| 1 וָאֵרֶא וְהִנֵּה־שֶׂה עֹמֵד עַל־הַר צִיּוֹן וְעִמּוֹ מְאַת אֶלֶף וְאַרְבָּעִים וְאַרְבָּעָה אֲלָפִים הַנֹּשְׂאִים אֶת־שְׁמוֹ וְשֵׁם אָבִיו כָּתוּב עַל־מִצְחוֹתָם | 1 ثم نظرت واذا خروف واقف على جبل صهيون ومعه مئة واربعة واربعون الفا لهم اسم ابيه مكتوبا على جباههم. |
| 2 וָאֶשְׁמַע קוֹל מִן־הַשָּׁמַיִם כְּקוֹל מַיִם רַבִּים וּכְקוֹל רַעַם גָּדוֹל וָאֶשְׁמַע קוֹל תֹּפְשֵׂי כִנּוֹר הַמְנַגְּנִים בְּכִנּוֹרוֹתֵיהֶם | 2 وسمعت صوتا من السماء كصوت مياه كثيرة وكصوت رعد عظيم. وسمعت صوتا كصوت ضاربين بالقيثارة يضربون بقيثاراتهم. |
| 3 וַיָּשִׁירוּ כְּשִׁיר חָדָשׁ לִפְנֵי הַכִּסֵּא וְלִפְנֵי אַרְבַּע הַחַיּוֹת וְלִפְנֵי הַזְּקֵנִים וְאֵין אִישׁ אֲשֶׁר־יָכֹל לִלְמֹד אֶת־הַשִּׁיר זוּלָתִי מְאַת הָאֶלֶף וְאַרְבָּעִים וְאַרְבַּעַת הָאֲלָפִים הָהֵם אֲשֶׁר נִקְנוּ מִן־הָאָרֶץ | 3 وهم يترنمون كترنيمة جديدة امام العرش وامام الاربعة الحيوانات والشيوخ ولم يستطع احد ان يتعلّم الترنيمة الا المئة والاربعة والاربعون الفا الذين اشتروا من الارض. |
| 4 אֵלֶּה הֵם אֲשֶׁר לֹא־נְגֹאֲלוּ בַנָּשִׁים כִּי־בְתוּלוֹת הֵמָּה אֵלֶּה הֵם הַהֹלְכִים אַחֲרֵי הַשֶּׂה אֶל־כָּל־אֲשֶׁר יֵלֵךְ אֵלֶּה נִקְנוּ מִתּוֹךְ בְּנֵי הָאָדָם לְרֵאשִׁית בִּכּוּרִים לֵאלֹהִים וְלַשֶּׂה | 4 هؤلاء هم الذين لم يتنجسوا مع النساء لانهم اطهار. هؤلاء هم الذين يتبعون الخروف حيثما ذهب. هؤلاء اشتروا من بين الناس باكورة للّه وللخروف |
| 5 וְתַרְמִית לֹא־נִמְצְאָה בְּפִיהֶם כִּי תְּמִימִים הֵמָּה לִפְנֵי כִּסֵּא הָאֱלֹהִים | 5 وفي افواههم لم يوجد غش لانهم بلا عيب قدام عرش الله |
| 6 וָאֵרֶא מַלְאָךְ אַחֵר מְעוֹפֵף בִּמְרוֹם הָרָקִיעַ אֲשֶׁר הָיָה־לוֹ בְּשׂוֹרַת עוֹלָם לְבַשֵּׂר אֶת־ישְׁבֵי הָאָרֶץ וְאֶת־כָּל־גּוֹי וּמִשְׁפָּחָה וְלָשׁוֹן וָעָם | 6 ثم رأيت ملاكا آخر طائرا في وسط السماء معه بشارة ابدية ليبشر الساكنين على الارض وكل امة وقبيلة ولسان وشعب |
| 7 וַיֹּאמֶר בְּקוֹל גָּדוֹל יְראוּ אֶת־הָאֱלֹהִים וְהָבוּ־לוֹ כָבוֹד כִּי בָאָה עֵת מִשְׁפָּטוֹ וְהִשְׁתַּחֲווּ לָעֹשֶׂה שָׁמַיִם וָאָרֶץ אֶת־הַיָּם וּמַעְיְנוֹת הַמָּיִם | 7 قائلا بصوت عظيم خافوا الله واعطوه مجدا لانه قد جاءت ساعة دينونته واسجدوا لصانع السماء والارض والبحر وينابيع المياه |
| 8 וּמַלְאָךְ אַחֵר בָּא אַחֲרָיו וַיֹּאמַר נָפְלָה נָפְלָה בָּבֶל הָעִיר הַגְּדוֹלָה כִּי הִשְׁקְתָה כָל־הַגּוֹיִם מִיֵּין חֲמַת תַּזְנֻתָהּ | 8 ثم تبعه ملاك آخر قائلا سقطت سقطت بابل المدينة العظيمة لانها سقت جميع الامم من خمر غضب زناها |
| 9 וּמַלְאָךְ שְׁלִישִׁי בָּא אַחֲרֵיהֶם וַיֹּאמֶר בְּקוֹל גָּדוֹל כָּל־אֲשֶׁר יִשְׁתַּחֲוֶה לִפְנֵי הַחַיָּה וְלִפְנֵי צַלְמָהּ וְנָשָׂא אֶת־תָּוָהּ עַל־מִצְחוֹ אוֹ עַל־יָדוֹ | 9 ثم تبعهما ملاك ثالث قائلا بصوت عظيم ان كان احد يسجد للوحش ولصورته ويقبل سمته على جبهته او على يده |
| 10 גַּם־הוּא שָׁתֹה יִשְׁתֶּה מִיֵּין חֲמַת אֱלֹהִים יַיִן בִּלְתִּי מָהוּל הַנִּמְסָךְ בְּכוֹס זַעְמוֹ וִיעֻנֶּה בְּאֵשׁ וְגָפְרִית לִפְנֵי הַמַּלְאָכִים הַקְּדשִׁים וְלִפְנֵי הַשֶּׂה | 10 فهو ايضا سيشرب من خمر غضب الله المصبوب صرفا في كاس غضبه ويعذب بنار وكبريت امام الملائكة القديسين وامام الخروف. |
| 11 וַעֲשַׁן עִנּוּיָם יַעֲלֶה לְעוֹלְמֵי־עַד וְלֹא יִמְצְאוּ מְנוּחָה יוֹמָם וָלָיְלָה הַמִּשְׁתַּחֲוִים לַחַיָּה וּלְצַלְמָהּ וַאֲשֶׁר יִשָּׂא אֶת־תָּו שְׁמָהּ | 11 ويصعد دخان عذابهم الى ابد الآبدين ولا تكون راحة نهارا وليلا للذين يسجدون للوحش ولصورته ولكل من يقبل سمة اسمه. |
| 12 בָּזֶה סַבְלָנוּת הַקְּדשִׁים בָּזֶה הַשֹּׁמְרִים אֶת־מִצְוֺת הָאֱלֹהִים וְאֶת־אֱמוּנַת יֵשׁוּעַ | 12 هنا صبر القديسين هنا الذين يحفظون وصايا الله وايمان يسوع |
| 13 וָאֶשְׁמַע קוֹל מִן־הַשָּׁמַיִם מְדַבֵּר אֵלַי כְּתֹב אַשְׁרֵי הַמֵּתִים אֲשֶׁר־יָמוּתוּ בָאָדוֹן מֵעָתָּה אָמְנָם כֵּן אָמַר הָרוּחַ לְמַעַן יָנוּחוּ מֵעֲמָלָם וּמַעֲשֵׂיהֶם הָלֹךְ יֵלְכוּ אֲחֲרֵיהֶם | 13 وسمعت صوتا من السماء قائلا لي اكتب طوبى للاموات الذين يموتون في الرب منذ الآن. نعم يقول الروح لكي يستريحوا من اتعابهم. واعمالهم تتبعهم |
| 14 וָאֵרֶא וְהִנֵּה עָנָן בָּהִיר וְעַל־הֶעָנָן ישֵׁב כִּדְמוּת בֶּן־אָדָם וְעַל־רֹאשׁוֹ עֲטֶרֶת זָהָב וּבְיָדוֹ מַגָּל מְלֻטָּשׁ | 14 ثم نظرت واذا سحابة بيضاء وعلى السحابة جالس شبه ابن انسان له على راسه اكليل من ذهب وفي يده منجل حاد. |
| 15 וּמַלְאָךְ אַחֵר יָצָא מִן־הַהֵיכָל וַיִּזְעַק בְּקוֹל גָּדוֹל אֶל־הַיּשֵׁב עַל־הֶעָנָן לֵאמֹר שְׁלַח מַגָּלְךָ וּקְצֹר כִּי בָאָה הָעֵת לִקְצֹר כִּי יָבֵשׁ קְצִיר הָאָרֶץ | 15 وخرج ملاك آخر من الهيكل يصرخ بصوت عظيم الى الجالس على السحابة ارسل منجلك واحصد لانه قد جاءت الساعة للحصاد اذ قد يبس حصيد الارض. |
| 16 וַיִּשְׁלַח הַיּשֵׁב בֶּעָנָן אֶת־מַגָּלוֹ בָּאָרֶץ וְהָאָרֶץ נִקְצָרָה | 16 فالقى الجالس على السحابة منجله على الارض فحصدت الارض |
| 17 וּמַלְאָךְ אַחֵר יָצָא מִן־הַהֵיכָל אֲשֶׁר בַּשָּׁמָיִם וְגַם־לוֹ מַגָּל מְלֻטָּשׁ בְּיָדוֹ | 17 ثم خرج ملاك آخر من الهيكل الذي في السماء معه ايضا منجل حاد |
| 18 וַיֵּצֵא מַלְאָךְ אַחֵר מִן־הַמִּזְבֵּחַ וּמֶמְשַׁלְתּוֹ עַל־הָאֵשׁ וַיִּקְרָא בְּקוֹל גָּדוֹל אֶל־אֲשֶׁר בְּיָדוֹ הַמַּגָּל הַמְלֻטָּשׁ לֵאמֹר שְׁלַח מַגָּלְךָ הַמְלֻטָּשׁ וּבְצֹר אֶת־גֶּפֶן הָאָרֶץ כִּי־בָשְׁלוּ עִנְּבֵיהֶם | 18 وخرج ملاك آخر من المذبح له سلطان على النار وصرخ صراخا عظيما الى الذي معه المنجل الحاد قائلا ارسل منجلك الحاد واقطف عناقيد كرم الارض لان عنبها قد نضج. |
| 19 וַיָּנֶף הַמַּלְאָךְ אֶת־מַגָּלוֹ עַל־הָאָרֶץ וַיִּבְצֹר אֶת־אֶשְׁכְּלוֹת גֶּפֶן הָאָרֶץ וַיַּשְׁלִיכֵם בְּגַת־חֲמַת אֱלֹהִים הַגְּדוֹלָה | 19 فالقى الملاك منجله الى الارض وقطف كرم الارض فالقاه الى معصرة غضب الله العظيمة |
| 20 וַתִּדָּרֵךְ הַגַּת מִחוּץ לָעִיר וַיֵּצֵא־דָם מִן־הַגַּת עַד רִסְנֵי הַסּוּסִים דֶּרֶךְ־אֶלֶף וְשֵׁשׁ־מֵאוֹת רִיס | 20 وديست المعصرة خارج المدينة فخرج دم من المعصرة حتى الى لجم الخيل مسافة الف وست مئة غلوة |
