SCRUTATIO

Srijeda, 16 Rujan 2026 - Beata Maria Vergine Addolorata ( Letture di oggi)

Evanđelje po Marku 4


font
Biblija HrvatskiBiblia Sagrada
1 I poče opet poučavati uz more. I zgrnu se k njemu silan svijet te on uđe u lađu i sjede na moru, a sve ono mnoštvo bijaše uz more, na kopnu.1 Jesús se puso a enseñar otra vez junto al mar. Acudió un gentío tan enorme, que tuvo que subirse a una barca y, ya en el mar, se sentó; y el gentío se quedó en tierra junto al mar.
2 Poučavao ih je u prispodobama mnogočemu. Govorio im u pouci:2 Les enseñaba muchas cosas con parábolas y les decía instruyéndolos:
3 »Poslušajte! Gle, iziđe sijač sijati.3 «Escuchad: salió el sembrador a sembrar;
4 I dok je sijao, poneko zrno pade uz put, dođoše ptice i pozobaše ga.4 al sembrar, algo cayó al borde del camino, vinieron los pájaros y se lo comieron.
5 Neko opet pade na kamenito tlo gdje nemaše dosta zemlje. Odmah izniknu jer nemaše duboke zemlje.5 Otra parte cayó en terreno pedregoso, donde apenas tenía tierra; como la tierra no era profunda, brotó enseguida;
6 Ali kad ogranu sunce, izgorje; i jer nemaše korijena, osuši se.6 pero en cuanto salió el sol, se abrasó y, por falta de raíz, se secó.
7 Neko opet pade u trnje i trnje uzraste i uguši ga te ploda ne donese.7 Otra parte cayó entre abrojos; los abrojos crecieron, la ahogaron y no dio grano.
8 Neko napokon pade u dobru zemlju i dade plod, razraste se i razmnoži, te donese: jedno tridesetostruko, jedno šezdesetostruko, jedno stostruko.«8 El resto cayó en tierra buena; nació, creció y dio grano; y la cosecha fue del treinta o del sesenta o del ciento por uno».
9 I doda: »Tko ima uši da čuje, neka čuje!«9 Y añadió: «El que tenga oídos para oír, que oiga».
10 Kad bijaše nasamo, oni oko njega zajedno s dvanaestoricom pitahu ga o prispodobama.10 Cuando se quedó a solas, los que lo rodeaban y los Doce le preguntaban el sentido de las parábolas.
11 I govoraše im: »Vama je dano otajstvo kraljevstva Božjega, a onima vani sve biva u prispodobama:11 Él les dijo: «A vosotros se os ha dado el misterio del reino de Dios; en cambio a los de fuera todo se les presenta en parábolas,
12 da gledaju, gledaju – i ne vide,
slušaju, slušaju – i ne razumiju,
da se ne obrate
pa da im se otpusti.«
12 para que “por más que miren, no vean, por más que oigan, no entiendan, no sea que se conviertan y sean perdonados”».
13 I kaže im: »Zar ne znate tu prispodobu? Kako ćete onda razumjeti prispodobe uopće?13 Y añadió: «¿No entendéis esta parábola? ¿Pues cómo vais a conocer todas las demás?
14 Sijač sije Riječ.14 El sembrador siembra la palabra.
15 Oni uz put, gdje je Riječ posijana, jesu oni kojima, netom čuju, odmah dolazi Sotona i odnosi Riječ u njih posijanu.15 Hay unos que están al borde del camino donde se siembra la palabra; pero en cuanto la escuchan, viene Satanás y se lleva la palabra sembrada en ellos.
16 Zasijani na tlo kamenito jesu oni koji kad čuju Riječ, odmah je s radošću prime,16 Hay otros que reciben la semilla como terreno pedregoso; son los que al escuchar la palabra enseguida la acogen con alegría,
17 ali nemaju u sebi korijena, nego su nestalni: kad nastane nevolja ili progonstvo zbog Riječi, odmah se sablazne.17 pero no tienen raíces, son inconstantes, y cuando viene una dificultad o persecución por la palabra, enseguida sucumben.
18 A drugi su oni u trnje zasijani. To su oni koji poslušaju Riječ,18 Hay otros que reciben la semilla entre abrojos; estos son los que escuchan la palabra,
19 ali nadošle brige vremenite, zavodljivost bogatstva i ostale požude uguše Riječ te ona ostane bez ploda.19 pero los afanes de la vida, la seducción de las riquezas y el deseo de todo lo demás los invaden, ahogan la palabra, y se queda estéril.
20 A zasijani na dobru zemlju jesu oni koji čuju i prime Riječ te urode: tridesetostruko, šezdesetostruko, stostruko.20 Los otros son los que reciben la semilla en tierra buena; escuchan la palabra, la aceptan y dan una cosecha del treinta o del sesenta o del ciento por uno».
21 I govoraše im: »Unosi li se svjetiljka da se pod posudu stavi ili pod postelju? Zar ne da se stavi na svijećnjak?21 Les decía: «¿Se trae la lámpara para meterla debajo del celemín o debajo de la cama?, ¿no es para ponerla en el candelero?
22 Ta ništa nije zastrto, osim zato da se očituje; i ništa skriveno, osim zato da dođe na vidjelo!22 No hay nada escondido, sino para que sea descubierto; no hay nada oculto, sino para que salga a la luz.
23 Ima li tko uši da čuje, neka čuje.«23 El que tenga oídos para oír, que oiga».
24 I govoraše im: »Pazite što slušate. Mjerom kojom mjerite mjerit će vam se. I nadodat će vam se.24 Les dijo también: «Atención a lo que estáis oyendo: la medida que uséis la usarán con vosotros, y con creces.
25 Doista, onomu tko ima dat će se, a onomu tko nema oduzet će se i ono što ima.«25 Porque al que tiene se le dará, y al que no tiene se le quitará hasta lo que tiene».
26 I govoraše im: »Kraljevstvo je Božje kao kad čovjek baci sjeme u zemlju.26 Y decía: «El reino de Dios se parece a un hombre que echa semilla en la tierra.
27 Spavao on ili bdio, noću i danju sjeme klija i raste – sam ne zna kako;27 Él duerme de noche y se levanta de mañana; la semilla germina y va creciendo, sin que él sepa cómo.
28 zemlja sama od sebe donosi plod: najprije stabljiku, onda klas i napokon puno zrnja na klasu.28 La tierra va produciendo fruto sola: primero los tallos, luego la espiga, después el grano.
29 A čim plod dopusti, brže se on laća srpa jer eto žetve.«29 Cuando el grano está a punto, se mete la hoz, porque ha llegado la siega».
30 I govoraše: »Kako da prispodobimo kraljevstvo nebesko ili u kojoj da ga prispodobi iznesemo?30 Dijo también: «¿Con qué podemos comparar el reino de Dios? ¿Qué parábola usaremos?
31 Kao kad se gorušičino zrno posije u zemlju. Manje od svega sjemenja na zemlji,31 Con un grano de mostaza: al sembrarlo en la tierra es la semilla más pequeña,
32 jednoć posijano, naraste i postane veće od svega povrća pa potjera velike grane te se pod sjenom njegovom gnijezde ptice nebeske.«32 pero después de sembrada crece, se hace más alta que las demás hortalizas y echa ramas tan grandes que los pájaros del cielo pueden anidar a su sombra».
33 Mnogim takvim prispodobama navješćivaše im Riječ, kako već mogahu slušati.33 Con muchas parábolas parecidas les exponía la palabra, acomodándose a su entender.
34 Bez prispodobe im ne govoraše, a nasamo bi svojim učenicima sve razjašnjavao.34 Todo se lo exponía con parábolas, pero a sus discípulos se lo explicaba todo en privado.
35 Uvečer istoga dana kaže im: »Prijeđimo prijeko!«35 Aquel día, al atardecer, les dice Jesús: «Vamos a la otra orilla».
36 Oni otpuste mnoštvo i povezu Isusa kako već bijaše u lađi. A pratile su ga i druge lađe.36 Dejando a la gente, se lo llevaron en barca, como estaba; otras barcas lo acompañaban.
37 Najednom nasta žestoka oluja, na lađu navale valovi te su je već gotovo napunili.37 Se levantó una fuerte tempestad y las olas rompían contra la barca hasta casi llenarla de agua.
38 A on na krmi spavaše na uzglavku. Probude ga i kažu mu: »Učitelju! Zar ne mariš što ginemo?«38 Él estaba en la popa, dormido sobre un cabezal. Lo despertaron, diciéndole: «Maestro, ¿no te importa que perezcamos?».
39 On se probudi, zaprijeti vjetru i reče moru: »Utihni! Umukni!« I smiri se vjetar i nasta velika utiha.39 Se puso en pie, increpó al viento y dijo al mar: «¡Silencio, enmudece!». El viento cesó y vino una gran calma.
40 Tada im reče: »Što ste bojažljivi? Kako nemate vjere?«40 Él les dijo: «¿Por qué tenéis miedo? ¿Aún no tenéis fe?».
41 Oni se silno prestrašiše pa se zapitkivahu: »Tko li je ovaj da mu se i vjetar i more pokoravaju?«41 Se llenaron de miedo y se decían unos a otros: «¿Pero quién es este? ¡Hasta el viento y el mar lo obedecen!».