A zsoltárok könyve 64
Versetti esaminati
| Káldi-Neovulgáta | Bibbia Vulgata Clementina |
|---|---|
| 1 A karvezetőnek. Dávid zsoltára. | 1 In finem. Psalmus David, canticum Jeremiæ et Ezechielis populo transmigrationis, cum inciperent exire. |
| 2 Hallgasd meg, Isten, esdő könyörgésemet, szabadítsd meg lelkemet az ellenség félelmétől! | 2 Te decet hymnus, Deus, in Sion, et tibi reddetur votum in Jerusalem. |
| 3 Oltalmazz meg a gonoszok gyülekezetétől, a gonosztevők sokaságától! | 3 Exaudi orationem meam ; ad te omnis caro veniet. |
| 4 Nyelvük, mint a megélesített kard, keserű beszédük, mint a felajzott íj, | 4 Verba iniquorum prævaluerunt super nos, et impietatibus nostris tu propitiaberis. |
| 5 hogy titkon lenyilazzák az ártatlant. Le is nyilazzák hirtelen, anélkül, hogy félnének, | 5 Beatus quem elegisti et assumpsisti : inhabitabit in atriis tuis. Replebimur in bonis domus tuæ ; sanctum est templum tuum, |
| 6 megátalkodnak gonosz szándékukban. Megegyeznek, hogy tőrt vetnek titokban, azt mondogatják: »Ki látja meg?« | 6 mirabile in æquitate. Exaudi nos, Deus, salutaris noster, spes omnium finium terræ, et in mari longe. |
| 7 Gonoszságokat terveznek és véghezviszik a kigondolt terveket. Az ember benseje és szíve kikutathatatlan. | 7 Præparans montes in virtute tua, accinctus potentia ; |
| 8 De Isten lenyilazza őket; hirtelen megsebesülnek, | 8 qui conturbas profundum maris, sonum fluctuum ejus. Turbabuntur gentes, |
| 9 és saját nyelvük lesz romlásukra. Fejét csóválja mindenki, aki látja őket, | 9 et timebunt qui habitant terminos a signis tuis ; exitus matutini et vespere delectabis. |
| 10 és félelem fog el minden embert; Hirdetik Isten tetteit, és megértik cselekedeteit. | 10 Visitasti terram, et inebriasti eam ; multiplicasti locupletare eam. Flumen Dei repletum est aquis ; parasti cibum illorum : quoniam ita est præparatio ejus. |
| 11 Örvendezik akkor majd az igaz az Úrban, benne reménykedik, és mindnyájan dicsekszenek az igaz szívűek. | 11 Rivos ejus inebria ; multiplica genimina ejus : in stillicidiis ejus lætabitur germinans. |
| 12 Benedices coronæ anni benignitatis tuæ, et campi tui replebuntur ubertate. | |
| 13 Pinguescent speciosa deserti, et exsultatione colles accingentur. | |
| 14 Induti sunt arietes ovium, et valles abundabunt frumento ; clamabunt, etenim hymnum dicent. |