Psalmi 104

Biblija Hrvatski	Biblia Tysiąclecia
1 Blagoslivljaj Jahvu, dušo moja, Jahve, Bože moj, silno si velik! Odjeven veličanstvom i ljepotom,	1 Błogosław, duszo moja, Pana! O Boże mój, Panie, jesteś bardzo wielki! Odziany we wspaniałość i majestat,
2 svjetlošću ogrnut kao plaštem! Nebo si razapeo kao šator,	2 światłem okryty jak płaszczem. Rozpostarłeś niebo jak namiot,
3 na vodama sagradio dvorove svoje. Od oblaka praviš kola svoja, na krilima vjetrova putuješ.	3 wzniosłeś swe komnaty nad wodami. Za rydwan masz obłoki, przechadzasz się na skrzydłach wiatru.
4 Vjetrove uzimaš za glasnike, a žarki oganj za slugu svojega.	4 Jako swych posłów używasz wichry, jako sługi - ogień i płomienie.
5 Zemlju si stavio na stupove njene: neće se poljuljati u vijeke vjekova,	5 Umocniłeś ziemię w jej podstawach: na wieki wieków się nie zachwieje.
6 pokrio si je vodama bezdanim k’o haljinom, iznad bregova stajahu vode;	6 Jak szatą okryłeś ją Wielką Otchłanią, stanęły wody ponad górami.
7 na tvoju se prijetnju povukoše, od tvoje grmljavine zadrhtaše.	7 Musiały uciekać wobec Twej groźby, na głos Twego grzmotu popadły w przerażenie.
8 Bregovi se digoše, doline spustiše na mjesto koje si im odredio.	8 Wzniosły się na góry, opadły na doliny, na miejsce, któreś im naznaczył.
9 Odredio si granicu koju ne smiju prijeći, da opet ne pokriju zemlju.	9 Zakreśliłeś granicę, której nie przekraczają, nigdy nie wrócą, by zalać ziemię.
10 Izvore svraćaš u potoke što žubore među brdima.	10 Ty zdroje kierujesz do strumieni, co pośród gór się sączą:
11 Oni poje sve živine poljske, divlji magarci žeđ gase u njima.	11 poją one wszelkie zwierzęta polne, [tam] dzikie osły gaszą swe pragnienie;
12 Uz njih se gnijezde ptice nebeske i pjevaju među granama.	12 nad nimi mieszka ptactwo powietrzne, spomiędzy gałęzi głos swój wydaje.
13 Ti natapaš bregove iz dvorova svojih, zemlja se nasićuje plodom tvojih ruku.	13 Z Twoich komnat nawadniasz góry, aby owocem Twych dzieł nasycić ziemię.
14 Ti daješ te niče trava za stoku i bilje na korist čovjeku da izvede kruh iz zemlje	14 Każesz rosnąć trawie dla bydła i roślinom, by człowiekowi służyły, aby z roli dobywał chleb
15 i vino što razvedruje srce čovječje; da uljem lice osvježi i da kruh okrijepi srce čovjeku.	15 i wino, co rozwesela serce ludzkie, by rozpogadzać twarze oliwą, by serce ludzkie chleb krzepił.
16 Stabla se Jahvina napajaju hranom, cedri libanonski koje on zasadi.	16 Drzewa Pana mają wody do syta, cedry Libanu, które zasadził.
17 Ondje se ptice gnijezde, u čempresu dom je rodin.	17 Tam ptactwo zakłada gniazda, na cyprysach są domy bocianów.
18 Visoki bregovi daju kozorogu a pećine jazavcu sklonište.	18 Wysokie góry dla kozic, a skały są kryjówką dla borsuków.
19 Ti si stvorio mjesec da označuje vremena i sunce znade kada ima zaći.	19 Tyś stworzył księżyc, aby czas wskazywał; słońce poznało swój zachód.
20 Kad razastreš tmine i noć se spusti, tad se šuljaju u njoj životinje šumske.	20 Mrok sprowadzasz i noc nastaje, w niej krąży wszelki zwierz leśny.
21 Lavići riču za plijenom i od Boga hranu traže.	21 Lwiątka ryczą za łupem, domagają się żeru od Boga.
22 Kad sunce ograne, nestaju i liježu na ležaje.	22 Gdy słońce wzejdzie, wracają i kładą się w swych legowiskach.
23 Tad čovjek izlazi na dnevni posao i na rad do večeri.	23 Człowiek wychodzi do swojej pracy, do trudu swojego aż do wieczora.
24 Kako su brojna tvoja djela, o Jahve! Sve si to mudro učinio: puna je zemlja stvorenja tvojih.	24 Jak liczne są dzieła Twoje, Panie! Ty wszystko mądrze uczyniłeś: ziemia jest pełna Twych stworzeń.
25 Eno mora, velika i široka, u njemu vrve gmazovi bez broja, životinje male i velike.	25 Oto morze wielkie, długie i szerokie, a w nim jest bez liku żyjątek i zwierząt wielkich i małych.
26 Onud prolaze nemani, Levijatan kojeg stvori da se igra u njemu.	26 Tamtędy wędrują okręty, i Lewiatan, którego stworzyłeś na to, aby w nim igrał.
27 I sva ova bića željno čekaju da ih nahraniš na vrijeme.	27 Wszystko to czeka na Ciebie, byś dał im pokarm w swym czasie.
28 Daješ li im, tada sabiru: otvaraš li ruku, nasite se dobrima.	28 Gdy im udzielasz, zbierają; gdy rękę swą otwierasz, sycą się dobrami.
29 Sakriješ li lice svoje, tad se rastuže; ako dah im oduzmeš, ugibaju i opet se u prah vraćaju.	29 Gdy skryjesz swe oblicze, wpadają w niepokój; gdy im oddech odbierasz, marnieją i powracają do swojego prochu.
30 Pošalješ li dah svoj, opet nastaju, i tako obnavljaš lice zemlje.	30 Stwarzasz je, gdy ślesz swego Ducha i odnawiasz oblicze ziemi.
31 Neka dovijeka traje slava Jahvina: nek’ se raduje Jahve u djelima svojim!	31 Niech chwała Pana trwa na wieki: niech Pan się raduje z dzieł swoich.
32 On pogleda zemlju i ona se potrese, dotakne bregove, oni se zadime.	32 Na ziemię patrzy, a ona drży; dotyka gór, a one dymią.
33 Pjevat ću Jahvi dokle god živim, svirat ću Bogu svome dokle god me bude.	33 Póki mego życia, chcę śpiewać Panu i grać mojemu Bogu, póki mi życia starczy.
34 Bilo mu milo pjevanje moje! Ja ću se radovati u Jahvi.	34 Niech miła Mu będzie pieśń moja, będę radował się w Panu.
35 Nek’ zločinci sa zemlje nestanu i bezbožnika nek’ više ne bude! Blagoslivljaj Jahvu, dušo moja! Aleluja!	35 Niech znikną z ziemi grzesznicy i niech już nie będzie występnych! Błogosław, duszo moja, Pana! Alleluja.