Cantique des cantiques 4

JERUSALEM	Biblia Tysiąclecia
1 Que tu es belle, ma bien-aimée, que tu es belle! Tes yeux sont des colombes, derrière ton voile, tescheveux comme un troupeau de chèvres, ondulant sur les pentes du mont Galaad.	1 O jak piękna jesteś, przyjaciółko moja, jakże piękna! Oczy twe jak gołębice za twoją zasłoną. Włosy twe jak stado kóz falujące na górach Gileadu.
2 Tes dents, un troupeau de brebis à tondre qui remontent du bain. Chacune a sa jumelle et nulle n'enest privée.	2 Zęby twe jak stado owiec strzyżonych, gdy wychodzą z kąpieli: każda z nich ma bliźniaczą, nie brak żadnej.
3 Tes lèvres, un fil d'écarlate, et tes discours sont ravissants. Tes joues, des moitiés de grenades,derrière ton voile.	3 Jak wstążeczka purpury wargi twe i usta twe pełne wdzięku. Jak okrawek granatu skroń twoja za twoją zasłoną.
4 Ton cou, la tour de David, bâtie par assises. Mille rondaches y sont suspendues, tous les boucliersdes preux.	4 Szyja twoja jak wieża Dawida, warownie zbudowana; tysiąc tarcz na niej zawieszono, wszystką broń walecznych.
5 Tes deux seins, deux faons, jumeaux d'une gazelle, qui paissent parmi les lis.	5 Piersi twe jak dwoje koźląt, bliźniąt gazeli, co pasą się pośród lilii.
6 Avant que souffle la brise du jour et que s'enfuient les ombres, j'irai à la montagne de la myrrhe, àla colline de l'encens.	6 Nim wiatr wieczorny powieje i znikną cienie, pójdę ku górze mirry, ku pagórkowi kadzidła.
7 Tu es toute belle, ma bien-aimée, et sans tache aucune!	7 Cała piękna jesteś, przyjaciółko moja, i nie ma w tobie skazy.
8 Viens du Liban, ô fiancée, viens du Liban, fais ton entrée. Abaisse tes regards, des cimes del'Amana, des cimes du Sanir et de l'Hermon, repaire des lions, montagnes des léopards.	8 Z Libanu przyjdź, oblubienico, z Libanu przyjdź i zbliż się! Zstąp ze szczytu Amany, z wierzchołka Seniru i Hermonu, z jaskiń lwów, z gór lampartów.
9 Tu me fais perdre le sens, ma soeur, ô fiancée, tu me fais perdre le sens par un seul de tes regards,par un anneau de ton collier!	9 Oczarowałaś me serce, siostro ma, oblubienico, oczarowałaś me serce jednym spojrzeniem twych oczu, jednym paciorkiem twych naszyjników.
10 Que ton amour a de charmes, ma soeur, ô fiancée. Que ton amour est délicieux, plus que le vin!Et l'arôme de tes parfums, plus que tous les baumes!	10 Jak piękna jest miłość twoja, siostro ma, oblubienico, o ileż słodsza jest miłość twoja od wina, a zapach olejków twych nad wszystkie balsamy!
11 Tes lèvres, ô fiancée, distillent le miel vierge. Le miel et le lait sont sous ta langue; et le parfumde tes vêtements est comme le parfum du Liban.	11 Miodem najświeższym ociekają wargi twe, oblubienico, miód i mleko pod twoim językiem, a zapach twoich szat jak woń Libanu.
12 Elle est un jardin bien clos, ma soeur, ô fiancée; un jardin bien clos, une source scellée.	12 Ogrodem zamkniętym jesteś, siostro ma, oblubienico, ogrodem zamkniętym, źródłem zapieczętowanym.
13 Tes jets font un verger de grenadiers, avec les fruits les plus exquis:	13 Pędy twe - granatów gaj, z owocem wybornym kwiaty henny i nardu:
14 le nard et le safran, le roseau odorant et le cinnamome, avec tous les arbres à encens; la myrrhe etl'aloès, avec les plus fins arômes.	14 nard i szafran, wonna trzcina i cynamon, i wszelkie drzewa żywiczne, mirra i aloes, i wszystkie najprzedniejsze balsamy.
15 Source des jardins, puits d'eaux vives, ruissellement du Liban!	15 [Tyś] źródłem mego ogrodu, zdrojem wód żywych spływających z Libanu.
16 Lève-toi, aquilon, accours, autan! Soufflez sur mon jardin, qu'il distille ses aromates! Que monbien-aimé entre dans son jardin, et qu'il en goûte les fruits délicieux!	16 Powstań, wietrze północny, nadleć, wietrze z południa, wiej poprzez ogród mój, niech popłyną jego wonności! Niech wejdzie miły mój do swego ogrodu i spożywa jego najlepsze owoce!