| 1 (Mais) En ce temps-là, Michel, le grand prince, s'élèvera, lui qui protège (est pour) les enfants de ton peuple ; et il viendra un temps tel qu'il n'y en a pas eu depuis que les peuples ont commencé à exister, jusqu'à ce jour. En ce temps-là, quiconque, parmi ton peuple, sera trouvé écrit dans le livre, sera sauvé. | 1 W owych czasach wystąpi Michał, wielki książę, który jest opiekunem dzieci twojego narodu. Wtedy nastąpi okres ucisku, jakiego nie było, odkąd narody powstały, aż do chwili obecnej. W tym czasie naród twój dostąpi zbawienia: ci wszyscy, którzy zapisani są w księdze. |
| 2 Et beaucoup de ceux qui dorment dans la poussière de la terre se réveilleront, les uns pour la vie éternelle, et les autres pour l'opprobre qu'ils verront toujours. | 2 Wielu zaś, co posnęli w prochu ziemi, zbudzi się: jedni do wiecznego życia, drudzy ku hańbie, ku wiecznej odrazie. |
| 3 Et ceux qui auront été savants brilleront comme la splendeur du firmament ; et ceux qui en auront instruit plusieurs dans la justice luiront comme des étoiles dans des éternités sans fin. | 3 Mądrzy będą świecić jak blask sklepienia, a ci, którzy nauczyli wielu sprawiedliwości, jak gwiazdy przez wieki i na zawsze. |
| 4 Pour (Mais) toi, Daniel, tiens ces paroles fermées, et scelle le livre jusqu'au temps marqué ; plusieurs (beaucoup) le parcourront et la science se multipliera. | 4 Ty jednak, Danielu, ukryj słowa i zapieczętuj księgę aż do czasów ostatecznych. Wielu będzie dociekało, by pomnożyła się wiedza. |
| 5 Et moi, Daniel, je regardai, et voici, comme deux autres hommes étaient debout : l'un en deçà, sur une rive du fleuve, et l'autre au-delà, sur l'autre rive du fleuve. | 5 Wtedy ja, Daniel, ujrzałem, jak dwóch innych ludzi stało, jeden na brzegu po tej stronie rzeki, drugi na brzegu po tamtej stronie rzeki. |
| 6 Et je dis à l'homme vêtu de lin qui se tenait sur les eaux du fleuve : Quand sera la fin de ces merveilles ? | 6 Powiedziałem do męża ubranego w lniane szaty i znajdującego się nad wodami rzeki: Jak długo jeszcze do końca tych przedziwnych rzeczy? |
| 7 Et j'entendis l'homme vêtu de lin qui se tenait sur les eaux du fleuve ; élevant au ciel la main droite et la main gauche, il jura par celui qui vit éternellement que ce serait dans un temps, deux temps et la moitié d'un temps, et que toutes ces choses seraient accomplies, lorsque la dispersion de l'assemblée du peuple (saint) serait achevée. | 7 I usłyszałem męża ubranego w lniane szaty i znajdującego się nad wodami rzeki. Podniósł on prawą i lewą rękę do nieba i przysiągł na Wiecznie Żyjącego: Do czasu, czasów i połowy czasu. To wszystko dokona się, kiedy dobiegnie końca moc niszczyciela świętego narodu. |
| 8 J'entendis, et je ne compris pas. Et je dis : Mon Seigneur, qu'arrivera-t-il après cela ? | 8 Ja wprawdzie usłyszałem, lecz nie zrozumiałem; powiedziałem więc: Panie, jaki będzie ostateczny koniec tego? |
| 9 Et il dit : Va, Daniel ; car ces (les) paroles sont fermées et scellées jusqu'au temps marqué. | 9 On zaś odpowiedział: Idź, Danielu, bo słowa zostały ukryte i obłożone pieczęciami aż do końca czasu. |
| 10 Plusieurs (Beaucoup) seront élus, et blanchis, et éprouvés comme (par) le feu ; les impies agiront avec impiété, et tous les (aucun des) impies ne comprendront pas ; mais ceux qui seront instruits comprendront. | 10 Wielu ulegnie oczyszczeniu, wybieleniu, wypróbowaniu, ale przewrotni będą postępować przewrotnie i żaden z przewrotnych nie zrozumie tego, lecz roztropni zrozumieją. |
| 11 A partir du temps où le sacrifice perpétuel aura été aboli, et l'abomination de la désolation établie, il y aura mille deux cent quatre-vingt-dix jours. | 11 A od czasu, gdy zostanie zniesiona codzienna ofiara, zapanuje ohyda ziejąca pustką, upłynie tysiąc dwieście dziewięćdziesiąt dni. |
| 12 (Bien) Heureux celui qui attend et qui parvient jusqu'à mille trois cent trente-cinq jours ! (.) | 12 Szczęśliwy ten, który wytrwa i doczeka tysiąca trzystu trzydziestu pięciu dni. |
| 13 Pour toi, va jusqu'au temps marqué, et tu te reposeras, et tu demeureras dans ton sort jusqu'à la fin des jours. | 13 Ty zaś idź i zażywaj spoczynku, a powstaniesz, by otrzymać swój los przy końcu dni. |
