| 1 וַיַּעַן בִּלְדַּד הַשֻּׁחִי וַיֹּאמַֽר׃ | 1 I zabrał głos Bildad z Szuach, i rzekł: |
| 2 עַד־אָנָה ׀ תְּשִׂימוּן קִנְצֵי לְמִלִּיןתָּבִינוּ וְאַחַר נְדַבֵּֽר׃ | 2 Dokądże tego łowienia słowami? Pomyślcie, potem zaś mówmy! |
| 3 מַדּוּעַ נֶחְשַׁבְנוּ כַבְּהֵמָהנִטְמִינוּ בְּעֵינֵיכֶֽם׃ | 3 Czyśmy podobni do zwierząt, jesteśmy nieczyści w twych oczach? |
| 4 טֹרֵף נַפְשׁוֹ בְּאַפּוֹהַֽלְמַעַנְךָ תֵּעָזַב אָרֶץוְיֶעְתַּק־צוּר מִמְּקֹמֽוֹ׃ | 4 Ten człowiek gniewem rozdarty. Czyż przez cię wyludni się ziemia lub skała miejsce swe zmieni? |
| 5 גַּם אוֹר רְשָׁעִים יִדְעָךְוְלֹא־יִגַּהּ שְׁבִיב אִשּֽׁוֹ׃ | 5 Tak światło grzesznika zagaśnie, iskra już jego nie błyśnie, |
| 6 אוֹר חָשַׁךְ בְּאׇהֳלוֹוְנֵרוֹ עָלָיו יִדְעָֽךְ׃ | 6 światło w namiocie się skończy i lampa się nad nim dopali. |
| 7 יֵצְרוּ צַעֲדֵי אוֹנוֹוְֽתַשְׁלִיכֵהוּ עֲצָתֽוֹ׃ | 7 Męski krok jego niepewny, zamiar gotuje upadek, |
| 8 כִּֽי־שֻׁלַּח בְּרֶשֶׁת בְּרַגְלָיווְעַל־שְׂבָכָה יִתְהַלָּֽךְ׃ | 8 bo nogi zawiodą go w sieć, porusza się, lecz między sidłami. |
| 9 יֹאחֵז בְּעָקֵב פָּחיַחֲזֵק עָלָיו צַמִּֽים׃ | 9 Pętlica chwyciła się pięty, pułapka zamknęła się nad nim. |
| 10 טָמוּן בָּאָרֶץ חַבְלוֹוּמַלְכֻּדְתּוֹ עֲלֵי נָתִֽיב׃ | 10 Zasadzka na ziemi ukryta, potrzask nań czeka na drodze. |
| 11 סָבִיב בִּעֲתֻהוּ בַלָּהוֹתוֶהֱפִיצֻהוּ לְרַגְלָֽיו׃ | 11 Zewsząd upiory go dręczą, kroczą ciągle w ślad za nim. |
| 12 יְהִֽי־רָעֵב אֹנוֹוְאֵיד נָכוֹן לְצַלְעֽוֹ׃ | 12 Czeka na niego Żarłoczna, Śmierć czyha u boku. |
| 13 יֹאכַל בַּדֵּי עוֹרוֹיֹאכַל בַּדָּיו בְּכוֹר מָֽוֶת׃ | 13 Pożre mu członki ciała, pożre mu członki - zaraza. |
| 14 יִנָּתֵק מֵאׇהֳלוֹ מִבְטַחוֹוְתַצְעִדֵהוּ לְמֶלֶךְ בַּלָּהֽוֹת׃ | 14 Wygnanego z namiotu, bez nadziei, do Króla Strachów powiodą. |
| 15 תִּשְׁכּוֹן בְּאׇהֳלוֹ מִבְּלִילוֹיְזֹרֶה עַל־נָוֵהוּ גׇפְרִֽית׃ | 15 Zamieszka w namiocie - nie swoim; sypie się po nim siarkę. |
| 16 מִתַּחַת שׇׁרָשָׁיו יִבָשׁוּוּמִמַּעַל יִמַּל קְצִירֽוֹ׃ | 16 Korzenie pod nim niszczeją, a nad nim pożółkły już liście. |
| 17 זִֽכְרוֹ־אָבַד מִנִּי־אָרֶץוְלֹא־שֵׁם לוֹ עַל־פְּנֵי־חֽוּץ׃ | 17 Ginie wspomnienie w ojczyźnie, zanika imię na rynku. |
| 18 יֶהְדְּפֻהוּ מֵאוֹר אֶל־חֹשֶׁךְוּֽמִתֵּבֵל יְנִדֻּֽהוּ׃ | 18 Ze światła rzucą go w ciemność, wypędzą z zaludnionej ziemi; |
| 19 לֹא נִין לוֹ וְלֹא־נֶכֶד בְּעַמּוֹוְאֵין שָׂרִיד בִּמְגוּרָֽיו׃ | 19 ni syn w narodzie, ni dziedzic, nikt już po nim nie zostanie. |
| 20 עַל־יוֹמוֹ נָשַׁמּוּ אַחֲרֹנִיםוְקַדְמֹנִים אָחֲזוּ שָֽׂעַר׃ | 20 Mieszkańcy Zachodu zdziwieni, grozą przejęty lud Wschodu: |
| 21 אַךְ־אֵלֶּה מִשְׁכְּנוֹת עַוָּלוְזֶה מְקוֹם לֹֽא־יָדַֽע־אֵֽל׃ | 21 Więc takie mieszkanie grzesznika tu miejsce tego, kto Boga znać nie chce? |
