειας και η σαρξ μου εξεπεσεν απο του παχους αυτης.	24 בִּרְכַּי כָּשְׁלוּ מִצּוֹםוּבְשָׂרִי כָּחַשׁ מִשָּֽׁמֶן׃
25 Και εγω εγεινα ονειδος εις αυτους? οτε με ειδον, εκινησαν τας κεφαλας αυτων.	25 וַאֲנִי ׀ הָיִיתִי חֶרְפָּה לָהֶםיִרְאוּנִי יְנִיעוּן רֹאשָֽׁם׃
26 Βοηθησον μοι, Κυριε ο Θεος μου? σωσον με κατα το ελεος σου?	26 עׇזְרֵנִי יְהֹוָה אֱלֹהָיהוֹשִׁיעֵנִי כְחַסְדֶּֽךָ׃
27 και ας γνωρισωσιν οτι η χειρ σου ειναι τουτο? οτι συ, Κυριε, εκαμες αυτο.	27 וְֽיֵדְעוּ כִּי־יָדְךָ זֹּאתאַתָּה יְהֹוָה עֲשִׂיתָֽהּ׃
28 Αυτοι θελουσι καταρασθαι, συ δε θελεις ευλογει? θελουσι σηκωθη, πλην θελουσι καταισχυνθη? ο δε δουλος σου θελει ευφραινεσθαι.	28 יְקַֽלְלוּ־הֵמָּה וְאַתָּה תְבָרֵךְקָמוּ ׀ וַיֵּבֹשׁוּ וְֽעַבְדְּךָ יִשְׂמָֽח׃
29 Ας ενδυθωσιν εντροπην οι αντιδικοι μου? και ας φορεσωσιν ως επενδυμα την αισχυνην αυτων.	29 יִלְבְּשׁוּ שׂוֹטְנַי כְּלִמָּהוְיַעֲטוּ כַמְעִיל בׇּשְׁתָּֽם׃
30 Θελω δοξολογει σφοδρα τον Κυριον δια του στοματος μου, και εν μεσω πολλων θελω υμνολογει αυτον?	30 אוֹדֶה יְהֹוָה מְאֹד בְּפִיוּבְתוֹךְ רַבִּים אֲהַלְלֶֽנּוּ׃
31 Διοτι ισταται εν τη δεξια του πτωχου, δια να λυτρονη αυτον εκ των καταδικαζοντων την ψυχην αυτου.	31 כִּֽי־יַעֲמֹד לִימִין אֶבְיוֹןלְהוֹשִׁיעַ מִשֹּׁפְטֵי נַפְשֽׁוֹ׃