| 1 לְתַאֲוָה יְבַקֵּשׁ נִפְרָד בְּכָל־תּוּשִׁיָּה יִתְגַּלָּע | 1 المعتزل يطلب شهوته. بكل مشورة يغتاظ. |
| 2 לֹא־יַחְפֹּץ כְּסִיל בִּתְבוּנָה כִּי אִם־בְּהִתְגַּלֹּות לִבֹּו | 2 الجاهل لا يسرّ بالفهم بل بكشف قلبه. |
| 3 בְּבֹוא־רָשָׁע בָּא גַם־בּוּז וְעִם־קָלֹון חֶרְפָּה | 3 اذا جاء الشرير جاء الاحتقار ايضا ومع الهوان عار. |
| 4 מַיִם עֲמֻקִּים דִּבְרֵי פִי־אִישׁ נַחַל נֹבֵעַ מְקֹור חָכְמָה | 4 كلمات فم الانسان مياه عميقة. نبع الحكمة نهر مندفق. |
| 5 שְׂאֵת פְּנֵי־רָשָׁע לֹא־טֹוב לְהַטֹּות צַדִּיק בַּמִּשְׁפָּט | 5 رفع وجه الشرير ليس حسنا لاخطاء الصدّيق في القضاء. |
| 6 שִׂפְתֵי כְסִיל יָבֹאוּ בְרִיב וּפִיו לְמַהֲלֻמֹות יִקְרָא | 6 شفتا الجاهل تداخلان في الخصومة وفمه يدعو بضربات. |
| 7 פִּי־כְסִיל מְחִתָּה־לֹו וּשְׂפָתָיו מֹוקֵשׁ נַפְשֹׁו | 7 فم الجاهل مهلكة له وشفتاه شرك لنفسه. |
| 8 דִּבְרֵי נִרְגָּן כְּמִתְלַהֲמִים וְהֵם יָרְדוּ חַדְרֵי־בָטֶן | 8 كلام النمّام مثل لقم حلوة وهو ينزل الى مخادع البطن. |
| 9 גַּם מִתְרַפֶּה בִמְלַאכְתֹּו אָח הוּא לְבַעַל מַשְׁחִית | 9 ايضا المتراخي في عمله هو اخو المسرف |
| 10 מִגְדַּל־עֹז שֵׁם יְהוָה בֹּו־יָרוּץ צַדִּיק וְנִשְׂגָּב | 10 اسم الرب برج حصين. يركض اليه الصدّيق ويتمنّع. |
| 11 הֹון עָשִׁיר קִרְיַת עֻזֹּו וּכְחֹומָה נִשְׂגָּבָה בְּמַשְׂכִּיתֹו | 11 ثروة الغني مدينته الحصينة ومثل سور عال في تصوره. |
| 12 לִפְנֵישֶׁ־בֶר יִגְבַּהּ לֵב־אִישׁ וְלִפְנֵי כָבֹוד עֲנָוָה | 12 قبل الكسر يتكبر قلب الانسان وقبل الكرامة التواضع. |
| 13 מֵשִׁיב דָּבָר בְּטֶרֶם יִשְׁמָע אִוֶּלֶת הִיא־לֹו וּכְלִמָּה | 13 من يجيب عن امر قبل ان يسمعه فله حماقة وعار. |
| 14 רוּחַ־אִישׁ יְכַלְכֵּל מַחֲלֵהוּ וְרוּחַ נְכֵאָה מִי יִשָּׂאֶנָּה | 14 روح الانسان تحتمل مرضه. اما الروح المكسورة فمن يحملها. |
| 15 לֵב נָבֹון יִקְנֶה־דָּעַת וְאֹזֶן חֲכָמִים תְּבַקֶּשׁ־דָּעַת | 15 قلب الفهيم يقتني معرفة واذن الحكماء تطلب علما. |
| 16 מַתָּן אָדָם יַרְחִיב לֹו וְלִפְנֵי גְדֹלִים יַנְחֶנּוּ | 16 هدية الانسان ترحب له وتهديه الى امام العظماء. |
| 17 צַדִּיק הָרִאשֹׁון בְּרִיבֹו [יָבֹא־ כ] (וּבָא־רֵעֵהוּ ק) וַחֲקָרֹו | 17 الاول في دعواه محق. فياتي رفيقه ويفحصه. |
| 18 מִדְיָנִים יַשְׁבִּית הַגֹּורָל וּבֵין עֲצוּמִים יַפְרִיד | 18 القرعة تبطل الخصومات وتفصل بين الاقوياء. |
| 19 אָח נִפְשָׁע מִקִּרְיַת־עֹז [וּמְדֹונִים כ] (וּמִדְיָנִים ק) כִּבְרִיחַ אַרְמֹון | 19 الاخ امنع من مدينة حصينة والمخاصمات كعارضة قلعة |
| 20 מִפְּרִי פִי־אִישׁ תִּשְׂבַּע בִּטְנֹו תְּבוּאַת שְׂפָתָיו יִשְׂבָּע | 20 من ثمر فم الانسان يشبع بطنه. من غلة شفتيه يشبع. |
| 21 מָוֶת וְחַיִּים בְּיַד־לָשֹׁון וְאֹהֲבֶיהָ יֹאכַל פִּרְיָהּ | 21 الموت والحياة في يد اللسان واحباؤه ياكلون ثمره. |
| 22 מָצָא אִשָּׁה מָצָא טֹוב וַיָּפֶק רָצֹון מֵיְהוָה | 22 من يجد زوجة يجد خيرا وينال رضى من الرب. |
| 23 תַּחֲנוּנִים יְדַבֶּר־רָשׁ וְעָשִׁיר יַעֲנֶה עַזֹּות | 23 بتضرعات يتكلم الفقير. والغني يجاوب بخشونة. |
| 24 אִישׁ רֵעִים לְהִתְרֹעֵעַ וְיֵשׁ אֹהֵב דָּבֵק מֵאָח | 24 المكثر الاصحاب يخرب نفسه. ولكن يوجد محب ألزق من الاخ |
